414 resultaten.
De mystiek van de mist
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
563 Wanneer sluimerende zon haar vurige handen
uitstrekt, veegt ze met kalme kracht de bleke waas weg
De glooiende heuvels ademen opnieuw in heldere kleuren die leven,
de horizon opent zich breed; een uitnodiging tot nieuwe dromen en oneindigheid.…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 Mist tilt het licht op
tussen rails en dauwdruppels
glijdt de zon naar mij
De trein glijdt als een ademtocht door
het sluimerende land. Achter het glas welt de zon op
als een traag ontluikend vuur, mistvlagen vlechten zich loom om
de hekken en bomen, en alles zwijgt, alsof de wereld zichzelf opnieuw bedenkt.…
’t Leven
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.341 Breek, o mens, uw sluimer af,
Dank aan ’t graf!
Leer u-zelve recht beschouwen:
’t Leven weet geen stand te houen,
Maar ’t ontsnelt ons in zijn draf.
Haast genaakt u ’t ogenblik
Dat u aller schepslen schrik,
In een blinde hoek verscholen,
Aangestapt op wollen zolen,
Onzacht toeroept: Hier ben ik!…
Zo!
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.680 Hoe je kunt slapen,
tot in de diepste sluimer je taken verzaken,
terwijl mijn handen over je waken;
over je borsten, je billen, je buik en je voeten
die voor even niets moeten.
Hoe ik je als een marionet dan kan laten bewegen,
weggegeven als je bent aan de nachtelijke wegen.
Zoals je dan van niets meer weten kunt ...…
wakker schrikken, tot mijn schrik naast meneer Bos.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
892 Jouw eerlijkheid,
is als een slapeloze nacht,
geslopen in een Bosrijk verleden,
van die mooie veerrijke rare vogel,
die precies weet wanneer hij moet zingen,
als het Bos in alle vroegte zijn aandacht vraagt,
de dieren ontroostbaar sluimerend zijn klaagzang aanhoren,
beseffen tot hun slapeloos onverkwikt schrikken,
dat het Bos tot aan de grond…
De doos van Dora *)
gedicht
4.4 met 94 stemmen
11.329 Diep in de nacht vertrokken dienares
van ongekend verlangen, naar sluimerende
wensen onvermoed, daalde je godengoed
omgeven door Parnassusstof;
op zak alleen een enkeltje Olympus-aarde
en doos waarin je een geheim bewaarde.
Jij godsgeschenk voor monomannen, als drager
van de eeuwige hartstochtelijke gloed.…
De Nachten
hartenkreet
2.3 met 24 stemmen
5.076 Sluimerend denk ik aan teveel problemen.
Ik zou willen dat ze vanzelf verdwenen.
Uiteindelijk drijf ik langzaam weg.
Vijf over half twee.
Nu verschijnen de demonen heftig in mijn dromen.
Zelfbehoud dwingt mij tot bewustzijn terug te komen.
Mijn droge keel verlangt naar water.
Het wordt op deze manier steeds later.
Kwart voor drie.…
de zwarte tovenaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 de muziek van de fluit is een grote sluimer voor de woelmuis
de regenbooglori en de lenige slingeraap de muziek verglijdt in
zachte wendingen dun als een maanstraal op de zoelte van de rivier
de lange dansende zilverdraden zonder onderscheid die het lange
verhaal afwikkelen voor de met een diepe ziel beladen en de nog
toevende zwarte aap.…
OCHTENDGLOREN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.740 Zacht ontwaakt uit de sluimer het leven,
't Windeken suizelt,
Licht als een zucht in de morgen;
Over het groenige bleek van de lucht
Glimmert een gelige tint,
En het eerste wolkje met rozenvlerkjes
Zweeft van de diepten omhoog.
Fjoe-fjoe-fjoe!…
Arme dichter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 Het fluïde van de aangeboren eenzaamheid
houd je hermetisch afgesloten van het beminde
leven, geen mens kent de warboel in jouw hoofd,
er loopt ongedierte rondom jou en iedereen slikt
liever de tedere bedwelming van het vette westen,
zelfs zij die jou betrappen (denken zij) op jouw
prachtige ondeugden (die sluimeren in alle hoofden)
noem mij…
Luchtkasteel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
436 verrijzen tot een machtig kasteel -
dat daarboven stil zweeft in het luchtlandschap
Als ik ademloos staar tillen handenvol wind
mij op uit de laagte en geruisloos glijdend
op vederlicht vleugels van goudstralen draden
komen torens steeds nader - word ik gedragen
Tot aan de glazen betoverde regenboog
waar de mistige poort wordt bewaakt - sluimerend…
Perceptie
gedicht
4.7 met 3 stemmen
2.449 En verspreid
de stille stuipen van puistjes, tekens van een sluimerende val.
