Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

ONVERMOGEN

poëzie
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.724
Er ruisen tonen om mij heen, En schone vormen zweven In glanzig nevelwaas dooreen, Die mij het hart doen beven. De schoonste wenkt mij in 't verschiet Om tot haar door te dringen; Ik strek mijn armen uit -- zij vliedt, En al mijn snaren springen.…

In Libessart

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.952
Wij in dit doodstille huis herboren uit landwijn en gedempt lamplicht of uit wat van het houtvuur ooit rook was, wij horen nog alleen elkaar ruisen. Ik in de dood van de drank hoor jou zacht slapen Jij in de dood van een droom hoort mij drinken, het stelt niet veel voor.…

Het lot

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.321
Ik had mijn verstand op nul gezet, luisterde naar het ruisen van je rok. Toen ik die ochtend wakker schrok, door jouw weggaan zeer ontzet, was mijn verdriet een ijzeren blok dat mij bijna had geplet. Nu is dat ijzer allang verroest, mijn leven een klein paradijs met kinderen en lieve vrouw.…
Pieter Feller17 december 2004Lees meer >

zee aan zee

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.781
zij zoeken zeldzaam lila langs eeuwen schelpenstrand het blauw gevuld met meeuwen zo wit als zilverzand een V-formatie vliegers verjaagt de winterkou met zuiderzonnewarmte vanuit een hemels blauw het bruisen van de golven die breken op de kust het ruisen van de harten die ademen naar rust waar komen al die spetters die glinsteren…
klaasje12 april 2005Lees meer >

Panama (voor M.A.)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
Meer door het ruisen van de hoge bomen dan door het lomen van het warme weer is hij in een heuze hazenslaap gesust. Of hij daarin daadwerk’lijk rust? Dwaalt hij dromend door verhalen of is zijn snuivend snurken zinloos malen?…

Het Tentamen

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.964
laten zich niet pakken door je pen maar scheuren jennend stroomopwaarts in je bloed Ze ruisen langs je trommelvlies op het jachtig ritme wat het hart je slaat Stop met stompen alsjeblieft Steeds leger lijkt het papier en jij…

Magisch realisme

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
ik zie de imposante rij het lijkt magisch realisme maar de bomen ruisen blij waar in een verre horizon licht en nevels schoonheid figureren leren witte wieven hun theater in het bos zoals elven feeën en kabouters dansen op het maanverlichte mos en kobolden smeden in hun grotten verder op nooit is de mens alleen er leeft in veel dimensies…
wil melker28 januari 2016Lees meer >

Schitterend vlamt het hout

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
stormen opgetekend de bijna breuk van ander dan natuurgeweld heeft mij beschadigd maar niet geveld in opgeschotenheid raakte ik vanzelf mijn wilde takken kwijt profileerde tot volwassen zijn schitterend vlamt het hout waar lange zomers bloeiden en helaas mijn omvang te snel groeide nog kaalt geen meter van de top maar in het ruisen…
wil melker11 oktober 2015Lees meer >

het laatste gedicht

netgedicht
4.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.025
woning mijn letters dragen anonieme gezichten, liefst ver weg analfabete minnaars die uit mijn mond vluchten en het glazen trapportaal vermijden bewegingsloze decoratie, mijn spiegelbeeld waarnaar honden blaffen waarom zou ik nog wind is wind en bomen praten niet de zee is slechts een illusie van schelpen, door het ruisen…

Meditatie aan zee

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 622
Aan zee in luwte van de duinen raak ik in vervoering door 't ruisen der branding, tijdloze dans der golven in ritme van de zee en het oneindige zicht. Ik stel mij open, ga op in 't geheel van blauw en wit en als de zon in zee verzinkt in vele tinten oranje-licht.…
Custor15 september 2008Lees meer >

