8235 resultaten.
Los zand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.037 Als zwierige zandkorrels
in dwarrelende winden
drijven we doelloos rond
en kunnen elkaar niet vinden
We wonen in luchtkastelen
vol opgeblazen dromen
tollend aan de hemel
langs de toppen van de bomen
Jezus verbleef drie dagen lang
in het ’t Vaderhuis met open ramen
Zijn wijsheid ving het stuifzand op
en kneedde alles samen
Bijééngebald…
Gebroken wit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.332 Voor Annemiek
Het kan alle kanten heen: soms
spoelt het aan op de kust, neemt
schelpen en wieren mee, soms
lacht het gelukzalig de hemel
stuk.
Hoe ondubbelzinnig het vertier
van meeuwen.
Ben jij dat die eigenzinnig je
initialen in het natte zand krast?
Spat jij spontaan de spetters
in het rond?…
Engelbewaarder
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.456 Mijn dochter zegt dat de hemel niet bestaat,
alleen het blauw is echt zegt ze
als ik op het 'Net'
tussen elfen, feeën en engelbewaarders
op zoek ga naar vleugels tegen 't vallen en 't verdriet,
mijn kleinkind in haar wiegje doet niets
dan groeien en bestaan, dat is genoeg,
morgen op de 'Weeg' krijgt ze haar eerste spuit,
wijd de…
Resurrectie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 De striemende wind
Splijt mijn brein
Ratio in de lucht
Gedachten op wolken
Isothermen als wichelroede
Doezelend op de thermiek
Van mijn gevoel
Regen geselt het sentiment
De huid doorweekt
Infiltratie tot het skelet
De diepste krenking
Letselschade
Afbrokkelende koraalbank
Zon aan de hemel
Aarzelende oogopslag
Stramme ledematen…
Vertrouw op jezelf
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.174 ze lieten je vallen
de schellen vielen me van de ogen
opeens is er het verdriet
die als donderslag bij heldere hemel kwam
het is pijnlijk, maar goed
je moet weer verder
zoekend naar antwoorden
het spoor wordt steeds smaller
vol verwarrende emoties
trek jij je terug
om het een plaats te geven
vol met vraagtekens
beklim je de berg,…
Ardeense lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 wild opgestoten rotslagen
zijn teder toegedekt met mossige tapijten
rijzig afgetopt door slanke dennen
immer ongerept tot in de hemel
ingebed in een stenige schoot
wringt een woedende slang
zich schuimbekkend in bochten
zonder aflaat
een penetrant voertuig remt
juist op tijd
een ever zwijnt welhaast onopgemerkt
onder de onervaren…
Laatste kus...
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.774 Maar lieve schat
als je vanuit de hemel kijkt
wil ik zeggen
dat ik nog steeds van je hou!!…
ons huwelijk
hartenkreet
2.2 met 49 stemmen
7.344 Veelzeggende lichtjes
Schitteren aan de hemel
De nacht als een donker laken
Gespreid met veel liefde
Zonder een greintje spijt
We begonnen aan een reis
En voelden de warmte
Uit het hart van de aarde
Met het witte licht van de sterren
Voelen wij ons verbonden
Met elkaars ziel
Na 33 jaar niet uitgeblust
Maar één persoon geworden.…
oesters
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
908 in het arme licht, het gloeiende licht
ligt mijn polder te verdrinken, ze zucht
onder de gratie van gekregen bundels
zonnestralen, ze ruikt naar de lente
ziet hoe de hemel zich vergaapt aan
de snoeren met parels, het vergulde van
mijn land, hoe de nacht zich opoffert
aan het onweerstaanbare van de morgen
proef het zout, steek u lach in…
Urbi et orbi
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
544 Gedoofd is het vuur, het lijden
ontbonden van de geest, stigma’s
zijn geheeld en liefde vaart met
mededogen over de dode zee
mijn hand spreekt het leven
want mijn mond is door de tijd
gesloten, ‘k heb gevast totdat
ik van de hemel het brood mocht plukken
toch is deze wereld gezalfd met
onwetendheid en is het gehecht zijn
aan het bezit…
misschien...
