473 resultaten.
insomnia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 grond
ik hoorde het steunen van de aarde
wellend duwend naar boven druppel
na druppel traag vloeibaar lood persend
met het zuigend gemurmel van bolvormig worden
ik hoorde het roest knisperen
in de onderbuik van de pompsteen
verborgen dimensies namen bezit van mij
de elementen baarden akoestische ruimte
grenzen rekkend vanaf mijn huid tastbaar…
Kluizenaar tot keizer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
393 Voor me ligt dan ook
een weg naar de slaap,
een wereld die niet tastbaar is;
een wereld die
in beelden woont,
ademt in kleuren
die nauwelijks bestaan.
Jouw handen heffen het wakend grijs op,
als ze me die kant op leiden,
bevrijden me van het niet gehoord worden,
niet gezien anders dan als tussenstap.…
MAMA-RIUS- 11 MEI BOOM DAG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.321 MAMA-RIUS 11 MEI BOOM-DAG
maar ipv een boom een roos
rode rozen voor groep rood
een kunstige rode roos
want mama zijn voor mij en mijn huisgenoten
is een kunst apART en zo bijzonder prettig
dus voor een iedere mama een roos
met heel veel dank voor heel veel
teveel om op te noemen, te benoemen
maar niet teveel om dankbaar te zijn
tastbaar…
doe eens normaal joh
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
143 voor het grijpen liggen
achteraf gezien heb ik hoge
ogen gescoord door me af te
bakenen tegen al het “ normale “
waar het syndroom van “ doe eens
normaal joh en lach niet overal om “
nimmer me te eigenen
neen, mijn eiland kent geen klimaat
het zijn de winters die zomeren, herfsten
die lenteren, seizoenen zijn voor
mij onbegrijpelijk tastbare…
Onze verlatenheid in die jaren
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
830 Je gezicht leek uit twijfel gehouwen
met ogen die werkelijkheid verrieden
gevoel scheen toen tastbaar te worden
zelfs je muren zuchtten onder onwetendheid
dansten we alleen of samen?…
Heet verlangen
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
5.313 Mijn hele ‘zijn’ samengevat in het nu
jij, voelbaar, tastbaar helemaal man
jou opwindende hete adem
maakt van mij een sensuele vrouw.
Mijn geliefde ontvangen
mijn wezen opent zich als de lelie
ik geniet ons met volle tuigen
twee harten en lijven samengesmolten.
Oneindig ver zacht vliegen wij.…
herinnering aan Cordoba
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 trots als we waren op wat bleef
van vroeger levens
was het zo dichtbij
dat we betoverd door het licht
die vroege morgen hand in hand
de kathedraal-moskee van Cordoba
naar binnen liepen
verwonderd over zoveel samengaan
als ik opnieuw naar foto's kijk
denk ik het ongeloof
in jouw verdwaasde blik te lezen
Islam en Christendom zo tastbaar…
Lege lijst?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
622 ingelijst, sta ik op dezelfde
vloer, alsof ik hem zelf
heb opgeborgen in een kist,
die men in de grond liet
zakken, dat moment draaide
knopen in de zakdoek van het
bestaan om vrede te sluiten
met wat ik zie, allang niet
meer voel, zelfs de namen
bij gezichten verbleken,
bijgezet in de nissen van
het tijdgewelf, wat aan
tastbare…
Visioen in blauwdruk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 De bonte stad is allang vergeten
een achtergelaten woelig en bevuild nest
vol stegen en straten die niet meer
met elkaar praten
waar alles schouder aan schouder beweegt
maar iedereen eenzaam door
verdroogde grachten roeit
elke nering overvol met lege hoofden
terwijl slechts een platenboek het meest
tastbare van buitenleven biedt
de blauwe…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 gehele huishouding
als verslagen huilende slaven
over het gangbare
grof knerpende grindpad
van het eeuwenoude kerkhof
met schuine zerken
op weg naar het diepzwarte graf
waarin zij tegen haar zin in,
zal moeten rusten,
continue heeft zij zich ingezet
voor haar dierbare kroost
zij had zich opgeworpen
als grote steun en toeverlaat
tastbaar…
Visuele schrijfstijl
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
432 Mijn schrijfstijl is visueel,
tastbaar,
onomkeerbaar,
een spiegel van mij
die steeds opnieuw ademt,
altijd op de rand van
verdwijnen en verschijnen.…
Dood staal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 haar luisteren als felle terugtrekking
bungelend onder een wankele constitutie
een afgeleide van een polisdekking
om alles kwijt te raken
En dan
homeopathisch eenrichtingsverkeer
bevorderde levererosie
alles in termen van emoties zien
en tot niks anders in staat zijn
Zij verzwijgt haar dood tenminste
uit redelijkheid
Boven
tastbare…
Schimmen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 Alleen soldaten lopen nog zij aan zij,
ver over de grens in oorlogen lang vergeten
Men belooft eeuwige vooruitgang
Voor techniek is er geen weg terug
Wie bepaalt het algemeen belang,
achter ons rug
We kenden grote glorie
We bereikten ongekende hoogten,
in menig wereldrijk
Wie bestudeerd onze historie,
zoekend langs alle slijk
Komt tastbare…
Jij
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.753 Want wij zijn elkaar,
zonder te zijn,
in elkaars leven,
zonder tastbaar te zijn.
Één ontmoeting hadden wij
Één splitsecond was genoeg
niet één kus hadden wij,
jij gaf alles wat ik vroeg.
Want jij zit van binnen,
als een plaaggeest op veren,
jouw energie,
kan ik een levenlang op teren.…
de jongen en de dans
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
993 en ik in stille verwondering
een tastbaar, ontroerend contact
ervaar.
