Alle inzendingen over vorst

661 resultaten.

Sorteren op:

Tuinfantasie - 10e tafereel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
Nu nog een slokje water voor de dorst: De reiger heeft gegeten als een vorst.…

OPEN STAAN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Binnen Antwerpens schatpaleis waar Schone Kunsten bewaard worden blaast door elke zaal en gang een stille maar steeds wakende adem vorst met wijze kennis alle tijden zoent eerbiedig grote oude werken der reeds lang geroemde meesters waait over herschapen wanden die een nieuw leven begonnen zijn bemoedigt jonge Vlaamse kunstenaars van het bruisende…
Han Messie1 augustus 2015Lees meer >

's nachts

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
de maan, slechts als een kleine sikkel, sluimert in haar glimlach tussen talloos twinkelend vertier hier, op deze koude aarde ligt het water onder vorst de bomen hebben zich teruggetrokken in hun schaduw, met schorsen als een harde korst op eeuwenoude wonden maar daaronder kruipt het leven zevenspikkelig omhoog gevangen door een wrange…
switi lobi24 februari 2016Lees meer >

Swung

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 787
Onder het jassen van de piepers door zeurt de zuurkool pruttelend rookworst welk ovaal het loodje lag na de vorst verstijft in de schuur waar het vroor tijd voldoende om er te ontdooien weigert de kat spekvet om te binden de zure hap niet valt te verslinden alles eerst uit de knoop moet klooien de nep jus uit een pakje heeft geen smaak tooit smaakloos…

de eenvoud in onze jeugd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
in de winter van mijn jeugd stonden de bloemen op het raam als kunstwerken van de natuur maar, het moet gezegd voor dat inzicht kende ik nog geen naam het was wennen deze week met vorst en het schrappen van de voorruit niet meer gewend dan ook nog de verwarmingstand laag in huis even had de oude zwarte kolenkachel zich tussen mijn gedachten…

Zilvergrijs

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 239
Nu klooft zij zacht de uitgeklede bast, bergt de jassen op die ons kleurig staan, en de vorst die ons als gast wil inlijven. Zilvergrijs ademt de streek van de kwast, die de zomer in najaar laat overgaan, voor nu legt ze een kleed op hun lijven…
Wijnand Raben11 november 2025Lees meer >

Recycled

snelsonnet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 570
Op dit WK moet Nederland alweer Het winnen van die sterke Argentijnen. Of zegevieren Messi en de zijnen? In één huis komt dat op hetzelfde neer. Geen leuke avond daar in Huis ten Bosch, Want wie er straks ook wint, de hel breekt los.…

Aanhalig vleit langs mijn schreden

gedicht
3.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 17.220
Daar ik niemands gunsten weiger Vier ik feest bij sluwen, wreden - Vorsten liefst, vol boze lusten, Schenders, die de schepping Gods Vertrappen, met zoveel trots Of zij de sterren zelfs blusten.…

Sporen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 893
al vreemden rond op het terrein Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn Nu ga ik voor het laatst de akkers rond De lege kassen en verlaten erven Dan voel ik mij van binnen even sterven En proef de smaak van tranen in mijn mond Want ik zie in door vorst…

Wandeling na de storm

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
Ontwortelde bomen liggen als gevallen vorsten op het pad, na eeuwen grootse dromen één ongehoorde dreun. En ach, de woest omhoogstekende splinters van wie niet toegaf en werd gebroken, gekraak in de nacht. Wij kijken - houden ons vast aan onze handen in onze handen, de storm voorbij, niet gevallen, niet gebroken.…
boeuck2 februari 2007Lees meer >

ALS JACK & ROSE

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Maart, met vorst nog in de grond En toch steek ik de loftrompet Over het zanderige bed Waarin jij eens je rustplaats vond Ooit sloten wij een prachtverbond Huwde jouw haiku mijn sonnet Kwamen we samen in verzet Tegen wat buiten ons bestond Het strakke burgermansfatsoen Kreeg op ons, vrijbuiters, geen vat We bleven elkaar toegewijd Straks…

