953 resultaten.
uitwaaien
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
473 dansen op het gemoed
van eb en vloed
wisseling van de wacht
bij westenwind
het steengruis onder je voeten
voelt waterkoud
overal horizon, tijdloos frontaal
maar dunner dan lucht
achter ons de weg
naar alles dat fout ging
heb ik thuis het licht wel uitgedaan
wat eten we op een dag zonder brood
dooradem de aderen
soms is niet…
Onderweg
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
587 liefde overwint de dood
wat ook dat moge zijn
het blijkt, zo lijkt,
terugkerend en voedend
soms al meer dan rouw en gemis
met verdriet of het gemoed,
woedend
liefde overstijgt soms de grens
van het bestaan
en vervangt al maar meer
in stilte, een mensen wens
ik wil met de onzichtbare
afstand leren omgaan
langs een duidend hart…
het schrijflaboratorium e.a. frivoliteiten
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
582 het is de taal in het banale
ontdaan van elk spoortje romantiek
als bij arbeiders met werkwoorden
in zo'n grauwe taalfabriek
met schoorstenen die in staccato
woorden spuwen voor vertolkers
met haastige spoed
een mens kan veel verdragen
maar er zijn wel grenzen
aldus mijn bezwaard gemoed
kortom zie dit pamflet als een
vorm van weerzin…
Zie je het niet meer zitten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
91 Zie je het niet meer zitten
sta op en ga liggen, rust uit
laat alle onvrede uit als een hond
en kijk naar de bomen, voel het groen
je stoplicht stond gewoon op rood
ook in de nacht, is ie een flop, sta op
drink een groen bakkie thee, rustthee
slenter wat, rommel wat met dit of dat
of lees een stukkie in een boek
dat werkt voor je gemoed…
twijfels
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.281 in mijn twijfels ligt verscholen
een verlangen naar verloren tijd
door het door lege zalen dolen
op zoek naar ziel en zaligheid
in mijn twijfels ligt vergeten
een herinnering aan hoe het was
sust mijn hart mijn eer, geweten
ligt mijn gemoed niet waterpas
in mijn twijfels ligt verborgen
een gevoel van haat en nijd
maakt van iedere nieuwe…
Het medelijden
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.607 Die spotten kan met hen, die treuren,
Vertoont een slecht gemoed.
Zou mij eens anders leed verblijden?
Zou 'k lachen in zijn smart?
O neen! een edel medelijden
Past aan mijn kinderhart.
Ik wil dan met bedroefden klagen,
Hen troosten in hun pijn.
Eens anders last te helpen dragen,
Zal mijn genoegen zijn.…
twijfels
gedicht
3.8 met 116 stemmen
25.066 in mijn twijfels ligt verscholen
een verlangen naar verloren tijd
door het door lege zalen dolen
op zoek naar ziel en zaligheid
in mijn twijfels ligt vergeten
een herinnering aan hoe het was
sust mijn hart mijn eer, geweten
ligt mijn gemoed niet waterpas
in mijn twijfels ligt verborgen
een gevoel van haat en nijd
maakt van iedere nieuwe…
Fataal verdriet
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.256 Langzaam gaat het je lichaam slopen,
je gemoed zinkt in grijze nevels.
Er is geen onderscheid meer
tussen licht en duisternis.
In de avond spreekt alleen
nog een ontkleurde erfenis.
Fatale druppels drijven op de waarheid,
traag wordt je bewegen.
