Alle inzendingen over dijken

659 resultaten.

Sorteren op:

Baken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 867
Om niet de brug te zien Het grauw en gretig grijs Het snel maar gaan en terug Ging ik naar rechts nog voor de brug en nam de dijk tot andere tint mijn blik toen trof nog grijs maar dieper van beweging de stad met kloeke toren gleed langzaam tussen zwerk en water een huivering zou dit het eind… en morgen bij ‘t ontwaken geen ‘Bommel…

Wij zijn vrij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
ik heb lang naar de zee zitten staren terwijl het water mijn voeten vertelde van de talloze gevaren jij zo machtig en groots terwijl de golfjes vriendelijk krulden het schuim zijn eigen hoofdstuk en tekening koos hoe kan het dat stormvloed dijken bruggen en kades breekt alles verwoestend zijn weg naar de laagte neemt het spel…

Huize Matanze

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.559
Het net ontwaakte licht sijpelt over de slanke, nog slapende, dijken een ochtendgloren meldt zich bij huize Matanze waar de rijken van toen en nu nog overdadig dromen en de wintertuin de IJssel zacht hoort stromen Bomen van stavast hebben er eeuwen langs zien zweven.…
Kees Keizer30 december 2004Lees meer >

Ik geen ballen, Jij geen lef

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.826
Gretige blikken verschuilen zich onder een deken van besef dat de dijken onvermijdelijk zullen breken maar ik geen ballen, jij geen lef Hier sta ik voor je kleiner dan ik ooit zal zijn Kus me Vergeet, verban, verlaat je angst morgen zal zeker nooit komen bundel je verleden en werp het in zee en verzwelg jezelf in betoverend dromen Hier…
Saar1 september 2006Lees meer >

Lentefeest

netgedicht
1.8 met 75 stemmen aantal keer bekeken 6.444
want duizelingwekkend hoog zweef je over alle hekjes drie snelle wielen en vier sterke armen verder en verder en verder langs dijken en rosgekopte grutto's als marskramers op pad almaar rechtdoor alle uitspanningen dicht want maandag dinsdag zondag is de dag des Heren eten genadebrood en moedermelk en alle vogels zingen en…

Evolueren

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 684
hoe gaat de mens ooit snappen dat zijn bestaan meer waarde heeft als hij zich maar de ruimte geeft om over grenzen heen te denken opgeworpen dammen en dijken verschralen het landschap van zijn geest idealen verzompen binnen de perken van doctrinekerkers en -kerken voorbij de dood ligt open terrein waar zijn denken soelaas kan vinden ongehinderd…

Levend landschap

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 540
Levend landschap schepte je op mijn vlakke hand tussen rivieren voorvoelde jij bomen brakend struikgewas voorzag jij van vruchten sterren schenen over de landtong een tongland hemelde op jouw lange woorden liepen als zandwegen onder regenbogen terug naar zelfbehoud die toen dringend dijken omringden jouw geweten…
mobar15 januari 2009Lees meer >

In een volgend land

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 495
er was het verlaten een lange weg te gaan ver van een heem pijlers van het bestaan scheiding van de vogeltuin het paradijselijke licht tere wentelbootjes enkel nog in een vergezicht een glimlach een wuivende hand het water spiegelt in een volgend land waar koekoeksbloemen in bermen prijken het vee graast op behoedende dijken…

Het fenomeen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
jij waait woestijnen van vruchtbare grond kaalt bodem tot rotsen verschraalt al het leven tot elementair hoost de zee en golft tsunami’s smelt het ijs van duizenden jaren spiegelt hoog tegen de dijk jij houdt ons in beweging met steunen en kreunen orkaant met het oog gericht op de mens zelfs in de stilte die komt voor de storm…
wil melker13 augustus 2011Lees meer >

