Alle inzendingen over vocht

738 resultaten.

Sorteren op:

de wijn was zuurder dan

netgedicht
2.9 met 108 stemmen aantal keer bekeken 20.681
de wijn was zuurder dan de druiven oogden in hun glans de schrale grond gaf hen geen kans te zoeten in de zon koude nachten zetten zwaar bevochten sappen niet in suikers om groene bladeren tierden weinig zomer, het scherpe vocht ontwaakte zelfs de dromer maar in de nasmaak proefde je de strijd der elementen het donkerrood…

Achttien

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
aanwezig beide ouders Een foto, die dag achttien jaren oud Ik staarde wat weemoedig naar de rozen En draaide aan mijn gladde ring van goud Ze waren rood en hij had ze gekozen Opa's en oma waren er nog bij Mijn vrienden wilden mij de lucht intillen Mijn vader hield wel degelijk van mij Ik zou hem heel wat vragen stellen willen Hij vocht…

Achttien

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
aanwezig beide ouders Een foto, die dag achttien jaren oud Ik staarde wat weemoedig naar de rozen En draaide aan mijn gladde ring van goud Ze waren rood en hij had ze gekozen Opa's en oma waren er nog bij Mijn vrienden wilden mij de lucht intillen Mijn vader hield wel degelijk van mij Ik zou hem heel wat vragen stellen willen Hij vocht…

Café à la liqueur

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
. ____________________________________ Ik vind troostboon net als een bakkie pleur Te denigrerend, 't klinkt als etterbocht 't Is stimulerend, dat opwekkend vocht Vol cafeïne - geenszins inferieur Wij zijn verslaafd, tot onze dag van sterven Ook als 't klimaat de oogst half doet bederven…
Maxim18 augustus 2024Lees meer >

vervoering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 188
het is als ik van geluk met een vinger in mijn zielenmeer dep, maar soms raak ik ook het vocht in datzelfde water . het moet gezegd, aan de liefde heb ik ook geleden in diverse vormen kwam de pijn voorbij ons lot duidt dat zoiets niet kan worden vermeden doch mijn verlangen blijft rusteloos aan mij zij…

lieve kleine ik

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
lieve kleine ik, ik zie je staan vol vuur, vol kracht, maar soms zo klein je schreeuwde, trapte, vocht en viel op zoek naar warmte, een liefdevol sein men zag de storm, de wilde zee maar niet het kind dat vroeg: "blijf bij mij" je vond je troost bij dier en droom terwijl je hart riep, zacht en vrij je lichtje straalde, fel en puur een danser…

intensive care

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.088
Nu zit ik voor de computer, en typ dit gedicht, Ik vocht en overwon, de dood is uit het zicht..!…
Miranda Dirven26 september 2002Lees meer >

't Is stil geworden

hartenkreet
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.744
Ik kom thuis en kijk om me heen In huis is het stil geworden Alles getuigt van jullie afwezigheid Op tafel staan nog slechts twee borden Ik blader door de babyfoto's Lang geleden gemaakt Het lijkt de dag van gisteren Toch heb ik jaren over jullie gewaakt Mijn ogen vullen zich met tranen 't Vocht van moedersentiment Die tijd is nu voorgoed…

Werelden

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.386
Zo diep schaamteloos draagt het immer ruisende rivierwater het vernederde afval langs mijn vergulde voeten ik waad door vocht van diep verdriet en timmer met gebalde vuist de luiken toe van de vazal die schimpend weigert het verre wezen te ontmoeten.…

serveerster

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 757
hopend door cohesie naar jou geleid op jouw blad zal ik stabiel zijn de omtrek van mijn wereld klein waar ben je, wat doe je mijn benen voelen aan als lood elke keer een tent betredend vol hoop met opgeheven hoofd telkens weer wegsijpelend als ijskoud water in de goot mij verder leidend op mijn tocht je naam en nummer onleesbaar door 't vocht…

Onuitgesproken verlangens...

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.619
Glanzend geluk taant in verweerbare schijn kleine perikelen ondermijnen het broze geluk de stilte klaagt in onhoorbaar denken, angst verduistert het licht in oprechtheid van woorden… Bekoring opgedroogd als doornige rozenstruiken verwelkt door onopneembaar vallend vocht het fundament aangetast door zilte tranen slechts zoutkristallen…

Kompas

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 764
Bergen voorbij, langs zee en strand, waar woest de wind waait golven breken, zoek ik met jou een merkteken van de route: de houten hand, of rode verfstreep die het zand, het vocht, de tijd deden verbleken. Nooit meer wil ik nog verdwalen, in kringen gaan.…

Met donkere schrik

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 462
met handenvol wind probeerde zij wolkjes te boetseren in hun altijd zo eigenaardige hoge vlucht zij vulde ze met regen en stuff uit de verre sahara toch moesten ze nog speels zeilen in de lucht waar rood in neerslag donkerde wist vocht de onderste randen te kleuren met donkere schrik zij zette de cumulus keurig op een rij…

miserieman

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 632
vuur dat hem verteert door de kronkels van elke nacht en sleept doorheen de lange uren van telkens weer een eindeloze dag kan niet geblust iedere graad medisch vertaald tekent zich af op zijn gelaat grillige tekening van het lot dat hij maar niet ontloopt bestemmingen zijn wat ze moeten zijn hij spoelt elke kater door met hetzelfde vocht…

Oude liefde

netgedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.411
vertel niet de woorden verder die ik zwijg het zijn vermiste gedachten van toen zij zwerven alsmaar van voelen naar doen wil ze in gezouten vocht openbaren waartoe ik zo nu en dan of eigenlijk toch wel dikwijls naar neig om een verlichte schaduw alsnog met speeksel te verklaren ik zou van de berk met gewillige ranken de geaarde wortels…

Verdrinken of redden uit de melancholieke diepten van de beeldspraak

hartenkreet
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.892
Draag ik weer je felle kleuren Zorg ik voor schaduw tussen jou en het schelle licht Verwonder je je in mijn gerustende woorden Hoop je op een mooi gedicht Het stof om mijn schouders zijn geen oude lappen En jij drinkt ook niet voor niets om jezelf van vocht te voorzien Ik zal al jouw zorgen moeiteloos met een pennestreek willen…

De lippen van het water...

