6196 resultaten.
Droom mijn droom .....
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.975 Leg jouw hoofd maar op het kussen
vlij je lichaam zachtjes neer
sluit je ogen voor het duister
toe, bemin mij nog een keer
Voel mijn warmte met jouw handen
raak mij vurig, woest en wild
samen smelten in verlangen
tot de honger wordt gestild
Kus gedachten naar de ochtend
houdt de mooie beelden vast
proef de eerste zonnestralen
wanneer…
Op de hoek
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.258 En grijpt me bij mijn nek
Versteend sta ‘k in mijn jas op straat
De tegels, de stoep, het hek
Hier was het, waar hij mij greep
Hij hield mij in zijn macht
De kilte, angst, mijn hart
Mijn lippen, witte streep
Ik was zo klein, begreep het niet
Ik hield mijn adem in
Zijn jas was vies, zijn handen hard
‘k heb nu nog steeds verdriet
Ik sluit…
Doodskleed
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.440 strelen dan
Drink ik ze in tot het einde nabij is
Ik wil je dragen tot het einde daar is
Je mag je reis in onbekendheid beginnen
Mijn tranen van onmacht in dit gemis
Je strijd is nu van jou alleen
Vannacht vertrek je in je doodskleed heen
Ik wil nog even van je genieten nu het nog kan
Je ogen zoeken nog één keer mijn ogen
Geruisloos sluit…
maar in de klank huist het verleden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.452 ik zie je hand
voor ogen ben ik iets te laat
maar uit bewegen
zie ik hoe het met je gaat
behoedzaam kom je
naar me toe
gespannen in verwachten
je weet niet wat ik doe
ik wil je in mijn armen sluiten
met de glimlach van voorheen
ik zie alleen onzekerheid
in het wiebelen op één been
ik neem je hand
en kijk dan in je ogen
ik kan het…
Heerlijke gedachten..
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.554 Zwevend gaat je naam door mijn gedachten
Soms schrijf ik hem zomaar even op een klad
Als ik mijn ogen sluit zie ik je in zwarte nachten
Ik wou stilletjes dat ik je zomaar even bij me had
Als ik omhoog kijk naar de witte wolken in de lucht
Lijk ik je gezicht te zien en je glimlacht naar mij
Dan weet ik dat ik in verliefdheid naar je zucht
Mijn…
Reiskost
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.511 Het is voor ons van belang
dat alles vervalt tot stof
terwijl ik bij de wadi´s zong
in fata morgana´s voor jou
bestond, geen droom of vreugde
zeker geen geluk of zaligheid
Ik beitel herinnering in jou uit
opdat je mij zult gedenken
regels die galmend versterven
en tevens ogen, die angstig
sluiten om dat kransje ijzer
van roestvrij staal…
Zelfrealisatie
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
848 Volg me niet
want waar ik ga en
waar ik loop god is
per ongeluk bevrucht en geboren
als oneindige fuga van Bach
alleen een mogelijkheid in de chaos
stanza
vers
wiskundige breuk als
dualiteit van de mens
volg me niet waar ik loop
er is geen dood en angsten
die de cirkels van het leven sluiten
of belevenissen van realiteit omlijsten…
Antwoord
poëzie
2.8 met 14 stemmen
4.335 Niet gans uw ogen sluiten,
Alleen maar meer of min: -
't Is binnen niet, niet buiten,
Maar altijd middenin!…
TRANSCRIPTIE
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
895 in het diepe, bouwen vlotten
ik blijf hier achter met alleen de botten
hun vlees en bloed heeft mij al lang de wacht
aangezegd, alles ligt nu in hun macht
de sleutels zijn verstopt in smalle grotten
ik heb verhalen over hen gehoord
ze plunderen, maken van alles buit
ontzetten steden, rukken harten uit
in schemerlicht, voor ik de ogen sluit…
Opgetild (sonnet)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
742 Als in het schijnsel van het dageind
-daar in die flauw oranje wenstenlucht-
ik kranen dichtdraai, kleppen sluit en vlucht
uit zorg en wat mijn krachten ondermijnt,
als ik mijn zijn, door taak en tijd omlijnd
