580 resultaten.
Het onafwendbare
gedicht
3.5 met 2 stemmen
8.390 Elke dag groeit dicht in het water en het zachte zoekt
een houvast. Het ontluikt als een lelie: standvastig
en zeker, de perken te buiten. Niet snoeien.
-----------------------------------
uit: 'Het onverborgene', 2006.…
Wartaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 Jij zegt, jij zegt
Ik zeg, ik zeg
Wij zwijgen stom
Jij luistert, jij luistert
Ik luister, ik luister
Wij blijven doof
Jij kijkt, jij kijkt
Ik kijk, ik kijk
Wij staren blind
Jij proeft, jij proeft
Ik proef, ik proef
Een bittere pil
Jij tast, jij tast
Ik tast, ik tast
Geen houvast
Wij praten maar
Communiceren niet
Zien en horen…
Biggels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
613 onvergetelijke
Als in een droom
Van verdrongen werkelijkheid
Open armen ontvangen
Stilzwijgend het verdriet
Want ze omarmen
Tegelijk hun verlies
Tijd het verleden
Niets komt terug
Zoals het was
In ander leven
Als elke dag
Zijn er tranen
Als de wind
Aan komen waaien
Mensen verlaten
Zonder gedag
Zonder lach
Zonder praten
Houvast…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Los van de oever
draagt de rivier mij verder
dan mijn verlangen
Ik volg het landschap als
aderen op een oude hand, waar water,
zingt over stenen zonder naam. Mijn voeten zijn moe,
mijn hart blijft vragen waar het stroomt, en wie ik word als ik loslaat.
Lucht hangt laag en blauw, als
een zachte belofte die nog niet is verbroken,
vogels…
ijskoningin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
960 Zelfs hoop vindt
er geen houvast
één knip met
je vingers
doet
mijn beenderen
breken
Ijskoningin
Mijn leven ligt
in scherven
gestold
Waar is de zachtheid?
Waar is de liefde
die scheuren
breekt in het ijs?…
Rode Rozen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.808 Hij zoekt er een houvast...iets dat kan zorgen dat
hij niet terug naar zijn paradijs moet...
Hij let niet meer op zijn omgeving en plotseling,
heel onverwachts, prikt hij zich aan een mooie rode roos.
Hij is ontgoocheld, dacht dat ik hem zou redden...…
Afstand
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.728 wegtrekkende zee
in snokjes stuiptrekgewijs
afstand neemt van strand
en vasteland
zo neem ik afstand van jou:
de vloed is uitgewoed
de tsunami van passie
passé
tijden van ebbe strekken
strand tot arena voor verbaal
gevecht beslecht in afweer
en afkeer
in ijzige kilte ontvouwt zich
beklijvend besef van
schrijnend gebrek aan hoop
of houvast…
Verloren stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.643 Vanaf de wankele brug van de deugd
verliest ons oog snel zijn eindig houvast,
treurend om de voorbijgegane jeugd
torsen wij een steeds zwaarder last.
Ooit was het oude landschap ongerept,
elke voetstap een schreeuw om leven,
de sprookjesbloemen hangen nu verlept:
zinloos om ze nog water te geven.…
zorgenkind
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.728 hij schrijft maar wat en noemt het poëzie
het helpt hem om de angsten te verjagen
die dikwijls aan z’n zekerheden knagen
dan hoort hij weer die vreemde melodie
en ziet hij alle levenslust vervagen
het dichten als een milde therapie
een houvast tijdens onbezonnen dagen
die hem behoedt voor wilde rebellie
z’n oude moeder ruimt z’n rommel op…
Gehuld in sluiers...