Met dank, voor jou Philippe…
De dichters droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
605 Mijn ogen zwerven
langs de oevers
van versteende silhouetten
Zij zijn de roerdomp
op mijn stoutste dromen,
de stuurlui aan lager wal
Ik zucht de dag voorbij,
strek mijn handen uit
naar de tastbaarheid van alledag
en pluk de bloem der vergetelheid
om aan mezelf te ontsnappen
Hoe vluchtig is de geur
van een laatste adem
in het…
Ikzelf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
516 Ik ben die dromer, die de hele dag fantaseert, compleet gedistantieerd van de realiteit
en die leeft in de fantastische droom,
Als een vis in het water kan ik alles bereiken, en alles wat ik aanraak gaat me voorbij,
maar ik kan het voelen, al van mijlen ver gaan mijn tastbare voelsprieten omhoog,
Dat maakt me vatbaar voor indrukken en dat brengt…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 aanhang
van verslagen huilende geliefden
over het gangbare grof knerpend
grindpad van het oude kerkhof
als gebogen menselijke zerken,
op weg naar het o zo diepzwarte
graf waarin zij tegen haar zin
in zal moeten rusten
continue heeft zij zich ingezet
voor haar dierbare kroost
zij had zich opgeworpen
als grote steun en toeverlaat
tastbaar…
Nieuwe geuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 Als liefde vergaat tot enkel stof
en niet meer tot aardse verbeelding is te kneden
volgt het vervluchten van een haast tastbaar parfum
verdwijnt de einder verder uit het zicht
en wordt geen enkele rozenstruik gemeden
Wat door zwarte nachten heen zich manifesteert
is het onverwachte dat langzaam wordt geboren
natuurlijk was dat schuilend op…
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
329 Geluk lijkt even tastbaar
in jouw wispelturigheid.
Voor een ogenblik ben ik vrij
en beweeg ik met je mee
richting eeuwigheid.…
In het Oog van de Storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 De stilte is scherp, bijna tastbaar.
Ik laat mij dragen,
zoals water zich zonder verzet
naar de zee laat voeren.
Alles hier voelt veilig,
kleurloos en helder tegelijk.
Het geraas verstomt,
alsof de wereld haar adem inhoudt.
Maar aan de rand van deze stilte
beweegt al iets.…
Tussen Tijd en Stilte
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
302 In de duisternis vind ik mijzelf,
waar identiteit haar gewicht verliest
en als steen uiteenvalt tot gruis,
om iets tastbaars te beloven.
Soms dient de tijd voor even
tot stilstand gemaand te worden,
zodat rust en vrede eindelijk
niet meer door ruis worden bestoven.…
Wat blijft in het voorbijgaan
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
491 Soms hangen ze laag,
bijna tastbaar, een zachte herinnering
aan kwetsbaarheid. Ik lees hun fijngevoelige, pure
vormen zonder woorden, en laat hun zachtheid door me heen gaan.
Wanneer het licht breekt,
wordt alles ruimer, alsof helderheid
van binnenuit ontstaat.…
Boom
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
355 In die koepel van bladeren wordt stilte tastbaar,
niet als afwezigheid, maar als een dunne laag
die zich hecht aan huid en adem,
een ruimte die vanzelf tot rust komt.…
De stad verlaten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
32 Zal de stad maar verlaten
jouw ademhart voelbaar in leegte
in al het onvergetelijke denken
elke stap is een herhaling
van wat niet meer tastbaar is
een dwalen door de kamers
van een gedeeld verleden
niet iets als een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnappen
de straten dragen nog je stem
in…
Begraafplaats
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.635 dood overwonnen verslagen voorgoed
Wij kunnen het niet God die het doet
Zijn zoon gestuurd om de dood te weerstaan
Aan het kruis genageld zijn heilswerk gedaan
Dat mag onze troost zijn in leven en dood
Hij maakt voor ons plaats in Vaders schoot
De leegte hier blijft het gemis het verdriet
Pijn die blijft branden verdwijnt zomaar niet
Tastbare…
onrust
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.651 Een hindernis, te groot, te breed
Rijkend en happend naar lucht
Verdriet, met tranen gevulde ogen
Een wegkijkende blik
Schaamte, angst, en onbereikbaar
Niet tastbaar, niet toereikend
Tekortkomend en onmacht
Het boze gevoel
Die aanraking, warm, heet
Het voelt als warm water
Dovende vlammen verdreven
Niet meer voelen, niet meer weten…
De ontgoocheling
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
2.222 Door media belagend
danste zij jong over het scherm
Blondgelokte borsten vragend
heupen wellustig vooruit verwrongen
wulps beeld tastbaar bezongen
Drang niet stillend werd sterk
dwingende lust thuis op het werk
zijn passie rijkelijk betastend
Obsessie speelde met geweten
het beeld niet uit te zweten
Dromen teisteren ongekend
gedreven…
Nog
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.316 nachten
in heldere maan en
lachen ouders
omdat hun kinderen al sterk zijn
Nog nemen mensen
moeizaam afscheid
omdat ze mooi zijn voor elkaar
en in zichzelf al even eenzaam
Nog lacht de Mona Lisa
gebroken lippend
eeuwen voor ogen
in een kunstig kostbaar spel
op aarde
genezen we geschiedenis
Al heeft een woord
steeds meer schuld
aan het tastbaar…
Binnenwereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
948 zijn de dragers van mijn dromen
in het vacuüm van mijn geest
die als een zeepbel glinstert in de zon
zweef ik in het luchtledige op zoek naar
de invulling van mijn fantasie
de grijsheid bij de aankomst
op het station van alledag
kan mij niet afschrikken omdat ik
zeker weet dat de wereld die mij zo lief is
onzichtbaar maar bijna tastbaar…