6268 resultaten.
De gesnoeide stem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
315 In landen die zichzelf vrij noemen
wordt het woord
gesnoeid tot veilige vormen,
alsof waarheid
te wild zou groeien.
En ergens tussen de regels
ruist een verzwegen wereld,
maar wie eraan raakt
verliest vleugels.…
Echo van jouw lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Jouw blonde duinen zie ik
aan stevig land van zilte zee
als metaforen in mijn dromen
onder het gefemel van een sterrenhemel
helder licht in het holst van de duisternacht
ik voel intens alsof alles opnieuw
aan prille lente went in de
essentie van verse voorjaarsbloemen
in het begin van jouw amoureuze brief
lees ik dat het vragen blijft…
Dorpsfeest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
332 Alsof er niets is gebeurd
want vanavond kijken we weg
Dansers drukken zich plakkerig
tegen elkaar aan om overeind
te blijven, ze waggelen
naar de wc, zetten weer
een geïnteresseerd gezicht op en
voegen zich bij een andere groep…
Zij is geen smaakmaker
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
255 van de zoetheid
die schuilgaat achter haar vuur
tot de verbittering toeslaat
als hij gericht wrijft
Ze blijft dan nooit keurig
op de rand van zijn bord
ze dringt in alles door
waar hij haar niet proeven wil
en verandert eten
in iets dat geen honger stilt
De tranen van verlangen bijten
onvoldoende herkauwd –
knarsende tanden
alsof…
Plaknacht.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 En ergens zacht
kraakte het hout, alsof het wist
van een grens waarvan ik altijd dacht
dat zij bestond - maar nu vermist.
Mijn hand was niet de hand van gister,
mijn adem rook naar verre mist,
mijn huid herkende haar eigen naam niet meer.
En alles wat ik dacht te weten
lag op de vloer: verwrongen, ongewist.…
Opening
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
116 Het was er al, onopgemerkt
tot ik er op ging letten
en nu komt het met volle kracht
binnen tijdens de ceremonie
Ik sta te smelten voor een muur
van hemelhoog oplaaiend vuur
ik ben geen lichaam meer
maar vloeiende vibraties hitte
een groeiende, gloeiende geest
alsof ik armen tot vleugels spreid
Ik val achterover
Een zacht golvend…
Tijd
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
134 Tijd is alles
We vullen de tijd met leven
Zoekend naar wat zinvol is
Liefde voor de verlichte mens
Macht voor de narcist
Geld voor de kapitalist
Het geld laten we na
Aan een kind of een goed doel
Waarna het verdwijnt
Macht verdampt
Alsof het er nooit was
De schade vergaat met de tijd
De liefde blijft bestaan
In de ziel…
Zonsverduistering
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 Een serene rust viel over de velden, alsof de wereld even haar adem inhield.
Het is lang geleden dat ik voor het eerst een totale zonsverduistering zag.
In heel Europa wordt vandaag
uitgekeken naar dit bijzonder natuurverschijnsel.
Vanavond is het zover.
Voor veel mensen de eerste keer in hun leven.
Voor mij de laatste.…
Laat je me?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
71 bidt
als een vogel en ineens
duiken er vragen op
mij, die me verlammen
(Soms zijn het jouw handen
..om mijn borsten of jouw mond
..jouw zuigende mond)
Het plafond is leeg, niets
te zien, alleen te voelen
maar ik geef geen kik
Ik hoor jouw voetstappen
vertrekken, bloot
zonder antwoorden
laat je me liggen
Ik hoor je niet meer
alsof…
Alles lijkt gewoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
20 Alles rondom mij gaat gewoon voort,
Lijkt alsof er niets is verstoord,
De tram gaat gewoon, net als de tijd,
Maar ik, ik ben jou kwijt.
In mij niets dan diepe duisternis,
Alle licht verdween,
Lief, hoe verschrikkelijk ik jou mis.
