1055 resultaten.
kon ik maar zeggen ....
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.805 verdwaalde zielen dwarrelen
om mij heen
verdrongen zinnen dompelen
onder in verdriet
verwrongen gezichten weerkaatsen
in mijn geest
vergeten geliefden wentelen
zich om in mijn hoofd
verwenste gedachten gebeiteld
in steen
verbloemde gewoontes gedijen
in wat je ziet
verlate excuses verlangen
nog het meest
verzonnen epistels verjagen…
Weg Kwijt?
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.381 Verdwaald in het leven?
De weg gewoon kwijt?
Alleen achtergebleven?
Een pijnlijke-
afwezigheid?
Het spoor helemaal bijster?
Je weet het niet meer?
Illusies verloren,
En dat doet zo'n zeer?
Je was wellicht
aanhankelijk
en maakte jezelf
afhankelijk...
Sta op en klim
uit dat dal!
Vecht voor jezelf
en ingeval
het nodig is...…
vlakken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 hoog gestapeld
tegen de blauwe koepel
daaronder het weidse land
mondriaans vervlakt
spiegeling in strakke vaarten
met statige roze zwanebloemen
siddering in de zomerwind
hooi in groen plastic gehuld
ontheemde koeien vergroten de stilte
in een levensgrote schildering
zijn de vissende kinderen
in de strakke natuur
die ons nog rest
verdwaald…
Verliefdzijn is zot!
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.252 Verscheurd en gepijnigd
Zoete terging
Tragisch verdriet
Om wat niet kan zijn
Verloren verlangen
Ontastbaar gemis
Onbereikbare prijs
Het is wat het is
Verdwaalde gedachten
Geen verwachting
Lang niet geweest
Opnieuw verliefd
Buiten bereik
Net in het zicht
Altijd begerend
Te zien haar gezicht
Haar stem is een drug
Haar geur een…
Voor mijn gedachtenvlinder.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.305 Je moet wel verdwaald zijn in mijn gedachten,
want sinds jij mijn hoofd binnenkwam, ging je
er niet meer uit. Zelfs niet voor één seconde.
Waarmee voed je je dan, met mijn fantasieën
en wat voel je, wat denk je, wanneer ik beef
als jij met jouw woorden, mij de adem beneemt.…
ster
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.778 zonder sterren zijn ze nergens
en hebben ze ook geen publiek
Zonder ster is een oester oe
een heester alleen maar hee
En waren ontdekkingsreizigers
nog steeds verdwaald op zee
Zonder sterren hebben we geen glans
geen lichtjes om in te verdwalen
geen horoscoop om in te geloven
en hebben de bladen geen schandalen
De wereld ziet sterretjes…
Gevangen in duister
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.852 Verdwaald in een diep dal.
Zoekend in de leegte.
Gedreven in een hoek.
Ik kan het geheel niet vinden.
Datgene waarnaar ik zoek.
Dwalen in een doolhof.
Een netwerk van enkel vragen.
De uitweg is verdwenen.
Teveel om mee te dragen.
Verstoppen in het niets.
Met het duister verbonden.
Ergens toch nog iets.…
Het laatste lichtje
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
2.019 Zoveel gevoelens
Ik ben verdwaald
Het laatste lichtje dooft…
dromen
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
879 Verdwaald in een
oerwoud met
overwoekerde paden.
Vastklemmend aan lianen.
Duizend wortels
verstrengelen mijn voeten.
Mijn vingers tasten
in glibberige tentakels,
die me willen meezuigen
in bodemloze gaten.
Zwemmend in modder.
Ademnood
Voor ogen de dood.
