13313 resultaten.
Roos ontloken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
737 Massa's mensen genoten van je zang en je gitaar
Volle zalen, ambiance, na de optredens wat stil gestaar.
Je brandend verlangen, je intense hunkeren, 't gaf helse pijn
De zoektocht stopte, je ging aanvaarden, al was dat niet fijn.
Als bij wonder ontlook een prachtige rode roos.…
Huilende stenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
631 Allure met grandeur
Blok na blok na blok
In drie volle lagen
Reikend naar de hemel
Visie van de meester
Aangespoord verdriet
Voor de verre toekomst
Vastgelegd in heden
Terwijl de rivier stroomt
Lengte van eeuwen
Het verdriet zich koestert
In warmte van rotsen
Dragen offers 't verdriet
Onder traan-gewelf
Immer terugkerend
Door huilende…
Een scheepslading dromen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
784 De nacht kan je overvallen
doch niet verhullen de dag
dat je wakker wordt alleen
om een scheepslading vol
loze gedachten in je hoofd
het volle nakijken te geven
te lozen op de oppervlakte
van haar bodemloze zeeën
waar schatten aan teksten
onwetend verspreid liggen
te wachten op de ingeving
om ze te vangen als haring
met een kussen van…
Open eind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.096 Wat van jou rest, ik keer het straks de rug,
laat het achter, maar niet wie jij ooit was,
het volle beeld, jij, jouw lach en jouw bas,
neem met mij mee, heel zoete gedachten
aan onze jeugd, de vreugde die ik las
bij het weerzien na veel te lang wachten.
[dizain als interpretatie bij een werk van de Belgische kunstenaar Harald Calle]…
Geluk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 Zolang er ruimte is
en stilte om te schrijven
Zolang ik mijzelf kan denken
in de blauwe lucht gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach…
Voortleven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Zijn ontloken zaden, weelderig gegroeid,
tooien zich in het voorjaar weer
met volle bloesempracht.…
Geluk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
918 Zolang er ruimte is
en stilte om te schrijven
Zolang ik mijzelf kan denken
in de blauwe lucht gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach…
Turbulenties
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 Als verbond tegen volle gedachten
die als Joviaanse wervelwinden
nooit gaan liggen.…
De Stier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
590 Vandaag moet het gebeuren
Men zal hem komen keuren
Heeft hij het juiste gewicht
Dat men hebben wil
Zijn beste jaren waren een geschenk voor velen
Hij deed zijn best en vele koeien werden gedekt
Met volle goesting dat wel
Men bleef hem koesteren en eren
Zo lang hij kon presteren
Nu is de tijd gekomen
Hij blaast minder hoog van de toren…
Zomeravond in een oude stad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
627 Volle bladeren spinnen de late zomer
tot een aanhoudend ruisen,
overvol en al wat verdroogd,
zonder gehaaste stappen.
Hoorbaar vlinderen kinderstemmen
rond het plein.
Het besluit tot avond is genomen
in dicht geknipte aktetassen,
de waaier van feesttenten gaat open.…
Zeeslag
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.694 Terwijl het strand, veroverd door de eb,
Natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
En allengs tot de helft wordt ingekort
Ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
Een kleine jongen ben ik met een schep,
Hardnekkig vechtend voor een wankel fort
Totdat het weldra toch is ingestort -
De zee geeft op het laatst de volle mep,
Een klap die onafwendbaar…
Het lege nest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
672 Herfstwind houdt huis in weerloos volle bomen
En neemt de kleuren van de zomer mee
Ons hart is veel te ver geopend
Nog eenmaal fietsen wij naar zee
De lage zon legt heimwee op de wegen
De kinderen zijn gelukkig groot
Ons leven is voorbij gevlogen
Een trein die voortraast naar de dood
Straks mogen we het glas gaan heffen
En toasten op een…
de "Groene"Vogel is Dood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Een windmolen draait op volle kracht.
Vogels doodslaand naar de grond.
Heeft al heel wat groene stroom gebracht.
Zijn wieken gieren rond.
Als scheermessen klieven zij de lucht.
Om te voldoen aan Europees beleid.
Vogels dodend in de vlucht,
als een wiek hen door midden snijdt.…
Leven is het bewijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 Vertel mij hoe het eerste leven is ontstaan
Na een oerknal volle dode materialen
Hoe kan uit die dode stof leven bestaan
Hoe is uit steen geestelijke emotie te halen
Wie geeft vorm aan plant of dier
En onderscheidt het menselijk intellect
Hoe komt levensadem op aarde hier
Vertel mij wie is die levensarchitect.…
Stille waan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
650 Wat mis ik de zachte streling van de jeugd,
onbezonnen schoonheid
ver weg van iedere droefheid,
lichte dagen en nachten in volle vreugd.