Het zonnetje schijnt als voorheen,
Terrassen zijn overvol,
Alles nog zoals vóór jij verdween.…
de mens en ik
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
764 rondom de hete brei
hersenstammen emotionele buien vol gevoel of zonder
cerebrale verstandsgedachten krijgen dat er niet onder
wie slechts rationaliteit belijdt heeft zwaar gemis
want hij mist zelfs besef wat er in zijn hersens gaande is
geef ik toe aan mijn hersenstam dan ben ik net een poes
ik sla mijn klauwen uit blaas en ga ook liefjes spinnen…
omgaan met teleurstelling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.105 oprechtheid lijkt me onontbeerlijk
als je rechtop leven wilt
Niet de spinnen, kakkerlakken
weg zien schieten in je hoofd
waar vuilnis en het spinrag zakken
op dat waarin je nog gelooft
niet het roofdier zien herkauwen
op de resten van je ziel
probeer de stad weer op te bouwen
die tot krottenwijk verviel
Tot die tijd zal woede kolken…
Zoek het rijmwoord
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.104 Maar goed, we gaan dus maar beginnen
We zullen ons eens wat in gaan spinnen.
Er was eens in vervlogen tijden,
Een bisschop, menslievend als geen twijde.
Hij liep daar rond met staf en mijter
En gaf de armen brood en bijter.
Ja, hij gaf alles wat hij had
Hij werd geëerd als was hij Gad.…
Tranen van wanen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
724 liggers
handomdraaiers
pierewaaiers
Vogeltellers
doe-het-zelvers
wondenstelpers
little helpers
Zwarte wolken
zilvermeeuwen
hongerige wolven
kromme tenen
Hoofd vol woorden
je hart voelt leeg
je trapt op de rem
niemand hoort je stem
Hartendieven
blijven spoken
verdronken ogen
liggen te drogen
refrein:
Honden blaffen
poezen spinnen…
GESPREK OP HET GRAF VAN WIJLEN DE HERE JOHAN VAN OLDENBARNEVELT
poëzie
3.5 met 26 stemmen
5.333 Wat mist al ‘t Vaderland bij ‘t korten van die draad?
K. Raad.
Vr. En brak men meer dan ‘t Recht der vrijgevochten steden?
K. Eden.
Vr. Wat baart dit, nu elk voelt hoe veel zijn dood ons schaadt?
K. Haat.
Vr. Wat moet men doen, die met de Dwingland t'samenzweren?
K. Weren.
Vr.…
Goudgesponnen verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.395 voel krachtig
opkomend verlangen
jouw handen omvatten
heel zacht de mijne
willen mij dichterbij
je in het zand
ogen half geloken
stralen liefde
ik golf mijn benen
om de jouwe
verstrengeld ineen
voel ik mij intens mooi
jij en ik, samen
breekbaar in hartstocht
soms fel en opzwepend
verweven wij onze
lichamen als
goud gesponnen draden…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.610 Gedachten en beelden zijn met draden verbonden
Voel me zo klein en nietig….. versmolten met dit grote verdriet
Alle mooie gevoelens weggevaagd als in een hevige orkaan
Tracht mezelf vast te klampen, maar houvast is er niet
Zoet en zout komen samen, tranen vermengd met regen
De pijn maakt mij zo oneindig leeg en triest gestemd
Mijn ogen staren…
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Spinrag blijft in lange draden kleven
aan het achterhoofd en lost langzaam op.
Recht op, rechtuit, stram zich verzettend
tegen het dreunen van de resten van de dag
met handen als houwelen
zich verwerend tegen
het graniet van de nacht
wordt de ochtend bevochten.…
Winterlied van een landjongeling
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.074 En draait gij met vingren, zo zuiver als was,
U zijdenen draden van 't zilveren vlas,
Dan schud ik, al stoeiend, u 't kaf van uw schort;
Dan maak ik door sprookjes de nachten u kort.
't Is winter, mijn liefje! waart gij reeds mijn vrouw!
Of ik u ook kussen en troetelen zou!