Terug

gedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.893
Wij stopten bij de horizon, daar bloeiden achter de lage dijk de sterrenvelden. Toen kwamen kleine dieren uit de greppel de steil opsprongen tussen jou en mij, die aten van ons goed en met hun hoeven verschrikkelijk tegen onze levens sloegen.…
Eva Gerlach5 september 2022Lees meer >

Ruimtevrees

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.422
Achter weilanden weiden, daar weer achter dijken, zee en Zweden. Waar zou je heen? De blik verliest je met zichzelf in ruimte waar aankomst ver en ver te zoeken is. Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk groen het zonlicht en je oog inzwemt.…

De Bron

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Water dat door dijken breekt doet de mensen beven. Water moet de zeeën vullen tot de laatste dag van d' aard. Water is voor alle volkeren meer dan miljoenen waard. Water geeft een overstroming bij meer dat het kan verdragen . Terwijl elders in de wereld velen om water vragen. Water is.…

Verdwaald geluk

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Ogen vonken harten bonken onbezonnen hazensprongen Geen berg te hoog geen zee te diep valse beloften violet verdriet De zon draait rond schaduwen vallen regen, regen, regen de dijken breken Platgetrapt gras onvaste grond zonder houvast geen halm, geen mast Bed van stilte de nacht tast blind eenzame vlucht geen weg terug…
joepondro10 september 2021Lees meer >

dansten in het stilstaan van de tijd

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.197
we stopten waar de anderen verder gingen en dansten in het stilstaan van de tijd je keek me aan ik zag het blauwe van de IJssel in je ogen stromen ik zag het staan het huis, de lage dijk, stil leunend tegen onze dromen we openden de kamers naar ons hart het rood kleurde apart versierde alle deuren we vrijden in het gras…

Oost-zuidoost

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 342
van Domburg tot Nieuweschans de grens loopt der isothermen en -topen men dacht eer van Alkmaar en Hindeloopen tot Denekamp, Tubbergen of Dinkelland daarmee strooide men in onze ogen geen zand Die diagonaal virtueel door de lucht waarboven het koufront, daar vriest het geducht en denkt u, 't mocht wat, 't zet geen zood aan de dijk…
Scherzo25 januari 2026Lees meer >

Dwaalsteden

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 521
De dwaalsteden waar ik dikwijls mijn hart verlies in arme wijken kennen niet de weidse verhalen van het platteland achter de dijken de momenten uit mijn vroege jeugdjaren die intiem waren met wildernis en natuur maken de eenvoud van mijn herbeleving intens en onverschrokken spontaan en puur alsof ik voor het eerst in korte broek in de bewoonde…

Het huisje aan de onderberm

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
Geboren op het eiland, in de Langstraat, een huisje tussen Kievit, Koppenaal en Kagchelland geklemd tussen dijk en onderberm. De oorlog stond al aan de horizon, maar elke ochtend schoof de zon het raam open, recht in mijn gezicht.…

Waasland

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 819
De schapen op de groene dijken grazen rustig voort, herkauwend ’t leven van welleer als wolken die daarboven schuiven – eeuw na eeuw.…
robE19 augustus 2002Lees meer >

waar tjokvol tjotters door de vaarten tjolen

netgedicht
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.713
het land van vreemde klanken is nabij ik hoef nog slechts een dijk te overbruggen verborgen achter wolken woeste muggen ligt daar het thuis van kruidkoek en stabij wat brengt mij in die kille negorij hoe is een stadsmens zo diep kunnen zinken in Moddergat een beerenburg te drinken de fierljep van huis naar woestenij hier trouwt mijn liefste…

Poldermarieke

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.492
Grazende koeien en schapen bovendien, en wij, samen in een heerlijk gekeuvel, wandelen de dijk op, warm in de zon. En in de schaduw van een molen kijken we getweeën naar de horizon, waar meeuwen door het luchtruim dolen. Het landschap verandert, een onweer dreigt snel weg hier voor de regen plenst en de bliksem ons te pakken krijgt.…
Ditheke18 augustus 2003Lees meer >

Niet .....

