6134 resultaten.
In het poolse huis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
659 nog flakkeren kaarsen
in de lucht die hun vlucht
niet meer kon dragen
levens in gods hand
maar aards vertragen
stortte neer en vloog in brand
zij zijn weer thuis
in het poolse huis maar
het gezin is niet compleet
zij gaven leiding
en grandeur maar voor
het volk sluit schrijnend nu die deur…
Onbehouden huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Genoeg tranen om me aan te laven,
Maar ze kwamen niet, droogden op
Al voor ze ontstonden,
Droogte die mij teisterde
In windvlagen van zinderende warmte
Die door kieren en naden
Binnenkwam in dit onbehouden huis,
Huis dat van binnenuit werd uitgehold
En waarin alleen Zijn mantel die
In mooie plooien naar beneden hangt,
Zijn rechterhand…
Het open huis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
451 En jij was binnen
Geweest, zonder een
Spoor achter te laten -
Deur die open stond
Om jou, onwetend
Van alles dat
Mogelijk komen ging,
Welkom te heten…
Het behouden huis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
770 Blijft staan door bovenmenselijke
Inspanning van hen die helpen,
Zij die er wonen slapen vannacht
In het behouden huis, ook al
Maakte de rook het onuitsprekelijk vies,
Maar waar tranen bij elke drempel
De wacht houden over hen die
Leven met dit groot verlies…
Het huis van vandaag
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
490 zag geluk
in ogen
opgetogen
in het huis
van vandaag
waar gisteren
nooit een
morgen meer
verwachtte bloeiden
lenteachtige gedachten
het zomert
en de oogst van
liefde is nabij
de vruchten zijn
voor allebei…
schilder je huis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 lichtblond vlassig haar
de bleekgele kleur van het paard
de geel gevlekte velden
de zonnebloem in je hand
het suurlemoengeel van de sterren
het amarillo van de wilde bloemen
ik voel
het okergeel waarmee
je ons lijven schildert
in doffe goudgele tinten
ik proef
de honingsmaak
van het gele saffraan
de gele kleur van zwavel
schilder je huis…
Het Huis van de Dichter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Een gedicht is als een huis,
waarin je fijn kunt wonen.
Een gedicht is ook een schulp,
waarin je angstig kruipen kunt.
Een gedicht kan een kliniek zijn,
waar je moedig vraagt om hulp.
Een gedicht staat als een tempel,
wanneer je het in eenvoud bidt.
Gedichten vragen me dan eerlijk,
of ze vals zijn of juist goed.…
Het behouden huis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
476 mijn hulpgeroep ging teniet
in sinistere nachten
zij die mij beschermen zouden
gaven niet thuis
het behouden huis
was mijn thuis niet meer
noodgedwongen vervreemdend van
groeide ik sneller volwassen
om het vege lijf te redden
nooit zou ik meer terugkeren
naar daar waar ik me
ooit veilig had gewaand…
het verlaten huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 het huis werd uit zijn slaap geschud, het verborg
zijn dromen over metaforen en dankbare
herinneringen, nu staat het met hout gestut
tegen de steigers van de werkelijkheid
gebogen muren die nederig buigen tegen
de ondergang van welvaart kreunen
nu de herfst haar takken met geweld
door de scheuren naar binnen mompelt
het gezin vertrokken…
Het gele huis
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.124 Ik ben ziek van heimwee naar 't gele huis,
In het lommer van groene linden,
Waar zongen belovend hun neurie-geruis
De dromige zomerwinden.
Nu wilde ik wel reizen naar 't gele huis
En luistren naar 't suizlen der linden
En dromen van liefde in mijn zonnige kluis
En omhelzen wie trouw mij beminden.…
In ons Huis van Zen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 In ons eeuwig Huis van Zen....…
Als ik dit huis verlaat
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
753 Wanneer ik je morgen
moet verlaten
ontkleedt me van mijn
angsten als stoffelijk
wezen en leg mij in het
glazen ledikant, waarin ook
jij geboren werd, vertel me
je verhalen als ik ooit
weer naast je wakker word,
zodat ik over je kan waken
in het moment van stille dood
die tijdelijk wordt opgeschort,
laat me meevaren in
jouw…
Zonnestraal in huis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Het is een afstand
maar de warmte is voelbaar
door de straal die raakt.…
ver van huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 ver van huis
wil ik leven
alleen mezelf
neem ik mee
verwelkte dromen
laat ik varen
wat voorbij is
wordt rooskleurig
langs een rode draad
plant ik poëzie…
dicht bij huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 ongewapend
wil ik schrijven
zonder pen en papier
dicht bij huis
wil ik getuigen
van de wilde luchten
hoe de westenwind
de wolken tegen
de heuvels opblaast
hoe het landschap
me in mezelf
stil laat staan…
ver van huis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
658 hij leefde op
voet van oorlog
met de zwarte rafelranden
van zijn kindertijd die
dicht op zijn geïrriteerde
huid bivakkeerden
grillig hinkte hij uit de maat
met de wereld
zilte tranen vonden hem
na de stenen door de ruit
zijn schreeuw en gebalde vuist
zij brachten hem ver van huis…
Hun voetstappen in ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Ik zelf ging vandaag op weg door huis een pad vinden
verbeelde mij dat beeld van hun verschralende haar.
