590 resultaten.
Mijn eerste date via internet
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.611 wat me verbaasde
was het onbekende dat zo vlug
veilig voelde waarna alles meer werd
dan een oogopslag
zoals jij en ik
gisteren
toen ik nog naar je foto keek
en naar morgen, de dag vol zag
met heerlijke momenten
beelden die we speels volbrachten;
verlangend naar het beter verstaan
in ons verschillend leven
alles ging snel : je glanzend…
Koningskind
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.319 Aan de rand van het rimpelloze meer
Spande hij de boog keer op keer
Een echte prins een Koningszoon
Op zijn blonde krullen gouden kroon
Nee, sprak de raaf laten wij wachten
Het waarom klonk krassend en verbaasd
Zwarte vlerken zwevend op de wind
Geruisloos boven het Koningskind
Trots hield het prinsje de pijl omhoog
Tonend een duif dodelijk…
Ik heb het vaak gedacht, maar nooit gedaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.823 Ik weet het nog goed
Onze eerste ontmoeting
Ik kon me ogen niet van je afhouden
Ik was verliefd
Mijn allereerste liefde
Ik wist niet wat me overkwam
Ik kon uren naar je kijken
Zonder ook maar iets te zeggen
Te doen, alleen maar kijken
Elke keer weerr verbaasde me het
Hoe mooi je was
En nu is het over
Je verliet me waar je een eigen…
Eiland rond een droom
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
696 sliepen wij druilerige nachten
gekoesterd in droombuien uit
met vreemde gedachten
liepen wij langs kusten
van het eiland, onze voeten
bewogen in het rulle zand
het strand leek eindeloos, getogen
tussen onvolkomen en verpozen
onder droomverlangen, mijn linkerhand
droeg een horloge, vlinderbestendig
met het noodlot niet voorhanden
verbaasd…
- Flyers-
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
523 kunstmuseeum
verzamelbaar,
en toegankelijk voor iedereen
het drukwerk
op efficiënte en professionele wijze
een echte bedrukte flyer op kwalitatief papier,
topkwaliteit tegen een scherpe prijs,
een betaalbare gedrukte compositie
...de verloren Drèentse akkerwoorden
aan de rand van de gracht herkenden
zoekende eenden bodemprijzen
verbaasd…
VERRUIMING
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 Jonge konijntjes
verlaten voor 't eerst hun geboortehol
zien verbaasd die nieuwe verblijven:
wentelkamers onder lage takken
hier heerlijk ruim
verderop gedrongen
overal open _ elkaar verbindend
luchtig ruisend nodend
tot vrolijk voortspringen
zoeken naar 't oneindige
een gedaanteloze wijdte
verjaagt de vertrouwde wereld
maakt rappe poten…
berijpte grassen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
626 de ,,vorst" is aan de grond gekomen
hij kust de groene grassen
zij worden wit berijpt, en liggen
als een stijf gesteven sprei
flarden grijze mist hangen laag
over koude velden, die zwijgend
als dood, het leven verbergen
voor nevelgeesten die zwerven
in zilverglans breekt de zon
de nacht, zij kijkt verbaasd
over de rand van donkerte, naar…
Weinig.
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
641 Wat bedoel ik
geen wonder
verbaasde ogen
omringen me.
Wensen dromen ideen
een gouden horizon
onbereikbaar ideaal
de lat te hoog.
Onuitgesproken
vaak gezegd
vragend om meer
is dit alles?
Tegen beter weten
vechtend vloekend
toom ik in
zo kansloos.
Lege idealen
vaak verdedigd
wachtend op beter
dat nooit komt.…
Vorig jaar voorjaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 Ik herinner me dat ik me
vorig jaar voorjaar verbaasde
over de knoppen in de takken
in de bomen in mijn straat.
