811 resultaten.
De zon ...voor Anna Rutgers.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
901 De zon wijst me steeds de
goede weg als ik verdwaal
in het donker waar alles
in woorden is verstild.
De zon zal nu ook voor mij
gaan schijnen mijn onrust
voorgoed laten verdwijnen
zodat ik rust in mezelf vind…
Haar maatje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.816 Ze staart dromerig en kleurloos uit het raam
kille tocht druppelt door een kleine kier
met haar ogen gesloten leest ze zijn naam
hij houdt haar vast maar hij is niet hier
Ze kijkt verliefder dan ooit in zijn ogen
luistert nog aandachtig naar zijn verhalen
maar ook nu zijn ze weer keihard gelogen
en mag ze weer in haar tranen verdwalen…
schemerzone van het bestaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.168 Je loop is vertraagd
Je rug gekromd
Je leven in het nu steeds meer vervaagd
Je bent niet meer die je was
Je ogen zijn als troebel glas
Langzaam verlies je de verbinding met de tijd
en verdwaal je in de schemerzone
van je bestaan
en drijf je steeds verder weg van jezelf en
van mij vandaan
Tranen vullen m'n ogen
Voor jou geen zonnestralen…
Dicht op mijn huid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 Mijn gedachten, ze verdwalen
kijk, ik loop een eindje met me mee
en merk hoe ik dicht op mijn huid
steeds verder weg dool
mijn gehoor verzwakt
waar mijn stem steeds luider
en luider wordt
ik versta mij niet
dus maan ik mij tot stilte
maar de stilte is niet niets
die geef ik door aan mij
ik doe een stapje terug
waar ik de nooit…
Lettervelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
457 Letters dwalen over lakenvelden
waar mijn gemis als liefde is
en haar afwezigheid als de zee
omdat het waaien soms oneindig lijkt
en komt ze terug, dan zijn we samen
in bed met de meest innige liefde
liederlijk in de eenvoudige vorm
van lusten zo onstuimig als kusten
waar ik mijn letters laat verdwalen
totdat zij verdwijnt in de annalen…
Even langs de dood
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
812 dag mijn oude leven
ben afscheid aan het nemen
niet van vrienden en
vriendinnen mijn liefste
herinneringen ik stop ermee
ga niet meer mee
naar het land van dromen
een gouden zon en volle maan
verdwalen tussen sterren die
in gedachten treden uit hun baan
maar zoek kleinschaligheid
de tastbare realiteit
van alledag waarin jou raken…
Oude sleutels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 sleutels van onbekende deuren
en een berg koffers bewaard
vonderwerpen uit mama's huis
geheim geworden herinneringen
als onbeschreven museumstukken
schraal op een schap in de schuur
door mij weggezet om later ooit
mijn verleden mee te openen
als de tijd stil gaat staan, en ik
geen deuren meer vind
naar de toekomst, alleen nog
kan verdwalen…
zweven als een vogel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
689 soms in mijn dromen
vlieg ik hoog door de lucht
niemand houd mij tegen
op zoek naar hemels geluk
door wind gedragen
zweef ik als een vogel
vrij van alle zorgen
zoals een doelgerichte kogel
zweef ik over steile bergen,
duik in diepste dalen,
vlieg over blauwe zeeën,
niet bang te verdwalen
in hogere sferen komende
wil mijn…
Eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 Leegte gevuld met stilte
omringt door muren
Geluiden ver weg, gedempt
verstrijken in uren
Elke band verbroken
geen licht ziet de duisternis
Eenzaam wachtend op eindig
verdwalend in pijnlijk gemis
Decennia verloren gegaan
herinneringen worden vaag
Ziekte sloopt meer dan zichtbaar
en uit zich in geen vraag
Te lastig, te moeilijk
wat…
Jouw ziel is als een lentebloem
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
626 Je bent niet de mooiste
lentebloem van verlangen
jouw meeldraden verdwalen
langzaam in verliezen
of worden trager in beweging
je spint een eenzaam kleverig web
tegen de kale muren van jouw ziel
misschien dat na de heimweedood