Tot aan de rand van vandaag
werd je verdriet zo lang verzwegen.…
Pijnlijk stil
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
2.696 Eindelijk is er niemand meer
die je nog verlaten kan
niemand vond een juist verweer
geen vriend of vrouw of man
Zo volmaakt onredelijk was
jouw felle woordenstroom
in de zakken van jouw jas
geen enkel spoor van vreugd of droom
Zelfs het vloerkleed vlekt jouw gemoed
en de horizon bestaat nog slechts
uit de stalen spijlen van het bed…
Voor Esther ('t zangeresje van de band)
netgedicht
0.5 met 4 stemmen
1.138 "Bevend klinkt de nachtegaal,
schuw trillend van onzekerheid,
zingt met haar stem vol tederheid
oceanen vol, waarin ik afdaal"
Woorden schieten te kort om dat te beschrijven
mijn gemoed schiet vol met eeuwig cliché
over dat je met me vrêe
door je stem langs mijn oren te wrijven.…
reiziger door de seizoenen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.091 zo heeft elk seizoen zijn uitzicht
op momenten van verwondering
de winter staat dikwijls borg
voor het maagdelijk wit
de lente voor kwetsbaar groen
en een gevoel van groei
de zomer echter geeft ons warmte
en soms iets van geluk
terwijl de herfst ons juist
kopje onder laat gaan
in een poel van melancholie
op het tableau van mijn gemoed…
Soms en vaak
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
1.289 Maar vaak is het leven
een heel groot feest
vaak geniet ik van
elke dag het meest
vaak is mijn gemoed
overvol
vaak heb ik zo lijkt,
mijn leven alleen lol!
Maar tussen soms en vaak,
zit een onzichtbare grens
en die ziet niemand,
geen enkel mens!…
De amare flow
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
654 in de tuin onder lommerrijke bomen
staat een gemoedelijk uitnodigend oud bankje
het voelt goed om hier te zitten
ja, dat voelt goed
dit componeert gedachten ontwaakt
wanneer je de stilte stil laat
tot een mildere stemming
van het hart waarin je wortelt
gedeeld door liefde
alsof het bankje zeggen wou
ontmoet mij hier, en ik geef je rust…
Zonder schroom,
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
608 Vluchtige, schuwe schaduwen
waarvoor de nacht de ogen sloot,
glinstert kristal van aardse
sneeuw op zerken van hen die
wakker leefden en zij er boven,
wier gemoed in aarde slaapt,
licht hernieuwt zich in z’n baan,
de tijd waait de nieuwe dromen
schoon, op hun hoofden rust de
luchter van een keizerkroon, het
zicht op de kortste dag is…
oude man
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 hij stond en groette de viooltjes
zachter ging zijn zucht langs lieve namen
in een duister gemoed- de dagen telden niet meer
zijn liefde wel, dat gold
en bracht zijn ogen terug naar nu
ik stond in mijn respect
liet een glimlach boven drijven (zonder schroom
verviel ze tot mijn warme woorden)
toen de zon wat mooier scheen verdween
zijn droomloze…
behuizing
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.571 Dwalen in de donkere
gangen geeft geen licht in het gemoed, je
weet dat het beter wordt maar moet wachten.
Pijpleidingen, elektriciteit, water, gas, alles
om een basisleven te hebben, geesten zullen
je hier niet wekken zegt de helderziende, de
houten vloeren kraken lekker vertrouwd.…
Sterke wil
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
988 op sterven
Ligt bel ik je met de
Moed der wanhoop op
Jij sterke man die
Zo stoer ooit je moeder
Verlaten had om nooit meer
Bij haar weer te keren
Als ik vertel dat 't einde
Nadert van haar die jou
Het leven gegeven heeft
En dat ze in haar doodsstrijd
Jouw naam noemde en naar
Jou gevraagd heeft zeg jij
Rustig in een gemoedelijke…
Stroomgebied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
801 lage tonen van de rivier
worden dagen korter
fladdert een verwaaide wens
nog eenmaal buitendijks te gaan
haar verkalkte aderen
vertrekken geen spier
verzanden in kribbige oevers
waar dammen naderen
en overlaten in lot berusten
weeën van waterstand
kabbelen tegen het plankier
schuren in hun verval
door tamelijk laagland
van getemd gemoed…
Respect voor elkaar.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 Doch als men iemand vindt die open staat
voor zijn verhaal, op een zelfde golflengte
zit met wederzijds begrip,
en het gemoed is aangesterkt dan geldt voor
beiden dat een goed gesprek werkt.
Daarbij komt als je de ander aanvoelt
dat het gene wat wordt gezegd op een respect-
volle leest zal zijn gestoeld.…
het leven is mooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 (what a wonderful world)
kijk toch
hoe de bomen glanzen
zie de roos bedekt met dauw
en hoe de wolken samenvoegen
tot een sneeuwbeeld tegen blauw
ik hou van jou
klinkt dan zo goed
de woorden dansen, langs de regenboog
van mijn gemoed
hoor toch, hoe een baby huilt
het kindje schuilt zo warm in moeders arm
en aan de vaste hand van…
Binnenbrandjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
470 Ik heb nou eenmaal
een opgefokt gemoed,
dat nietsontziend
wenkbrauwen laat fronzen,
de trekken verstrakt,
en pupillen vernauwt
in een dodelijke blik.
