738 resultaten.
de wijn was zuurder dan
netgedicht
2.9 met 108 stemmen
20.681 de wijn was
zuurder dan de druiven
oogden in hun glans
de schrale grond
gaf hen geen kans
te zoeten in de zon
koude nachten zetten
zwaar bevochten sappen
niet in suikers om
groene bladeren tierden
weinig zomer, het scherpe
vocht ontwaakte zelfs de dromer
maar in de
nasmaak proefde je
de strijd der elementen
het donkerrood…
Achttien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en oma waren er nog bij
Mijn vrienden wilden mij de lucht intillen
Mijn vader hield wel degelijk van mij Ik zou hem heel wat vragen stellen willen
Hij vocht…
Achttien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en oma waren er nog bij
Mijn vrienden wilden mij de lucht intillen
Mijn vader hield wel degelijk van mij
Ik zou hem heel wat vragen stellen willen
Hij vocht…
Café à la liqueur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 .
____________________________________
Ik vind troostboon net als een bakkie pleur
Te denigrerend, 't klinkt als etterbocht
't Is stimulerend, dat opwekkend vocht
Vol cafeïne - geenszins inferieur
Wij zijn verslaafd, tot onze dag
van sterven
Ook als 't klimaat de oogst half
doet bederven…
vervoering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
188 het is als ik van geluk met een vinger
in mijn zielenmeer dep, maar soms raak ik ook
het vocht in datzelfde water
.
het moet gezegd, aan de liefde heb ik ook geleden
in diverse vormen kwam de pijn voorbij
ons lot duidt dat zoiets niet kan worden vermeden
doch mijn verlangen blijft rusteloos aan mij zij…
lieve kleine ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 lieve kleine ik, ik zie je staan
vol vuur, vol kracht, maar soms zo klein
je schreeuwde, trapte, vocht en viel
op zoek naar warmte, een liefdevol sein
men zag de storm, de wilde zee
maar niet het kind dat vroeg: "blijf bij mij"
je vond je troost bij dier en droom
terwijl je hart riep, zacht en vrij
je lichtje straalde, fel en puur
een danser…
intensive care
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.088 Nu zit ik voor de computer,
en typ dit gedicht,
Ik vocht en overwon,
de dood is uit het zicht..!…
't Is stil geworden
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.744 Ik kom thuis en kijk om me heen
In huis is het stil geworden
Alles getuigt van jullie afwezigheid
Op tafel staan nog slechts twee borden
Ik blader door de babyfoto's
Lang geleden gemaakt
Het lijkt de dag van gisteren
Toch heb ik jaren over jullie gewaakt
Mijn ogen vullen zich met tranen
't Vocht van moedersentiment
Die tijd is nu voorgoed…
Werelden
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.386 Zo diep schaamteloos
draagt het immer
ruisende rivierwater
het vernederde afval
langs mijn vergulde voeten
ik waad door vocht
van diep verdriet en timmer
met gebalde vuist
de luiken toe van de vazal
die schimpend weigert
het verre wezen te ontmoeten.…
serveerster
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
757 hopend door cohesie naar jou geleid
op jouw blad zal ik stabiel zijn
de omtrek van mijn wereld klein
waar ben je, wat doe je
mijn benen voelen aan als lood
elke keer een tent betredend
vol hoop met opgeheven hoofd
telkens weer wegsijpelend
als ijskoud water in de goot
mij verder leidend op mijn tocht
je naam en nummer onleesbaar door 't vocht…
Onuitgesproken verlangens...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.619 Glanzend geluk taant in verweerbare schijn
kleine perikelen ondermijnen het broze geluk
de stilte klaagt in onhoorbaar denken, angst
verduistert het licht in oprechtheid van woorden…
Bekoring opgedroogd als doornige rozenstruiken
verwelkt door onopneembaar vallend vocht
het fundament aangetast door zilte tranen
slechts zoutkristallen…
Kompas
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
764 Bergen voorbij, langs zee en strand,
waar woest de wind waait golven breken,
zoek ik met jou een merkteken
van de route: de houten hand,
of rode verfstreep die het zand,
het vocht, de tijd deden verbleken.
Nooit meer wil ik nog verdwalen,
in kringen gaan.…
Met donkere schrik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 met handenvol
wind probeerde zij
wolkjes te boetseren
in hun altijd zo
eigenaardige hoge vlucht
zij vulde ze met
regen en stuff
uit de verre sahara
toch moesten ze nog
speels zeilen in de lucht
waar rood in
neerslag donkerde
wist vocht de onderste
randen te kleuren
met donkere schrik
zij zette de cumulus
keurig op een rij…
miserieman
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
632 vuur dat hem verteert
door de kronkels van elke nacht
en sleept doorheen de lange uren
van telkens weer een eindeloze dag
kan niet geblust
iedere graad medisch vertaald
tekent zich af op zijn gelaat
grillige tekening van het lot
dat hij maar niet ontloopt
bestemmingen zijn
wat ze moeten zijn
hij spoelt elke kater door
met hetzelfde vocht…
Oude liefde
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.411 vertel niet de woorden verder die ik zwijg
het zijn vermiste gedachten van toen
zij zwerven alsmaar van voelen naar doen
wil ze in gezouten vocht openbaren
waartoe ik zo nu en dan
of eigenlijk
toch wel dikwijls naar neig
om een verlichte schaduw
alsnog met speeksel te verklaren
ik zou van de berk met gewillige ranken
de geaarde wortels…
Verdrinken of redden uit de melancholieke diepten van de beeldspraak
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.892 Draag ik weer je felle kleuren
Zorg ik voor schaduw tussen jou en het schelle licht
Verwonder je je in mijn gerustende woorden
Hoop je op een mooi gedicht
Het stof om mijn schouders
zijn geen oude lappen
En jij drinkt ook niet voor niets
om jezelf van vocht te voorzien
Ik zal al jouw zorgen moeiteloos
met een pennestreek willen…
De lippen van het water...