terugtrek uit de drukte en geducht
de poort vergrendel, kom ik met een zucht
van opluchting weer thuis waar stilte schijnt.…
Als late liefde
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
780 alle onbekendheid
zo bekend in mijn gedachten ligt
de kuil in de matras met warmte vult
ook al tast ik in het duister van dwaling
of is het zo
dat ik even in evenwicht ben
niet verklarend naar het onverklaarbare
geen woorden hoef te zoeken
enkel en alleen in windstilte mag schuilen
omdat de nerven van jouw leven
soms zo naadloos sluiten…
bloem der bloemen
netgedicht
4.7 met 35 stemmen
980 op de branding van het leven
en stilaan de botten van ons verleden verbrijzelt
want die vangen geen huid meer in dit naakte heden
het zijn de ogen van je pasgeborene
waarin mijn hart, in stille aanbidding
zijn liefde voor jou, bloem der bloemen -uitspreekt
en geen avond zal voorbijgaan
zonder het verlangen, jou terug in mijn armen te sluiten…
straatleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
980 weet je nog hoe het ooit klonk
het echte leven van de straat
met losse blaadjes in de wind
en kinderen van kattenkwaad
door zakken van 't zand
het gewiebel van een steen
het openen van deuren
en het sluiten, één voor één
het kraken van een venster
en de weergalm van het glas
en veegjes van muziek
en het stappen in een plas
en een brievenbus…
Als de tijd rijp is,
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
923 gunstig staan, werk ik een
aan een symfonie, in een
wervelende universele ouverture
wat onmerkbaar de vervelling
van natuur en de verveling van de
mensen tegenhoudt, compositie uit
de achterkant van mijn repertoire,
noten van melancholie, ontsproten uit
de couleur locale, een roes waaruit
het onmogelijke mogelijk lijkt om
vrede te sluiten…
Leven en dood
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.144 waarna ik graag m'n ogen sluit.
- Niet voor een poosje, maar voorgoed.
Wat heerlijk, dat ik niks meer moet!'
Ik ben er zometeen niet meer,
ook niet bij Onze Lieve Heer,
die volgens mij nooit heeft bestaan.'
Hij is heel rustig heengegaan.
Het levensspoor leidt naar de dood.…
Winter maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
677 winter maan
in gedachten zien we ze opgaan
je voelt geen angst
sluit je ogen
je kijkt in jezelf
ik zou wel willen dansen
maar het is te koud
Spiker…
Ik moet slapen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
967 Zodra ik mijn ogen dicht,
bescherm mij tegen geluid en licht,
Zodra ik mijn ogen sluit,
schakel dan mijn gedachten uit.
Als je gedachten terug wil laten komen,
Doe dat dan in verklarende dromen.
Maar breng mij eerst in diepe slaap.
Breng mij eerst in diepe slaap.
Laat de zorgen van de dag maar varen.
Laat mijn gevoelens maar bedaren.…
En de echo zal niemand horen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
871 als ik de poort achter me sluit
genoegen neem met bedelbrood
en water uit de bron,
platgetreden paden bewandel ,
me vreemde kruiden eigen maak,
hou me dan verdomd niet tegen
schurk niet tegen me aan
als een schurftige neerhofhond
die kwijlt uit zijn ouwe bek
doe alsof ik je nooit eerder heb gekend
en leg me geen strobreed in de weg
zwaai…
Landing in Niemandsland
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Ogen sluiten, ogen stuiten
op eenzaamheid, alleen,
werkelijk niemand meer om je heen.
Toch, van hem hield je als van geen een!
Die onverwoestbare band
voel je nog steeds
vanuit een niemandsland
stilzwijgend reikte je nog je hand
hij verstaat je niet meer,
je blijkt te ver van hem
in niemandsland beland.…
Geen wezen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 Ze sluit de knopen van je jas, ze strikt je veters,
houdt je vast. Je ogen volgen haar wanneer ze door
de kamer gaat, het stof afneemt, de doek uitslaat.
