Alle inzendingen over verdwalen

811 resultaten.

Sorteren op:

De zon ...voor Anna Rutgers.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 901
De zon wijst me steeds de goede weg als ik verdwaal in het donker waar alles in woorden is verstild. De zon zal nu ook voor mij gaan schijnen mijn onrust voorgoed laten verdwijnen zodat ik rust in mezelf vind…

Haar maatje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.816
Ze staart dromerig en kleurloos uit het raam kille tocht druppelt door een kleine kier met haar ogen gesloten leest ze zijn naam hij houdt haar vast maar hij is niet hier Ze kijkt verliefder dan ooit in zijn ogen luistert nog aandachtig naar zijn verhalen maar ook nu zijn ze weer keihard gelogen en mag ze weer in haar tranen verdwalen…

schemerzone van het bestaan

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Je loop is vertraagd Je rug gekromd Je leven in het nu steeds meer vervaagd Je bent niet meer die je was Je ogen zijn als troebel glas Langzaam verlies je de verbinding met de tijd en verdwaal je in de schemerzone van je bestaan en drijf je steeds verder weg van jezelf en van mij vandaan Tranen vullen m'n ogen Voor jou geen zonnestralen…
ria6 juni 2011Lees meer >

Dicht op mijn huid

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 511
Mijn gedachten, ze verdwalen kijk, ik loop een eindje met me mee en merk hoe ik dicht op mijn huid steeds verder weg dool mijn gehoor verzwakt waar mijn stem steeds luider en luider wordt ik versta mij niet dus maan ik mij tot stilte maar de stilte is niet niets die geef ik door aan mij ik doe een stapje terug waar ik de nooit…
Inte feelders22 februari 2015Lees meer >

Lettervelden

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Letters dwalen over lakenvelden waar mijn gemis als liefde is en haar afwezigheid als de zee omdat het waaien soms oneindig lijkt en komt ze terug, dan zijn we samen in bed met de meest innige liefde liederlijk in de eenvoudige vorm van lusten zo onstuimig als kusten waar ik mijn letters laat verdwalen totdat zij verdwijnt in de annalen…

Even langs de dood

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 812
dag mijn oude leven ben afscheid aan het nemen niet van vrienden en vriendinnen mijn liefste herinneringen ik stop ermee ga niet meer mee naar het land van dromen een gouden zon en volle maan verdwalen tussen sterren die in gedachten treden uit hun baan maar zoek kleinschaligheid de tastbare realiteit van alledag waarin jou raken…

Oude sleutels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
sleutels van onbekende deuren en een berg koffers bewaard vonderwerpen uit mama's huis geheim geworden herinneringen als onbeschreven museumstukken schraal op een schap in de schuur door mij weggezet om later ooit mijn verleden mee te openen als de tijd stil gaat staan, en ik geen deuren meer vind naar de toekomst, alleen nog kan verdwalen…
Zywa23 augustus 2020Lees meer >

zweven als een vogel

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 689
soms in mijn dromen vlieg ik hoog door de lucht niemand houd mij tegen op zoek naar hemels geluk door wind gedragen zweef ik als een vogel vrij van alle zorgen zoals een doelgerichte kogel zweef ik over steile bergen, duik in diepste dalen, vlieg over blauwe zeeën, niet bang te verdwalen in hogere sferen komende wil mijn…
metske19 september 2016Lees meer >

Eenzaamheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
Leegte gevuld met stilte omringt door muren Geluiden ver weg, gedempt verstrijken in uren Elke band verbroken geen licht ziet de duisternis Eenzaam wachtend op eindig verdwalend in pijnlijk gemis Decennia verloren gegaan herinneringen worden vaag Ziekte sloopt meer dan zichtbaar en uit zich in geen vraag Te lastig, te moeilijk wat…
Marjan15 juli 2017Lees meer >

Jouw ziel is als een lentebloem

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 626
Je bent niet de mooiste lentebloem van verlangen jouw meeldraden verdwalen langzaam in verliezen of worden trager in beweging je spint een eenzaam kleverig web tegen de kale muren van jouw ziel misschien dat na de heimweedood een verlangende bloei zal voltooien maar tot die tijd kan het vriezen en plotseling dooien als eenzame grauwwitte…
mobar15 maart 2018Lees meer >

hoe anders

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
in het licht van het keukenpeertje beoefenden we de kunst van het bijna verdwalen in het donker verloren in de chaos van mooie dingen zagen we de lente in de ongewisheid van de nacht de oude boomgaard de takkenhoop erachter waar de kleine winterkoning zich veilig waande in het sjofele schuilpaleis thuisgekomen voor het donker…
J.Bakx23 maart 2018Lees meer >