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.788 En zwijmend onder alle heerlijkheden
benadert nu een weke en vochte mond
de kostlijke syllaben, snikte en vond
er zijn besterven, stom teruggegleden.…
IJsbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Het koude vocht schildert varens op de ruit.
Nog voor er leven was, is het gegeven:
varens van kristal. De kosmos sluit
een verbond van dood en leven.
Geen schepper in dit ijzig oord,
in den beginne was geen woord.…
De Regenboog
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
531 Een grauwgrijs wolkendek
komt langzaam naderbij
zwaarbeladen met rijkelijk vocht.
De natuur is tweeërlei.
Tussen vele donderkoppen
doet de zon haar werk.
Heldere doordringende stralen
talloos en oersterk.
Ineens voltrekt zich
een natuurlijk wonder.
Een machtig scala verschijnt.
Feeëriek en heel bijzonder.…
je t'aime
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
678 De liefde ligt in het vocht
van een traan besloten,
in het roepen van
zijn naam
en in gevouwen vingerkoten.…
Klinkt feestelijk de fanfare
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 De maskers, het geestelijk vocht;
De praalwagens van een feestelijke
zegetocht; de zelven en andere ego's;
de papegaaien en de beo's; allen spreken
met carnaval dezelfde taal, ontdoen zich
van hun zorgen tijdens een feestelijk onthaal.…
Eindstation Margraten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Wisten zij waarvoor zij vochten?
Wisten zij wat vrijheid was?
Wisten zij iets van het leven
voor het smoorde in dit gras?…
Mijn ouderdom is rijp om uit te spreken
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.360 De kracht, waarmee 'k als jongen dwalend vocht,
is nu gestaald, en vaak vertrouwd gebleken; en toch -
nu ik mijn hart wil openbreken, faalt mij de macht,
die jeugdzang samenvlocht.…
Jouw naam
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
461 Je naam
je naam heb ik veranderd
En het hielp niet
Je lijfje
ik vocht tegen de gedachte aan je lijfje
En het hielp niet
Ik dronk
om niet van je te dromen
En weer sliep ik niet
Waar is de wind
om door dit huis te waaien
waar zijn de dansers de muziek
waar is het feest
de veel te volle zalen
de gevulde schapenmagen
waar is de wijn…
Alleen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
562 Wandel onder grote groene bomen,
ruik het vocht van het natte gras.
Voel op mijn schouders de zon opkomen,
het wordt vandaag een dag voor het terras.
Alleen blijf ik verder lopen,
alleen blijf ik verder gaan.
Blijf van binnen stilletjes hopen,
dat ik je ergens ook in je eentje zie staan.…
Het grote bonus- water-voordeel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Al weken valt er meer hier- dan daar een plens
het vocht was van de zomer ieders wens,
toen we zuinig moesten doen?
‘t Goede bericht is nu verspreid, echt waar:
de reservoirs zijn aangevuld zo hier - en daar:
geen tekorten dus de kraan mag open!…
Statige poetisa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
358 Zij vocht tegen iedere vorm van onderdrukking,
tegen elk wanstaltig, despotisch regime,
moederlijk beschermend en zonder pardon,
over de vrouwenbevrijding in verlichte verrukking,
een tedere ziel en in haar woordkeuze subliem.
Nu rust zij in het Nationaal Pantheon.…
een kind in de oorlog
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
1.591 Ze speelden oorlogje op de grond,
Met mini-soldaatjes
En gooiden naar elkaar
Met zelfverzonnen mini-granaatjes
Boem, boem, jij bent dood
En met schmink kleurden zij hun handen rood
Hij was pas 11 jaar en soldaat
Vocht voor vrede, dacht hij, t was een goede daad
De grond onder hem kleurde rood
Boem, boem…hij lag dood
Op de televisie…
ANGST TIKT DE TIJD.
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.049 Tastend gaan mijn handen
voelen het vocht aan de wand
mijn borst wordt ingedrukt
knellend met ijzeren band.
Het voelt of een hand
mij langzaam verstikt
schreeuwend zonder geluid
wordt de tijd weggetikt.…
Onmetelijk blauw
netgedicht
5.0 met 29 stemmen
465 letters in een
blanco plas die licht
naar buiten krulde
las met de
glinsters in de
druppels op je
huid alle teksten
weer voluit
in kleine stromen
begonnen dromen
te vloeien uit de
ervaringen van
de plenzende bui
je proefde zee
in het vervliegend
water voelde kou in
onmetelijk blauw waar
regens worden geboren
straks keert
vocht…