968 resultaten.
Volksbevrijding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
217 Dorre kleuren
kale grens-
heuvels na de winter
kleine vlekken, gatenijs
en bevroren modder
Oefenen
om het land te verdedigen
tegen barbaren
altijd tegen barbaren
die van binnen zijn
wat wij van buiten lijken
te zijn: primitief
in takkenpakken
machtige Enzilochmannen
het klassieke lopende woud
met grote warme handen
en wapens
bewezen…
De uiverkorene
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
704 ergens in een toendra van Alaska
zit hij half bevroren te mompelen
in de top
van een besneeuwde denneboom
zijn gezicht en snor ijzig bezet
de oogleden bevroren
het hart slaat één op tien
in een spiritueel gevecht
zijn geest reist mee in de wind
richting een iglo kilometers verder
waar zijn broer bloedig gewond
door de beet van een ijsbeer…
KERSTMIS
netgedicht
2.2 met 456 stemmen
74.218 Behaaglijk warm
In een dikke winterjas
De straat op
De koude beet
Nam levenden
Tot zich
Hoewel hij
Dat niet wist
Slechts een straat
Verderop
Een klein bouwsel
Opgetrokken uit karton
Zonder enig leven
Viel zachtjes om
Hij liep langs
Zag niets
Merkte niets
Doch achter hem
Verwaaide het karton
Ontblootte slechts
Een bevroren…
Winter Koning
netgedicht
2.8 met 57 stemmen
13.939 een viool kerft in de winterstilte
de woestenij door vogelvorkjes geprakt
een glazen rag van bevroren dromen
in de zucht van duizend naalden
je kinderhand die met brutale warmte
het ijs van mijn herinnering likt
een bedwongen traan tot dooien brengt
mijn gekloven lippen danken voor je kracht
twee kriekjes op je porseleinen gezicht…
Engelse hoeren
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.259 Als somtijds de boze lusten van het vlees je mogen kwellen
Zou ik je maar raden om je weet wel wat ik meen tot in Holland uit te stellen
Want de Engelse hoeren zal niemand je recommanderen
Ze liggen net als bevroren monumenten in de veren
En om te maken dat een Engelse hoervrouw onder het naaien een beetje leeft
Zou je er een ander onder moeten…
Oud kind
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.479 De zon straalde zijn ogen
hij wrijft eens met twee knuistjes
voelt de warmte op zijn bol
maar bevroren gedachten
kunnen woorden niet smelten
Nog hoorde hij de stemmen
traplopend naar zijn kamer
boze klanken klonken hol
het voorgelezen sprookje
werd wéér geen werkelijkheid
Slechts het dons van zijn kussen
werkt nog troostend in deze
vroege…
Waarom
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.288 De ijzige wind blaast door me heen
Straatstenen lijken aan mijn schoenen te kleven
Lieveling ik ben bevroren van onzekerheid
Je antwoord ligt ergens op de wind
Ergens onbekend
Toch neem ik deze weg
Die geen einde weerspiegeld
De onzekere splitsingen neem ik
Als en kleine jongen op zoek naar zijn thuis
Maar de keren die ik jou passeer…
Augustus
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
1.244 Ooit zal er een herfst komen
als een kwaadaardige petemoei
en alle bloemen en bladeren
van ons afnemen,
dan zullen ons alleen nog
verwrongen takken resten
en kussen,
koud als bevroren frambozen.…
Humidité
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
746 Stomende wolken
bevroren pull
mos kruipt uit de voegen
zont zichzelf nat
Kroezende eiken
drakenvellen in krul
paraplu’s groeien snel
dansen hun eerste pirouette
Zuiderse muziek lacht
ironisch uit de lucht
Barman heeft veel aandacht
warme choco, koffie en glühwein
stomende wolken
voor een verkouden pull…
het ene uur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
921 ze wacht
god weet waarop
ze wacht
eigenlijk nog minder dan dat
ze existeert
in een museaal vertrek
zonder teken van leven, plaats,
van kleur, vorm of gevoel
haar tijd bevroor
tot een onbeholpen klomp ijs
alles in en om haar viel stil
de wijzer van de klok tikt
tevergeefs de tijd weg
het ene uur is het andere
de Big Ben, ach,
op drijfzand…
Boulevard of frozen dreams
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.074 Stiller stil
Als de ijsvogels
dromen raken
wordt het stiller stil
met koude handen
