983 resultaten.
Dozen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
804 Die heimwee niet bevriezen kan.
Hengel hier neergehangen,
maar de oude stek nog niet vergeten.
De oude stek.
Ingepakt.…
grijze wolken boven van hool
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 maar gelukkig komen er
ansichtkaarten van oud-medewerkers
met zonnige groeten
van ver over de zee ,
die verjagen
de donkere wolken ,
heimwee en verdriet overdag!
hopelijk kan dat ooit voor de zwaar getroffenen nu.
hoop!
investeringen kunnen nog redden…
waar het zetelt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
690 't is voor knappe koppen
niet zo moeilijk, zeg je,
de plek te vinden
in je brein
waar het heimwee ligt
na analyse van je tranen
kunnen ze vast en zeker
het verlangen situeren
en de verliefdheid
het verdriet
onwijs natuurlijk
ik voel nog steeds
't gebroken hart, de vlinders
gevoel vertaalt zich 't allermeest
in mijn vergeten lijf…
Onbereikbaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
803 Er ligt een intellectueel eigendom
op een eiland van pijn
met mensen die hun eigen letters
zijn geworden
en ver over de zee
praten papegaaien
over heimwee
toen alles nog gelukkig was
en meubels in de kamers spraken
jij bent onbereikbaar voor mij
je zit, je staat op
je spreekt, je slaapt
je hebt een mening
maar je blijft onbereikbaar…
Oceaan van liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 De nachten kon ik niet vergeten
toen we samen
in een oceaan van liefde vreeën
was ik de golven jij de kust
en samen waren wij de lust
om te zwijgen, te overleven
stille heimwee teruggegeven
jouw duistere kant
verlegen ogen
zoals we samen
kalm bewogen
en een geest die uit de fles vloog
toen je ontwaakte in mijn liefdestoog.…
Groningen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
602 kilometer
heb ik er gefietst
vraag mij niet
wat ik onderweg heb gezien
het was mooi
maar fiets ik er weer
zou het nieuw zijn
je fiere graan
vol licht en strepen
in weilanden
koeien en schapen
kleine dorpen
met lelijke kerken
maar eerlijk gezegd
was het de eerste keer
Groningen
je verte vertekend
door wind en heimwee…
Puur
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
569 Puur wil ik de heldere geuren beleven
zonder heimwee naar een vroeger leven
nu prille liefde zonder levensvragen
geluk vervult met mooie dagen
puur als het diepste uit een bron
sereen in innigheid verbonden
zo helder als de dag begint
geen zorgen over oude wonden
puur wil ik het maanlicht zien
in alles wat ik op zal schrijven
moet liefde…
Het jonge wolkje
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
428 Er dreef een heel jong wolkje
nieuwsgierig in de lucht
hij was zijn wolkenvolkje
stiekem even ontvlucht
Maar al dat eentonig hemelblauw
geen wolkenvriendje om mee te stoeien
verveelde de jonge spruit al gauw
en heimwee begon te groeien
Gelukkig had de almachtige zon
rustig alles aanschouwd
bracht met haar stralen zo snel als zij kon
de…
O WEE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
451 maar dat lege gevoel
dat wat was en
dat wat soms nu
al wordt gemist
lege straten
schone luchten
volop in – en uit
kunnen zuchten
liefst zonder hoesten
want dan is er echt
sprake van wee
het ongestoord rusten
schichtig winkelen
eens in de week
er wordt nog niet mee gezeten
wacht maar af we
zullen het straks weten
een vlaag van heimwee…
Anonieme vriendschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 landschap in mijn droomwereld
met huilende wolven die een gedicht achterna zitten
ik ben voor de laatste keer terug bij het zwarte schaap
in het donker van mijn diepste verlangen
en ik draai mijn hoofd naar het maanlicht
we zullen de brieven zonder nachtmerries vergeten
onzichtbare letters in het wilde landschap
verlangen, verlangen naar wie heimwee…
Elders hier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Heimwee naar elders.
Ver weg van huis.
Ver weg van beslommeringen.
Van spinsels in ons brein.
Wat is het toch zalig,
om hier niet te zijn.
Wat is het toch goddelijk,
om thuis te mogen blijven.
Storende geluiden verstillen,
in onze spontaan verstilde tuin.
Wat is het toch rustig hier.…
Puur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
481 Puur wil ik de heldere geuren beleven
zonder heimwee naar een vroeger leven
nu prille liefde zonder levensvragen
geluk vervult met mooie dagen
puur als het diepste uit een bron
sereen in innigheid verbonden
zo helder als de dag begint
geen zorgen over oude wonden
puur wil ik het maanlicht zien
in alles wat ik op zal schrijven
moet liefde…
Groene vrijheid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
425 Of je losgeld wilt betalen
voor iemand die berooid
op weg naar het einde is
met niets anders om van te houden
dan de donkere regenwolken
de natte grijze luchtkastelen
die over zijn heimwee hangen
of je een rooie cent misschien
over hebt voor zijn laatste
onbelegde bruine boterham
nu hij onderweg is
naar de groene vrijheid
van het…
Verlossing
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
236 Het heeft iets onschuldigs
geboren worden als een gedicht
door de sterren van de nacht verlicht
het is ook een verlossing
per definitie ongewapend
soms is het nonchalant
laks waar schijn meer afstamt
van deze intieme donkerte
waar heimwee licht weerkaatst
het blijft zelden in dubbelzinnigheid
verkiest telkens de waarachtige eenvoud…
Dood
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.764 Dikke wimpers
Op ronde wangen
Hier ligt een kind
Door de dood bevangen
Hier ligt een kind
Stil en vredig neer
De ouders zijn kapot
En weten het ook niet meer
Zij beweren wel te geloven
Maar zij zijn nog hier
En het kind "daarboven"
Heimwee knaagt nu al
aan hun hart
Verzonken zijn zij
In diepe smart
Het kind heeft het
In het…
Zweet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
704 had zoveel aan zweet gekost
dat het te laat werd om te eten
kwam niet door wat je die dag
had geleerd, omdat je niet luisterde
vlogen de vogels naar het niets
door de duistere zwerfnacht
liet jij je lijf verder zweten
alle aandacht was verstomd
in stille angstkreet, en lijfsbehoud
weer diep verborgen, het hunkerende hart
had zich in heimwee…
De schreeuwende stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Ik hoor weegeklaag in deze schreeuwende stilte,
het wanhopige bidden van een vader, een zoon,
van hen die wenend van heimwee en pijn
hun kapotgeschoten dromen en levens hier gaven.
Maar wat is een soldatenkerkhof toch schoon.
Witter dan wit zijn de duizenden graven
en het gras is nooit korter geschoren geweest.…
Poëtisch intermezzo
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
579 In spinrag schittert zomer na
flarden mist
kondigen herfsttij aan
aarzelend
want de zon
herovert het land en de mensen
late geraniums koesteren zich
in haar licht en de kat
knijpt genietend de ogen dicht
een laatste glas op een terras
stemmen vallen stil
terwijl dorre bladeren
een bed bereiden voor wat komt
heimwee…
Zo ......
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
630 In iedere hartslag voel ik warmte
de hunkering naar geborgenheid
geen heimwee naar verleden
maar ook liefde en vrede in deze tijd.
Elke gedachte wil ik wijden
aan vriendschap en fatsoen
aan zorgend verder leven
geen loze kreten maar ook doen.…
ONDER VREEMDEN
gedicht
3.3 met 19 stemmen
13.558 Heimwee huist in zijn kleren en zijn haar.
En altijd denkt het dat hij komen zal:
Vandaag niet meer; maar morgen, onverwacht -
en droomt van hem en roept hem in de nacht.
Ik wacht u, Vader van de overwal.
