695 resultaten.
Ritmisch onbekend
netgedicht
5.0 met 83 stemmen
792 maar
wel anders dan
ik was gewend
trok wat rare
bekken en
een paar gekke
gezichten maar
het vreemde
wilde niet wijken
groeide zelfs
in spanning en
ruimte die het
wilde gebruiken
om zich pittig
te manifesteren
niet naast maar
in plaats van mij
de uitbot voelde
als bevrijding van
opgesloten zijn in
een eerste leven
volwassen…
Het laatste uur
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
909 als in de winter van haar leven
het laatste uurtje bijna slaat
als ze in gedachten even
terug naar vroeger gaat
dan trekken er veel beelden
aan haar geestesoog voorbij
ze heeft er veel verzameld
het is een lange, lange rij
ze leefde vele levens
een kind groeit naar volwassenheid
als ze aan haar leven terugdenkt
kwam er veel precies…
sprookjesboek
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.241 , geen lief en teer gestamel,
alleen de hoop dat 't allemaal in orde komt
het sprookjesboek is uit, het laatste blad gelezen,
jouw ring heb 'k afgedaan en 't geeft een leeg gevoel
ook dat zal wel een deel van volwassen-worden wezen
van leven en beleven met geluk als doel…
van lente en zomer
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.078 Plotseling groot en volwassen
Zomer ongeremd en open.
In het lichterlaaie van haar plooirok zon
en kleuren schrijdt zij stralend:
de mooiste van zusters.…
hart
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.144 Het ongeboren hart
dendert vol ongeduld
als hoge snelheidstrein
naar de wereld
Het pasgeboren hart
komt tot bedaren
en loopt als een trein
door de kinderjaren
Het tienerhart
dat soms op hol slaat
dreigt bijna te onstporen
als ’t om liefde gaat
Het volwassen hart
staat bij een ander even stil
“Ik heb 2 kaartjes Parijs…
Waar lente altijd zomert
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
742 ik gozer
als volwassene
mijn woorden
spreken taal
wat ongewassen
en ondeugend
maar met een hart
van staal
ik heb het roest
eraf gepoetst
na tijden indolentie is
er weer volledige potentie
geen woord maar daad
lust de seconden rauw
gebrek aan tijd schaadt
nog het samenzijn met jou
waar ik het jochie ben
jij mijn grote bekken…
onderstroom
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
627 Drijf met de eb mee naar open zee
waar de ervaring leert in het
besef dat hart en wijsheid zich
tezamen niet gelijk kunnen openbaren
in een gewijzigd tij van inzicht zal
een mededogen baren en wordt men
als volwassen drenkeling op een
verlaten strand te vondeling gelegd.…
dat verenschuddend fluit
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
807 dat pas ontloken is
vliegt en flitst naar
prooien die zich levend
plooien in jouw bek
je schaart de wind
knipt in lucht je vleugels uit
probeert een steile klim
hoogte zit er nog niet in en
duikelt sierlijk naar omlaag
ik zie je takjes slepen
vlechten zul je niet vergeten
om later eieren te broeden
en dan jouw grut naar de
volwassenheid…
Puberteit
hartenkreet
2.4 met 94 stemmen
7.193 Volwassen nu trad ik haar stevig nader.
Mijn hart vol van rancune, van mijn haat.
Ik zou haar alles zeggen, accuraat!
Bij elke stap gezet werd ik steeds kwader…
Daar stond ik nu, pal voor haar stomme neus.
Onzeker keek ze op, in stille bleekte.
Van zo dichtbij – wat oogde ze poreus.
Voor even zag ik in wat ik me kweekte.…
en vlijt ze loom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
706 dolt en tolt en
draait de gele kant
naar rood en dwarrelt
neer op bergen dood
je wist het trillen
van de zon
blaast koele wolken
om de vogelzwermen
die vluchten voor de
kentering naar herfstluchten
je bent nog kind
maar in novemberstormen
groeien krachten naar
volwassenheid en raken
we in winterse uithalen de
kleuren van de oogst…
mijn vale jas
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
896 het was mijn vale jas
wellicht nog door vader
gemaakt van kleding in ruste
of in overgang
naar een tweede kans
ja zo was nog die tijd
en stond eens voor de Kodak
niet meer wetend
wie de spieker was
ik was mijn vale jas
met grote herenknopen
op een kinderdracht
waar mijn hoofd,
bleek getint, uitstak
boven volwassen revèrs
wat…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 tussen de oevers van
bossages
grassige vlaktes
Stroom naar de zee
van je wezen
verborgen nog deels
Toont een zwakke rimpeling
aan de adelaar
tuurt met zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende zachtheid
De rijpe vrucht van de volwassenheid…
EIGEN VERBEELDING ONTMOET ZICH
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
754 samen met wijde beuken
versnipperd wordt _ opnieuw gebeeld
door zonnige lichtvlekken:
een blinkend helder meer
de doorzichtige bodem
uit dun avondrood gemaakt
het ijle platinawater
wiegt drijvende eilandjes
van sterke heuvelgrond
vol tere dichte begroeiing
die onvatbaar verlangen bergt
wat hij reeds zag
bij bedacht beleven
eens na volwassen-zijn…
Als vlinders....
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
627 Haar zachte mand kent nog niet de weelde
van een volwassene beminde in haar schoot
wat haar geliefden met haar deelden,
als vlinders uit een meisjeshand.
Zij raakt verstrikt in liefde en berouw,
voelt onzekerheid in het glorieuze licht
de vrije doortocht verleend als onderpand,
als vlinders uit een meisjeshand.…
Het lelijke jonge eendje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
746 Met een helder witte boodschap
gaat deze volwassen gegroeide zwaan ópstaan!…
NIEUWE KERSTENING
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.049 De schone kindergezangen van kerstfeest
of zondagsschool zullen wellicht blijven,
een zoetsappig schimmenspel bedrijven,
in menige rijpe volwassen geest.