Kleine oorzaken, grote gevolgen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
Een beetje vorst en sneeuw en 't gaat verkeerd: de treinen lopen niet meer als een trein. De oorzaak lijkt een immer falend brein: NS en ProRail hebben niets geleerd. - En met de auto's gaat het weinig beter. Beschouw nu eens de wegen van ons land. Daar is het ook een grote puinhoop, want het staat er stil, achthonderd kilometer.…
Aubrey7 februari 2012Lees meer >

Tuinfantasie - 11e tafereel

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
De reiger heeft gegeten als een vorst, de merel wist een wormpje te verschalken, een zwarte kraai die plukt wat aan een korst en eenden zijn de steiger wit aan ’t kalken.…

Draai op pleinen cirkeltjes

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
ik drink je woorden uit de beker van vandaag we smelten zonnig want de vorst bedaart ik winter nog wat in jouw lente door jij waait al zwoeler fluistert zomer in mijn oor licht is zichtbaar krom omdat de zin het woord vermomt spiegelt andere betekenissen maar lach en laat emoties gissen want ik wil spelen in je hoofd niet alleen…

Winter 1.

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.316
Het bleke gezicht van deze maanden waar vorst ooit heerser en blauw van kilte het licht onderhuids deed stralen Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs over de dagen en hoe bitter smaken deze uren in hun wetmatige grauwheid Hoe somber spreekt de stem, geteisterd door de maanden, neergeslagen als een kettinghond richt hij zich niet op, blijft…

Het meisje

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Het meisje Vaak dwalen haar gedachten af naar hem Dan staat zij onder schaars lantarenlicht Deels vrouw al, deels nog een onnozel wicht Vadertje Tijd schrijft al een requiem Het is december, er heerst strenge vorst Zij staat wat eenzaam in een stille straat Hoort zij nu nog van schapen het geblaat Gebalk; de ezel die Maria torst?…

zonder groen blijft het bladstil

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.011
helderheid zijn de nacht aan het vertragen de zon vervlakt in het krachteloze klimmen neigt bij opgaan al ter kimme de lucht is kil, dunnig vlaagt een koude wind, maar zonder groen blijft het bladstil nog kleurt de oogst de bodem wordt al schraler weiden zonder vee steeds kaler het leven trekt zich terug diep in de warme huizen, vorst…
wil melker29 september 2003Lees meer >

Winterreis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
Een magische wintermantel waaronder vredig, fragiel, nieuw leven groeit tot lentezon vorst ontdooit alleen zijn koude echo wordt gehoord. Winterreis...…
Katty wijns10 januari 2025Lees meer >

categorisch metaforisch

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 223
hemels zwarte mazen netten van wetten verkaasden bloemen verwelkomende tenenvazen van de ene verzadiging door het water gezakt de andersom gebogen pijl en poging tot logistieke verering van een zoölogenkentering als een zendeling der ellendige dingen deze status van de enkeling misbruikt vergruisd om de maximaalste woorden ‘moet je eens vorst…
Stoker11 november 2025Lees meer >

KROONPRINS

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 299
Alsof de rode loper was uitgelegd op 't Landgoed NIENOORD in het Westerkwartier, Groningen het rood mooi contrasterend met het maagdelijk wit van 'n dik pak gevallen sneeuw Er hing vorst in de lucht zo voelde ik ook mij in de B&B Landgoed Boerderij Oosterheerdt in 'n vorstelijke slaapkamer met 'n vorstelijk bed & bad regendouche & vorstelijke…

Stil, zonder dorpen, weiden, watervallen

poëzie
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.886
Stil, zonder dorpen, weiden, watervallen, Ontzaglijk niets van kart'lig silhouet, Drijven onwerklijk, blauw op violet, Op nevelring vergletscherde Alpenwallen: Als had de vorst op welvend glas gezet Een wereldfantazie in ijskristallen, Staan in één vlak, één glorie over allen, De toppen, verste en naaste, zonder smet.…