Jouw warme hand

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 448
De nacht duurt in mij zoals de uren telkens slaan en het licht dat spaarzaam fonkelt zijn de regenfonteinen op het raam dit ogenblik is slechts mijn leven nu jouw hand zich droomt in de warmte van mijn kruis op het ritme van je adem met op de achtergrond mijn eigen ruis maar nu ik jouw je dromen laat spelen wens ik mij op het…
elze11 februari 2009Lees meer >

oppervlakte en diepte

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 688
meer turend over het weidse water is het heerlijk genieten een fuut zwemt voorbij met jongen op zijn rug jonge eendjes volgen hun moeder zwanen zwemmen statig in colonne langs het heldere water geeft zicht tot op de bodem een school visjes is te zien in de diepte met de zon helder aan de hemel de wind kabbelend over het water het ruisen…

WATERVAL 1961 M.C. Escher

gedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 7.624
Intussen blijft het klotsen, kabbelen en ruisen in je verbeelding. En net zo echt is dat geklater als het water diep - ----------------------------------------- uit: 'Dichters Gedichten', 2010.…

Stervend ijzer

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 641
er is geen ruis of regen geen raam om tegen te leunen het zou ook vreemd zijn mezelf te horen liggen in het geblazen zand zonder te bewegen een beetje dood beoefenen ruiken aan het bederf, geen wierook of wat afgeschaafd dennenhout dat mij omgeeft in de dagelijkse kledij van gewapend beton schuifelend kent de dag mijn tijd leert me…
elze30 maart 2011Lees meer >

Waarnemen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
hoe gezegend zijn we in 'n wereld waarin wij kunnen horen hoe beperkt zijn zij als ze zonder gehoor worden geboren hoe gezegend zijn we bij het horen ruisen van de zee hoe geïsoleerd raken ze, tellen ze zonder gehoor wel mee een operatie stemt tot hoop doch garantie minimaal emotionele achtbaan is geluid nu ineens kabaal de hoop…
LadyLove25 augustus 2011Lees meer >

Ik schrijf vogels

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 542
ik schrijf vogels naar jouw raamkozijn voor elke dag een lied wat vrolijk kwinkeleren een zachte ruis door de reuring van de bomen mijn hand vol innigheid strooit zomerbloemen o, mocht ik met jou mijn duizendschonen dromen ik schrijf vogels naar de te vroege herfst spreidt mijn liefde over het keuvelbankje de maan, de…
Hilly Nicolay27 augustus 2011Lees meer >

BEGRAAFPLAATS

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 753
Een begraafplaats spreekt me aan daar zwijg ik graag als het graf respectvol voor de gestorvenen Slechts de bomen ruisen wat en wat bladeren dwarrelen er vanaf God's zonnelicht schijnt op de veeal inktzwarte zerken licht de namen op van die mij voorgingen Ik stap maar weer eens op met lood in de schoenen stap ik mijn leven in hap…
Jean Fermate13 augustus 2012Lees meer >

In het bos

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
Ruisen koel door bomenhuizen hun gewaden? Nauw verraden blâren met trage gebaren een bewegen, zó verzwegen dat pas als 't verdwenen was ik met zekerheid en spijt wist dat wat ik had gegist had bestaan en was gegaan.…
Katja Bruning15 augustus 2012Lees meer >

Het bos

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Rustig zittend De touwen langzaam optrekkend Het ritselen van de bladeren, het ruisen van het water Zacht en mooi De touwen langzaam optrekkend Overal bruin,groen en een glinsterende blauwe lijn Zacht en mooi De kar Overal bruin, groen en een glinsterende blauwe lijn In het prachtige bos De kar Verdrietig, denkend aan vroeger In het…
Toyah13 november 2013Lees meer >

Droom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 599
Uiteindelijk toch van dat probleem bevrijd besefte ik wat ik immer heb geweten en uitsluitend hierop heb gewacht, nu luister ik naar het ruisen van de tijd en ik zie de grote sterren en kometen bewegen, door diezelfde heldere nacht.…
H.J.Breuren27 november 2013Lees meer >