een verlangende bloei zal voltooien
maar tot die tijd kan het vriezen
en plotseling dooien
als eenzame grauwwitte…
hoe anders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
441 in het licht van
het keukenpeertje
beoefenden we de
kunst van het bijna
verdwalen in het donker
verloren in de chaos
van mooie dingen
zagen we de lente
in de ongewisheid
van de nacht
de oude boomgaard
de takkenhoop erachter
waar de kleine winterkoning
zich veilig waande in
het sjofele schuilpaleis
thuisgekomen voor het
donker…
Meeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Witte vogel
boven zee
uit Ameland
een andere werkelijkheid
in helder eiland licht
proeven van de zilte lucht
zoek naar vis
boven golven
waar leven is
kom naar huis
avond valt
duister donkert
hoog op vleugels
van de wind
in gedachten
ben ik dat kind
in jouw verhalen
eenzaam om te verdwalen
stoere vogel van de zee
wanneer…
Sinds jij elders slaapt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Sinds jij elders slaapt, sluimert de zon
Daar hoog boven ons schijnt ze
minder fel, minder warm
Ze verslindt me niet meer
na de dageraad, ze roept me niet eens
wakker, opstaan kost me moeite
Alleen 's middags stroomt mijn bloed
van haar licht en draagt ze
het gewicht van mijn zorgen
Dan kan mijn hart vliegen
als een draak, desnoods verdwaal…
Voor Gaas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Terwijl ik, enkele dwaas
verhaast verdwaal als
altijd, terwijl iemand mijn
hart volgt, zoals ik ga, ga
Ik voor gaas.…
sparrenbos
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 sparrenbos gedrongen in zijn licht
verder dan een eerdere ontmoeting
dichter bij herkenning dan getemde woorden
het landschap als naschrift van gedachten, verstomd
op papier, in stenen beelden, bijna achteloos
gelouterd door een bries uit onbestemd gewest
stammen, rank en recht, als bos doorregen met
limbische paden en lanen
uiterlijk verdwaalbaar…
de horizon rafelt
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
882 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glinsteren
in de zon die
we stelen
van…
De wiskunde sust mij in slaap
netgedicht
4.7 met 562 stemmen
1.739 Een blinde schetst op doeken
Zoals hij leest in boeken
Mijn ogen zijn gesloten
Doch met beelden overgoten
Al liggend kan ik zweven
Langs alles in het leven
Al gekluisterd aan de grond
Vlieg ik elke avond
Uren kan ik dan verdwijnen
Dromend over lijnen
Getallen delen verhalen
Waarin je kunt verdwalen
Echter elke ochtend weer
Ontwaak…
De Mooiste Plek
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.235 In jouw bossen wil ik mij laten verdwalen
Oneindig dwalen en één worden met jou
Mij laten verrassen door alle geheimen
De late avondzon en de ochtenddauw
Ik wil genieten van jouw jaargetijden
Het uitzicht en alles daaromheen
Jouw warmte en kou voelen
Elke boom ontdekken, en elke steen
Alles wat jij houdt verborgen
In het diepe bos van jouw…
Dimensies
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
856 Drie dimensies kijken ons aan
Gevangen en gekluisterd door al die blikken
Ze laten weten waar we staan
Opdat we niet verdwalen en langzaam stikken
Drie dimensies kijken ons aan
Het juk merkbaar als last aanwezig
Wat is de richting die we moeten inslaan
Zijn we wel met het juiste bezig?…
Verscheurend
netgedicht
3.8 met 36 stemmen
1.439 Smartelijke pijn van ’t zijn
Niet bij machte te veranderen
Het onlosmakelijke festijn
Wat “leven” heet voor anderen
Verwrongen verwachtingen
Verdwenen levensidealen
Keer op keer overpeinzingen
Doorlopen of verdwalen
Verloren geraakt in de tijd
Moe gestreden geest
Lichaam verliest de strijd
Verlaat te vroeg het feest
Tijd glijdt…
Controlelijst voor reizigers
gedicht
3.6 met 46 stemmen
13.468 achterlaten, vertrouwen hebben
in de bestemming en onszelf, geen geschenken
kopen, herinneringen bewaren, verbroederen
met lokale bewoners, toeristen mijden,
ons ondergraven in het forse gewemel,