Liefste er rest me slechts één baken
laat me in uw liefde rustig vertoeven
Een “sein zum Töde” tot een ochtendwake.…
Zonder in pijnen te baren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
471 we dansten een streep
met hoofdletter en punt
keurig net tussen de lijnen
zij zullen nooit verdwijnen
maar wij wilden meer
cirkels en lussen
draaien wenden en keren
alles in ruimte uitproberen
kiezen en voelen
met oog voor de juiste kleuren
harmonie en contrast
inspiratie vonkte op volle toeren
wij smeedden goud
volgens alchemistische…
Hun godinnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 ik heb mensen
zien passeren die
met ogen vol bewondering
hun godinnen eren
zingend dansen zij
het samenzijn in een
kleurfestijn waarop
hemel nog jaloers zou zijn
in volle overgave
haken zij aan om een
extra ronde mee te gaan
in uitzinnig vermaak
maar de engelen
zijn aan het verdwijnen
nu de zon al te lang in
het glas staat te…
Hemels blauw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
432 het was een boer
die met zijn zeis
de bloei platlegde
van bloemen die
jij hebt gezaaid
waarvan wij de groei
hebben gekoesterd
in diverse nuances groen
waarbij het palet seizoen
getrouw van kleur verschoot
nog oogstte wei
zijn volle herfst blij tot
zij vielen door scherpte
aan de voet in hun
dodelijke laatste groet
zonder misbaren…
Plagen blijft knagen haten nog veel meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
477 wat de
wereld niet kan verstaan
zal menigeen
hun vrolijkheid
beklemmen
soms gaat het
gepaard met
een uitbarsting van
woede zonder
remmen
waar ze zelf om
hebben gevraagd
plagen blijft
knagen
haten nog veel meer
alles begint
met licht
liefde en hoop al
wat niet
is te koop
waar Waarheid
wortel schiet
komen rozen
tot volle…
elkaars gelijke zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 stofzuiger aan de hand
zing ik tot de menigte
op de tafel staande
dat ik vrij wil zijn en kan
de dames rondom
joelen en juichen
luid scanderend
kom uit de menigte
onderscheid je gerust
van de donkere schaduw
die jaren al de mannen
steeds over onze werpen
jij verdient het podium
het volle spotlicht ook
omdat jij de moed hebt
gracieus…
Angelina
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Ik heb twee volle dozen post
en een la met oude spullen
een herfstblad uit 1989
de vleugels die mama me aandeed
om te zien wat ik moest zijn
en een paar restjes van haar stem
uit de verstolen momenten
dat ik mijn adem inhield
om de geheimen te horen
die ze onderaan de trap besprak
Ik ruik weer wat ik wilde
heel de dag haar liefde
en…
MAXIMA, ZE VEBOND ME!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ze was er niet
En toch weer wel
Ze was er voor mij
Ze was erbij
MAXIMA
Ik zag haar zingen
Ik zag haar dansen
Ik voelde haar traan
Ik ervoer haar schoonheid
MAXIMA
Ik zag haar inzet
Ik hoorde haar inzet
Zo zuiver, zoet en zonnig
MAXIMA
Ik voelde geen kou meer
Ik voelde warmte door merg en been
Ik voelde volle Argentijnse…
Aanwezig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
536 tekenen, jouw rug
het boek en de rode kaars
het bijna lege spiegelbeeld
We hebben genoeg van de stad
gezien vandaag en duiken
niet meer meteen op elkaar
ook al zijn we op vakantie
Even intens houd ik van jou -
kijkend, tekenend en voelend
hoe afwezig totaal aanwezig
jij bent, jouw blote schouder
die ik streel met mijn ogen
jouw volle…
Altereega's
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
576 Soms gaat het met een
metafoor gepaard
Dan wou ik dat het minder cryptisch kon
Die vergelijking in het
lexicon
Zo'n brainwave, als uit noorderlicht gebaard
O rijm- en woordenminnaars, wees gegroet
Bekritiseer of geef elkaar waardering
Toon empathie, verdiep u
in een ander
Uw hersenspinsel smaakt
zo bitterzoet
Breng haar tot volle…
Herkenbaarheid kleurde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
423 gekleurde wanden
van een aangenaam
beklede ruimte
geen weerspiegeling in
het glas wel wisselende
stukjes natuur uit
een ver tropisch land
omringd met
woeste zeegezichten
wij wisten dat we
van de wereld
waren afgestapt
een innerlijke drempel
markeerde de
geestelijke ruimte
emoties delen
was bedwelmend in
hoeveelheid en van
een volle…
twee minuten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 staan
twee minuten
hen herleven
die voor vrijheid
het leven lieten
stil staan
twee minuten
bij de betekenis
hun doen en laten
voor ons zijn nu
stil staan
twee minuten
voorbij de dood
in eeuwigheid
met hen verbonden
stil staan
twee minuten
in hartslag en gebaar
voorbij de dood
hen koesteren
stil staan
twee minuten
in volle…
Wafel
netgedicht
1.5 met 11 stemmen
565 In godsnaam, geen gezwam over malheur
Dat doet die ander wel met haar gepreek
Ik kijk terug op weer een volle
week
Dat opent ook voor u een
binnendeur
Kortom, laat eens iets meer diepzinnigs horen
En blaas dat hier van onze dichterstoren!…
Nieuwe talen
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
429 er fluisteren
nieuwe talen als
de wind op steekt
uit diep dalen
en ons de nooit
gehoorde verhalen
vertelt uit vroeger tijd
al na de eerste dooi
toen alles in zijn
volle tooi de kop
opsteekt horen
wij een donkere
dissonant in het
lichte lente lied
het klinkt niet zo zuiver
als de veelstemmige
jubel die in kleur en
geluid losbarst…
De Auschwitz-pyama
hartenkreet
4.8 met 35 stemmen
799 Dagdagelijks opgeplooid
lakens dekens
gelijnde bedden
slaapzalen OK bestikt
gestreepte auschwitz pyama's
overbelicht
verzamelplaats de zaal
voor wie het ziet staan
geschreven op de muur
met vuur
ik zal niet meer zien
de volle schoven
maar doe mij geloven
waarvoor ik dien
Profetie
losgeslagen
de rust verstorende
afgedwaald
angstig…
Diep stil water.
gedicht
4.9 met 694 stemmen
7.934 Buiten graag: het volle leven,
het vermoeden van grote liefdes, schoonheid
als het even kon. En sneeuw.
Ik haperde te lang, aarzelde om te komen,
bracht bijna alle leven tot stilstand.
Ik ademde toch. Het haperen bleef.
Voorgoed.…