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.801 Misschien deed je het niet opzettelijk
maar je doorkliefde mijn hart
net als een bliksemschicht die de donkere lucht
in twee kan splijten
Misschien had je het niet eens door
dat je me stapelgek gemaakt had
dat ik enkel nog wou leven voor jou
Misschien was het onbewust
dat je me keer op keer
de hemel beloofde
en uiteindelijk de hel gaf…
Dans der getijde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 Vlinders sterven
Storten in het water
Die niet naar karkassen
Maar bloemen ruikt
De zee gevoed
Door schepselen
Mooi als engelen
Schreeuwt in wanhoop
Witte schuimkoppen razen en bulderen
Terugwaarts
Omarmt alles in zijn koele woede
Berusting
Gadegeslagen door
Vliegende creaturen
Die aan de hemel
Zijn getijde volgen
Verworden…
Zondaar
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
455 Rood, broedend gevoel
vormt de hemel wolken
van jouw woede, infecteert
de wereld, al het gebroed.
Die vergruisde daden
in de handpalm
verweten aan jouw wangkant
zullen vertellen, achteraf
wat je me hebt aangedaan.…
Verborgen kalender van de dood
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.223 en als ik dan wegdroom in armen
van genade, het lege huis zie staan
met geblindeerde ramen,
zie ik witte vogels in vertraagde
vlucht over eindeloze velden gaan
wijl kille wind waait langs de deur
waar alleen de dood nog adem
haalt en zich koud naar binnen richt
om mijn sterven te beleven
lokt mij het hemels havenlicht
en als ik dan verdwijn…
sprookjesbestaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
881 Kijk naar de hemel
kijk naar de sterren
laat je inspireren
laat het licht
verhalen vertellen
reis van land tot land
van dorp naar stad
tot aan de magische zee
kijk omhoog
luister maar mee
de zee
vraag om
verhalen die bestaan
sprookjes land
wandelen door de bladerlaan
er is een tijd van komen
en een tijd van gaan
en de tijd van gaan…
Rock of the raingod
gedicht
3.8 met 22 stemmen
9.844 - Arizona, vroeger Indiaans gebied -
uit de regenrots
komen woorden
in een zinderende taal
vragen om het waterdruppen
vragen om de wind
die vocht waait
vragen om de koele handen
van de hemel naar de aarde
vragen om het lied van beken
vragen dat de rots weer zwart
van kleur wordt
zwart en nat
en haast doorschijnend
als een spiegel…
vluchten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
840 snelt men naar de nacht’lijke haven
begerig naar nog verdere oorden
felwit neonlicht verdrijft daar
elke flonkering lichtjaren ver
dreunend verdwijnen zilveren vogels
naar de blauwe nacht achter de kim
boordevol verlangen naar ’t onbestemde
nooit ver genoeg in de rusteloze geest
hoge witte strepen door de orion
een vluchtig accent aan de hemel…
dwarreltjes
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
967 hemel en aarde
een ijsbloem beweegt
de stilte van het landschap
met oud winterlicht
terugkeer
door vlindervleugels
waait wind stille gedachten
naar winterbomen
terwijl het wintert
zoveel ruimte om
te vliegen en toch fladdert
hij schuw in mijn buik
route
de zon volgt bloesems -
op het raam wisselt ze soms
van Japanse…
Kind van klein
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
637 Kind van klein
groot van zorgen
mocht de hemel jou splijten
in waanzin of volkomenheid
dan toch geen controverse
die de liefde bedaart
tegen heel jouw zijn en het kwaad
waarvoor ik jou zal behoeden
klein van leven
voor de dood beducht
geen angst voor de nacht
die jou baarde
zorgen van groter
die kleiner lijken te wezen
wanneer de…
Een zucht zomernachtlucht
hartenkreet
4.0 met 46 stemmen
1.423 De klok mikt
zijn kleine wijzer
op middernacht
Ze kleurt de hemel in
in mijn hart als ze
naar me lacht
Helder wit blikt
het maanlicht gericht
door het open raam
zodat een zucht
zomernachtlucht
haar ziet staan
Het morst haar haren
over mijn schouders
Laat haar mond
aan mijn lippen hangen
Mengt haar parfum
met de kracht van…
Voor later
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
504 Schrijf van de zon
en een blauwe hemel.