'k Nam dan u, mijn tedergeliefde!…
Steekje Los
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.726 Ze ging bedreven heen en weer
die Geraldine van der Veer
ze naaide alles aan elkaar
wat zij kon vinden
of het nu kant was of fluweel
een hermelijn - niets was teveel
ze wist er alles
met een kruissteek te verbinden
Tot Geraldine op een dag
de koningsmantel niet meer zag
die op haar stoel lag
en op slag nu leek verdwenen
er liep een draad…
Dichtergave.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
857 Dichterwoorden zijn als draden
Van een fijngeweven werk;
Toch zijn ook hun teerste waden
Wondersterk.
Dichterwoorden zijn als golven,
Nauw genaderd, weer gevloôn,
Rustloos rijzend en bedolven;
Eeuwig schoon.
Dichterwoorden zijn als vlindren,
Dwarlend over bloemenwei,
Wijd-verwaaide windekindren
En tòch vrij.…
Dichtergave.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
997 Dichterwoorden zijn als draden
Van een fijngeweven werk;
Toch zijn ook hun teerste waden
Wondersterk.
Dichterwoorden zijn als golven,
Nauw genaderd, weer gevloôn,
Rustloos rijzend en bedolven;
Eeuwig schoon.
Dichterwoorden zijn als vlindren,
Dwarlend over bloemenwei,
Wijd-verwaaide windekindren
En tòch vrij.…
Hohner
gedicht
4.0 met 2 stemmen
6.773 In een la van de keukenkast
lagen de sigaretten van mijn vader
een boekje over eerste hulp bij ongelukken
(een man is uit voorzorg op een plank gaan staan
en trekt met een wandelstok
de elektrische draad
van het lichaam van de geëlektrocuteerde ander)
een alarmpistool –
veel dat mij is ontschoten
en een mondharmonica van het merk
Hohner –…
Dichten is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 Resultaat nul dacht je
Maar je vond de tocht zelf, het speuren
Spint uit eigen beweging een labyrint
Ik vind een draad die me vooruit gaat
Naar de grond waaruit alles ontstond
Het DNA van het wereldgebeuren
Dichten is een poging te spreken over de oorsprong die je vergeten had…
Gemorrel in de marge?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
410 Uit de mythes en sagen
door alle eeuwen heen
gedragen door de wind waar
ieder individu voor openstaat
vertaald een leidraad in alle
metaforen als rode draad van
moraal, religie en ideologische
overdaad, afhankelijk aan
welke kant je staat, ook als
onbevangen kind die haar eigen
fantasie beheren wil, daarin
bestaat geen goed of kwaad…
We vieren leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Met deze zin heb ik de draad weer opgepakt
mijn lijf kijkt mij soms aarzelend vragend aan
of ik vandaag de kracht heb rechtop te staan,
nu alle wegen ook de mijne zijn om af te gaan.
Mijn hart sprak ook vandaag zonder te spreken,
het heeft weet ook ik herhaaldijk van die streken.…
Lieve vader
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
632 Nu gaat het wel weer
redelijk,
in deze moeilijke tijd
probeer ik de draad op
te pakken.
Je bent altijd een
geweldige vader
geweest met een geheel
eigen levensstijl,
maar zo vrij als een
vogel.
Als ik aan je denk ik aan
die mooie, warme,
zachte handen,
die ik veelvuldig heb
mogen vasthouden.…
Ontdekking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 En op 't perron,
'k keek om me heen,
zag sporen, draden, vragende vogels, hoorde fluiten, stemmen,
wist,
waar ik ook zou zijn
ik altijd in mezelf
wel thuis zou zijn.…
MEMENT-O-MELET
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 't spinnetje dat stilletjes
't moordend web herspint
een spinnetje klost heen en weer,
verstelt zijn web tussen chrysanten :
hoe dun de dode draad,
hoe breekbaar de herinnering.…
Duizend schepen voor één vrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Het landschap fluistert:
er speelt zoveel meer dan welgevallige, vertoornde goden
het is de dobbelsteen van gekonkel, hebzucht en macht
goed en kwaad bungelen aan een zijden draad
wellicht is dàt de spijker door Helena’s hart…