hartenkreet
3.3 met 20 stemmen
3.770 weet van je gedachten
Zwijgend speel je het verlangen
De liefde die je zó graag wilt omarmen
is aan een ketting vastgeklonken
Je levenspad is immers uitgestippeld
Alle eigen keuzes zijn uitgebannen
De woorden die jij wilt zeggen
worden in stilzwijgen afgebroken
Niemand kan je gedachten afnemen
Deze wereld is alleen van jou
Het is een houvast…
Lieve oude zwaan
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.481 Maar lieve oude zwaan, nu nog even dit,
Houvast aan de liefde en blijf uit het zwartwit.…
WIJSGEER MET PILS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 Vraagschap, vaagheid, biodiversiteit
Zeg mij, publiek, waarover zal ik schrijven
Het allereerst in mijn te komen boek
In mij werd het nadenkende bevrijd
Heldere gedachten kwamen bovendrijven
Zochten houvast, vonden een invalshoek
Brokjes van frisse kijk, wat een ervaring
Ons toegediend door filosoof Bas Haring…
Het verlangen naar een blauwere hemel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
987 Langs verre horizonten
glijden hongerige ogen als
zwemmende vissen
Ze zoeken taal en tekens
in zwijgzame natuurwetten
zoals het cirkelen van vogels
rond kalende bomen die
hun takken in ijl luchtruim
wortelen zonder houvast
De naam die in de verweerde
bast gekerfd staat is slechts nog
een adem die over mijn lippen struikelt
Het…
De aarde is geen paradijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Een prachtig rond gevalletje
dat, op haar eindeloze reis
door ons zó vol heelalletje,
mijn, oh zo onbeduidend leven
glans en houvast weet te geven,
door er iedere nieuwe morgen
weer te zijn, ervoor te zorgen
dat mijn voeten bodem voelen
op hun route van die dag.…
Verlossing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Daarin blijkt de droes
niet zoals ze is, houvast
als medicijn is wat je hebt
gesteld om de wereld in breder
perspectief
van liefde te beschouwen,
verlossing van de last om
zonder gemis te rouwen?
Voor de eenzamen.…
Een Roepende In De Woestijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 Die belerend zijn vinger in de hoogte steekt,
Maar die zelf geen houvast vindt in het woord dat hij spreekt.
Wil ik die redder zijn in de nood,
Die revolutionair, die anti-despoot?
Die onveranderlijk over een betere wereld spreekt,
Maar die veelal voor eigen parochie spreekt.
Ben ik dat baken in de mist,
Die eenling, die solist?…
het zondag gevoel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
630 vinden
god is als lego, een bouwsel van steen
een puzzel die deze raadsel ontrafelt in
oorlogen, doch net als het plastic slijt ook god
en is zijn woord de mist die ik doorklief
doch mijn woord kent ook de vluchtwegen
en is God zeker een oppermachtig wezen,
de waarheid die spreekt is als een nimf die door
de bossen zwerft - er is geen houvast…
(staak de) strijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 dood
kinderen spelen niet in zorgeloze vreugd
groeien op met geur en geluid van verderf
die van dag tot dag weer de hoop vernietigt
op het echte leven met, voor en naast elkaar
waar vrede en liefde ieders grondrecht is
vraag ik u niet een kant te willen kiezen
bouw liever samen hand in hand een brug
met vrede als reling voor ieders houvast…
inspirerend leiderschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 met een gewogen geweten
verstaanbare taal sprekend
bied jij helder een houvast
aan de spelers op het veld
waar deuren gesloten lijken
ben jij vertrouwd het schild
dat de spelers spelen laat
door ze vensters te openen
waar tegenkracht nodig is
creëer jij daarvoor ruimte
door motivatie te bronnen
voor verrassend resultaat
de focus…
Bladmuziek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
518 die bladeren en
wind speelden
daar heb ik
hem gelukkig
zien worden
in zijn eerste
contact met
samen leven
eerst neuriën
en later zong hij
ongekende woorden
jong in het decor van
luisteren en als deel
van het plantsoen
zijn ogen keken
sindsdien gelukkig
als zij wegdroomden
van het eeuwig
blauwe scherm als
vroeger enig houvast…
mijn schaduw deelde zich
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.257 de eerste schrik
verlamde en nagelde
de voeten in het zwart
de splitsing was volkomen
ieder deel stond nu apart
zolen op de grond
de rest gewoon illusie
mijn geest verdroeg
niet deze werkelijkheid
maakte schreeuwend ruzie
ik heb het donker
uitgedaan, gedachten
laten waaien, ik zag
mijn handen iedere kant op
gaan om naar houvast…
traplopen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
861 over de treden van een lange trap
gaan in lange schreden je stappen
ze gaan naar boven waar het goed is
en laten het verleden achter zich
vloeiend dragen zij je lichaam boven
waar handen slechts langs je strijken
drukken de hakken ver in het tapijt
de reling is een onnodige houvast
even kijk je om naar wat er ooit was
maar dat heeft slechts…
Zijn drugs...
