618 resultaten.
Paradijsvogel
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.224 Er klinkt een stem: 'Zeg, praat ik met een dove?
Wanneer gaan wij ons eindelijk verloven?'…
vingers vlechten vogels
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.844 de lach is schmink
wit streept rood en
licht danst schaduw
op de huid, lampen
doven het geluid
in het decor
zingt de muziek
raakt in tonen
het publiek dat
mee huilt met de clown
zijn mimiek
maakt stemmen stil
nodigt uit te komen
bespeelt dan heel subtiel
de wil om mee te dromen
vingers vlechten vogels
die gaan vliegen en
weer…
kleuren klateren met blikken klanken
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
885 en zwarten ze om
schaduw mee te maken
ze haten licht
schrijven jaloezie dwars
door je heen, sarcasme
snijdt door merg en been
ze knagen aan je naam
en laten je niet gaan
voordat hun honger is gestild
jij weer levend bent gevild
nog blinkt het goud
in zinnen en in strofen
maar het plezier in schrijven
is nu langzaam aan het doven…
gelijk de dichters (chanson pathetique)
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.054 gelijk de oude Hanlo meende dat jij was
gelijk de dove Burssens zeide dat gij waart
gelijk de domme Nijhoff vond wat u in boeken las
gelijk de verwaten Hermans zag wat zich te Brussel openbaart
gelijk de grote Lucebert u afrolde
en als luchtmens u liet zweven boven de afgrond
die uw leven is
gelijk de machteloze Elsschot aan het dolen sloeg…
Afgeknapt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.405 Jouw woorden hebben het licht doen doven.
Erg duidelijk en toch zo verwarrend. Het is jouw schuld.
Het licht is nu definitief uit.
Woorden van onbegrip en beledigde gevoelens.
Praat met me.
Morgen is alles anders en jou ga ik zeker vergeten.
Alles is dood.…
Rebel
poëzie
3.7 met 17 stemmen
6.877 Breek uit en blaast de dove sintels aan,
die zijn verdoken onder 't rokend puin;
vaar stormgelijk over de lage tuin,
die Holland heet; sla doodlijk toe en snel,
opdat het kwaad schrikk'lijk zal ondergaan,
o hart, mijn hart, o bloedrode rebel.…
Sleets
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Je tekent de kantlijnen vol
Met woorden die ik niet ken
Ik wou dat ik je begreep
En dat je nooit zou weg gaan
Ik begin sleets te worden
Het als alsof de nacht valt
En de sterren doven
En alles langzaam wegglijd
Je haar ruikt naar suikerbrood
En de veren worden paars
Je sloeg een vlinderslag en verdween
Dit noemden ze liefde
Je handen…
Coming out
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.692 , ronde dijen,
nu durf ik niet meer naar je te kijken,
omdat je naakte schoonheid mij onverbloemd onthult
wat ik niet weten wil,
mijn hart bonst
mijn ademtocht versnelt
het bloed raast door mijn onderbuik,
ja, heel mijn lichaam staat in brand;
ik ben volkomen week en machteloos,
feen god, geen mens, nee niemand
kan ooit dit vuur nog doven…
Nu de drukte even wijkt...
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
782 Het licht lijkt weer te doven.
Of is dit geloven?…
op zoek naar andere bruiden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.711 zomerse geluiden
bijen snorren speurend rond
de mier verlaat de grond
op zoek naar andere bruiden
een kerktoren rimpelt horizon
laat zachte tonen luiden
nee, niet weer uit Muiden
we breien uren aan de dag
totdat het duister mag
in schemering komt licht
zijn eigen schaduw tegen
in overwegen besluiten ze
de nacht een kans te geven
en doven…
zien hoe licht daar breekt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
732 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam jouw emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
ik wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
gras dat…
Energy drink
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.192 drink open gedaan
op naar ons gedenkteken
800 kilometer snelweg te gaan
dan ben ik bij het bankje
waar wij met verf vereeuwigd staan
daar in Oostenrijk was onze liefde
voordat het ophield te bestaan
aan het eind van de dijk
die de Bodensee inloopt
komen herinneringen boven
ik ben hier nog één keer, héél even
om het vuur voor eeuwig te doven…
Mijn lief
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
2.673 Nooit heb ik durven geloven
want als alle lichten doven
dat ware liefde zo intens kan zijn
overspoelt mij hét gevoel, zo fijn.
Aandacht, zorg, liefde en samen zijn
voorgoed verdwenen mijn pijn
humor zo eenvoudig en simpel
hiervoor slagen wij met vlag en wimpel.…
Ommekeer
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.565 het loof, gekleurd of vaal
bedekt mijn wereld almaar meer
ik ben op weg naar innerlijke taal
spreken wordt zuchten naar een veer
in het park waar ik vertoef
lijken alle lichten te doven
het aardsparadijs toont zich grijs en droef
alleen eenden zie ik in een lage mist geloven
het lijkt altijd zo onverwacht
als ik de andere kant ervaar…
Krijtlijnen van talent,
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
678 Te schrijven over geloof
en waarheden, dichters
ze nemen het brein in
beide handen, verwoord
kaarsvet lekt op tafels,
waarmee papier is bevlekt,
in de kantlijn van verstilde
melancholie en beheerst
verdriet, omfloerst door
glorie als we de nacht
weer doven, tevreden
achterover leunen, alsof
we daarin zelf geloven, te
steunen op een…
Sponsae aeternae
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.137 Ik weet dat gij mij nog verschijnen zult,
Zo zeker als de bloemen wederkomen:
Der dingen dove dek hebt gij genomen,
Het donkre leven dat de steden vult,
De winterwind die klaagt door dorre bomen,
Ten sluier die uw eeuwge glimlach hult...
