5126 resultaten.
Krediet Crisis, dood en rood!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Ja, ja, ook ik had dollartekens
met dagelijks startende ondernemers
die veelal voor het grote geld gingen
als voorlichter bij de Kamer van Koophandel (1977-2007)
En ik, ja ik investeerde toen uiteindelijk ook
in vette gezette gebakken lucht(kastelen)
die echter direct opklaarde met mijn laatste adem
waardoor mijn oorspronkelijk haarkleur…
Shorttrack
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Het daasde
voor mijn ogen, maar toen de twee Koreanen
ten val gingen, zag ik je nog meer groeien,
ik hapte net als jij naar adem en enkele
ronden verder zag ik je over de finish gaan
en had je goud te pakken!…
hoe kaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 in dit ongerepte
woud waar
Thanatus waart
met botte bijl
en kettingzaag
kondigen
lentevogels de
barre winter aan
voor reuzen van
het bomenrijk
waar onbewogen
stammen met
lange adem
zwijgend naar de
hemel reiken
het bladerdak
murmelend ruist
vingertoppen tasten
naar diepe barsten
in de schors
in dit onbetreden
woud…
Tempel
gedicht
2.0 met 19 stemmen
5.137 Keer deze tempel de rug niet toe
hier strijken talrijke goden neer
van ademende waarheden is deze tempel vergeven
hier bespreekt het brein het brein
bezingt wonder wonder en tegenwonder
hier wordt de beul bestudeerd en de bij
er staan heelallen op de planken
droefenis stelpende alfabetten
de letters der ketters vliegen klapwiekend op
de rede…
Mantel?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 Ik ween niet over wat
verloren is, nu haar
transparante adem op
de golven van de winden rust,
oprijst naast de leeuwerik
in een eindeloze klim naar
dat ene streepje licht,
stipje op de horizon
onttrokken aan de duisternis,
waarop ik ben gefixeerd
een tijdloze lampion
een aubade op de toekomst
zoals die zou moeten zijn, een…
Winterstille maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 De maan gaat ongezien
voorbij het sterrenlicht
zacht, maar zo ver weg
warmte geeft hij niet
ik voel me weer een nacht
weer een nacht
een nacht
ik voel me weer een nacht
alleen, een zwarte maan
een zwarte maan
zwarte maan
waar niemands licht op schijnt
Ik adem ja en nee
of morgenvroeg de zon
zal schijnen in mijn tuin
of er iemand…
Mijn hart gegeven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
748 Mijn hart voel ik kloppen
en ik ga gelijk blokken
Ja ik ben nog steed verliefd
jij die mijn hart stal als een dief
Mijn adem gaat sneller
mijn zintuigen worden feller
Ik voel je en bent er niet
zeer zeker is er geen verdriet
Nee want ik ben zoveel een met jou
ik voel me echt jouw vrouw
De telefoon gaat en je zegt
ik ben al naar…
Herfstoon.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet
met bakkebaarden in gebroken wit gestemd
de zon hangt aan en in de touwen van het balkon
te vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon
een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid
maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil
verbonden raakt in de compleetheid van een kind
wat…
Levensgrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 Je gaf kleur en vorm aan een
onbegrijpelijk avontuur, waar ik in vol
verstand naar adem moest happen om
niet op dood-spoor te worden geparkeerd
onduidelijk waar ik was beland,
als ik dacht je niet meer tegen te komen
en in de verte te zien verdwijnen, werd ik
door je lust tot leven gegrepen, als een
lopend vuur, vlucht ik in je armen onbegrijpelijk…
Houdbare tijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 dag
weer heeft opgericht, Ik zag
je roerige wijzerplaat op je
slapen, een kloppend bewijs
van een gevoelsstroom in
ontembaar bloed, ondeelbaar
in een oceaan van overvloed,
waar de bloem der tijden van
dromen, in een nieuw ornaat,
een bonte stoet om het beste
van wat we kunnen te gunnen in een
alles omvattende zin om in een adem…
Holle retoriek?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het doek gaat op en neer op de
bühne van de beeldspraak zonder
naam, acteur van onverrichter zaken,
de antiheld achter de coulissen, een
ontmaskerde ridder zonder faam,
goochelt met teksten in overvloed,
ruikt de hete adem van z’n souffleur,
tovert gouden bergen uit zijn hoed,
door geveinsde verontwaardiging,
het dunne koord van het…
TWEEE HUIZEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
428 Orgelklanken en koorzang tonen zich sterk,
geven luid de lof, die God mag krijgen
voor Diens stem tussen ruisende twijgen,
binnen alle adem uit het wijde zwerk.
