Alle inzendingen over vuur gloed

4766 resultaten.

Sorteren op:

de verte mist in wervelend zand

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.793
jaagt hen op met straffe hand de hoofden zijn gebogen in eerbied voor natuurgeweld of ter bescherming van de ogen de storm heeft het niet verteld hij duwt het grijs in groene golven giert uithalend spetterend nat zag een wandelaar zeer verbolgen kijken door het onverwachte bad de zee is niet geimponeerd en gooit meer golven op het vuur…
wil melker26 december 2003Lees meer >

Samenzijn

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.699
Laat sluimeren nu de vuren die verteren; de hemel zal ons hoeden, de aarde zal ons leren.…
Bart27 december 2003Lees meer >

Sprankelend begin

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.131
We laten het haardvuur zachtjes branden, net als het vuur hier diep in ons hart. Glinsterende ogen en strelende handen, niets dat ons kleine wereldje nog tart. De tijd zal vannacht stil blijven staan, dit moment wordt ons niet meer ontnomen. Jij en ik, we zullen steeds verder gaan, véél verder dan in onze stoutste dromen.…

Sleur de waakvlam

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 593
Maar daar achter die façade broeit het vuur van een vulkaan die het liefst de hele wereld domweg in elkaar zou slaan.…
Chatfant5 november 2008Lees meer >

De bomen werden sinds eeuwen terneergedrukt

gedicht
2.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 11.056
De lucht is te dun voor vuur. Geen stad Tornt als onweer tegen de hellingen op. Geen vleugel, geen vin verroert zich hier. Niemand Graaft zich in, niets vermenigvuldigt. Zilverkoud spat soms schitterende regen uiteen. Continenten schaven onafgebroken aan de schaal van het water Dat inscheurt als bij het baren.…

Zoals het zal gaan!

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.456
Het grootste vuur wordt daar als dat van een kaars zo klein. Zoals de zon schijnt na de regen, zo zal het daar ook zijn. En waar jij gaat daar zullen vriend en vijand samen gaan. En waar jij gaat Jouw taak op aarde hier die is voldaan. Zoals je was in alle jouw liefde, zo zal je gaan.…

Vat het leven

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.364
Een leven vol zoeken vol vragen een zoektocht naar acceptatie door mezelf door anderen acceptatie van mezelf van het onbekende van de wereld die ik ervaar de wereld die invloed op mij heeft die ik kan veranderen die ik niet kan veranderen als een put waar ik uit klim en weer terugglijd als een vuur dat dooft en weer ontvlamt…
Liesbeth11 februari 2009Lees meer >

Wanneer gij ...

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.876
Wanneer gij onder mij ligt, wij zijn stil van vuur, dan ziet uw wit gezicht mij aan van liefde, en uw ogen zijn vol tranen. Gij had het niet gedacht, dat zo iets was op aarde, en uw ogen vullen zich als twee meren, door bronnen, komend uit uw hart. Zoals gij aan mij hangt, uw ogen maken twee streken opwaarts naar mijn ogen.…

Stonedhenge

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
(voor Hubert Lampo) Volg de stenen op de oergrond en puur het vuur uit de stappen van het licht. Ik sliep met de vrouwen in jouw boeken en ik kwam weer aan. Droombeelden werden aangewakkerd en in het zand van mijn verleden vond ik magische sporen. Ik lachte naar het kind diep in mijn hart.…

Plekje op Olsany

gedicht
3.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 11.437
Ik weet de plek op de Wenceslasplein, het vuur rende met hem mee, drong steeds dieper in zijn huid. De oogleden weggebrand doet zijn nacht voorgoed geen ogen dicht. Met geheven vlam zweren kaarsen sindsdien onze eed van trouw. Ook op dat plekje op Olsany. Het is weer lente. En wat voor één.…

Kuift wit op vale zeeën

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
jaagt hen op met straffe hand de hoofden zijn gebogen uit eerbied voor natuurgeweld of ter bescherming van de ogen de storm heeft het niet verteld hij duwt het grijs in groene golven giert uithalend spetterend nat ziet een wandelaar zeer verbolgen kijken door het onverwachte bad de zee is niet geïmponeerd en gooit meer golven op het vuur…
wil melker29 september 2009Lees meer >

Vuurdoop

hartenkreet
4.9 met 61 stemmen aantal keer bekeken 1.361
het ijs smolt niet voor het vuur van mijn verdriet dus voetje voor voetje, breekbaar als glas laat ik achter mij, wat vroeger was mijn verdriet en pijn slechts een vage rimpeling in het troebele water van de zee waarin ik vroeger zwom maar niet verdronk...…

voor jou en lenteliefde

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 674
op witte bomen langs de dijken en gaat de appels voor zo uitgelaten lente fris lachen wij golvende duinen door met de neus in de wind volgen we het spoor van de zee rondom regenwolken maar vlakbij zonnig droog hebben wij water en aarde van petten tot callantsoog in zon en in regen wind voor en wind tegen de zinnen geblust met het vuur…

Naar boven zien

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
Donkere wolken glijden stil voorbij eventjes na het middernachtelijk uur Ik zie omhoog want de kust lijkt vrij uit te gaan zien naar het hemels vuur Wolken beloven in ’t nachtelijk ontij dat de hemel zich binnenkort ontsluit Ik sta even stil bij onze maatschappij en hoor van verre ‘t troostend geluid Donkere wolken boven dit tranendal als…

Tot besluit, een opdracht

gedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.499
vanavond schrijf ik moord en brand, zal ik beschrijven hoe de breuklijn zich in mij verdeelt, zich in mij vermenigvuldigt in verzen van koud vuur, zich in golven verkleedt, zich voortplant tot in de kern van mijn aardoppervlak.…