Zo is ze je het liefst, in stille uren overdag,
en dat je haar dan helpen mag.…
en je zwijgt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.236 je zwijgt
je moet weg
spreekt de man - namens de wet
jij hoeft niets uit te leggen
je weet dat hij weet
en hij schreeuwt
met de wet in zijn ene
en machtsvertoon
in zijn andere hand
vernielt hij je shelter
en hij brult
maar jij blijft stil
trots en waardig
zelfs als de man van de wet
je een schop geeft
de boeien om je polsen sluit…
ELIMINATIE
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.099 Kluwen planten
haken zich
- ze valt -
grijpen, klauwen zich, verslingeren,
overwoekeren wurgend,
- het net sluit zich -
verstikken het vlees.
Wormen en bloedzuigers verslinden
maken het af.
Weer is iemand verdwenen.
Zonder spoor en haan die kraait...…
As Sweet As It Gets
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Treindeuren sluiten zich
we glijden richting kust
maar gelukkig ook langs de Bozar
met zijn geëerde kunst
Daar wacht een vernissage
met bubbels en cullinair vertier
en wordt een groots Vlaams schilder
uitbundig gevierd
Verwachtingen ...…
Winterwee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 verse sneeuw
onder warme wandelschoenen
Mis m'n rode oren gegeseld
door rondgierende wind
en jeukende tenen na een te
lange winterwandeling
Mis tot op het bot verkleumd
het gevoel van nooit
meer warm worden
Het zonnig geel van
een fiere trompet
kijkt mij lachend aan
Strijk nog eenmaal liefkozend
langs het glimmend staal
en sluit…
Antwoord
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.494 Niet gans uw ogen sluiten,
Alleen maar meer of min: -
't Is binnen niet, niet buiten,
Maar altijd middenin!…
Sonnet onze eigen zorg gedaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
425 speciale laatste pil incluis
met koffie en cake arrangementje
stel je voor op de kinderen hun lip
vroeger al opgepast ook op hun kids
eigen kamer bij hen in huis is niks
zitten we met z’n allen in een dip
ach we hebben een mooi leven gehad
de regering zorgt goed voor ons eindje
schuiven je zelfs gratis in een brandgat
de zorgcentrums sluiten…
In gesprek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 vroeg gevonden
en wat ben je me al dicht genaderd
laten we praten nu het nog kan
woorden over oevers werpen
ons koolwit aanspreken
monden behoeden voor ogendonker
in thuisloze sporen treden
een jeneverbes verlaten op de hei
harde woorden sussen
voordat teelaarde onze smaak verkilt
laten we ons markeren
voordat rietkragen zich sluiten…
Leven: regendruppel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Dichter komen, de kring sluiten
be-doel je dat vandaag?
Het samenzijn weegt op de dingen
verdwenen in het leven zelf
ongemerkt, vervangen of vervormd
Zonder tijd alleen ver-anderen
wars van onbestaand verleden
zonder verborgen oorzaak.…
Iemand verliezen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
780 , te verliezen
hoe dan ook een wisselend gevoel
gevoelens die je niet kunt beheersen
iets wat gebeurt met een doel
Je gaat op zoek naar onbeantwoorde vragen
je gaat iemand missen tot en met
je bent er helemaal niet bij
je lijkt wel op een zijspoor gezet
Tijd is nodig voor berusting
tijd zal de wonden helen
tijd om een periode af te sluiten…
Het sprookje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
593 Zonder dat ik mijn ogen sluit zie ik jou voor mij staan
op plaatsen waar het daglicht tegen op ziet
in hoeken, om bochten waar ik jouw schaduw bewonder.
Je schaduw wat als een kaarslicht langzaam dooft
het sprookje wat in een dagdroom langzaam verdwijnt
maar jouw portret in mijn sprookje maakt het bijzonder.…