Temperatus

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 43
de droogkap draait op volle toeren buiten trekt de vorst zich terug op het porselein van transparantie schijnt een gletsjer ongemoeid een scheur loopt door het oude ijs de winter staat op losse groeven de dooi zet vroeg in, het seizoen kent geen vaste grenzen buiten schuift een zwaluw voorbij, binnen wordt de wereld opnieuw ingetekend…
silann Nara13 november 2026Lees meer >

Herfstgloed in sonnet

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 908
koppig lang hebben de statige bomen hun groene bladerdek vastgehouden alsof ze zelf een beetje sterven zouden wanneer hun dekmantel werd afgenomen zonnestralen verkleuren zonder schromen de blaad’ren naar een zachte geelgouden gloed die nog even kan worden behouden tot rijp de randen langzaam zal omzomen maar slechts na twee nachten vorst…

Wintertijd

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 954
Het grindpad strikt de vorst, een krakend klittend mozaïek. Het gras glimt knisperwitte scherven van gesneden glas. Donker ligt het groen te derven in de zwarte stilte van kluiten klei. Ik kruip onder dekens van dagen die niet meer te verteren zijn.…

lente

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Ik heb de vlag al bij de deur gezet en wil de lente welkom heten maar als ik zo naar buiten kijk kunnen we het nog wel eventjes vergeten Ik zie de lente meestal als een vrouw je weet wel, zo eentje in de overgang opvliegertjes en koude rillingen maar dat maakt mij niet bang Ik heb de vorst alweer vaarwel gezegd en terug naar winterland…
Moeke11 maart 2009Lees meer >

Een winteravond

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 696
Een winteravond waar de dagen een beetje lengen, wel nog vorst, maar hier en daar zijn er al tulpen te zien, en krokussen en hoor je vogels.... Dit arme hart weet plotseling weer dat er lente komt, dat liederen gaan klinken uit de huizen waar de kinderen het nooit verleren blij te zijn.…
Adeleyd19 januari 2010Lees meer >

OPLUCHTING

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
De apostel brengt zienswijze in zijn stift, die vertrapten verheft, vorsten laat vallen, onrecht en zuiverheid nauwkeurig zift. Maar hoe deze boodschap ons mag bevallen, verlossend luidt het laatste woord der Schrift: "Genade van Heer Jezus zij met allen."…

Wintersouvenir in sepia

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 770
Het wit van oude strenge vorsten uit die jaren van lang gelee. Oh, wat kan ik daar naar dorsten, houten schaatsen en een arreslee. Het krakend riet rondom de plas draagt z'n dik berijpte kragen. De lucht gevuld met ijl gekras. ‘k Hoor de ijzers ritmisch klagen. Oude vrouwen sprokkelen hout.…

Mijn verdriet van België

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.177
Achter een ronde muur blinkt een onneembare burcht zonder vorst, zonder onderdanen, de dagen zijn er brodeloos geteld, klimop tiert daar welig in de scheuren van het aloude ritme, verstikkend het hart dat druivenranken doet verstokken, tijdens het neerlaten van de ophaalbrug met kettingen en ijzeren pinnen verbonden klonk tromgeroffel…
Rob van Tol15 februari 2013Lees meer >

Civilis

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.883
Wien Neêrland's bloed door d'âren vloeit, van vreemde smetten, En andr' infecties vrij, en die gedwee 's lands wetten, Al zijn ze soms wat mal, gehoorzaamt; wiens borst (Zijn onbeklemde) gloeit voor Vaderland en Vorst, Die ere hem, die van de grote kamp de ziel is: Het hoofd der Batavieren, Claudius Civilis.…
Charivarius24 december 2015Lees meer >