5662 resultaten.
eenzaam aan 't water
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.537 groen is de dag
hij spuwt mij wier
in mijn betraand gezicht
en ook het zwoele zware
middaglicht dat schimmig blinkt
in ’t goud van zon
twaalf uur schuimt in het riet
en ’t kolkt en klokt
uit diepten zijn adieu
’k lig roerloos stil
in ’t vochtig natte
en wil niet luisteren
naar de lucht waar ik jouw ogen vind
en witte wolken fluisteren…
Chinese zoon
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.666 vader,
die stenen herstelde bij de Muur,
en jou moest achterlaten
jouw oom bikte stil het groene koper,
en na de ramp met de rivier,
liep zijn vrouw elke dag opnieuw
naar het kantoor van de opzichter
niemand wist iets van die mijn,
geen krant wilde de geheimen kennen,
en een ieder die het wist, zweeg stil,
want zwijgen betekent veel goud…
Chinese Draak (2)
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
854 verschroeit hart, lever en nieren,
mijn bloed stroomt dik en traag
dodelijk gepunte pijlen,
gedoopt in lood en kwik,
vernietigen langzaam en geduldig
alle oorspronkelijke kracht,
die ooit veilig en diep geborgen
lag in mijn ruige middenrif
mijn ogen staan nog helder,
ik spreek een duidelijke taal,
en de wereld bedekt me met
al het goud…
Herfstkleuren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.159 Een vliegje zweeft geruisloos langs
Een vogel fluit zijn lied
De koeien grazen in het land
Enkel pracht wat je hier ziet
De kleuren van de herfst zijn warm
In rood en bruin en groen
Gouden muren van bladeren zo mooi
Alsof de zon zich met hen verzoent
De bergen steken af aan het licht
Ze beschermen dit prachtige beeld
Alsof ze laten beseffen…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.124 is een wervelend
kleurenspel van regenbogen
bundels zonnestralen
doorbrekend in een
koel en donker dennenbos
omgeven door gouden zonlicht
paarsviolette heuvels
geheven door
mistige velden
vogels in formatie
als miniaturen
tegen het blauw
boven een stille diepte
wegwijzers naar de kosmos
naar onze oorsprong
sterrennevels lichtjaren…
mijn zwaluw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.018 tref jij je doel
ik denk steeds na
over wat mij zorgen baart
jij spreidt je vleugels uit
als vanzelf
ik zoek met moeite de weg
schoorvoetend , aarzelend
weet vaak van heg noch steg
jij boerenzwaluw verkent
de aardse velden
trekt in zwart
schrijvende vlekken
door de malse weidelucht
til mij op, neem mij mee
o, hemels fladderend goud…
Van de grond
gedicht
2.4 met 30 stemmen
10.228 vleugeltjes had
De idyllische dood van detail en nuance
maakte weer plaats voor het egale witte
geschitter van sneeuw op een winterse
wolkloze windstille weide
Als het maar klonk en als het maar
waar was, en je het zag als je begreep
dat het geen vorm en geen naam had
Dan kwam het pas los en werd aarde
Dan lag er pas goud…
Verwondering
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.855 rozen rood uit groene stelen
drie witte ranke stoeltjes
op gemodelleerde stenen
een roodborstje op de stoelkroon
de Vlaamse gaai uit de dennenboom
madeliefjes en boterbloemen
laten de insecten zoemen
een merel is geland
op het ongemaaide grasland
een dikke duif zit te schranzen
het pikken laat zijn hals glanzen
in het gouden…
ordinaire decadentie
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.045 ze is eerder stijlvol chic
met haar bontje in d'r nek
en gouden vingers vol nagels
die geen sopje te verduren krijgen
noch enig ander klein karwei
verplaatsen doet ze zich
met haar ronkende Jaguar
elke week wat meer verroest
maar rijden doet hij nog
elke week dezelfde weg
dan maaien ze samen haastig
bijna wat voetgangers om
op de parking…
IK DENK SOMTIJDS...