Van bloemen die bloeien
besproeit met tranen.
Laat de vogels fluiten
hoor zo graag hun lied.
Schrijf van zee en golven
voetstappen in het zand.
Van de bomen in het bos
die omsloten zijn met schors.
Van liefde en verlangen
diep in mezelf gevangen.…
Verbloemde waarheid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
536 de verraderlijkheid van water
is onzichtbaar voor velen
als briljantjes dansen de
kabbelende kopjes voorbij
gracieus lonkt het, daagt 't uit
als de zon hoog aan de hemel
de aantrekkingskracht doet
verheerlijken
zelfs als het kwik gedaald is
doet het menig hart sneller kloppen
om de ijzers onder te binden
met die wonderschone blik…
Paternoster
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
984 onze vader die in de hemelen zijt
prijs uzelf gelukkig
daar te wonen
verlost van werken om den brode
uw botten krakend tot de dood
zie toch onze nood in ’t heden
te moeten buigen voor de zweep
in handen van de slinkse tollenaars
die de akte van berouw versneden
met het zwarte zaad van bedelaars
geschreven en verleden
op zand en loze beloften…
voor h
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
1.890 de hemel viel
sterren in de zon
straalden
gebroken ijs
groen blad
in een glas
ogen die brandden
handen strandden
streelden een wang
lippen openden
kusten
vergeten lusten
glazen vol geschonken
klonken als gedichten
vreemde gezichten
zwarte gevaren
verwarde haren
onverwacht
een nieuwjaarsnacht
in de hitte van de zomer
lief, blijf…
In het magisch realisme
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
649 waar mystiek
met torens openlijk
naar de hemel wijst
zoekt magie
het donker op en eist in
onverklaarbaarheid haar macht
wierrook kaarsen en gebeden
brengen geesten uit het heden
in contact met het verleden
aarde weet zijn wetten wel
maar in het magisch realisme
kent één speler slechts het spel
lichaam en geest zijn
onderscheiden…
Strelen met mijn ogen
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
596 De rijzende zon heeft zich vrolijk
aangekondigd aan de hemel
met zijn vele kleuren van de regenboog.
Het licht heeft de vele bloemen
in de tuin met overgave gekust.
Mijn hart verlangt ernaar
om op deze mooie ochtend
de vele bloemen in de tuin
te gaan strelen met mijn ogen.…
Een broze engel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
425 Waar wanhoop een ladder richting
hemel vormt en het hoofd met het hart
een strelende vinger met een
stekende dolk verward,
geeft een broze engel zijn bekentenis:
"Kwaad wordt kracht,
toorn wordt licht
en in de nacht
verbindt hij zich
met zijn geliefde..."…
Fabeltjeskrant
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.631 Als tiener ging mijn vriend voor me de sterren van de hemel plukken
Sterren ontving ik nooit, wel zijn vervelende nukken.
Saar, mijn liefste vriendin, ging er ' steeds ' voor me wezen
Ook dat vertelseltje was snel uitgelezen.
Toen kwam mijn kat, een echte schat, we waren onwijs rijk
Het diertje schonk me alles, onvoorwaardelijk!…
Glimlach uit het avondland (5)
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
581 Hemelse schouwburg,
engelen dragen maskers,
doek valt voor de zon.…
verstrooiing
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.571 vele rozen lagen er; maar zeven stonden
fier rechtop
als een saluut in zilt herinneren
verging hun aanblik stiller dan de wind, die vogels droeg
uitgestrooid langs zand en water
zwierf wat as
van wie het was –dat weet ik niet, maar wel
de witte blaadjes die zich bogen
naar de hemel
en dat steeds vervagend spel
van vele zware voeten…