Je wroet door het
onherbergzame.…
Bevlogen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
912 Toen de meiden zongen
bij het verzorgen van de
gebroken veren van een
verdwaalde meeuw
beider ogen gericht
als heldere meren
de haren licht als sneeuw
nooit zag ik ze dichter
bij het morgenlicht
Geen andere ontroering
dan die waarin ze
zich veilig waanden en
nimmer werden bedrogen
op de wieken van eerste licht
in een adem opgestegen…
Somber
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
701 stond een asbak
vol sigarettenpeuken
met korte grijze stompjes
ik had het gevoel of mijn handen
van iemand anders waren
net als mijn stem
je richtte je ogen op mij
alsof het de loop
van een geweer betrof
in de verte bonkte het
klonk het gekraak
van woeste golven
die braken
op statige rotsen
het maakte me somber
om me verdwaald…
Elfjes suite 2008.06
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
1.274 De
mens verdwaald
in de woestijn
moet leven van cactussen
AU!!…
liefde is wat ik weet
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.064 als het leven
mij geen waarheid vertelt
leef ik dan in slechts een leugen
of ben ik zelf de allergrootste
illusie
zoals de vogel die heel dicht
bij doden rust, in wonderen
gelooft
en rond de jongste dag zingt
rond mij
steeds zachter
verward om de schreeuw
die in mij huist omdat ik niet meer ben
verdwaald
in…
Internet
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.367 toch wordt het ons soms te veel
en blijven we erin hangen
Kunnen we nog wel zonder
dit fenomeen bestaan
of zijn we verdwaald
in een virtuele waan?…
Wurggreep
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
513 Verdwaald in het bos der leven
denk ik aan die mensen
die hun eigen vlees
en bloed vermoorden
dan beland ik in een
wurggreep van angst en pijn
worstelend probeer ik terug
te keren op het stille pad
en kies niet voor het eeuwige
als afval begraven in een
tuin of verstopt op zolder
in een koffer
terwijl zo'n kind niet eens…
Een ronde hoek
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
565 stiller dan duizend
zwijgende soldaten
die in verstijfde houding
handen
niet ineen kunnen slaan
ben dan een pion
te midden
van roerloze maten
het doet armen en benen
verstrammen
aderen verstoppen
en ooit
hoor ik ver weg
diep in de grond
nog een hart kloppen
naar de ochtendstond
op zoek
*
ik ben het zelf
verdwaald…
Grensmoment
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
514 Blokken
Op mijn tenen lopen
Heilig resultaat
Topprestaties
Doel voor
Mijn toekomst
Beste van besten
Wil ik zijn
Moe van het altijd
Buitengesloten
En onopgemerkt zijn
Dan in de grauwe
Novemberlucht zo
Maar een grijze
Zeppelin - vervreemdend
Element verdwaald in het
Wijde landschap
Van mijn jeugd
Mijn toekomst vervreemd…
Geketend
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
628 mijn ziel spiegelt zich
aan hedendaags licht
van de verloren oceaan
in den beginne was er zicht
wazig weliswaar
nu, scherper
doch vaker en dieper
ervaar ik
de kleur van nieuwe maan
ook al is de aarde
vol van monden,
kent het ontelbare
wouden met handen
een mens wordt
ongevraagd heengezonden,
is aldoor verdwaald
en als…
Bestemming onbekend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
487 zou ik zeggen: Weet het niet
het regende vanochtend vroeg
uitgebloeide gouden regen
nu sneeuwt het resten bloesems
uit de rijen iepen langs het pad
en dwaal ik zomaar half verdwaald
in de richting van de zon
op zoek naar een begin
van iets wat ik nog niet weet
vager kan het niet
maar ik loop en ik loop
blijf lopen tot het einde
van…
Kom je morgen terug
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
643 je lach is
kinderlijk onbevangen
als ik je zuurtjes geef
je handen spelen
met het zakje dat
stiekem aan je vingers kleeft
woorden zijn
verdwaalde wolken in
een altijd blauwe lucht
jouw zon schijnt
zonder zorgen want
jij hebt tijd in alle rust