Wie toch zou er weten waaromheen de broze lippen
beslagen, en als damp zich voegend, en aanslag, weke, zo warme
zich cirkelen?…
Lente trip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 normaal
Vertellen is vermomde elitesport
Men lijkt gekleed als een verhaal
Over wat er was en wordt
Het raadsel van de taal
Is welbespraakt en zelfbenoemd
Haar schepping is fenomenaal
En tegelijkertijd gedoemd
Het laatst mogelijke isme
Of ik vergis me
Gaat verder dan solipsisme
En non-conformisme
Er is onheuglijk verteld
Over sluimeren…
Insomnia's strijder
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
528 I
De opkomende zon wacht even
om zijn wereld waar die zacht is
te kleuren in nieuwe tinten
waar een wolk hem geluk brengt
ontwakend in sluimerend licht
de Soldaat als danser van het woord
geboren uit elegantie
die liefde ademt
II
Maar in twilight worstelt de wind
zwarte vlekken worden van de hemel gerukt
in de kou smelten cellen…
De onderkoelde bode
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
7.268 De bode wekt de dronken slapers met een saaie klacht
Bezie mijn verkleumde tenen
laat het volk maar deinen op een web,
dan kan ik sluimeren onder dons,
tot de pegels smelten.…
Het dal
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.808 Zie 't wijde dal, in zachte sluimering verzonken,
omsluierd van het dikkend duister, - eindloos ver,
geruisloos, lichtloos, als van d'avondwijn nog dronken.
Ginds pinkt, verdooft, pinkt weer één pinkelende ster.…
COPD
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
823 Sluimerend tuit hij zijn lippen
om een denkbeeldige Havana,
grijpt een winst waar niemand aan kan tippen
en terwijl hij inslaapt, denkt hij bij zichzelf: Hosanna.…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 daarachter zingt de zee een zachte dood
wuivende zeilen,
dromend aan de voet der weke heuvlen,
deinen de tenten van het maagdenkamp,
Penthesileia slaapt
een laatste vrouw die haar omarmen mocht
en sluimeren in ’t warme schaduwrag van hare flank,
bezweken en ineengeworpen, ergens in de tent,
buiten de samenhang van ’t zwalpend bloed
achteloos…
O vrouw
poëzie
4.8 met 6 stemmen
2.531 totdat eindelijk zij rusten
als sluimerende lusten
albast blanke banen,
roerloze lianen
waaraan Uw handen dan hangen
als bleke bloemen, geuren zwaar.
De zon....
de zon is een lont,
die steekt in brand
de aarde, het land
de smachtende grond.
0, de zon is Uw mond
en Uw hijgende zucht
is de trillende lucht.…
Tien JaNu- Ari(A)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
663 in speelse baren
Moeders schoot in verwarmde bladeren
Navelstreng bedraden
Moeders aarde koek koekoek
Kip die opnieuw kakelend natuurlijk haar eerste ei verlegt
Kraaiende Hanen " mensen" in vraag stellen
Nachtelijk doorwinterd ontwaken
Twijgen van planten die hun eerste stappen zetten
De zes donkere weken die verlopen in het verleden
Sluimerende…
‘Ghazelen I’ (0-44)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
549 laat mij de dagen opnieuw schudden
en de wijn welke uit de kroezen drupt
verdunnen als haar verleidelijkste
ogenblik door de vertrouwde sluier // 4
aan ’t eind van weer ‘n gewonnen dag
samen met ’t hoopvol sluimerend zicht
op haar verschijnen in ’t verdwijnen
naar ’n volgende morgen van ijver // 8
kwijnen met…
DE MANESCHIJN IN 'T BOS
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.579 Kom, nadere ik met zachte tred,
En wat mij 't toeval biedt,
Het kalme schoon der frisse maagd
In sluimering bespied!
Dat boezemrijzen en weer dalen
Stil op de maat van 't ademhalen!…
De vagebond
poëzie
4.0 met 3 stemmen
985 Zo sluimer ik een wijl. Als 't licht de kim komt roden,
Lekt reeds zijn lauwe tong de slaap van mijn gezicht.
En zuchtend rijs ik weer, en ga, en dank de boden.
Doch, brommerig en slaaps, slaan zij de deuren dicht.
O wijde wereldrijk, weer zwerven mijne voeten,
Weer ga 'k, met tranend oog, uw wijde einder toe.…
Kinderpartij
poëzie
3.8 met 32 stemmen
4.477 als laatste in zich vond,
het enige onbetwijfelbare,
het voelen van het eigen ik,
het innige, dit ogenblik
zich zelve overdenkend, zich
beziend: de heen en wedergang
van de gedachten, elk verloren
in zich, en hun bijeenbehoren
in een geheime samenhang,
en dan haar lijf, haar lichaamsdelen,
de stillere eenheid dezer velen,
in sluimering…