Wat vreugdevol ervaren is geweest,
kan bezadigd ronddraaien, voortdrijven.
Men mag langs die herinnering wrijven,
liefkozend, gelijk een huiselijk beest.…
Het behouden huis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
476 bewaren
twijfel had al langer
geknaagd, en niet alleen
aan de stoelpoten
maar aan de fundering
van mijn zijn
mijn ongereptheid beschaamd
mijn hulpgeroep ging teniet
in sinistere nachten
zij die mij beschermen zouden
gaven niet thuis
het behouden huis
was mijn thuis niet meer
noodgedwongen vervreemdend van
groeide ik sneller volwassen…
De eerste groef
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 leven
ze uitgesproken met
emoties en nuances
tal van volumes geprobeerd
maar zij wilden niet dansen
pas later ben ik
met ze meegegaan
naar plaatsen waar zij
in signaleren zijn ontstaan
heb daar voorzichtig
hun letters geproefd
gezocht naar de eerste
groef op hun bakermat
tijd heeft ze zien groeien
van woord naar begrip
hun volwassenheid…
openen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 naast de papieren lijnen liggen
links en rechts verstopte woorden
de volwassen hand schrijft soms
als een kruidje-roer-me-niet
bij aanraking en duisternis rollen
zelfs beide handen dicht
zo'n hand vergeet zo
vaak te schrijven
met het hart van het kind
zelden maar het gebeurt
één dag lang gaan alle
verborgen woorden open
de…
De essentie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 schitteren in
iets nieuws uitproberen
toch heeft ook zij
haar stille momenten
zweeft heel even
zonder uit zicht te raken
onze aandacht voorbij
nog is er het
bekende gebaar
bevestiging in
oogopslag het volgen
maar haar ziel is niet daar
ik weet dat ook zij
reflecteert in tijd dat
het niemand deert
zij wervelt in wind
leven als volwassen…
Verjonggingsapp
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 spanning hadden achtergelaten
als tekens van leven op hun huid
ik heb ze niet zien
verjongen maar wel zijn hun
grauwsluiers van zorgen weg
daar schemert weer
de jeugd in lach en blik is de
veerkracht terug van het ik
het is geen verjonggingsapp
die jij hanteert maar de reflectie
van liefde die ieder kind heeft geleerd
die in volwassenheid…
Wanneer ons denken stopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 Onze gedachten vallen als bladeren
van onze volwassen bomen.
Onze wortels blijven ons voeden.
Onze stam blijft staan.
Wanneer oude bomen ruisen.
Wanneer de bladeren vallen.
Wanneer ons denken stopt.…
ja mam...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 hij kan er wat van
mijn volwassen man
zo zitten we dan
een moeder, een zoon,
heel gewoon
een kostbaar moment…
Als een vlinder ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
462 De zachte kern kent nog niet de weelde
van een volwassene beminde in haar schoot
wat haar geliefden met haar deelden,
als een vlinder uit een meisjeshand.
Zij raakt verstrikt in liefde en berouw,
voelt onzekerheid in het glorieuze licht,
een vrije doortocht verleent als onderpand,
als een vlinder uit een meisjeshand.…
Het anderhalfwereldspel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
678 contact
met de mens groeide
de wereld van knuffels
en troetelbeesten
omdat liefde en warmte
ook andere gezichten kent
zoals de kabouters
en dwaallichtjes boven
het zwart water ven
dieper in het bos
de dansende elfjes bij
maanlicht op het mos
griekse mythen en
sagen in latere dagen
het glanzen is verdwenen
de spanning voorbij
volwassen…
Meisje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
471 Ze is de lente net voorbij, de zomer
wenkt volwassenheid. Al heeft ze nog
wat tijd voor ze haar vleugels spreiden
zal. Ineens haar blik en jouw besef dat
je haar ooit toch zal laten gaan.…
een kind in de oorlog
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
1.591 naar elkaar
Met zelfverzonnen mini-granaatjes
Boem, boem, jij bent dood
En met schmink kleurden zij hun handen rood
Hij was pas 11 jaar en soldaat
Vocht voor vrede, dacht hij, t was een goede daad
De grond onder hem kleurde rood
Boem, boem…hij lag dood
Op de televisie lijkt het een heldendaad
Kleine jongens vechtend als soldaat
Volwassen…
Vaarwel
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
2.937 Omarmend heb ik je vorm gegeven
en zorgvuldig al je letters neergezet
samengevat in ‘n keurig net couplet
zodat ik je zag groeien en zag leven
Je bent ontstaan uit mijn gedachten
en opgevoed door een dichtershart
dat alle vastleggende regeltjes tart
met wens ‘n eigen stijl te betrachten
Nu je volwassen bent laat ik je gaan
nog een laatste…
ogen kleurden leven tot boeket
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.383 ogen als juwelen die
fonkelend het duister strelen
je leeft in licht
schaduwt tussen sluiers
waar wij huizen in paleizen
van emoties, pure lust
je sluit om passie
nog intenser te genieten,
de volle lippen vochtig rood
bloot om te verdiepen
was het onschuld dat je bood
de afgelegde kleding waar je
jeugd in meeging onthulde de
volwassen…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.511 Jij kind,
wiens jeugd ruw werd ontnomen
kijkt verslagen op het leven neer
ontdaan van alle prille wensen
en geloof in volwassen mensen
heeft je lente geen kiemkracht meer
Jij kind,
waarvan de dromen zijn gestolen
voelt rood de schaamte aan je huid
als donkere schaduwen kleven
die zich in je nachtrust weven
als je uitgeput de ogen sluit…