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
2.071 Trillend zit hij op de stoep
Deze verslaving werd zijn lot
Niemand die hem helpen kan
En hij, hij gaat er aan kapot
En ooit was dit 'n jonge knul
Met toekomstplannen, idealen
Drugs zijn nu al vele jaren
Zijn leven aan t bepalen
Zijn toekomst zal kort zijn
Zijn lichaam is aangetast
En niemand die hem helpen mag
Zijn drugs zijn zijn houvast…
Drijfzand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.173 zoveel pijn achter gelaten
Mijn ogen regenen bitterzoete tranen
Lippen trillen maar kunnen niet praten
Alsof ik onzichtbaar ben geworden
Draden tussen ons nooit hebben bestaan
Een stem die langzaam wegebt in de ruimte
En voorgoed de duisternis is ingegaan
Ik voel me zo gekwetst en bedrogen
Drijfzand trekt me verder naar beneden
Geen houvast…
Verwarring
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.929 dwalende verspringende gedachten
blijven kleven aan een grillige draad
die in mijn hoofden van de laatste dagen
het enige houvast is geweest
wie is van steen lijkt de rots me te melden
wat is van hout vult de boom daar bij aan
geen van de oudere wijzen krijgen gehoor
want mijn schaduw duwt mijn denken voort
ik hoor de indringende stem van…
whiplash
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.667 het ijs wordt maar niet dikker
ik zak er telkens weer doorheen
als ik denk: nu gaat het
sta ik plotseling alleen
nergens vind ik houvast
begrip is werelds verloren schat
ik moet opnieuw leren leven
niet terugzien op wat ik had
het ijs wordt niet meer dikker
elke dag ga ik er doorheen
onbegrip zal ik trotseren
de wereld lijkt van steen…
Uitgespeeld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
2.210 De wind speelt met een lichtblauw lint
streelt glooiende plooien in zijige glans
dat lieflijk deint als ‘t getij in haar dans
waarmee ze golvend de zeeën bemint
Zo lijkt het de jonge moeder althans
die amper bewust waar zij zich bevindt
haar starende blik aan ‘t beeld verbindt
als houvast voor haar wank’le balans
Schijnbaar stoïcijns…
Liefde
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.091 Ik wil jou voelen
Samen met jou tegen de wereld, tegen iedereen
Jouw lichaam door de ogen van een blinde waarnemen
Ik wil jou alleen
Ik wil jou zien
Midden in de duisternis jou als lichtpunt zien
Jou hebben als houvast, het lichtpunt tot me nemen
Het dragen als mijn eigen last
Ik wil jou horen
Door het daverend applaus van een druk publiek…
Naamloos
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.161 meisje van allemaal
altijd maar zo leuk lachen en kortgerokt
Voor bijna alle jongens leek zij hèt ideaal
de massa heeft haar nochtans opgeslokt
Ze was het meisje uit vele jongensdromen
met haar wapperende cape in zomerwind
Ze is van een koude kermis thuisgekomen
voor verdriet van anderen bleef zij blind
Ze staat nu alleen, vindt nergens houvast…
Vroege tijden
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
588 leg me nu maar weg
de waarheid toonde zijn gezicht
in het licht van een alledaagse dag
laat het rusten in ons oog
blader niet meer door de regels
de lijnen zijn onevenwichtig
ze bieden geen houvast
zet me in de eikenhouten kast
de eens vertoonde passie
gevuld in rood en purper
doen de nacht blaken in ’t zwart
geen contouren spelen met…