661 resultaten.
Tuinfantasie - 10e tafereel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
412 Nu nog een slokje water voor de dorst:
De reiger heeft gegeten als een vorst.…
OPEN STAAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Binnen Antwerpens schatpaleis
waar Schone Kunsten bewaard worden
blaast door elke zaal en gang
een stille maar steeds wakende adem
vorst met wijze kennis alle tijden
zoent eerbiedig grote oude werken
der reeds lang geroemde meesters
waait over herschapen wanden
die een nieuw leven begonnen zijn
bemoedigt jonge Vlaamse kunstenaars
van het bruisende…
's nachts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 de maan, slechts als een kleine sikkel,
sluimert in haar glimlach tussen
talloos twinkelend vertier
hier, op deze koude aarde
ligt het water onder vorst
de bomen hebben zich teruggetrokken
in hun schaduw, met schorsen als
een harde korst op eeuwenoude
wonden
maar daaronder kruipt het leven
zevenspikkelig omhoog
gevangen door een wrange…
Swung
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
787 Onder het jassen van de piepers door
zeurt de zuurkool pruttelend rookworst
welk ovaal het loodje lag na de vorst
verstijft in de schuur waar het vroor
tijd voldoende om er te ontdooien
weigert de kat spekvet om te binden
de zure hap niet valt te verslinden
alles eerst uit de knoop moet klooien
de nep jus uit een pakje heeft geen smaak
tooit smaakloos…
de eenvoud in onze jeugd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 in de winter van mijn jeugd
stonden de bloemen op het raam
als kunstwerken van de natuur
maar, het moet gezegd
voor dat inzicht kende ik nog geen naam
het was wennen deze week met vorst
en het schrappen van de voorruit niet meer gewend
dan ook nog de verwarmingstand laag in huis
even had de oude zwarte kolenkachel zich tussen
mijn gedachten…
Zilvergrijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
239 Nu klooft zij zacht de uitgeklede bast,
bergt de jassen op die ons kleurig staan,
en de vorst die ons als gast wil inlijven.
Zilvergrijs ademt de streek van de kwast,
die de zomer in najaar laat overgaan,
voor nu legt ze een kleed op hun lijven…
Recycled
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
570 Op dit WK moet Nederland alweer
Het winnen van die sterke Argentijnen.
Of zegevieren Messi en de zijnen?
In één huis komt dat op hetzelfde neer.
Geen leuke avond daar in Huis ten Bosch,
Want wie er straks ook wint, de hel breekt los.…
Aanhalig vleit langs mijn schreden
gedicht
3.9 met 31 stemmen
17.220 Daar ik niemands gunsten weiger
Vier ik feest bij sluwen, wreden -
Vorsten liefst, vol boze lusten,
Schenders, die de schepping Gods
Vertrappen, met zoveel trots
Of zij de sterren zelfs blusten.…
Sporen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
893 al vreemden rond op het terrein
Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren
Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren
Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn
Nu ga ik voor het laatst de akkers rond
De lege kassen en verlaten erven
Dan voel ik mij van binnen even sterven
En proef de smaak van tranen in mijn mond
Want ik zie in door vorst…
Wandeling na de storm
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
641 Ontwortelde bomen liggen als gevallen vorsten op
het pad,
na eeuwen grootse dromen één ongehoorde dreun.
En ach, de woest omhoogstekende splinters
van wie niet toegaf en werd gebroken,
gekraak in de nacht.
Wij kijken - houden ons vast aan onze
handen in onze handen,
de storm voorbij,
niet gevallen, niet gebroken.…
ALS JACK & ROSE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Maart, met vorst nog in de grond
En toch steek ik de loftrompet
Over het zanderige bed
Waarin jij eens je rustplaats vond
Ooit sloten wij een prachtverbond
Huwde jouw haiku mijn sonnet
Kwamen we samen in verzet
Tegen wat buiten ons bestond
Het strakke burgermansfatsoen
Kreeg op ons, vrijbuiters, geen vat
We bleven elkaar toegewijd
Straks…
Kleine oorzaken, grote gevolgen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
458 Een beetje vorst en sneeuw en 't gaat verkeerd:
de treinen lopen niet meer als een trein.
De oorzaak lijkt een immer falend brein:
NS en ProRail hebben niets geleerd.
- En met de auto's gaat het weinig beter.
Beschouw nu eens de wegen van ons land.
Daar is het ook een grote puinhoop, want
het staat er stil, achthonderd kilometer.…
Tuinfantasie - 11e tafereel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
433 De reiger heeft gegeten als een vorst,
de merel wist een wormpje te verschalken,
een zwarte kraai die plukt wat aan een korst
en eenden zijn de steiger wit aan ’t kalken.…
Draai op pleinen cirkeltjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 ik drink je woorden
uit de beker van vandaag
we smelten zonnig
want de vorst bedaart
ik winter nog wat
in jouw lente door
jij waait al zwoeler
fluistert zomer in mijn oor
licht is zichtbaar krom omdat
de zin het woord vermomt
spiegelt andere betekenissen
maar lach en laat emoties gissen
want ik wil spelen in je hoofd
niet alleen…
Winter 1.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.316 Het bleke gezicht van deze maanden
waar vorst ooit heerser en blauw
van kilte het licht onderhuids deed stralen
Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs
over de dagen en hoe bitter smaken deze
uren in hun wetmatige grauwheid
Hoe somber spreekt de stem, geteisterd
door de maanden, neergeslagen als een
kettinghond richt hij zich niet op, blijft…
Het meisje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 Het meisje
Vaak dwalen haar gedachten af naar hem
Dan staat zij onder schaars lantarenlicht
Deels vrouw al, deels nog een onnozel wicht
Vadertje Tijd schrijft al een requiem
Het is december, er heerst strenge vorst
Zij staat wat eenzaam in een stille straat
Hoort zij nu nog van schapen het geblaat
Gebalk; de ezel die Maria torst?…
zonder groen blijft het bladstil
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.011 helderheid
zijn de nacht aan het vertragen
de zon vervlakt in
het krachteloze klimmen
neigt bij opgaan al ter kimme
de lucht is kil, dunnig
vlaagt een koude wind, maar
zonder groen blijft het bladstil
nog kleurt de oogst
de bodem wordt al schraler
weiden zonder vee steeds kaler
het leven trekt zich terug
diep in de warme huizen, vorst…
Winterreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Een magische wintermantel waaronder vredig, fragiel, nieuw leven groeit
tot lentezon vorst ontdooit
alleen zijn koude echo wordt gehoord.