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.163 Ik denk me een huizeke klein en rein
met bloemen in alle hoeken,
een gouden zonnestraal op de vloer,
en hier en daar wat boeken.
Daar midden, geurend en fleurend in,
uw schoonheid, de schalke, de blonde:
Och neen, ‘t geluk lag niet ver, mijn kind,
toch hebben we ‘t niet gevonden.…
Graven groeten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
636 ik ga de gouden blaren
leef het loslippig loof
zie de doden staren
vanaf hun stenen alkoof
zullen we vandaag de vaders vinden
tussen tinten van de tijd
die herfst heet, tussen linden
en platanen, langs lanen eeuwigheid
en moeders die we minden
broze briesjes blazen
of woeste waaiewinden
lijk droeve oude dwazen
ik stap het stille sterven…
Alle mooie dingen verminderen
poëzie
3.0 met 25 stemmen
4.266 Alle mooie dingen verminderen
En verlaten mij nu -
Mijn lieve zinne-kinderen
Haten mij nu -
De gouden, de grauwe, de blauwe,
Ze gaan, ze gaan allen heen -
Tussen grote mensen-gebouwen
Sta ik alleen -
In de mensen, in de zon-straten
Koel, onbewogen. -
Ik ben heel alleen gelaten
Door mijn ogen.…
Er was eens.........
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.101 een koning machtig en rijk
regerend
over het gouden koninkrijk
zijn troon saffier
de muren van diamant
zijn dienaren
mooi, sterk, elegant
zij bewoonden onbekende planeten
bezaten een kennis
waar wij niets meer van weten
zij dienden hun koning
met vleugelen van vuur
niet gebonden
aan tijd of duur
een opstand
brak uit
in het vrederijk…
ze bazuinen schaduwen rond
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.747 in bloemkoolwit
tot bliksem hun gezicht verlicht
de lucht is dreigend heet
draagt vleugels in thermiek
maar als de donder klapt
verschieten ze paniek
ze zweven, weven
regensluiers in hun vlucht
dragen de bazuinen op de rug
en aarden met een diepe zucht
ze wachten op de regenboog
klimmen sneller dan het licht
omhoog, de potten goud…
Winter-stad
poëzie
3.7 met 23 stemmen
3.452 In het koele gouden bad
Van het fijne winterlicht
Rijst de grote mensenstad
Tot een droomvervlucht gezicht:
- Al de gangen, al de zalen
- Waar de ziel in droom mag dwalen.…
strak mijn borsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
881 snijd mijn huid
maar weg en
verf mijn haren jong
strak mijn borsten
met siliconen en geen
goud meer voor de kronen
maar implanteer een
jonge bek zo maak ik
iedere man weer gek
vul mijn lippen
spuit mijn rimpels vol
kuiten zijn nog steeds te bol
wie ben ik na de lift
er staat geen tijd te lezen
op mijn nog nieuw gezicht
waar…
In spinnentouw verweven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.049 In spinnentouw verweven vlocht
ik duizend draden puur van zilver
met hier en daar een glinster
gekleurder dan de morgenzon
die met gouden haren
onze liefdesweb bereiken kon
het paradijsje van ons saam
was behangen met romantiek
dat wanneer de schemermaan
door de takken scheen onze namen
schreef op muren ondoorzichtig
ik krijtte je…
Barack verenigt de Nederlanden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
697 daar woont McCain
was diens hele familie al admiraal
met kaken geschapen voor krijgstaal
oogt hij hoekig en niet sereen
Kniesoor immers die nog van crisis maalt
luister naar wat van Barack af straalt
zeur niet dat hij niks heeft onderbouwd
Wat telt de man is principieel
vaag en belooft beslist heel veel
zo eerlijk ook echt een hart van goud…
" Dauw voor de pauw "
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
612 Rijk zonnegloren flirt
met een vis vol goud,
de vijver is verlicht.
Avond en een bleke maan
vuur blijft onaangestoken
deur op slot, voorgoed!
Als aardkluit ontwricht
in doorgewortelde zoden,
dijk wordt gedicht.