Transplantatie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 788
Ze kijkt beduusd rond bukt en strekt haar hand ze wil plukken maar het lukt haar niet een onzichtbare macht verlamt haar hand de adem vertraagt en stokt in stuifmeel ze hoort een gedempte stem kleurrijk ruisen de onuitgesproken mare verbloemt niets het open veld juicht lenig vleit ze haar frêle lijf tussen paradijselijke tinten…

Uit sprookjes van weleer

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 663
bomen ruisen groen stammen kringen statig bos wuiven met hun takken eens per jaar de bladeren los die dwarrelen een kleurig herfsttapijt dat in de winter modder wordt en het geluid van passen smoort niet alle bomen maken bos ze hechten niet aan struiken vervlechten moeilijker met sfeer uit sprookjes van weleer ze staan wat afgelegen…
wil melker22 september 2009Lees meer >

ik wil de zee alleen voor mij

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 793
glimmende sixpack jongens of anti zonnebrand inwrijf senioren stijf van de olie ook niet voor uitgelaten opstuifhonden die gecultiveerde - in zand en water losgeslagen - kamerolifanten niet voor tennisrackets en beachvollyers niet voor surfers of zeilers maar de meeuwen waterhoentjes en wolken die zich spiegelen in ebbig tij het ruisen…

Binnenwater

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
we komen in onze toekomst aan treden buiten oevers verkennen het land dat zich altijd in vlakte verschool dat zich binnendijks veilig waande voor de bocht in de rivier de stroming houdt voet bij stuk van hoog naar laag beneden wacht de zilte moederzee oneindig gestaag nu we de stal ruiken, horen we de branding ruisen we verlaten…
Iniduo13 februari 2016Lees meer >

In stilte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
Maar hier staat het leven op "mute", alles gaat gedempt, want in het ruisen tussen woorden vind ik een mooi geluid, dat verder draagt en mij zwijgend schrijft.…
Marije Geerts23 februari 2016Lees meer >

Fysisch hart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
Het hart puur als orgaan Breekbaar door het lichaam Beschadigd door de jaren Gekwetst door groei en teer geweld Als het hart slechts een orgaan was Was de ziel niet meer dan lucht Een afwijking van de hersenen Een hart dat niet te kwetsen is Door ander trauma dan fysiek Is een hart vrij van interne ruis Geruisloos pompt het voort Onbetwist…
Katja16 april 2020Lees meer >

deelt leven met de dood

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
ook de lucht is nu gereinigd woorden zijn steriel zusters knippen scheren en joderen een groene man die lacht het mes dat wacht en zonder spreken snijdt de huid tot helften splijt vrouwen zuigen het verboden vocht stromen dat niet mocht vaten worden afgeklemd stilte is al overstemd door het ruisen van de pompen bloed wordt…

hier knispert beschaving

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 734
bomen zijn weg uit het bos het ruisen is aan het verhuizen jengelt nog na in versgezaagd hout op het mos hun zielen dwalen in het woud van oudsher dat tot park verwordt paden van naalden zijn al door asfalt vermoord hoor drift in het stappen van mensen hier knispert beschaving stilte verwensend met schreeuwen in dolle…

In memoriam Menno Wigman (1966-2018)

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 778
Het maatvaste was een vereiste een gedicht mocht best een lied van melodie en ritme vertonen Hij tikte met zijn hand het tempo In het ruisen van het bloed kwam een hapering in, een huppeltje dat de cardioloog verontrustte eerder had gehoord en gezien Jij hielp me eens een gedicht te vervolmaken, ik vraag me af waar dat sonnet is gebleven…

Babilon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
uit alle windrichtingen wordt aan je getrokken waarbij het gevoel het verstand overstijgt dan resteren enkel vergruisde brokken waarbij de adem ook nog het stof opzuigt men is verslagen, ontbeert de juiste vragen en is er niemand thuis, zo vertelt de nacht de dageraad verzuimt op te komen dagen, je zit ongeduldig gevangen in je eigen ruis…