reisverzekering, landkaart opbergen,
ons redden met tandenborstel, nagelknipper,
gesprekken voeren over ons noodlot,
aantekeningen maken, verdwalen…
Belofte
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.381 nacht valt in onze schoot
en de wereld lijkt te stamelen om
het vertrouwen dat dagelijks dooft
laten we elkanders hartslag zijn
nu onze lippen uitmonden in een laatste drift
en herinneringen lijken te verschralen
in een alles verterende kloof
laten we elkanders handen zijn
nu onze vleugels worden verzwaard
en het levenslicht lijkt te verdwalen…
geef mij een teken
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.175 Soms verdwaal ik in het
labyrint van mijn gedachten
als ik denk aan jou
plotselinge dood
die kwam als een dief
in de nacht
Geef mij een teken
Geef mij een wenk
heel subtiel en zacht
als ik aan je denk
in m'n slapeloze nachten
waarin ik soms niet kan
bevatten waar je nu bent
geef mij een teken
maak je eens bekend
zodat ik de weg weer…
Licht belegen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
692 Jong van geest
levensjaren wijzer
rimpels onbevreesd
het dunne haar iets grijzer
handen verlegen verbonden
vervagen geleefd verleden
littekens als schrijnende wonden
tekenen ons nu, ons heden
ogen schijnen stralen
vervangen intens verdriet
langzaamaan verdwalen
het nooit en ook het niet
lente ziet weer kansen
haalt zomer dichterbij…
het verre eiland
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
627 zó het landschap willen beschrijven
dat het dorre droog en stekelig
verhard is door de tijd
met verweerde bewoners
als verkromde olijfbomen
er middenin staan
óf hoe het land zich kussen laat
door de kalme zee, Aphrodite
naar haar hand laat dingen
de geheimen nog niet prijsgegeven
alle raadsels komen laten
zoekend verdwalen tussen de…
Gevecht tegen het zwart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
560 Licht schept ruimte
om te overleven
maar toch overwint
het duisterzoeken
rijkelijk te vaak
zwart vreet het wit
wit knabbelt slechts
wat randjes zwart
donker lokt nuances
laat ze verdwalen
spoorloos verdwijnen
in schaduwmoeras
waar de zon slechts
met donkere blik
kan vegeteren
de dag verkort
tot nacht
nog levend springen
gesprokkelde…
Fall [in love]
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 bruine bladeren fluisteren tegen
mijn oude schoenen het verhaal
van verval vermengt met regen
terwijl ik langzaamaan verdwaal
in mijn gedachten snijdt met vlagen
de grijze herfstwind, streng en guur
de twijfel los, stil valt het jagen
op het geluk van korte duur
de omhelzing van mijn wanen
zo verstikkend en doorvoed
wist jij tot kalmte…
Geïsoleerde vrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.887 praat
de pillen die ze heeft ingenomen
tekenen grof op haar droeve gelaat
De wereld en al haar onderdanen
lieten deze vrouw keihard in de steek
niemand ziet nu nog haar tranen
elke dag duurt minimaal een week
Isolement in een oase van pijn
slechts God mag haar komen halen
uit de kamer waar ze nooit wilde zijn
en tussen vier muren kon verdwalen…
Schaduwen en sterren.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
675 Waar de zon niets vergeet in de schaduw van de fontein van dromen
weet ik dat je vraagt met jouw vloeiend woorden
of ik de lente aan je wil schenken
en onze liefde wil kleuren met jouw laatste wens
en gedachten van spiegels maak
wanneer je wilt blijven lachen,
en jouw ogen niet meer vragen waar je
mag verdwalen als de maan
onze zoektocht…
Liefde en nectar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 zijn wij de stukjes leven
die we samen genoten
door ons drukke bestaan al vergeten
ik bied ze je aan
voor een lach in herkenning
jij hebt die korenbloem ook zien staan
in het warme veld
waar wij wilden verdwalen
en samen de tijd vergaten
waar liefde zomergeel kleurde
een open plek die
naar liefde en nectar geurde
weer even terug…