5637 resultaten.
Dam
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
468 als genarcotiseerd staren we
naar de beelden
ze droegen rugzakjes dicht tegen elkaar gepropt
in plaats van mondkapjes in 't land waar de dood woei
onder de zwart witte wolken
nog niet zo lang geleden
waar de tranen stroomden
de kwetsbare mens in zijn verlatenheid
tot rust gekomen
jouw vrije adem
laait de vlam van barmhartigheid…
Chaos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Vlagen wind waaien door mijn hoofd
Van links naar rechts en op en neer
Het duurt erg lang voor het dooft
Maar alsjeblieft, ik wil niet meer
De donder op de achtergrond
De wolken alleen nog maar zwart
Druppels en regen vliegen in het rond
Maar ik vind dat al lang niet meer apart
Het is even stil, maar dan een knal
Ik draai, ik woel en lig…
Gemis
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
610 Het lijkt of alle wolken steeds anders staan,
als week met muren en minuten vol onzekerheid.
Komt er ook na dit mistige pijnvolle leren
in de tijd die ook vergaat met veel dromen
de tijd dat leven andere zaken gaat begeren,
als ik van het gebeurde wel bij ben gekomen.…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
621 De jaren gaan en komen als getijden,
Terwijl de wind de wolken in de lucht ontvoert,
Altijd herhaald en toch weer nieuw.
Het laat een mens die nader kijkt niet onberoerd.
Maar Janne toont ons waar het echt om gaat:
We leven nú. Ze blijft niet binnen,
Ze kijkt niet om en ziet het allemaal.…
Droomlente
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
459 nieuwe lente
levenssappen en veerkracht
vogels verkennen vrijheid
in beminnen en beginnen
de droom tekent het landschap
waar heldere illusies ontwaken
dolblije dieren lijken jeugdhelden
vertrouwen heeft zich verenigd
verstikkende donkerte verdwijnt
in strakke blauwe hemel luchten
droomlente schetst een verhaal
in zon bewegen, wolken…
Het Lentekind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
566 ook wil zijn
ik drink mijn moeder
en adem mijn vader
ik wortel in mijn moeder
en groei in mijn vader
Ik ben in de kracht van
de mooiste tijd van
mijn leven, de lente van
mijn leven, waar ik ben
waar het gras groener is
en waar ik wil blijven
's Nachts is de hemel donker
als de maan zwart is
overdag schijnt de zon
vaak achter de wolken…
diep in ons verborgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
681 huis waar wij
woonden
het veld waar we lagen
in zomergeurend gras
hier was ons tintelende samen
in het milde stille licht waar
we in de verte van onze ogen
argeloze dromen droomden
hier was de geurende aarde
de zoete lucht van oude
lindebomen in de donkerte
van de nacht
hier was het zilveren
stromen van de beek
de spiegeling van wolken…
een schepje water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 ik was op pad met
de broer van Jezus
zonder pasklare
antwoorden maar
altijd met de paradox
van alle tijden:
onthullen en zwijgen
we stonden stil en
brachten iets in
beweging een
schepje water op
gloeiende kolen
we zaaiden wolken
al wisten we niet
van wie ze waren
we lazen van wie
bijna de hele
Britse zeebodem is
een…
Het nieuwe buiten
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
438 de
smaakmakende
geur op van het
nieuwe buiten
die ook langs
de hond gleed
hem deed
ontwaken en
alert maken uit
zijn coma na
het slapen
helaas bracht
de regen een
licht vertragen
we moesten
jassen dragen
die onze vrijheid
in het gaan en
staan beperkten
toch waaide jij
al voor ons uit
in het dollen
tussen aard
en wolken…
Tanka 6 en 7
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
423 Het bewenen
de zon gaat onder
de lucht kleurt blauw rood en geel
een hemelse troost
de duisternis valt
de moeder beweent haar kind
ze rouwt om haar zoon
samengevouwen handen
smartelijk tegen haar borst
Roger van der Weyden, Piëta ( bewening van Christus) Museum voor Schone Kunsten van België, Brussel
Het doorbreken
wolken…
Een druggerelateerde lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
533 aan de roze
wolk waren
rechte lijnen vreemd
een lach klaterde
al snel zijn
vrolijke druppels
in de kringloop
van de natuur
nog geen spoor
van rechthoek
blok of andere stop
pas later na jaren
verfijnen is de
creativiteit op
dan swingt stampt en
springt de goegemeente
in de toegewezen
evenementen
een weinig
verheffend
bewegingsbeeld…
Wrede zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Ze zwijgen, en ze blijven zwijgen
over de oorlog, de wrede zomer
door de mobilisatie van jonge krijgers
en alles wat je verkeerd formuleerde
komt terug in de lucide gedachten
onder de heldere zomerhemel
de priemende zon en wolken
alles terug in de gedachten
ergens in het park ligt een condoom
en is de pure waarheid zo ver weg
waar de…
Het grote bonus- water-voordeel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Wolken vliegen met een noodgang langs
verliezen water met een grote kans
dat het juist hier valt?