Ik zou gelukkig zijn, als slechts geduld
De slaap kon vinden om van u te dromen.…
ALS IK VANNACHT STERF
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.756 Als ik komende nacht sterven moet
zie je dan nog eventjes naar mij om
Let maar niet op die dovende gloed
zie nochtans de verworven rijkdom
Als alle lichtjes doven in mijn hart
schrei dan niet om wat nog resteert
Weet: De wereld lijkt slechts zwart
voor wie ’t eeuwig op aard begeert
Als ik ‘t oog tenslotte sluiten moet
zie ik dat liefde…
Wallenkant
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
566 Gehechte waarde aan onze stappen
herinneringen aan het onuitgesproken
woord, leg het dove oor te luisteren
aan de zeeën van gevleugeldheid, zo
leg ik avontuur vast in mijn verhaal,in
de tussentijd een laatste sprong te wagen
naar de wallenkant, het oeverland van
woorden die nu niet kunnen spreken, omdat
de bijpassende oren nog niet zijn…
"Zaaien of maaien"?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
637 Ik vertrouw de boodschap en de
richting niet, alleen de liefde
blijft toegankelijk en echt, al
zijn haar velden veel gemaaid,
de dood zaait sterren die doven
aan al wat aan de hemel hecht,die
van mij blijkt te zijn gelogen.…
Sonnet van het Hooglied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
574 liefste over liefde en minnen
begeleid door harp en met vrolijke fluit
beeld in bekoorlijke dans je vreugde uit
genieten we van schone klank in zinnen
die samengevoegd in vorm en akkoord
geheel ons hart en gemoed zullen strelen
onze pijnen en verdriet zullen helen
feest voor ieder die van je warmte hoort
maar laat niet te vroeg de lampen doven…
Heel soms
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.114 want het komt zoals het komt
vaak kunnen we samen lachen
en soms zijn we verstomd
We willen vaak nog zoveel dingen
en slepen onze gedachten met ons mee
lijkt het in dromen nog waarheid
de harde werkelijkheid zegt nee
En toch willen we steeds meer
en vaker komen de gedachten boven
helaas de waarheid is soms hard
wanneer de mooie dromen doven…
De twijfelzaaier
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
543 Ik vertrouw de boodschap en de
richting niet, alleen de liefde
blijft onafhankelijk en echt, al
zijn haar velden vaak geschoren,
de dood zaait en maait de sterren
die voortijdig doven, van al wat
aan hel en hemel hecht, die van
mij blijken te zijn gelogen.…
Ga niet gewillig heen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.759 Onbewaakt ogenblik:
dat is het kantelpunt
val uit de tijd - ga niet gewillig heen
druk de schelp aan je oor, ga tekeer
tegen het doven van het licht, je eigen bloed
Onbewaakt ogenblik
waarin je opschrikt en de dichter in je hoort gonzen
als een gulzige bij op zoek naar bloemen
ieder woord zijn eigen kleur die hij opzuigt
en thuis in zijn…
Suffe geest
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
909 'k Controleerde leven
tot aan dit bepaald moment
Sterren doven, het licht flakkert
Beheersing valt abrupt weg
Schijn grimast om het hoekje
realiteit drijft reeds
in de plas
Al gestold, donkerrood
elkaar opvolgend in een
fase van verwarde lijnen
Metaforisch gevloeid bloed
hoewel dader-DNA aanwezig
achtte de magistraat
ongegrond
Op…
Verongelijkte engel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
659 Stel dat ik hemel en aarde
tot papier zo dun zou schaven
je lid zou niet meer plassen
geen hoon werd meer gehoord
Priem je tong
door je platgeperste lippen
tuit ze en fluit
maar een lasterlijke deun
Mijn haren vonken je
tot de komende nachtgestalten
als het duister
jouw licht komt doven
Ik zal over grauwbesmette
takken hangen
en…
De vreemde dood.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.298 Mijn peinzen kan de vreemde dood nìet loven
Die me u welhaast voor steeds genomen had:
Uw lichaam dat mijn droom ontroerd bezat,
Uw bleek gelaat welks lach mijn smart kan doven.…
een dubbel gezindte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 ik mis de wereld in de sprong
die ik waag, niet toereikend zijn
mijn redenen die ik prevel
wanneer de zon mijn hart bereikt
ik zend mijn vragen naar dove oren
' k zie een vals gelaat achter het scherm
dat mij weerkaatst, ik ben een toehoorder
van de stoutste dromen
droog mijn naaktheid af met het spel
aan mijn geslacht, kus mijn tederheid…
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Door de levendige Oceaan
kronkelt een onmetelijke slinger
van gebeden naar God gewend
al deze kleine eilanden
zijn ondanks hun hechte broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar…
Volmaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Jouw ogen gloeien, als sterren die nooit doven,
ik ben de schaduw, verdwaald in gescheurde kloven.
Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen,
ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen.
Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt,
de mijne valt stil, tot een echo die zinkt.…
tevergeefs
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
2.964 ik iets wil zeggen
praat ik door je woorden heen
diep gekwetst zoeken jouw ogen
of ik wel mijn woorden meen
en je warmt je koude handen
tevergeefs aan wat er was
waar eens de liefde brandde
rest alleen nog smeulend as
zonder dat ik het wil weten
vraag ik waar we in geloven
maar het antwoord dat je fluistert
zal het vuur voor altijd doven…