Alle inzendingen over sluimeren

414 resultaten.

Sorteren op:

De mystiek van de mist

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 563
Wanneer sluimerende zon haar vurige handen uitstrekt, veegt ze met kalme kracht de bleke waas weg De glooiende heuvels ademen opnieuw in heldere kleuren die leven, de horizon opent zich breed; een uitnodiging tot nieuwe dromen en oneindigheid.…
CB27 december 2024Lees meer >

De stiltecoupé

netgedicht
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 612
Mist tilt het licht op tussen rails en dauwdruppels glijdt de zon naar mij De trein glijdt als een ademtocht door het sluimerende land. Achter het glas welt de zon op als een traag ontluikend vuur, mistvlagen vlechten zich loom om de hekken en bomen, en alles zwijgt, alsof de wereld zichzelf opnieuw bedenkt.…
CB5 juni 2025Lees meer >

’t Leven

poëzie
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.341
Breek, o mens, uw sluimer af, Dank aan ’t graf! Leer u-zelve recht beschouwen: ’t Leven weet geen stand te houen, Maar ’t ontsnelt ons in zijn draf. Haast genaakt u ’t ogenblik Dat u aller schepslen schrik, In een blinde hoek verscholen, Aangestapt op wollen zolen, Onzacht toeroept: Hier ben ik!…

Zo!

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.680
Hoe je kunt slapen, tot in de diepste sluimer je taken verzaken, terwijl mijn handen over je waken; over je borsten, je billen, je buik en je voeten die voor even niets moeten. Hoe ik je als een marionet dan kan laten bewegen, weggegeven als je bent aan de nachtelijke wegen. Zoals je dan van niets meer weten kunt ...…

wakker schrikken, tot mijn schrik naast meneer Bos.

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 892
Jouw eerlijkheid, is als een slapeloze nacht, geslopen in een Bosrijk verleden, van die mooie veerrijke rare vogel, die precies weet wanneer hij moet zingen, als het Bos in alle vroegte zijn aandacht vraagt, de dieren ontroostbaar sluimerend zijn klaagzang aanhoren, beseffen tot hun slapeloos onverkwikt schrikken, dat het Bos tot aan de grond…

De doos van Dora *)

gedicht
4.4 met 94 stemmen aantal keer bekeken 11.329
Diep in de nacht vertrokken dienares van ongekend verlangen, naar sluimerende wensen onvermoed, daalde je godengoed omgeven door Parnassusstof; op zak alleen een enkeltje Olympus-aarde en doos waarin je een geheim bewaarde. Jij godsgeschenk voor monomannen, als drager van de eeuwige hartstochtelijke gloed.…

De Nachten

hartenkreet
2.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.076
Sluimerend denk ik aan teveel problemen. Ik zou willen dat ze vanzelf verdwenen. Uiteindelijk drijf ik langzaam weg. Vijf over half twee. Nu verschijnen de demonen heftig in mijn dromen. Zelfbehoud dwingt mij tot bewustzijn terug te komen. Mijn droge keel verlangt naar water. Het wordt op deze manier steeds later. Kwart voor drie.…
Jan23 maart 2008Lees meer >

de zwarte tovenaar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
de muziek van de fluit is een grote sluimer voor de woelmuis de regenbooglori en de lenige slingeraap de muziek verglijdt in zachte wendingen dun als een maanstraal op de zoelte van de rivier de lange dansende zilverdraden zonder onderscheid die het lange verhaal afwikkelen voor de met een diepe ziel beladen en de nog toevende zwarte aap.…

OCHTENDGLOREN.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.740
Zacht ontwaakt uit de sluimer het leven, 't Windeken suizelt, Licht als een zucht in de morgen; Over het groenige bleek van de lucht Glimmert een gelige tint, En het eerste wolkje met rozenvlerkjes Zweeft van de diepten omhoog. Fjoe-fjoe-fjoe!…
Carel Vosmaer11 februari 2014Lees meer >

Arme dichter

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
Het fluïde van de aangeboren eenzaamheid houd je hermetisch afgesloten van het beminde leven, geen mens kent de warboel in jouw hoofd, er loopt ongedierte rondom jou en iedereen slikt liever de tedere bedwelming van het vette westen, zelfs zij die jou betrappen (denken zij) op jouw prachtige ondeugden (die sluimeren in alle hoofden) noem mij…

Luchtkasteel

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 436
verrijzen tot een machtig kasteel - dat daarboven stil zweeft in het luchtlandschap Als ik ademloos staar tillen handenvol wind mij op uit de laagte en geruisloos glijdend op vederlicht vleugels van goudstralen draden komen torens steeds nader - word ik gedragen Tot aan de glazen betoverde regenboog waar de mistige poort wordt bewaakt - sluimerend…