De toetjes van gisteren stonden dus nog op de eettafel,
het bestek en de borden waren al wel weggeborgen
dus zonder die zorgen ging ik vandaag weer op weg.…
Thuis van huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Wie zich thuis voelt,
wordt snel beter.
Wie langdurig ziek is,
verlangt naar beterschap.
Daarom zouden ziekenhuizen,
ziekenthuizen moeten zijn.
Wie lang gestraft word,
belooft graag beterschap.
Daarom is een gevangenis,
een thuis van bewaring.…
Leeg huis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
490 Mijn vader zei terecht dat de mensen de levende
bouwstenen van een huis zijn. Het gemis kroop
als een mambo naar mijn hart, waar hij toesloeg.…
ver van huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 ver van huis
voetje voor voetje
waar een zee van
bergen heerst die
het veld niet
ruimen zal waar je
niet ontsnapt aan
ongebaande paden
waar geen keus is
dan te sterven of
te overleven
voetje voor voetje
ver van huis…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Een kamer
hol en leeg
klokslag als donder
nergens meer
die haastige stap
slechts geluid
van stille leegte.
Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.
Klokslag,
als…
(T)huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 (T)HUIS
Nog één keer wil ik gaan
bij schemering
als het donkert tussen de bomen
want ik mag daar
niet meer binnen
de spleten tussen de muren
bewaren gestold
de echo's
van mijn vroegste uren
nog één keer
als een onbekende
de weg gaan vragen
aan de voordeur
met vers vernis
nog één keer gaan
bij schemering
als het donkert tussen…
[ Terug in het huis ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
534 Terug in het huis,
zwijgend vullen we dozen –
met mama's leven.…
Het verlaten huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.169 Als in een huis in de onderwereld, waar
De stille vader en het stomme kind
Elkander aanzien - zó zit ik gebukt
Over mijn boeken in dit donk're huis.…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 donkere wakken geweken
om daar lang herinneringen
vast te houden verdiepen
of in de traag schemerende
watervliezen te verliezen
thuis komen achter gesloten
muren met kleine vensters
die een veilig uitzicht over
het veld bieden
er zijn bossen en lage weiden
waar licht als vrede belegd in
een krinkelende baan overtrekt
het huis…
Dat gemeubileerde huis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Ik heb haar vaak weggestuurd gewoon op pad
al voelde ik in mijn denken wel tegenstrijdigheden.
Ze wilde bepaalde zaken niet doen zoals paard
zijn, op een renbaan met een sulky eerste worden.
Ze wilde geen ontbijtkoek zijn zodat ze te eten was
laat staan toiletpapier zijn of 'n dag lang een potlood.
Kind dat wilde ze wel zijn maar die gaan volcontinu…
OPEN HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 ik gooi de ramen
van m’n hart wijd open
sleep afgunst wraak en haat
en al het slechte naar buiten
ontsmet de be- en
aangeslagen ruiten
en richt m’n huis
opnieuw weer in
en iedereen die meehelpt
met alles weer opbouwen
die mag er straks zomaar in
zij zijn het die ik voortaan
weet te vertrouwen
die ik in mijn hart toelaat…
terug bij het huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 de witte veranda van hout
het kanten vlasdun gordijn
en het ontruimde plankier
met rieten stoelen
over alles is gepraat
de drempel brengt een
hoorbaar stille kamer
in het midden staat een tafel
bij het raam de zilveren schaal
met rozen bloeiend tegen
het breken van de tint
de klok met lange tikken
soms vergeten dan weer
indringend…
Veilig huis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
510 hardvochtige wetten
want niemand wordt nog afgewezen
mijn huis heeft immers geen loketten
ieder vindt in mijn veelkleurig huis
door warmte geborgd een waar thuis…
Ode aan het huis
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
878 als zachte armen in omhelzing
zo is dit huis mijn tweede huid
zuiver als het witste licht
spelen kinderen met het kleine weinige
in hoopvol klarende kleuren
als een groot verrukkelijk geluk
het huis…