Meeuw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Witte vogel boven zee uit Ameland een andere werkelijkheid in helder eiland licht proeven van de zilte lucht zoek naar vis boven golven waar leven is kom naar huis avond valt duister donkert hoog op vleugels van de wind in gedachten ben ik dat kind in jouw verhalen eenzaam om te verdwalen stoere vogel van de zee wanneer…
mobar20 maart 2019Lees meer >

Sinds jij elders slaapt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 386
Sinds jij elders slaapt, sluimert de zon Daar hoog boven ons schijnt ze minder fel, minder warm Ze verslindt me niet meer na de dageraad, ze roept me niet eens wakker, opstaan kost me moeite Alleen 's middags stroomt mijn bloed van haar licht en draagt ze het gewicht van mijn zorgen Dan kan mijn hart vliegen als een draak, desnoods verdwaal…
Zywa23 december 2019Lees meer >

Voor Gaas

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Terwijl ik, enkele dwaas verhaast verdwaal als altijd, terwijl iemand mijn hart volgt, zoals ik ga, ga Ik voor gaas.…

sparrenbos

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
sparrenbos gedrongen in zijn licht verder dan een eerdere ontmoeting dichter bij herkenning dan getemde woorden het landschap als naschrift van gedachten, verstomd op papier, in stenen beelden, bijna achteloos gelouterd door een bries uit onbestemd gewest stammen, rank en recht, als bos doorregen met limbische paden en lanen uiterlijk verdwaalbaar…
Iniduo27 juli 2021Lees meer >

de horizon rafelt

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 882
je wekt me de schemering ruist op een lichtende vleugel dromen vervliegen de nacht houdt het licht weer apart we vragen de wind je te dragen te koesteren als kind we wieken verdwalend in niemand zijn land we leggen de hand op de schat van vandaag waar al onze wensen liggen te glinsteren in de zon die we stelen van…
wil melker25 januari 2003Lees meer >

De wiskunde sust mij in slaap

netgedicht
4.7 met 562 stemmen aantal keer bekeken 1.739
Een blinde schetst op doeken Zoals hij leest in boeken Mijn ogen zijn gesloten Doch met beelden overgoten Al liggend kan ik zweven Langs alles in het leven Al gekluisterd aan de grond Vlieg ik elke avond Uren kan ik dan verdwijnen Dromend over lijnen Getallen delen verhalen Waarin je kunt verdwalen Echter elke ochtend weer Ontwaak…

De Mooiste Plek

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.235
In jouw bossen wil ik mij laten verdwalen Oneindig dwalen en één worden met jou Mij laten verrassen door alle geheimen De late avondzon en de ochtenddauw Ik wil genieten van jouw jaargetijden Het uitzicht en alles daaromheen Jouw warmte en kou voelen Elke boom ontdekken, en elke steen Alles wat jij houdt verborgen In het diepe bos van jouw…
robert21 maart 2004Lees meer >

Dimensies

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 856
Drie dimensies kijken ons aan Gevangen en gekluisterd door al die blikken Ze laten weten waar we staan Opdat we niet verdwalen en langzaam stikken Drie dimensies kijken ons aan Het juk merkbaar als last aanwezig Wat is de richting die we moeten inslaan Zijn we wel met het juiste bezig?…

Verscheurend

netgedicht
3.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.439
Smartelijke pijn van ’t zijn Niet bij machte te veranderen Het onlosmakelijke festijn Wat “leven” heet voor anderen Verwrongen verwachtingen Verdwenen levensidealen Keer op keer overpeinzingen Doorlopen of verdwalen Verloren geraakt in de tijd Moe gestreden geest Lichaam verliest de strijd Verlaat te vroeg het feest Tijd glijdt…
Janna Nendels11 augustus 2002Lees meer >