toch schrik je als ik ga
na een kus vragen je ogen
kom je morgen weer terug…
flirtage
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 de stille taal van wenkende ogen, de
mondhoek opengebroken in een
glimlach, dwars door sleur
een open deur, zo lijkt het
tanden prijken wit
wimpers waaieren de vaste snit
van zwart omlijnde blikken
en het schikken van
haar lange been
dat hooggehakt de zet bepaalt
verlangen lijkt op slag verdwaald
in openstaande boezems…
Ik ben niet bang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Snik,
Snik,
Drup,
Een verdwaalde traan
Over mijn wang
Laat maar gaan
Het laat een spoor achter
Maar ik ben niet bang
Drup,
Drup,
Snik
Ik kijk naar buiten
Het regent
Tik, tik, tik
Op de ruiten
Een kille wind
Plets, plets
Ik schrik:
een silhouet
van een mensenkind
Angstig, gekwetst
en omringd
door haar
schreeuwende kornuiten…
ZONDER HERINNERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 wat voor sommigen
wordt gezien als
het hoogste streven
voor sommigen geldend
als de ultieme wens:
de zwaarte van herinneringen
en leven even te vergeten
maar wat als je in geen
enkele herinnering meer kunt lezen
wie je was of nu werkelijk bent
ondraaglijk zwaar als je jezelf als mens
niet meer herkent
als je in het moment van nu
verdwaald…
monologue intérieur
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
216 mijn ziel maakt antivries
waarom wil zij overleven
als een plant in poolgebied
ik schik bloemenkransen
op je graf terwijl ik wacht
op een ver bericht van jou
misschien ben je alleen
maar even verdwaald
zwerf je een beetje
zou het kunnen dat je
aan een ketting van veren
uit de hemel zakt
mijn hoofd met zachte
handen vastpakt…
Het signaal
netgedicht
3.0 met 27 stemmen
13.070 Hij dacht aan verder gaan,
maar hij was verdwaald in zijn gedachten,
hij keek naar buiten en zag de volle maan,
terwijl de heldere sterren naar hem lachten.
Slapen met geesten is zo eenzaam,
hij had alleen maar een signaal nodig,
hij mompelde haar naam,
dan was zijn onzekerheid overbodig.…
BELOOF HET ME
netgedicht
3.2 met 139 stemmen
19.498 Zoek mijn sporen
waar ik liep,
waar op het zand gelopen is,
verdwaald
maar niet verloren.
Tel mijn stappen
achterwaarts terug,
word water in regressie.
Trek me uit mezelf
en leg het vasteland
weer in m'n handen.
Herken me
als ik morgen
gisteren vergeet
en een vreemdeling
in de spiegel ben.…
zilver is de nacht
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.541 zilver is de nacht
waar sterren verscholen
in verlangen dansen
door eeuwig licht
nevelige flarden
van verdwaalde dromen
maanlicht omsluiert
haar gloed ontneemt
waar wensen in jouw ogen
op zoek naar verlossing
ontwaken in de morgen
als verlangen in mijn hart
en dansende sterren
in het lied van mijn dromen
voor eeuwig beloven…
Het land van oneindig
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.127 Op zoek naar mijn God
In het land van oneindig
Verdwaald in zijn wegen
Verward door de nacht
Op zoek naar het lot
Stil en soms eenzaam
Te moe en te kwetsbaar
Beperkt in mijn kracht
Op zoek naar mijn dromen
Mijn passie, mijn pijn
Vertrouwen, verlangen
Mijn ik om te zijn
Mijn God, geef mij de liefde
Laat me vrij, laat me gaan…
De Troon der Fascinatie
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
1.445 Gevangen door mijn dromen, gevangen door gedachten,
verdwaald in een gebied die mijn keuze zal minachten,
want voor de één zo duidelijk, voor de ander tegenstrijdig
de keuze die wij maken, is in dit leven niet gelijktijdig……
wacht op mij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
967 ik praat van jou
al zeg ik dode woorden
zoek in schimmen
van verboden lijven
restanten van jouw liefde
die mij ooit behoorden
ik wieg dan
verstarde gedachten
om verdwaald gevoel,
doorheen wel
duizend nachten,
in teder maanlicht
te verzachten
wacht op mij
als de dag
begint te dagen
stil zal ik dan zijn
als jouw blik
mij…