In de kleine kapel van klare eenvoud
ondervindt de zoekende enkeling
hoe zijn felle zielsdrift hier zacht verflauwt.…
Er onder
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
516 opengegaan onder blauwe lucht, de maan
schuift de rivier, een koude voorjaarswind
waait door het raam
anders dan toen
het nieuwe seizoen; donkere holen geheimzinnige bomen
exotisch gegeurd de vogels gekleurd; een zeurend lied is aangekomen
och, arm zwijgzaam murw gemaakt besmet volk
dat naar adem moest hijgen
meegesleurd in de corona…
God is blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 zon wordt verwarmd
Transparante oceanen kleuren blauw omdat Hij in het water woont
Water dat het begin van alle levensvormen in zich herbergt
en weerkaatst tegen de met meeuwen versierde hemelboog
Datzelfde blauw kleurt al onze levensaders en kabbelt gestaag door de grootste rivieren terug naar de bron van ons bestaan
Zijn koude blauwe adem…
De jaren van mijn jeugd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
955 Jaren lagen zij daar - hard ingevroren
geen adem of zuchtje viel er te horen
tot een plots voorval alles deed oplaaien
en alle emoties weer gingen ademhalen.
langzaam werden de jaren opnieuw herboren
herinneringen die onsterfelijk blijven scoren
Niet één woord was er uit te vegen...
want de hand van God had meegeschreven.…
Koning Koe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 duurt en duurt
een leven in wel en wee
zo'n 100.000 uren
van doen wat mogelijk is
alsof het je niet kan schelen
dat je wensen onmogelijk zijn
zodat je doet wat mogelijk is
alsof het allemaal al voorbij is
en je geniet van elke toegift
afwisselend naar lucht happend
in de vloed en droogstaand
in de eb temidden van het sissende
ademen…
Wolvenvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
574 over de daken van de steden
we praten over de bomen
het sterrenlicht bij nacht
hoe het gaat met het lopen
we zoeken geen prooi meer
het tongen is te intens
het zoenen zo wonderbaarlijk
dat het verlangen is verdwenen
jij ziet soms dronken beren
onderweg als je mijn benen streelt
voel ik hoe je in mijn hart kunt kijken
hoe jouw adem…
Ze was pas twaalf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Zonder adem, zonder praten
Moet ik je nu echt hier laten?
Jij zonnetje met zomersproeten
Lig je echt hier in dit gat?
Ik sta te huilen in de regen
De kou, het donker; staat me tegen
Ik praat met je, jij lieve schat
Lig je echt hier, onder zwart?…
Furore
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 landweg kronkelt zich in zijn gedachten
bij het hek waar zijn slaap de droom hervat
neemt het landschap de vrije hand
in vreemdsoortig droef verlangen
beginnen landerijen met ochtend boerderijen
kraaiende hanen en geiten tussen hondenpoep
wuivende bomen, karakteristieke wind
lente lendenen krullen nieuwe dromen
stilte roept om energie
adem…
Leef...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Maar ik realiseer me, nu na lange tijd,
Ze ademen niet.
Ze leven niet echt,
Het zijn dode dingen.
Niet verstandig om er zoveel tijd
aan te besteden.
Er is immers het heden.
Zij zijn het verleden.
Maar delen ervan zijn nog in leven.
Ken je ze nog, kun je aandacht aan ze geven?