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.788
En zwijmend onder alle heerlijkheden benadert nu een weke en vochte mond de kostlijke syllaben, snikte en vond er zijn besterven, stom teruggegleden.…
J.H. Leopold14 september 2014Lees meer >

IJsbloemen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Het koude vocht schildert varens op de ruit. Nog voor er leven was, is het gegeven: varens van kristal. De kosmos sluit een verbond van dood en leven. Geen schepper in dit ijzig oord, in den beginne was geen woord.…
mark29 december 2014Lees meer >

De Regenboog

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Een grauwgrijs wolkendek komt langzaam naderbij zwaarbeladen met rijkelijk vocht. De natuur is tweeërlei. Tussen vele donderkoppen doet de zon haar werk. Heldere doordringende stralen talloos en oersterk. Ineens voltrekt zich een natuurlijk wonder. Een machtig scala verschijnt. Feeëriek en heel bijzonder.…
Ton Ruis14 maart 2015Lees meer >

je t'aime

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 678
De liefde ligt in het vocht van een traan besloten, in het roepen van zijn naam en in gevouwen vingerkoten.…

Klinkt feestelijk de fanfare

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
De maskers, het geestelijk vocht; De praalwagens van een feestelijke zegetocht; de zelven en andere ego's; de papegaaien en de beo's; allen spreken met carnaval dezelfde taal, ontdoen zich van hun zorgen tijdens een feestelijk onthaal.…

Eindstation Margraten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 23
Wisten zij waarvoor zij vochten? Wisten zij wat vrijheid was? Wisten zij iets van het leven voor het smoorde in dit gras?…
Jacq Zinken23 oktober 2026Lees meer >

Mijn ouderdom is rijp om uit te spreken

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.360
De kracht, waarmee 'k als jongen dwalend vocht, is nu gestaald, en vaak vertrouwd gebleken; en toch - nu ik mijn hart wil openbreken, faalt mij de macht, die jeugdzang samenvlocht.…

Jouw naam

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 461
Je naam je naam heb ik veranderd En het hielp niet Je lijfje ik vocht tegen de gedachte aan je lijfje En het hielp niet Ik dronk om niet van je te dromen En weer sliep ik niet Waar is de wind om door dit huis te waaien waar zijn de dansers de muziek waar is het feest de veel te volle zalen de gevulde schapenmagen waar is de wijn…

Alleen

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 562
Wandel onder grote groene bomen, ruik het vocht van het natte gras. Voel op mijn schouders de zon opkomen, het wordt vandaag een dag voor het terras. Alleen blijf ik verder lopen, alleen blijf ik verder gaan. Blijf van binnen stilletjes hopen, dat ik je ergens ook in je eentje zie staan.…
Pitsikato25 november 2022Lees meer >

Het grote bonus- water-voordeel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 610
Al weken valt er meer hier- dan daar een plens het vocht was van de zomer ieders wens, toen we zuinig moesten doen? ‘t Goede bericht is nu verspreid, echt waar: de reservoirs zijn aangevuld zo hier - en daar: geen tekorten dus de kraan mag open!…
An Terlouw6 augustus 2023Lees meer >

Statige poetisa

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 358
Zij vocht tegen iedere vorm van onderdrukking, tegen elk wanstaltig, despotisch regime, moederlijk beschermend en zonder pardon, over de vrouwenbevrijding in verlichte verrukking, een tedere ziel en in haar woordkeuze subliem. Nu rust zij in het Nationaal Pantheon.…

een kind in de oorlog

hartenkreet
3.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.591
Ze speelden oorlogje op de grond, Met mini-soldaatjes En gooiden naar elkaar Met zelfverzonnen mini-granaatjes Boem, boem, jij bent dood En met schmink kleurden zij hun handen rood Hij was pas 11 jaar en soldaat Vocht voor vrede, dacht hij, t was een goede daad De grond onder hem kleurde rood Boem, boem…hij lag dood Op de televisie…
willeke20 juni 2003Lees meer >

ANGST TIKT DE TIJD.

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Tastend gaan mijn handen voelen het vocht aan de wand mijn borst wordt ingedrukt knellend met ijzeren band. Het voelt of een hand mij langzaam verstikt schreeuwend zonder geluid wordt de tijd weggetikt.…
Moeke2 juli 2004Lees meer >

Onmetelijk blauw

netgedicht
5.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 465
letters in een blanco plas die licht naar buiten krulde las met de glinsters in de druppels op je huid alle teksten weer voluit in kleine stromen begonnen dromen te vloeien uit de ervaringen van de plenzende bui je proefde zee in het vervliegend water voelde kou in onmetelijk blauw waar regens worden geboren straks keert vocht…
wil melker3 oktober 2021Lees meer >