Perceptie

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.449
En verspreid de stille stuipen van puistjes, tekens van een sluimerende val. Wie toch zou er weten waaromheen de broze lippen beslagen, en als damp zich voegend, en aanslag, weke, zo warme zich cirkelen?…

Lente trip

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
normaal Vertellen is vermomde elitesport Men lijkt gekleed als een verhaal Over wat er was en wordt Het raadsel van de taal Is welbespraakt en zelfbenoemd Haar schepping is fenomenaal En tegelijkertijd gedoemd Het laatst mogelijke isme Of ik vergis me Gaat verder dan solipsisme En non-conformisme Er is onheuglijk verteld Over sluimeren…

Insomnia's strijder

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 528
I De opkomende zon wacht even om zijn wereld waar die zacht is te kleuren in nieuwe tinten waar een wolk hem geluk brengt ontwakend in sluimerend licht de Soldaat als danser van het woord geboren uit elegantie die liefde ademt II Maar in twilight worstelt de wind zwarte vlekken worden van de hemel gerukt in de kou smelten cellen…
Xander17 juni 2025Lees meer >

De onderkoelde bode

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.268
De bode wekt de dronken slapers met een saaie klacht Bezie mijn verkleumde tenen laat het volk maar deinen op een web, dan kan ik sluimeren onder dons, tot de pegels smelten.…
Wimper10 maart 2003Lees meer >

Het dal

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.808
Zie 't wijde dal, in zachte sluimering verzonken, omsluierd van het dikkend duister, - eindloos ver, geruisloos, lichtloos, als van d'avondwijn nog dronken. Ginds pinkt, verdooft, pinkt weer één pinkelende ster.…

COPD

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 823
Sluimerend tuit hij zijn lippen om een denkbeeldige Havana, grijpt een winst waar niemand aan kan tippen en terwijl hij inslaapt, denkt hij bij zichzelf: Hosanna.…

PENTHESILEIA

poëzie
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.863
daarachter zingt de zee een zachte dood wuivende zeilen, dromend aan de voet der weke heuvlen, deinen de tenten van het maagdenkamp, Penthesileia slaapt een laatste vrouw die haar omarmen mocht en sluimeren in ’t warme schaduwrag van hare flank, bezweken en ineengeworpen, ergens in de tent, buiten de samenhang van ’t zwalpend bloed achteloos…

O vrouw

poëzie
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.531
totdat eindelijk zij rusten als sluimerende lusten albast blanke banen, roerloze lianen waaraan Uw handen dan hangen als bleke bloemen, geuren zwaar. De zon.... de zon is een lont, die steekt in brand de aarde, het land de smachtende grond. 0, de zon is Uw mond en Uw hijgende zucht is de trillende lucht.…
Dop Bles16 december 2013Lees meer >

Tien JaNu- Ari(A)

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 663
in speelse baren Moeders schoot in verwarmde bladeren Navelstreng bedraden Moeders aarde koek koekoek Kip die opnieuw kakelend natuurlijk haar eerste ei verlegt Kraaiende Hanen " mensen" in vraag stellen Nachtelijk doorwinterd ontwaken Twijgen van planten die hun eerste stappen zetten De zes donkere weken die verlopen in het verleden Sluimerende…
arensoog10 januari 2024Lees meer >

‘Ghazelen I’ (0-44)

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 549
laat mij de dagen opnieuw schudden en de wijn welke uit de kroezen drupt verdunnen als haar verleidelijkste ogenblik door de vertrouwde sluier // 4 aan ’t eind van weer ‘n gewonnen dag samen met ’t hoopvol sluimerend zicht op haar verschijnen in ’t verdwijnen naar ’n volgende morgen van ijver // 8 kwijnen met…

DE MANESCHIJN IN 'T BOS

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.579
Kom, nadere ik met zachte tred, En wat mij 't toeval biedt, Het kalme schoon der frisse maagd In sluimering bespied! Dat boezemrijzen en weer dalen Stil op de maat van 't ademhalen!…

De vagebond

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 985
Zo sluimer ik een wijl. Als 't licht de kim komt roden, Lekt reeds zijn lauwe tong de slaap van mijn gezicht. En zuchtend rijs ik weer, en ga, en dank de boden. Doch, brommerig en slaaps, slaan zij de deuren dicht. O wijde wereldrijk, weer zwerven mijne voeten, Weer ga 'k, met tranend oog, uw wijde einder toe.…

Kinderpartij

poëzie
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.477
als laatste in zich vond, het enige onbetwijfelbare, het voelen van het eigen ik, het innige, dit ogenblik zich zelve overdenkend, zich beziend: de heen en wedergang van de gedachten, elk verloren in zich, en hun bijeenbehoren in een geheime samenhang, en dan haar lijf, haar lichaamsdelen, de stillere eenheid dezer velen, in sluimering…