Herinneringen blijven.…
Zwanenveer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
521 Sla je ogen op naar het hemelblauw
Open je hart als een bloem voor morgendauw
Langs dijken wegen en berenklauw
De schreeuw van moederpoes haar kittens miauw
Och glanzende zwanenveer van ons geslacht
Door Goddelijk ontfermen in het licht gebracht
Met tranen in ogen het verdriet in donkere nacht
Waait Gods adem binnen zonder praal of pracht…
Ontwaakt uit een droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Uitgeput val ik in slaap
in het uur dat de zon hoog aan de hemel staat
Vreemd is het in een droom te aanschouwen
hoe dat er vanuit de hoge toren
Bekleed met mos en spinnenweb
naar me wordt gekeken
alsof ik de klimop ben gespijkerd aan het hout
om alsmaar
hogerop te klimmen
Geperst geduwd verwrongen om te sterven
met de vreemde adem…
Muur der Namen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 Mijn hart schreeuwde het uit
om haar pijn in ons
leven samen, mijn adem stokte opnieuw,
zoals zo vaak tevoren,
onze tranen mengden zich
voor Judith Baruch.
Wie zij werkelijk was, zullen wij nooit weten,
maar haar vergeten mag niet,
niemand mag vergeten worden.
Eindelijk is daar de muur der namen.…
WIITE HUISWERVELING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 De luchtstroom slingert zich sierlijk maar koud
om een schoorsteen, aarzelt even, duikt gezwind
de pijp in, hitte tegemoet, en vindt
vast verblijf, dat hij met zijn adem opbouwt.
De keuken van 't Olterterper spijshuis
toont kookkunst vol aangewaaide bossmaak;
ovens gloeien bij stervend takkengeruis.…
NACHTVREUGDE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 Een snippertje Kerstfeest
steeds met je meenemen
mag een verademing zijn
van voelen en denken
's avonds in bed
bij het indutten
lig de stal van Bethlehem
op deken of kussen
adem van ezel en schaap
vermengt zich sierlijk
warm kringelend
met geurige damp
uit brandende wierook
je bed wordt omhelsd door
een ruimte vol hooi en stro
binnen…
Het doolhof
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 ik hoorde
je lach langs
de lichtgroene
heggen fluisteren
op de vlagen
van wind en
soms zag ik
het zwart grijze
haar van een
schim verderop
daar zat ik
weggedoken
zwaar ademend
met kloppend hart
oren en ogen
wagenwijd open
om jou te traceren
in het doolhof
waarin wij echt
verdwaald waren
maar jij zweeg
ik keek naar
opvliegende…
Sociale correctie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
617 Allen zouden opgelucht ademen.
Waarmee ik uitdrukkelijk zeggen wil
dat zulke overkomelijkheden
de conversatie doen opleven,
de ruimte gaat bewegen,
wederzijds een zingen begint:
de akoestiek van samenzijn!
Het zou ons allen sieren wanneer
in komende hardnekkige gesprekken
bovengenoemde correctie ons triggert...…
Mile End
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
663 Je schaamt je voor je eigen adem.
Vergeet de vlinders en de zwanen:
hier gromt een stad - extreem en goor.
Toch komen hier veel jonge mensen.
Tempo: 'Constant hebben wij haast.'
Gestroomlijnde wereldforenzen,
running for a perfect day...
De grauwe brug zoekt troost bij een parkje.
Mentale nood? Zie rode kerk.…
nachtwind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 de koele adem van het heelal
is een spiegel van eeuwigheid,
over de stille punten van
sterren terugkijken.
als een verlaten open zee golft
de nacht een koude rimpel op het dak
de maan speelt een lichte vlek
tegen de zware schoorsteen,
hoge steven in een donkere vloed
van pannen opgeheven.…
VERBOUWING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Herboren adem strooit ware verhalen
van jarenlang timmer- en metselwerk rond
over heel de wereld, toont dat de wond
in bedaagd gebouw heling mag uitstralen.
Door het statige Antwerpen verspreid,
toeven schilderij en beeld in kerk of kluis,
vinden weer de weg naar hun hersteld tehuis.…