Bijvoorbeeld eetgeluiden,
daar is een woord voor:
"misofonie"
het eten van andere mensen
en dat dan heel hard horen.
Ik heb het ook wel bij mezelf.
Het ergste is een appel.…
LIAN DIRVEN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
500 Een vrolijke zwemlerares
die hartelijkheid uitstraalt
met strenge ogen en milde spraak
haar leerlingen vorst
hun zwemslag schaaft
waardoor vele mensen
bevriend worden
met wijd en diep water
die gemoedelijke Brabantse
brengt schappelijkheid
van Nederlands Zuiden
in Alblasserdams gebied
zij kent de slagen van het leven
weet deze te verwinnen…
Jaloersheid kan alleen maar schaden.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
558 Waaronder een hart
gemoed soms zo verzuren kan.
Dat het leven stuurt langs
scheve boorders.
Dat veel van een geluk ontneemt
als men het leven zo niet
accepteren kan.
Jaloersheid is als een
mens tussen de mensen,
die nog zoveel te wensen
heeft.…
verboden vrucht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
979 eerst
maar snel al
met vuur en vlam
wakkeren zij de passie
tastend verleiden zij
in gedane beloften
geen rede te vinden
die weerhouden wil
wat lokkend aandrift
tot zinderend geluk
wee maken zij
de reine gedachten
met zwoele fantasie
die in kolkend bloed
gekmakend raast
door lijf en leden
woekerend geselen zij
het schuldig gemoed…
Van Weert naar Nederweert
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 beheerd
Voor één tel leek hij uitgemanoevreerd
Van d'aardbodem te zijn afgeserveerd
Nooit eerder had hij zich uitwaarts gekeerd
Te ingetogen, geïntroverteerd
Nu lacht hij, ietwat te geëxalteerd
Dankzij dat voorval terug naar Nederweert
Doch tranen laat hij niet, heeft hij geleerd
Ze zijn onzichtbaar binnenwaarts gekeerd
Gesterkt is zijn gemoed…
LIEFDE STERKT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 God aanroepen
als Heer over alle bestaan
is de grootste zegen
voor menselijk gemoed
in alle ernst
meelopen aan Jezus' hand
wijst het pad door goed leven
dat zich elke dag hernieuwt
ofschoon het merendeel
van de samenleving
de Heiland der wereld
in naam niet zal kennen
dringt Diens wil steeds meer door
in het daagse werk
van hen die…
WAT WE VERLOREN
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
380 verderop
een hoogtepunt in
ons eenvoudige bestaan
nog niet beseffend dat er nog
vele hogere en diepere zijn om
te mogen en te moeten ondergaan
ingrediënten van een verdwenen tijd
ik aanschouw de onoverbrugbare kloof
die het nu van het toen
en het straks onderscheidt
voor die razende snelle
van nu houd ik me oostindisch doof
de gemoedelijkheid…
Fado aan de Lima
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Bij de brug onder de Tuin
der Dichters zit ik te kauwen
op de wereld zoals ze is
Ik zie de mensen gaan
jong, moe of roekeloos
de beschermheilige tartend
die aan de binnenspiegel bungelt
Laat in de avond lopen ze in de berm
met bagage of sprokkelhout
op hun hoofd, kruizen om hun nek
op de schouders van hun ziel
en als hangers in de kledingkast…
En zo het dan een waan is
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.393 Al is de mens van nu nog zo verdorven
Van verbeelding, zo verhard van gemoed,
Ook voor hem is Christus aan 't kruis gestorven,
Zijn ziel ontsprong aan Gods eeuwige klaarheid.
Daarom kunnen wij roemen in de waarheid:
De waarheid is niet beter; zij is zoet.…
Sonnet - Wanneer door 's werelds licht de blindgeboren jongen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.467 Zijn tonge zweeg, 't gemoed dat riep om duizend tongen.…