Controlelijst voor reizigers

gedicht
3.6 met 46 stemmen aantal keer bekeken 13.468
achterlaten, vertrouwen hebben in de bestemming en onszelf, geen geschenken kopen, herinneringen bewaren, verbroederen met lokale bewoners, toeristen mijden, ons ondergraven in het forse gewemel, reisverzekering, landkaart opbergen, ons redden met tandenborstel, nagelknipper, gesprekken voeren over ons noodlot, aantekeningen maken, verdwalen…
Joris Iven25 februari 2025Lees meer >

Belofte

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.381
nacht valt in onze schoot en de wereld lijkt te stamelen om het vertrouwen dat dagelijks dooft laten we elkanders hartslag zijn nu onze lippen uitmonden in een laatste drift en herinneringen lijken te verschralen in een alles verterende kloof laten we elkanders handen zijn nu onze vleugels worden verzwaard en het levenslicht lijkt te verdwalen…

geef mij een teken

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.175
Soms verdwaal ik in het labyrint van mijn gedachten als ik denk aan jou plotselinge dood die kwam als een dief in de nacht Geef mij een teken Geef mij een wenk heel subtiel en zacht als ik aan je denk in m'n slapeloze nachten waarin ik soms niet kan bevatten waar je nu bent geef mij een teken maak je eens bekend zodat ik de weg weer…
ria8 oktober 2008Lees meer >

Licht belegen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 692
Jong van geest levensjaren wijzer rimpels onbevreesd het dunne haar iets grijzer handen verlegen verbonden vervagen geleefd verleden littekens als schrijnende wonden tekenen ons nu, ons heden ogen schijnen stralen vervangen intens verdriet langzaamaan verdwalen het nooit en ook het niet lente ziet weer kansen haalt zomer dichterbij…
metha11 mei 2006Lees meer >

het verre eiland

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 627
zó het landschap willen beschrijven dat het dorre droog en stekelig verhard is door de tijd met verweerde bewoners als verkromde olijfbomen er middenin staan óf hoe het land zich kussen laat door de kalme zee, Aphrodite naar haar hand laat dingen de geheimen nog niet prijsgegeven alle raadsels komen laten zoekend verdwalen tussen de…
annabel22 oktober 2008Lees meer >

Gevecht tegen het zwart

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
Licht schept ruimte om te overleven maar toch overwint het duisterzoeken rijkelijk te vaak zwart vreet het wit wit knabbelt slechts wat randjes zwart donker lokt nuances laat ze verdwalen spoorloos verdwijnen in schaduwmoeras waar de zon slechts met donkere blik kan vegeteren de dag verkort tot nacht nog levend springen gesprokkelde…
Gerardo26 september 2009Lees meer >

Fall [in love]

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
bruine bladeren fluisteren tegen mijn oude schoenen het verhaal van verval vermengt met regen terwijl ik langzaamaan verdwaal in mijn gedachten snijdt met vlagen de grijze herfstwind, streng en guur de twijfel los, stil valt het jagen op het geluk van korte duur de omhelzing van mijn wanen zo verstikkend en doorvoed wist jij tot kalmte…

Geïsoleerde vrouw

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.887
praat de pillen die ze heeft ingenomen tekenen grof op haar droeve gelaat De wereld en al haar onderdanen lieten deze vrouw keihard in de steek niemand ziet nu nog haar tranen elke dag duurt minimaal een week Isolement in een oase van pijn slechts God mag haar komen halen uit de kamer waar ze nooit wilde zijn en tussen vier muren kon verdwalen…

Schaduwen en sterren.

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 675
Waar de zon niets vergeet in de schaduw van de fontein van dromen weet ik dat je vraagt met jouw vloeiend woorden of ik de lente aan je wil schenken en onze liefde wil kleuren met jouw laatste wens en gedachten van spiegels maak wanneer je wilt blijven lachen, en jouw ogen niet meer vragen waar je mag verdwalen als de maan onze zoektocht…

Liefde en nectar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
zijn wij de stukjes leven die we samen genoten door ons drukke bestaan al vergeten ik bied ze je aan voor een lach in herkenning jij hebt die korenbloem ook zien staan in het warme veld waar wij wilden verdwalen en samen de tijd vergaten waar liefde zomergeel kleurde een open plek die naar liefde en nectar geurde weer even terug…
wil melker9 september 2012Lees meer >