649 resultaten.
Diep stil water.
gedicht
4.9 met 694 stemmen
7.934 Buiten graag: het volle leven,
het vermoeden van grote liefdes, schoonheid
als het even kon. En sneeuw.
Ik haperde te lang, aarzelde om te komen,
bracht bijna alle leven tot stilstand.
Ik ademde toch. Het haperen bleef.
Voorgoed.…
Kameraad van de sneeuwwind
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.171 Het stemt mij verdrietig
dat ik nu als waarheid moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend, beleden schaduw
eenzaat van de wandeling
in de witheid van de winter
ik volg je, ik volg je
ritmisch vormen zinnen strofen
onderweg naar nergens
op zoek naar niemand
en eindelijk zonder vermoeden
terwijl een enkeling het…
Bilderberg 2013
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
822 The Grove Hotel is dit jaar het toneel,
Waar machtigen en rijken samenkomen,
Om ongestoord wat met elkaar te bomen,
Er komt wel iets naar buiten, maar niet veel.
Een samenzwering? Nee hoor, ben je gek!
Zelfs pers is welkom, daarzo, bij het hek.…
Zelfbewust
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
867 Een spiegel in de kom en kijk maar mee
hoe daar de kleine blauwe poetslipvis
zichzelf herkent. Door die gebeurtenis
neemt hij een plaats in naast de chimpansee.
Ons menselijk bewustzijn loopt voorop:
Dankzij de selfie liggen we op kop.…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
719 Aan de schandpaal genageld
Met vet en eigeel op haar kleed
Slaapt zij met versteende lippen
Het ooglid valt lodderig dicht
Zij was iets waarnaar ik gis
Een vermoeden dat me ontglipt
Nu haak ik met lege klauwen naar lucht
Een tamme wolf met een heilige honger
Haar wangen, een wassen zon
Haar huid, een belofte
Ik lik het pril zout van de dij…
Sporen van verleden
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.890 schelden
sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid
grijze straten blinken water sporen
grauwe hemels bergen blauwe luchten
wagens sneren lang gerekte zuchten
spatten mistig nevel naar verloren
vandaag voel ik huiver bloeden
dwaze beelden van ver dringen
heimwee om mijn zon te voeden
vogels die nu niet meer zingen
klauwen diep in het vermoeden…
Mijmerij
poëzie
3.3 met 24 stemmen
4.002 dan kan ik niet beseffen
De zaligheid van zulk een lot,
En mij besluipt een stil vermoeden,
Dat ik moet sterven van genot!
----------------------------------------
uit: Vroege Gedichten (1895)…
Schone zegen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.127 leef
kan ik haar wel binnen tijd verbeelden
ik denk dat ze niets om mij geeft
andren spreken over haar waar ik zwijg
En als ik merk dat ze is opgelicht
wordt al het andere dan te lelijk
om van te houden te gronde gericht
in contrasten van minderwaardigheid
Ik hoop op schone waarheid verbinding
van scheiding en begrippen ongekend
Ik vermoed…
in ons een zeker weten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.385 kom laat in deze stille nacht
ons dansen op de daken als
kat en kater; alle pracht van
heldere maan straalt daar alleen
voor ons; wij lachen over hen
beneden die niet vermoeden dat
het leven heerlijk, mooi zijn kan
en als wat steentjes op het water
zo dansen onze dromen tot zij
zelfs golven slagen in de hemel
kom laat in wens van eeuwigheid…
Zielenwerk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
767 Dat masker dat je dan draagt
versmelt bijna met je echte zelf
Niemand ziet nog wie jij echt bent,
ook al hebben ze zo hun vermoeden
Maar iemand ziet erdoorheen,
recht in je hart en ziel
Doorvorst de rol die jij vermoeid
en afgeleefd speelt voor de
wereld waarin je leeft
En dan is het zielenwerk aan de orde,
waarbij je langzaam maar zeker…
Lente
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.349 Het jonge lentebriesje
gaf onze relatie een gezicht
Geen grasspriet kon vermoeden
wat daarmee werd aangericht
Het eerste voelen van je hand
Het voorzichtige verkennen van je naam
Opeens deed ik zoveel
wat ik nooit eerder had gedaan
Het oorspronkelijke ik en jij
werd stilaan een verbond
Smolt de meimaand in zijn gedaante
een nieuw…
Fata morgana
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.421 Luister, met heldere ogen,
Liefste
Nu het nog kan
Naar de traag stromende geheimen
van de kristallen rivier
De roep van de ochtendvogel
Eenzame nostalgie
Vergeefs verlangen
naar verloren dromen
Luister, glimlachend
naar de lichtende galm
aan de horizon
waarachter het vermoeden schuilt
van ach, het zal zo mooi zijn
het wenkende paradijs…
Het verbreken van onwetendheid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
557 Vol ongeloof ritselend en dwarrelend
Jaagt de herfstwind de gevallenen voort
In het zachte mos lag zowaar ‘t end
Opeens was daar de hemelpoort
De zomerwind had speels aan ze getrokken
En nooit hadden ze vermoed
Dat ze spoedig zouden ontvallen
Om gedragen te worden in de stoet
De lentewind had mooie beloften gebracht
en ’n ruisend…
Verdronken kasteel
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
8.561 En verlegde tijd zich ondergronds
achter oeverende uiterwaarden
als een wak in lage Maas
-men noemt het verdronken
dit beeld dat eilandde als dak-
het water brak en sleep
keerde de stenen terwijl
algen verweerden, zwart als pek
op deze plek, die ik droomde,
slechts vermoedde, op het schijnpad
de verbeelding van een vesting
zo…
Twee woorden per regel
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.217 Dit gedicht
is getiteld
twee woorden
per regel
Hij gooide
de vaas
in ze
ven stukken
En nu vermoed ik dat u denkt: "Dit gedicht klopt niet! Dat woord is zeven en niet ze ven. En hoezo twee woorden per regel? Je wijkt nu al af! Wat is dit voor een snertgedicht? Dit flutgedicht gaat helemaal nergens over!…
Inspanning
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
946 Vaak, heb ik het vermoeden dat men mij hoont.
Dichten, schrijven, tof, ik kan me erin verliezen
Vreemd, blijkbaar mag ik niet bepalen of kiezen.