---------------------------------
Het sterreschip (1980)…
Oase van het hart
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
600 Hier in de oase van het hart
in melodie van verlangen
waar heimwee als jouw stilte is
neemt fantasie de overhand
nu ik dwaal in dwaze somberheid
voel ik de kou als droeve klacht
van bladvallende bomen
waar jouw wortels diepte zoeken
raak ik ontworteld overmand
door diepzinnig leegte voelen
in het stille duister van de nacht.…
waarom herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
546 waarom herfst het zó
goed doet in gedichten
wellicht door het verkleuren
van het bos in herfsttij
het vallen van blad raakt
een melancholische snaar
als heimwee naar weerom
een vervlogen zomer
zwak zonlicht laat dauwdruppels
nog glinsteren aan de herfstdraden
alles is essentieel voor 't gedicht
en het maakt het de dichter
iets lichter…
Levenslucht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
502 Het vergeten voltooit zich niet
er moet opnieuw worden vergeten
ik vertrek heimelijk in de nacht
naar een dorp in dromenland
om het verse geheugen te ontzien
in deze heimwee naar het vreemde
zij ligt klaar met open dromen
onder de schaduw van een boom
waar ik mijn levenslucht
zal vinden in de liefde
zij ligt daar met nieuw verlangen…
Zahir
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.533 De zahir beheerst gedachten
als de passaatwind die asgrauwe boten
met brandende lichtjes op zee
als een hongerige wolf vernielt
in de nacht
de geur van bittere amandelen
daalt op de wind langs boomtoppen af
ithaka als een illusie van het geheugen
heimwee naar de belofte
onvindbaar overal
ooit zal ze je vertellen
over dat wat misschien…
vervlogen land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 hagen in het land
van hondsroos aan de zonnekant
van mei- en sleedoorn
aan de milde akkerrand
ik hou van hagen in de wind
als vogels lager willen nesten
als de merel 't oosten opportuner vindt
voor 't vluchtgat dan het westen
van beukenhagen hield ik ook als kind
om te schudden tegen valavond
meikevers vielen ons dan in de hand
heimwee…
Geworpen in een zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.055 Wat heb ik heimwee naar `t vertrouwde,
naar koele lucht en zomerblauw,
maar zal ook daar de zon zo branden
dat ik er echt niet meer van hou?
Laat me nu hier nog maar genieten,
nog even dan, en straks weer weg,..
Toch heb ik hier heel veel ontvangen,
ik weet heel goed wat ik nu zeg...…
Verleg je grenzen
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.448 verleg je grenzen
als je ze overschrijdt
of loop jezelf voorbij
waardoor ze vervagen
verlies jezelf
in onnodig gepeins
waardoor je vergeet
gewoon te leven
liefde te geven
waarvan je weet
als je nu terugdeinst
eindig je als gewelf
waar heimwee blijft knagen
bij elke volgende mijmerij
want je bent haar kwijt
kunt haar alleen nog…
Ansicht
gedicht
3.1 met 26 stemmen
8.891 onder klokgelui ligt een tuin verscholen
waarin een hovenier heimwee wekt.
------------------------
uit: 'Gratie', 2002.…
In blosjes vuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
692 zij wiegt rank
op liefdeswind
bloeit voor het eerst
als lentekind
de wereld
is zacht groen
in blosjes vuur
ontwaakt volmaakt
de tedere schoonheid
van het anders zijn
geeft heimwee
en voelt zoete pijn
met kleuren
van verlegen
worden vrienden
goed bekeken
liefde wordt
in kleine vonken
als elixer
uitgeschonken
de godendrank…
dan is het
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
651 hij kiest het tuinpad
achterom
weer langs de wilde rozen
zijn blik schaart over land
waar paarden ongejaagd
zoals de stilgevallen vogels
niet laten blijken
dat er wordt gewacht
haar roep die ver
draagt over drassig veen
en stil zwart water
verstomd
nee, als hij komt
is het om stilte
van verloren heimwee
* duogedicht II…