Dit jaar is het weinig anders.…
HERINNERING LEEFT OP
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 de aftandse knol springt briesend weg
roffelt uitdagend over harde grond
wekt alom verbaasde angst
bespeurt vijanden in dicht kreupelhout
trotseert dreigende schaduw van hoog lover
vrede komt dankzij zegenrijke hartstilstand.…
0 VAN ' T ONGEREPT ONTROEREN . .
poëzie
4.0 met 2 stemmen
976 0 van 't ongerept ontroeren,
nauw-geboren, ongezeid,
huivrend reeds de pennen roeren
aan de vlerken van de Tijd;
zien, hoe de eigen adem-halen,
klarend voor 't verbaasd gezicht,
schuiven aan de zonne-stralen
als een waas van schóner licht;
proeven, in de diepe groeven
die de roodste Lippe graaft,
hoe het langst en wrangst bedroeven…
Was spel de werkelijkheid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
519 er is geen drempel meer
in het licht van ogen
komen de herinneringen weer
een spel begon het straaltje zon
raakte hem aan en strandde
in de warmte van zijn handen
hij deed verbaasd en
lachte over je gedachten
jij deed precies wat hij verwachtte
voor jou was spel de werkelijkheid
zijn woorden speelden met
gevoelens zijn vingers prikten…
EEN REIS......
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Je wil op reis
je hebt je koffers
gepakt
de kleur grijs
is geen kleur
Je trekt de deur
achter je
in het slot
je wil immers
......op reis
Je steekt
je hand op
begroet de buurman
die je een goede reis
wenst
Je rijdt
naar het station
en wacht,wacht
op de sneltrein
je hebt immers:haast
Je kijkt verbaasd
naar het lege spoor…
Daantje
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
877 Nu is het licht
maar toen was het donker
en dacht dat ik nog sliep
ik maakte een plan;
de zon te verwelkomen
als ik op de klimtoren sta
hij zal verbaasd zijn
en zeggen: "nu al uit je bedje
en slaap nog in je ogen?…
Niet doen.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
928 Hartendief, mijn meisje lief
Dit kan je toch niet maken
Gevochten voor je als leeuwin en tijgerin
Je leven gered, zoet hebbeding
Troost in nood en lachebekje zo innig met elkaar verbonden
Meidje, met rood geweende kijkers ben 'k toch zo machteloos
Dit kan je toch niet maken
Slapen of eten doe ik ook niet meer
Kaarsjes staren me verbaasd en…
Doorzettingsvermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
975 mensen terug
naar hun
dierbaar thuisfront
heus nadenkend
over jouw
immens verdriet
let wel
het volgend
bezoek heerlijk
lentezonnetje luister
de vogeltjes
zingen voor
jou een
welklinkend lied
bij volle
maan 's nachts
bovenal spannend
parkeer de
auto ernaast
onder de
glinsterende sterren
roepen de
uilen jij
luistert verbaasd…
met pijn spon hij zijn web
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
586 er is geen drempel meer
in het licht van ogen
komen de herinneringen weer
het spel begon het straaltje zon
raakte hem en strandde
in de warmte van zijn handen
hij deed verbaasd
lachte over je gedachten
jij deed precies wat hij verwachtte
voor jou was spel de werkelijkheid
woorden speelden met gevoelens
maar zijn vingers prikten…
Grafscène (in tankavorm)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 Heel mijn verleden
maar ik kom hier niet zo vaak
want ach binnenkort
moet ik de rest van de tijd
hier ook nog heel lang liggen
Nog een fijne dag
en geniet van het leven
zo lang je nog kunt
langzaam liep hij weer verder
de vrouw bleef verbaasd achter…
Boom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 eenzame boom in een verwoeste stad
tussen zwart geblakerde huizen
en compleet vernielde infrastructuur
bij nacht beschijnen de sterren jouw takken
dan sta je stil bij de groei die je hebt doorgemaakt
ooit begonnen als een jonge spriet
nu stevig met zware takken en gebladerte
ik zag je staan op die foto van een oorlogsjournalist
en ik verbaasde…
Beleefd doch dringend verzoek
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
957 Beste heren/dames der redactie
Ik denk dat ik uit naam van ieder spreek
Die hier zijn geesteskind komt etaleren
Niet enkel in de vorm van een reactie
Men wil zich met zijn vondst manifesteren
Zijn mening uiten, graag zien
hoe die valt
Maar is verbaasd als plots om middernacht
De sterrenhemel op nul wordt "gestald"
En views verdwijnen als…
Van hemel naar hel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 herkenbaar toch
een vrolijke sjans
stemmig
werd de ruimte
schaars verlicht
de oplichtende
bordjes uit
waren duidelijk
verplicht bij
de laatste
nummers slow
stilstaan was
de manier van go
met gesloten ogen
gingen alle
knoopjes open
werd begeerd
en gestreeld tot
de zaalwacht plots
het helle licht aandeed
men heel
verbaasd…
De moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
200 Het meisje kijkt verbaasd en vraagt,
waarom huil je mammie, waarom?…
herinnering
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.440 Het blijft zo pijnlijk
zo tastbaar dichtbij
en elke nieuwe dag
voel ik je nog bij mij
Tijd die verstrijkt
en toch went het niet
ik moet nog zo leren
leven met mijn verdriet
Het voelt zo anders
zo onheilspellend kil
mijn leven verandert
zonder dat ik het wil
Niets is terug te draaien
ik mis je lach en je traan
ik ben nog steeds verbaasd…
In een adem
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
460 ik bewonder je
diversiteit van gedachten
en meningen in onze
vaak heftige dialogen
als voer voor psychologen
ik blader terug
in het kijken en
vergelijken van
verleden en heden
met de lach van gelijk
dat verbaasde me meer
dan ik zou willen want
een open blik is ook
de hand die overbrugt
wachtend op een kus
ik heb lang
naar je gekeken…
Dodenakker in Wales
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.452 kinderleven is nog enkel zand
slechts vaag begrensd door de waterkant
Hun zilte water bestaat uit louter tranen
in de witte aarde gaapt het donker gat
geen oog en hart voor het nabije nat
geen kracht om kinderen te vermanen
De man in ’t zwart verheft zijn stem
spreekt over leven, dood en Jeruzalem
Even stokt het leven rond de branding
verbaasde…
vergeten liefde
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.899 verouderd door eenzame tranen
zit zij huilend langs de waterkant
ontredderd kijkt zij in de rondte
in een lichaam waar de dood ontwaakt
het leven niet zien schijnen
donkere wolken pakken samen
geluk dat door wind is weggevaagd
in dertig ontroostbare jaren
maar daar waar het einde komt
staat een man verbaasd te kijken
zonder een vraag te…
Het Begin.
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.040 Je was verbaasd, dat dit zo maar gebeurde.
Nooit eerder was je tegenover mij zo vrij.
Maar ik denk nu, het waren niet je handen
bij het begin, waardoor ik werd verward.
Die spraken slechts een taal om uit te drukken
wat eerder was begonnen in je hart.
Je handen zijn een instrument van liefde,
waarmee je de eerste snaren hebt bespeeld.…
Wacht maar...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
658 De voorpret
doet ons samen glimlachen,
terwijl de Woelewaai
ons verbaasd,
iets uit het lood geslagen,
aankijkt.
Wacht maar...…
De mussen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.203 Lopend langs de speeltuin waar ik met jou vaak zat
jij die daar altijd cola, snoep en vieze handen kreeg
En waar ik droomde dat ons leven altijd zo bleef
omdat ik met jou zoveel plezier in het park had
Waar jij zo klein, verbaasd keek naar de mussen
Die brutaal landde op onze broodjes of onze koek
En jij met je handen klappend naar ze sloeg…
Zondagmorgen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Verbaasd denk ik:
daar loopt een man,
terwijl ik toch,
zeldzaam natuurlijk, maar toch,
seconden tevoren had kunnen zweren,
dat de schepping was gestorven,
zó stil was het toen,
vanmorgen,
dat ik dacht: ik heb gisteren
iets belangrijks vergeten.
Te sterven misschien ...…