Dagelijks schrijf ik hier fraaie zaken neer.
Vrienden en maatjes fluisteren: ze deed het weer.…
Het Pissende Vrouwtje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
570 Want had ze dat vermoed, dan wel geweten,
had zij er niet zo rustig bij gezeten.…
Het water wil ons wijze lessen leren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
502 Het water wil ons wijze lessen leren,
van rust en vree, genezen en bezeren,
maar mensen zijn soms nog niet toe aan dit verhaal
en sterven eerder aan een niet vermoede kwaal
dan dat zij weten en hun leven richten
naar het licht en naar de vergezichten
die toch van elders komen, van het water
dat stroomt vanuit de altijd grote levensbron,…
Overvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
823 Als ik ooit uit een overvolle beker drink
uit een glas het vloeibaarste deel beleef
van kop tot aan de verdraaide voet
druppels de lippen doen verbleken
in het prisma van kristal zijn opsmuk kiest
weerloos in elk detail zonder inhoud
weggesneden waarin ik naast schijnbare
schoonheid een dreiging vermoed
vervalt de levenszin tot splinters…
Geen escapades
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 Hoewel de
aanzet anders doet vermoeden
richten wij ons op het algemeen
belang. In de kern zijn wij solisten,
die het alleen zouden willen doen als
we niet beter wisten. Onze doelen zijn
voor het nut van het algemeen; voeren
langs de vele wegen over wat ons optilt
boven de eigen belemmeringen heen.…
dat jullie.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
927 weggegleden,
soms met een traan, soms met een lach,
elke dag vraag ik mij af,
hoe het verder met jullie is gegaan,
komt er een eind aan deze straf,
zullen we ooit weer tegen over elkaar staan,
jullie hebben mijn nummer en email,
zelf ben je verhuisd maar ik weet niet waar,
toch zijn jullie van mij een deel,
ben zelfs opa van hem en vermoedelijk…
Nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
447 Heer Muzeman, ge zegt het goed
Uw klankdicht klinkt heel licht en zoet
Ik dicht nooit echt omdat het moet
Maar 't zit nu eenmaal in het bloed
Al doen ze soms oubollig aan
De nescio'tjes van titaan
Of omgekeerd, vergeet dik trom
Dat is passé, komt nooit weerom
Tenzij de helden van weleer
De nooit vermoede wederkeer
Beleven in een sprookjesland…
Droomwereld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
895 in de krant kent niemand je
in dit land ben je onbekend
hoor ik je weer
aan mijn deur kloppen
het zou de deur
van mijn hart kunnen zijn
in de benevelde droomwereld
van mijn eindeloze fantasie
om met mij de huwelijksdans
te voltooien onder maanlicht
o donkere prins der duisternis
je bent te vaak helder wakker
met het donkere vermoeden…
TEHUIS VINDEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
230 Gedachten rondom de afbeeldingen
zoeken hun vermoede geboortegrond,
bereiken dit met triomferend zingen.
Eiland Ierland was het, dat sprookjesaard zond!
Hier zweven voorgoed herinneringen
aan onze Rommeldamse vrienden rond.…
zwarte dwang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.184 Ik wil het bijna vermoeden
Al lig ik geveld
Gevangen in een huls
Op een dood ei te broeden…
je koos de roodste kleuren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
700 mensen zijn gevlucht
naar rust tussen de bomen
mos om op te dromen
in zonnestralen zie je
vlinders dwalen, dansen
muggen boven kroos
kronen vangen zon
onttrekken met hun groen
het zicht op vogels in het licht
daarboven is het open
speelt de wind met
wolken die zij vindt
ik zie gezichten op de boom
vermoed beweging
onder donkere…
Internationaal Hof
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.805 politieke
rechtvaardigheid, kon niet meer zwijgen
belandde vervolgens na zeven maanden
vrijheid opnieuw in het gevang
de hel van Kiri Kiri met menselijke
benevelde gevangenisbewaarders
Gelukkig, engelen hielpen hem erdoorheen
het lot bracht hem geschonden naar Londen
schreef, noemde de bewaarders bij naam
Na de moord op zijn buurman, vermoedelijk…
Spreek nooit, door mij verrijkt, met domme spijt
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.736 Neen, nooit heb je vermoed,
Hoe prachtig ze is van uit mijn hoogte. Kijk:
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -
Sonnet XXV in de cyclus 'In de Hoogte'…
verlangen
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.221 in het immense bed
blijf ik onrustig draaien
in het duister schemer jij
steeds door mijn gedachten
vol van verlangen steek ik
schuin twee armen in de lucht
naar de windstreek waar ik jouw
verre aanwezigheid vermoed
mijn ogen onbedwingbaar
scandeer ik langdurig jouw
naam, onhoorbaar, en maak me
wijs dat jij dat kunt verstaan
en gespannen…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 ik heb de zomer niet gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen…