16722 resultaten.
De wereld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
490 De wereld was kort geleden nog heel welvarend,
er leek niets aan de hand.
Binnen enkele weken, dagen,
is er veel veranderd.
Het coronavirus heeft toegeslagen,
het brengt de wereld in onzekerheid.
Het leven leek vrij redelijk te gaan, met ups en downs.…
DE WERELD
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.204 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
Deze wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Ik vrees: zo is het ook
met deze wereld.
Als ik voor haar spreken mag:
ze komt niet verder, geen trap.…
Wat is de Wereld
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.422 wat is de wereld,
Wat is de wereld toch groot, toch groot!’…
Andere Wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 Zij zit in haar wereld is daar alleen heeft geen besef
meer van de wereld om haar heen.
Ze ziet ons wel maar weet niet wie we zijn
want haar wereld is opeens zo klein.
Soms zie ik iets van herkenning, dan klaart ze even op
maar dat is even....dan is het op.…
De wereld is van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
446 Ik loop
Eindeloos
Langs alles wat ooit was
Mijn horloge
Zie het nu pas
Wie schilderde er klokken
Zo de tijd
onzichtbaar
alsof hij stilstaat
Vraag het zaad
Hoe vruchten hetzelfde zijn
En kijk de plant aan
Zijn wortels weten
Zo heeft mens
Geleerd te kweken
Zon gaf eten
En plant kon staan
Tijd stilstond
Net als de maan
Trok…
Ik en de wereld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 de woorden beelden de vorm
de woorden vormen een beeld
ik en de wereld , zijn beeldende vorm…
Hoe zal dan haar wereld zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
474 aanzien dat een klein probleem
wordt bedacht door blauwe ogen
die niet wennen aan moskeeën
Als zij later groot is
loopt zij hand in hand getweeën
door een straat van afgunst heen
blust haar blik de hete vuren
vergeeft ze hen die haar niet mogen
ook al doen de blaren pijn
Als zij later groot is
deel is van een koud systeem
door de wereld…
Een wereld
gedicht
2.0 met 1 stemmen
1.427 Tot leven komen bewerken en monteren
een wereld van het begin hard en mistig
veel later een oude beschaving monumenten
niet als herinnering maar als buiging
naar een tijd zelf de onmeetbare tijd
niet gericht zoeken maar dwalen
om de rivieren planten bergen dieren
heen draaien vliegen wandelen
halt houden op een plek landschap
laten woekeren…
een andere wereld
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
603 poëzie tast naar die ene dode
dat verwaarloosde kerkhof
de vergeten oorlog die jij niet vergat
zij mijmert bij de muur van
gestapelde stenen waaraan
de wijnstruik zich vastklemt
poëzie gaat over haar woekeren
overal heen de liefde van planten
voor het wachten op water en licht
zij vraagt om toegang
zoekt woorden om te kneden
te…
Andere wereld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
420 Kijkend naar de open haard
waar een andere wereld zich openbaart
fantasiefiguren komen er tot leven
ze zijn er wel
en ze zijn er niet
het is het creatieve oog dat ‘t ziet
in een geblakerde zwarte muur
ontstaan door vuur…
Op de wereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 en ogen
is de belangrijkste
stap het ontdekken
van zichzelf via deel
zijn van het geheel
als basis voor leven
op deze wereld…
[ Kon je de wereld ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Kon je de wereld
maar beetpakken en alles --
op zijn plaats schudden...…
De wereld
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
712 En het eigen gelijk
Hoe lang gaan we het nog goed vinden
Dat onvolwassen pubertjes
Onze wereld in de fik steken
Nooit
Meer
Never
Again
Toch?…
In deze wereld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 In deze wereld van zand
water en lucht waar
kamikazemeeuwen
schreeuwend duiken
naar een indringer
van het vasteland
een rakelings scheren
over hoofd en tentje
een man wacht beklemd
op dingen die niet komen
in deze voortslepende tijd
bewogen buigt hij het hoofd
voor de mythische goddelijke
wind in deze wereld
in dit verlaten land…
werelds
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
490 Voor moeders, overal ter wereld
Moeders —
waar ter wereld zij ook zijn —
hebben harten als een octopus
armen die altijd reiken
handen die altijd dragen
onvoorwaardelijk zorgen zij
door storm en stilte