Al weken valt er meer hier- dan daar een plens
het vocht was van de zomer ieders wens,
toen we zuinig moesten doen?…
Droomwereld
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
471 ik wil de zon begroeten
en in de wolken leven
met de regen dansen
en de maan een kusje geven
ik wil zingen in de sneeuw
en stoeien met de wind
zeilen op het ijs
tot ik een ijsbeer vind
ik wil duiken in de zee
en springen in het dal
glijden van een berg
en niet bang zijn dat ik val
ik wil luchtkastelen bouwen
midden in de nacht
vioolspelen…
Braken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 De vrede is weer ver te zoeken
Het Midden-Oosten laait en vlamt
Dwingt ons een monster te vervloeken
De mens die van een beest afstamt
Het Midden-Oosten vlamt en laait
Uit zicht door zware, zwarte wolken
Dat waar het werkelijk om draait
Verdraagzaamheid onder de volken
Gevolgen van bepaald beleid
Die vallen nimmer te voorspellen
Een keuze…
Bij een boeket
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
444 trouw, wou, rouw, hou van jou
Een steeds opnieuw weer beginnen
iets in jezelf overwinnen
Stapje voor stapje,
het leven geen grapje
Maar toch kun je op sommige dagen
lichtheid voelen,
als word je gedragen
Dat gevoel hebben
tussen alle gewoel van de wereld,
tussen de bende ellende
Want altijd komen
bloemen en bomen je troosten
Zoals wolken…
Nog lang, voordat de lente komt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Ik zit aan tafel, misschien
wel te slapen, denk ik even
bij het gillen van een sirene
die uit mijn neus de geur
van gepofte kastanjes weg-
neemt naar een spoedgeval
In de keuken zie ik
de poes afwachtend kijken
en de wolken trekken snel
langs de dommelende zon
Dadelijk gaan we spelen
eerst koffie zetten
Hoog en laag ruisen
het kookwater…
Niet stoffelijke zielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
442 strak dreven
de wolken
hoog langs
ontdaan van
hun last
zelfs de kleuren
waren even
te gast in
het nog
donkere kielzog
zij contracteerden
de immense leegte
die het onbenoemd
grote universum
had te vergeven
mijn kijken
kon niet verder
reiken dan wat
lichtende sterren
voorbij de planeten
hun plaats
en benoeming
ben ik…
Vragen, problemen en antwoord
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
496 Problemen zullen altijd blijven
't is heus niet altijd zonneschijn
heel vaak zullen wolken drijven
als schaduwen van chagrijn.
Toch blijkt achter dat wolkendek
altijd weer 't licht der zon
is aan levensvreugd geen gebrek
daar schijnt altijd de levensbron.…
Wolkenbrij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 over jullie
extatische
woordenbrij
weet ik alleen niet
hoe ik telkenmale
bij het ogensperren
naar zon maan en sterren
mijn wolkewietwoorden
moet zien af te remmen
wie helpt mij in mijn
schier bovennatuurlijke paranormale ervaring
van het surrealistische
boven- en ondermaanse
in deze uithoek
van de melkweg
rondom onze wolk…
Straks komt de herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 En heimwee kleurt soms ook de luchten,
de wolken die in stilte verder drijven…
Durf stil te zijn, niets zal voorgoed hier blijven.…
Zondagmiddag in augustus
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
705 Er is een duidelijke realiteit
in schijnbare liefdesdromen
momenten zonder mystiek
een rode draad, nauwelijks zichtbaar
die naar nieuwe illusies zal leiden
het is alsof je gras kunt horen groeien
bomen kunnen praten, wolken vertellen
over dove dieren die de aarde dienen.…
op deze middag
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
735 op deze middag in dit dal
verbreekt de grauwe hemel
het licht van de ijskoude zon
voorbij de uiteengedreven wolken
onder de opgeschrikte hemel heft
een moeder haar handen naar de lucht
de storm in haar borst
het samentrekken van het hart
het trage huilen met open mond
het uitdoven van het schreeuwen
in vergeefse echo's van de naam…
Handleiding voor een gewone dinsdag
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
529 Zwaai naar de buurman die een cactus uitlaat,
tel de wolken, maar begin bij zeven.
Ontbijt met een appel en een raadsel,
schrijf een boodschappenlijstje in geheimschrift.
Laat je schaduw thuis,
neem de bus naar nergens en stap uit bij misschien.
Fluit een liedje dat niemand kent,
lach om de regen die achteruit valt.…
Vlammend Stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 as van verwondering
blijft dwarrelen
Een melodie, wees, stort
in het zwijgen van de afgrond—
haar trillingen bloeden
langzaam leeg
Kleur, ontveld,
ademt haar laatste adem uit
in het oor van het niets—
een echo die kleur vergat
Er ligt een grens te sterven
tussen oog en licht,
tussen adem en lichaam—
een wolk…
Dans
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
640 Dans in de regen
omdat daarna
de zon weer schijnt
in heldere boog van kleuren
duistere wolk verdwijnt.
Dans in de regen
geniet daarna van zonneschijn
zonder regen komen geen bogen
overheerst het somber grauw
daarna zal de zon ons drogen.…
De bloesems blijven bij mij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
179 gordijnen
in de binnenvertrekken
is mijn schoonheid veilig
Mijn ziel zoekt onwetend
wat waar is, naar de liefde
van mijn man in mijn schoot
Niet lastig gevallen
door een oosterse prins die
betoverend fluit speelt om mij
op zijn paarden van de zee mee
te nemen naar een paleis
aan het water dat schittert
van ongeluk, schepen vol wolken…
Bos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 nieuw gedicht
in deze passie moet beginnen
met het zingen van de herfstbomen
langs het autisme van jouw jeugdig brein
je gaat helemaal los op het mos
in het bos met duizend lyrische takken
je probeert je te verbinden
met de hemelse sterren
tot de conclusie gekomen
dat je intens houdt van hout
hij luistert naar jouw woorden
onder de wolken…
gewogen en geteld
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
502 Onder het gewicht van wolken
tussen hoge distels en scherpe stekels
de graftombe van gebroken kalksteen
in jaren van slaap en stilte
geen berichten van de dichter.…
De Avonturen van Oek; verschrikkelijke zeestraat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
376 Ik zie hem nog staan,
met zijn tenen over de rand,
de boeg als springplank,
zingend:
‘Met zand kun je kastelen maken,
met water wolken;
we gaan dit land bevolken!’…