ijzende ogen
De clown die lacht
bevroren tranen
zijn schoenen veel te groot
De danseres die huivert
wankel op het slappe koord
Het applaus is mager
als de fluister stil valt
verdwijnt zij
in de mist
Stiller stil
huilt zij
Boulevard of frozen…
Weergodin
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 Haar warme hart gaat ons verlaten
koude lucht ontneemt haar adem
een witte deken om haar huid
trotseert de kou
zoals mijn lichtgebrek en de klok
die bevroren achteruit loopt
ik hoop
dat ze haar deken uitschudt
me dompelt in decembermaanden
kan iemand ervoor zorgen
dat zij niet meer zal verdrinken
door valse warmte in verdriet
als…
De mythe van Orion
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
772 Uit sterrenstof is hij weer opgestaan,
achtervolgt de Stier als nooit tevoren,
maar tevergeefs tracht hij hem te verslaan:
hij is voorgoed in winters licht bevroren.…
dat het klopt en oké is
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
819 dat natuur zo mooi is -
sneeuwklokjes brekend
door half bevroren aarde,
blauwe eitjes glanzend
in het nestje
dat vlindertjes zo
kleurig fladderen,
lammetjes zo teer
op poten staan
dat het klopt en oké is –
praat ons er niet van
mama kraai voert
pas uitgevlogen meesjes
aan haar kroost, cheeta
vilt antiloopje tergend
traag om zijn…
Verstilde wereld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
727 Mijn lange stille laan,
een sneeuwverlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bonsent
bloed wat door het hart
van de aarde gonst, wat
mij uit de verdoving wekt,
zijn zintuigen gericht,
op een voortschrijdende…
Droomgericht
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
684 Je raakt me, maar je hebt geen stem
of tederheid in droom verloren
je kent me, weet nu wie ik ben
er is in mijn hart geloof geboren
je kust me, maar jouw hart is doof
voor liefde, in de nacht bevroren
met alle ernst, in mijn geloof
en hoop die ooit mijn stem laat horen
zwijg ik in stilte, mijn beide ogen dicht
ik heb je lief, mijn lief,…
Ik waag het weer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
624 ik zie hoe de winter
haar rust als in een prent
aan de aarde wil opdragen
hoe elk sprankje licht
fonkelend uit de verte
de mens kan behagen
bevroren bladeren
ritselen in kwetsbaarheid
een verfijnde wijs
ijsbloemen tekenen
zich als een glasschilderijtje
flatteren het stemmige grijs
de merel trippelt
tal van sporenpootjes
op…
Nu zoals
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
636 Al het loof schoof onder de aren
zes vadem diep
in het Drentse landschap begraven
waar aken
het verleden als lading varen
as, riet, turf, schuld en boete
het zware geweten van het alziend oog
toch, die stijf bevroren was
aan de lijn te zien hangen
verliet mijn oog om het te vangen
is het zo schoon geworden
en worden oud onder je…
Dovemansoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Een hart, verlaten tot op het gebeente,
ledig door bezworen lot,
verzwaard door bevroren hoop.
Een stem, ondoordringbaar als gesteente,
fluisterend in onhoorbare woorden.
Gesloten gezicht, tot schim geworden,
in volle maan geweken
naar de hemel van een zonloos noorden.…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Het oude hoofd, de draden losser
spoken van vroeger scherper in beeld
De benauwde tuin, onwetend struikgewas
Als getuigen van een bevroren tijd
de hoge drempel, een blok van hout
met ogen die het niet zien
de namen allemaal verhaspeld
bordjes van zinloos verlangen
vlakbij is de eeuwige muziek
tien meter verder is de wereld
vrij…
reizen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 reizen voorbij de vleugelslag
van overvliegende ganzen
tot de rand van het bevroren
meer waar de sneeuw de stilte
onderstreept als zij
van de takken glijdt
reizen naar de ijsgrens
waar loodzware leegte
de ruimte ondoordringbaar
bedekt met zwarte dekens
reizen onder de verzengende zon
die het hallucinerende leven
meedogenloos smoort…
Koude
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Maar de rivieren blijven stromen,
niets bevroren, geen tij gekeerd.