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.536
Niet de nachten zullen tranen al kust het kussen jouw verdriet nee, de dagen zullen slikken wanneer men oogt en waarheid ziet niet de oren zullen horen noch de stemmen zullen verstaan nee, de monden zullen spreken vertalen verbeten levenswaan niet de handen zullen reiken nimmer zijn zij meer gevuld nee, zij breken sterke dijken klauwen…
metha5 februari 2005Lees meer >

Bijzonder

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Bijzonder Ik kijk naar de lucht de zee en de meren En de dijken die het water keren. Vol van blijdschap en ontzag Het woeste water als een veldslag. Het mooie landschap de natuur Voelt zo warm als haardvuur. En de dieren op het land Het houdt allemaal stand. Wolken of een blauwe lucht Of de plant met hun vrucht.…

Tropenpoldermodel

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 874
kennen wanneer muskieten zonder stoppen jennen en jij doorlopend uit je sloffen schiet gelukkig heb je altijd nederwiet dat kruid groeit welig tussen palm en dennen ja dat is goed je hebt het graag het helpt de hete dagen door te komen de jaren ambtenaren bij het rijk dat werk kun je zo ongeveer wel dromen het zitten met je vinger in de dijk…
WOLF10 december 2006Lees meer >

en zo voort

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 655
ik fiets een dijk aan weerszijden de zee waarvan de golven hoorbaar beiden kanten de helling aan slaan zijwaarts duwt mij de wind de handen stevig aan het stuur trap ik de pedalen die niet vloeiend draaien vanwege een knik ik druk zwaarder door mijn voet en schiet dan even in het luchtledige enzovoort en telkens waait mij een harde wind…

al was het maar één dag

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.361
eerst was er stilte, talmende bewustheid het water van de aarde heeft de zee geruisloos vol getapt toen in oktoberherfst de dijken braken woest onbeheerst, een mengsel tussen zand en mist was alles rondom vis en voel nog enkel modder de nacht heeft schaduwen tien graden weer teruggedraaid er ergens tussen twaalf en twee heb ik mijn huis ontruimd…
sunset5 oktober 2007Lees meer >

't is de wind die ieverans klinkt

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 657
mijn polderland waar duinen wassen, patatten bloeien en bieten rijpen dorpen verbannen stilte met vlas vrijt zonder buiging later gekwetst, geslagen in vezels wordt gevlochten ik speel mijn handen vrij proef jouw hand in dit zoute land waar wind verhuist tussen de dijken, klokken luiden over riet het is dit schone land dit vlakke…
Rieg11 november 2007Lees meer >

Wat kun je verwachten?

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 861
Zwellen zeezuchten en blazingen aan tot de sterkte van hevigen orkaan bij Ome Dirk gaat pas alarm schellen als hij klaar is met stemmen tellen Bij hem gaat de wedstrijd altijd door daar komen de dichters immers voor de organisatie zal nimmer nooit bezwijken al breken in den Hoek de pieren en de dijken Zijn vrouw gaat met de schellevispekel…

" Dauw voor de pauw "

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 612
Als aardkluit ontwricht in doorgewortelde zoden, dijk wordt gedicht. Het avondgloren wentelt zich stervend in purper, schreiende flamingo´s. Twee aalscholvers schudden jonge vleugels, ze vissen dauw voor de pauw.…
pama24 december 2008Lees meer >

Boerenmeisjes

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.165
boerenmeisjes warm voor liepen plat voor gingen om maar een glimp op te kunnen vangen van die ene allesontziende, vloedsussende en nimmer aflatende dikgedraaide boerenvinger van Hansje Brinker Die vinger die boerendorpen aan zee deed huiveren deed rillen deed trillen de boerenmeid vooruit deed gillen Zelfs de koeien onder de doodgewaande dijk…