Het avondgloren wentelt
zich stervend in purper,
schreiende flamingo´s.…
TOEN IK ROZEN KREEG
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.956 Maar toch, ik vraag: Bloei door,
Bloei door in mijn nabijheid:
't Is of 'k u fluistren hoor
Het gouden woord van Vrijheid.
Vrijheid van iedereen,
Van mensen en van dingen,
Om, voor Mij-zelf alleen,
Mijn heerlijk Vers te zingen...…
Trapzilver
netgedicht
3.5 met 77 stemmen
955 Hij zeult het smeulend goud de trap omhoog.
Daar gaat hij zijn woning smeden.…
De blauwe planeet
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
764 van ‘n aards paradijs schijnbaar
gewichtloos in oneindigheid zweeft
Kwetsbaar flinterdun de schild
tegen een gewelddadig ruim
de beschermer van aards leven-
paradoxaal gloort dan de hoop
dat inzicht van leiders vergroot
die dit schouwspel gaan beleven
Ze zien er de aarde als kerstbal
in ‘n kinderhand en de eeuwige
dans rond het gouden…
Het zwarte jurkje
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
573 ik heb de nachten geel gezien
je angsten schreeuwden rood
je wist niet of het donker was
omdat de kleur je dat verbood
het zwarte jurkje in het
goud dat uit je ogen vloeide
streelde heel uitdagend langs
je huid omdat je lijf mij boeide
de zon weerspiegelde
het blauwe kleuren van de zee
ze brandde huid en haar en
nam in rook je kleding…
treinreis
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
724 't verveelt me nooit
laat gaan de herrie,
storingen, een trein
vertrekt langs de andere
treinen, een slang die z'n
weg zoekt weg, de stad uit
de natuur in, in stilte zon-
der ruis het groen het paars
het blauw, het goud, o, wereld
wat kun je mooi zijn!…
Metamorfose
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
753 niet meer omkijken
naar wijzende vingers
ze zou niet meer luisteren
naar honende tongen
naar pijpen zou ze niet
nee nooit meer dansen
ze trok het kleed
van schuld en boete uit
naakt sprong ze in de golven
liet zich drijven
zeesterren sponnen
een nieuw kleed
om te dragen
de wind liet haar dobberen
de glimlach van de zon
toverde goud…
Tranen in de wind
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.306 de wind vertelde haar
dat zwijgen goud was
ze luisterde stillekes
tot een echte vriend
vertelde over een ongeluk
een klein vierjarig meisje
verdronken
achter in de auto
toen die in het kanaal raakte
haar beide ouders gered
ze werd stil
dacht aan dat intens grote verdriet
waar is dan die God
waar zoveel mensen over praten
wie kan zeggen…
Artistieke hand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
934 Want achter alle vormen zie ik
je onzichtbare artistieke hand:
In elke zonnestraaltje in dit witte landschap
zie ik je oogverblindende gouden licht.
In elke sneeuwvlokje
zie ik je dartele vreugde.
In elke sneeuwpop
zie ik je kinderlijke enthousiasme.
In elke schaatser
zie ik je sierlijke vleugels.…
2012.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.051 wachtend op een nieuwe tijd
stralend vanuit ons gouden hart
wetend in de kosmische cyclus
lijdend door de pijn verward
hopend op een nieuw leven
strijdend door de duisternis
wakend over liefde en leven
biddend voor de Apocalyps
stervend in de ban der tijden
vechtend in het hemelvuur
hopend op een goede afloop
terugkerend naar de natuur…
Zonsopgang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
582 Het zwerk lijkt zich langzaam in goud te hullen,
't is prachtig zoals dat is uitgedost
en uitbundige zonnestralen gaan de ruimte vullen
waarin de nevel nu geheel wordt opgelost.…
Toverdrank
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
927 Dit vocht geneest ons van alle kwalen,
kostbaarder dan nardusmirre, geestelijk goud,
het zal de oude wonden niet openhalen
en de grootste toverdokters zijn ermee vertrouwd.…