Alles stroomt nog in één richting
wanneer houdt dat nu eens op?
Ja, inderdaad, misschien niet eerder
dan met de hele wereld op zijn kop!…
Sneeuw die niet smelten wil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Winter die al
Goeddeels verdwenen
Is, vorst die
Al lang en breed
Zijn hielen heeft
Gelicht, zon die
Het bevroren hart
Zo op het oog
Ontdooid heeft -
En toch kom ik
Nog ijsresten tegen
Die onvermurwbaar
Zijn, uit sneeuw
Geboren ijskristallen
Die van geen wijken
Willen weten -
Het verlies dat zich
Als ijssneeuw
In…
Kabinetsdeformatie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
510 Het is bijkans 't echec der politiek
En toch - ik zeg het heel diplomatiek -
Geen watersnood lei deze club aan banden
Orkanen troffen als nog nooit tevoren
Het bolwerk van de witteboordenkliek
't Hield in de tang het toeslagenschandaal
Gevangene in een ivoren toren
Ging over lijken, een en andermaal
Doch compensatie bleef nochtans bevroren…
Kinderen van de rekening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
288 De welbekende klanken klonken door de klaslokalen
Stemmen van meisjes – moeders van hun toekomst
De wereld rinkelde kortstondig, vóór
Het einde plotsklaps dat nu bevroor
In de tijd
Die op atomair niveau oneindig duren kan
Een diepte waar geen einde aan komt
De toekomst die geen doorgang vindt
Uit het opgestapelde puin van rekensommen…
Liefde
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.499 Vertel me van de liefde
die altijd blijven kan
en die haar weg zal vinden
naar mijn verkilde hart
Laat mij weer voelen
warme tederheid
voorzichtig ontdooiend
de bevroren stroom
Die vitale levenssappen
ooit een bruisende beek
te lang met harde knuisten
in een ijzige knelling hield
Vertel me van de liefde
die altijd blijven zal
maar…
afgedankt alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.332 in het rond
het was niet meer gezond
nu lijkt hij meer afgemeerd
’s nachts ligt hij te ronken
met pillen vat hij slaap
daar ligt dan den satraap
ongericht en onbezonken
huilen lukt hem al niet meer
hij is afgedaan afgezworen
ingepegeld zielsvreemd wrak
daar ligt den vuigen heer
nimmer meer zal hij ‘r bekoren
ingevroren in haar bevroren…
ellendig gevoel
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.789 Vurig hart, brandend verlangen
Mijn hart door jou behangen
Warm gevoel, blije tranen
Me stilletjesaan in de hemel wanen
Ijskoude blik, bevroren dagen
Vele onbeantwoorde vragen
Gewond en bloedend hart
Niets dat die pijn verzacht
Eenzaam en verlaten
Eén van die vele éénzaten
Waarom val ik nu net voor jou,
iemand die niet van me houdt.…
een hoopvol 2005
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.310 winterland
verstild, bevroren
de kortste dag
is net voorbij
ik kijk verlangend
uit naar morgen
droom de nachten
alweer korter
en de dagen
stralend licht
geloof nog steeds
misschien te vaak
en tegen beter weten in
in elke dag
een nieuwe kans
in elke kans
een nieuw begin
een gezond, gelukkig
en hoopvol 2005 toegewenst…
Travaalse Winter
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
119 Zij houdt van heldere zinnen
zuiver als een Travaalse winter
wit van bevroren dauw.
Haar woorden bevriezen soms
zij moeten bij haar binnen blijven
om te ontdooien zo nu en dan.
Het heimwee schrijnt als
de ondergaande zon en de tegelijk
opkomende maan haar weemoedig maken.…