voor het leven
dat zij de wereld schonken
zij dragen als atlas ooit
wat te zwaar lijkt voor een mens
hun schouders steunen
als een…
Die dieper snijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 op
de wereld wist ik had
me gewoon vergist
in het bestaan van de
maatschappij met zoveel
bijdehandjes die vochten
voor hun plaats desnoods
met vuist en tandjes
ik heb hun bestaan
toegegeven ging in
stilte ver van de drukte
in een wereld zonder
haast en angsten leven…
Zonder sprookjes
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.089 Soms, zoals nu, denk ik mezelf
aan een avondmeer, golfslag
eenvoudig zonder sprookjes,
een wereld waarin nacht valt
met overgebleven lichten,
oranje, likkend aan het water
een auto in de verte en ik alleen
aan de oever onder de bomen
met gedachten die niets vinden
geen zinnen uit losse woorden
niets dan woorden die haar zoeken
in vergane…
Zwart van nacht en ontij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 leven breekt
onder mijn handen
in losse verbanden
gedachten sporen
niet meer goed
blijven staan op een perron
terwijl de trein
maar verder raast
naar het volgende station
zie het zwart
van nacht en ontij
door het raam van de wagon
rij de wereld
in de wielen met mijn
steeds eenzamer bestaan
er komt een halte aan
kan de noodrem…
Kroop schaduw omhoog
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
509 ik wist
met een handvol mist
je blik te omfloersen
nog scheen de zon
maar tussen bomen
kroop schaduw omhoog
wij liepen niet meer
maar dansten los van de aarde
verloren gewicht zwevend op lucht
samen liefde uitstralend
in de cirkel van leven
geven smolt ons tot één
zag in je ogen
de wereld veranderen
in landen liftte geluk met…
Laatste dans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Het lied wordt op de radio gedraaid
jouw vreugdevolle bewegingen
gaan sierlijk euforisch in herinnering
als een dansende flowerpower
los van de wereld in mijn hoofd
met een geïllustreerde vertraging.…
Wei des levens
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
826 Nu kan ik eenzaam dralen door het leven,
Nu ben ik vrij, is er niets meer aan de hand,
Nu is de wereld beneden, en ik, ik niet meer.…
Chopin.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
535 Volstrekt ledig agenda bestaat nooit
En ieder geeft ontzettend veel om me, helaas
Vurigste tango des werelds gemist...
Spijtig.…
knap lastig
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
476 voor een dwarsliggend
mensenkind in de wieg gelegd
om aan rust en roest te knagen
is de krib al gauw te krap
enfant terrible dat in
beweging groeit als de
verst afdwalende tak
van een stam
de dwarsdenker doet
de wereld kantelen
scheurt zich los van alles
wat altijd al zo was
een bevlogen rebel
overstijgt de kasseien
ontregeld…
Liefdeslied
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
221 wat ik leven kan, niet alles
of niets spelen, niet mijzelf verliezen
Leven wat ik kan
anders lukt het mij niet
om los te laten…
Ik, de zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
697 Ik leef
Ik huil , ik lach
Ik schijn
Ik zeg de zon straks weer gedag
Draaiend om mijn eigen as
Draai ik om haar heen
Dynamisch als een waterpas
Beschijn ik
haar horizon alleen…
Een beetje unfair!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Al jaren “loop”ik bij, een fysiotherapeut
niet voor de lol, niet voor de leut
ik mag de man echt wel,
want anders was ik zo weg, echt wel!
Wat me verwondert en ook stoort
is dat, omdat het zo hoort
ik andere mensen ook doorstuur naar hem
gewoon omdat ik ‘m erg goed ken!
‘t bedrijf waarvan ik oedeemspul betrek
is dit jaar echt een beetje…
Tweestrijd
hartenkreet
2.2 met 14 stemmen
1.789 laat me los...ik wil vrij zijn
hou me vast...ik wil blij zijn
laat me los...je doet me pijn
hou me vast....het voelt zo fijn
laat me los...ik wil, ik zal
hou me vast...voor ik val…
rust
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.334 Ik voel de koelte op mijn huid
als strelende vingers die mij raken
betoveren zij de wereld
in en om mij heen.
Stil en geluidloos los ik op
in de warmte van je lichaam
als een druppel laat ik me meevoeren
op de golven van het zijn.…
discoleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 kinderen uit het hart verdrongen
vluchten naar de avondstond
ze kruipen het liefst nog in de zandbak,
alsof het zand de wereld is
en je vragen kan onderscheppen…