Winterreis...…
categorisch metaforisch
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
223 hemels zwarte mazen
netten van wetten verkaasden
bloemen verwelkomende tenenvazen
van de ene verzadiging door het water gezakt
de andersom gebogen pijl en poging
tot logistieke verering van een zoölogenkentering
als een zendeling der ellendige dingen
deze status van de enkeling misbruikt
vergruisd om de maximaalste woorden
‘moet je eens vorst…
KROONPRINS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
299 Alsof de rode loper
was uitgelegd op
't Landgoed NIENOORD in het Westerkwartier, Groningen
het rood mooi contrasterend
met het maagdelijk wit van
'n dik pak gevallen sneeuw
Er hing vorst in de lucht
zo voelde ik ook mij in de
B&B Landgoed Boerderij Oosterheerdt
in 'n vorstelijke slaapkamer
met 'n vorstelijk bed & bad
regendouche & vorstelijke…
Stil, zonder dorpen, weiden, watervallen
poëzie
3.3 met 14 stemmen
1.886 Stil, zonder dorpen, weiden, watervallen,
Ontzaglijk niets van kart'lig silhouet,
Drijven onwerklijk, blauw op violet,
Op nevelring vergletscherde Alpenwallen:
Als had de vorst op welvend glas gezet
Een wereldfantazie in ijskristallen,
Staan in één vlak, één glorie over allen,
De toppen, verste en naaste, zonder smet.…
Temperatus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
43 de droogkap draait op volle toeren
buiten trekt de vorst zich terug
op het porselein van transparantie schijnt een gletsjer ongemoeid
een scheur loopt door het oude ijs
de winter staat op losse groeven
de dooi zet vroeg in,
het seizoen kent geen vaste
grenzen
buiten schuift een zwaluw voorbij,
binnen wordt de wereld opnieuw
ingetekend…
Herfstgloed in sonnet
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
908 koppig lang hebben de statige bomen
hun groene bladerdek vastgehouden
alsof ze zelf een beetje sterven zouden
wanneer hun dekmantel werd afgenomen
zonnestralen verkleuren zonder schromen
de blaad’ren naar een zachte geelgouden
gloed die nog even kan worden behouden
tot rijp de randen langzaam zal omzomen
maar slechts na twee nachten vorst…
Wintertijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
954 Het grindpad strikt de vorst,
een krakend klittend mozaïek.
Het gras glimt knisperwitte
scherven van gesneden glas.
Donker ligt het groen te derven
in de zwarte stilte van kluiten klei.
Ik kruip onder dekens van dagen
die niet meer te verteren zijn.…
lente
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.093 Ik heb de vlag al bij de deur gezet
en wil de lente welkom heten
maar als ik zo naar buiten kijk
kunnen we het nog wel eventjes vergeten
Ik zie de lente meestal als een vrouw
je weet wel, zo eentje in de overgang
opvliegertjes en koude rillingen
maar dat maakt mij niet bang
Ik heb de vorst alweer vaarwel gezegd
en terug naar winterland…
Een winteravond
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
696 Een winteravond waar de dagen
een beetje lengen, wel nog vorst,
maar hier en daar zijn er al tulpen
te zien, en krokussen en hoor je vogels....
Dit arme hart weet plotseling
weer dat er lente komt, dat liederen
gaan klinken uit de huizen waar de
kinderen het nooit verleren blij te zijn.…
OPLUCHTING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 De apostel brengt zienswijze in zijn stift,
die vertrapten verheft, vorsten laat vallen,
onrecht en zuiverheid nauwkeurig zift.
Maar hoe deze boodschap ons mag bevallen,
verlossend luidt het laatste woord der Schrift:
"Genade van Heer Jezus zij met allen."…
Wintersouvenir in sepia
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 Het wit van oude strenge vorsten
uit die jaren van lang gelee.
Oh, wat kan ik daar naar dorsten,
houten schaatsen en een arreslee.
Het krakend riet rondom de plas
draagt z'n dik berijpte kragen.
De lucht gevuld met ijl gekras.
‘k Hoor de ijzers ritmisch klagen.
Oude vrouwen sprokkelen hout.…
Mijn verdriet van België
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.177 Achter een ronde muur
blinkt een onneembare burcht
zonder vorst, zonder onderdanen,
de dagen zijn er brodeloos geteld,
klimop tiert daar welig in de scheuren
van het aloude ritme, verstikkend het hart
dat druivenranken doet verstokken,
tijdens het neerlaten van de ophaalbrug
met kettingen en ijzeren pinnen verbonden
klonk tromgeroffel…
Civilis
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.883 Wien Neêrland's bloed door d'âren vloeit, van vreemde smetten,
En andr' infecties vrij, en die gedwee 's lands wetten,
Al zijn ze soms wat mal, gehoorzaamt; wiens borst
(Zijn onbeklemde) gloeit voor Vaderland en Vorst,
Die ere hem, die van de grote kamp de ziel is:
Het hoofd der Batavieren, Claudius Civilis.…