- De levensdraad van de sterveling -

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 659
Leugen, ben jij de dronken waarheid in tweedracht geweven..al herken ik je niet, als klimmende ranken tegen de muur ..in het lover in een wereld van honing, liefde en ambrozijn lopen woorden immers van ziel over, als een zware anker ketenend het verzengend vuur en weet valsheid haar ware gezicht te verbergen, teleurstelling elke poort te openen…

Huis

hartenkreet
2.0 met 61 stemmen aantal keer bekeken 6.346
Dat huis waar de tuin een fresco was van bloemen, fruit en groen waarin we heerlijk speelden elke warme “zondagnoen” en ied’reen wanneer fonkelden de pretlichtjes der nacht, rondom een konkelfoezend vuur tesamen werd gebracht Dat huis waar nu geen grootmoederkloek meer opendoet de deur en waar geen grootvader meer leeft als een patroon…

Zondaars op een terras

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 568
En de grijsaard spreekt, tot de ruggen van de zondaars van vuur, en hoe zij die zich rijk hebben geprijsd hun schatten tot kaf zullen zien vergaan.…

Wat U door de vingers ziet

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.067
Geen morgen die zijn opkomst beter verstaat dan de vuurvogel die brandend van verlangen en volkomen ongeremd als een uitgeslapen God van het tot dan toe ongezegde vleugelwiekend hun geweten overvliegt langs zijrivieren Want met vuur zal hij er spelen brokken stenen laten vallen vleugels hoger laten rijzen en uw twijfel laten gaan Net…
jan haak2 oktober 2010Lees meer >

Honger

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
vergeten zwachtels van oud zeer krijg ik wintervoeten van het waden door ijskelders van verdriet kniehoog het wassend water van verbeten pijn hoger nog de wanhoop van de onmacht geen grens lag aan deze broze oevers geen grondgebied waar ik schuilen kon voor het vijandelijk heen en weer En in dit geschonden vlees brandt een heidens vuur…
Greet Mariën22 november 2010Lees meer >

Vuurkorf

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
De winter telt de roest door de ruit en in de nerven van de transparante jaren, waarmee het seizoen vervelt tot in de huid, strekt zich op duizend vleugels uit, warmt zich bij het reinigend vuur van de winterbruid om de herfstmuze uit te luiden, klinkt als vrolijk lied wat op z'n toverfluit de glazen telt, kristalen tonen over bladeren…
pama26 november 2010Lees meer >

Meesterhand

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 895
Ze steelt het vuur uit vruchtbare grond voorbij de norm en middelmaat, heelt de aarde in onbewerkt gebied, waarmee met meesterhand de liefde is geijkt. Ze reikt de kunst met uitgestoken hand, oneindig verder dan men ziet, ze baart de vrijheid uit de simpele klei, een nieuwe vorm ontstijgt haar ziel, iets anders kent ze niet.…
pama12 januari 2011Lees meer >

DOOD

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.474
Toen het grote heilige vuur dan langzaam doofde We meer uit noodzaak aan elkanders deurtje klopten De driften langzaam nederdaalden Keken we in elkanders oude vergane ogen … Een allerlaatste maal…

Wat de meeuwen van ons zagen

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.605
kijken als los zand tussen ons tenen elkaar houden in verlangen om elkaar dichtbij te zijn zo zijn wij kristal geworden tussen afgesleten stenen heller schijnend dan Parnassus lichter dan de volste maan Het duurde alles bij elkaar zo men zou zeggen slechts seconden niet veel langer dan een kus die doorgegeven werd als wijn zo is het vuur…

de zomer voorbij

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.037
Een open haard met zijn knapperend vuur verwarmt en verlicht in het donker uur en ik neem afscheid in gedachten, dag zon en zomer, ik zal wachten tot je hier weer bent in zachtgroene tederheid in dit eeuwig ritme van tijd tot tijd.…

Op dicht gezette gedachten

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
Proef jouw liefde en jouw lijf Een zwoele bries streelt jouw haren Met een Aphroditische schoonheid Bedwing jij jouw leven vol vuur…

Seizoenen vol hoop

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
keren omgeven door het dor kleurloos kale hout een hemel bewolkt grauw somber en koud geen plek waar nog warmte is te creëren huilen van de wind door troostloze bomen de velden leeg en dor zelfs mistige horizon in mijn brein slechts verlangen naar de zon wanneer zal ooit het nieuwe leven komen maar in mijn hart vonkt stil het hopend vuur…

Zoeklicht

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 903
Wat zou ik gelukkig zijn Wat zou ik schijnen Alle hoekjes en gaatjes zou ik ze nemen Op zolder de kelder in donkere steegjes of waar dan ook, niets is mij te gek Full charged battery's in mijn zak nimmer futloos geen ene dag Altijd brandend nimmer gedoofd wakkert mijn vuur onvermoeid Donkere parken verlichte wegen Overal en iedereen…

uittreden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
ik leef, adem, bewust terwijl m’n lichaam slaapt is m’n geest klaarwakker zo vaak als m’n mond gaapt brand ’t vuur van m’n ziel als een kaars zonder voet geworteld van m’n hielen in een trance gelanceerd klim ik geleidelijk door ’t plafond om vanaf het dak van m’n slaapkamer de stad te bezien ik volg stadskanaal de vaart langs het postkantoor…

Mijn licht, mijn fakkel, mijn toorts

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
Ik nam het vuur; bracht haar van binnen naar buiten, door donkere ruiten scheen een pril, steeds sterker, stiller wordend ideaal licht. De fakkel voerde haar doel, haar bedoeling veel verder dan enkel haar baarmoeder: zij bleek een al gehele, grote zorgende, verzorgende moeder!…
Petra Hermans30 december 2012Lees meer >