6352 resultaten.
Het leven is een kaartspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
955 Het leven is als een kaartspel,
dat eeuwig lijkt te duren.
Met iedere fout pak je weer een nieuwe kaart.
Voor zo lang als het leven gaat.
Tot de stapel op is
En je wijs hebt te spelen,
Met de kaarten in je hand.
Die de tijd en het leven deelden.…
Memento mori
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 werk doen
Zie je bewegingsvrijheid ingeperkt
Meer en meer
Hij is je vriend
Een einde aan al je zorgen
Hij is de voorwaarde voor leven
Je kan hem tegenwerken
Maar dat zal, zoals alles, tijdelijk zijn
Onverbiddelijk wacht hij je op
Verwelkomt je in zijn koude armen
Zijn levenloze schoot
Daar mag je rusten
Daar wacht je niets dan de eeuwigheid…
Kranslegging
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
620 looppad op
de graszoden
daar was
het oneindig
leed
rechts de
zeer droevig
uitziende foto's
opdat dit
nare gebeuren
geen mens
ooit vergeet
jij hebt
veel gezegd
door de
prachtige krans
hiermede neergelegd
eens zal
jouw traan
worden veranderd
in een
glinsterende parel
bewaard in
een heilig
doosje alle
narigheid eeuwig…
Het goddelijk universum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 zacht spelen
lijnen hun spel
van begrenzen
en openen in
een universum
dat eeuwigheid kent
tijdloos is naast
oneindigheid
maar wel zo dat
alles hetzelfde
begin pad heeft
en zich stoeit naar
het paradoxale
einde in een
ander continuüm
met vreemde
superlatieven uit
die schepping
wij hebben helaas
de verbondenheid
uit het oog…
Cirkels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Als de eeuwige getijden,
eb en vloed bewegend in een open wond.
Zwart en wit,
angst voor het donker.
Heftig wanneer je er alleen mee zit,
wachtend op dat ene kleine wonder.
Waar je soms vanuit de verte eventjes naar mag kijken,
een dartelende vlinder ronddansend in stralend oogverblindend licht.…
Uitbundig leven
netgedicht
3.4 met 76 stemmen
329 attractieve
vrouwen en een
lach om te stelen
laat in je
ogen af en toe
een blik zien
die ooit het
hardste staal
heeft gebogen
en jij hebt
juist daar
waar de cirkel
volmaakt rond
lijkt je atractiviteit
vergaard
waar jij ook
verschijnt spreekt
lichaamstaal een
open uitnodiging
is jouw bewegen een
intiem welkom heten
om het eeuwig…
Stilte melodieën
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.037 Laat het met rust
er is geen gedicht
nodig, de beelden komen vanzelf
fluistert jouw eigenwijze stem
in de stilte van jouw
gekoesterde heimwee
op het vorige maand gedolven graf
waar jouw uitdijende schoonheid
slaapt onder smeltende sneeuw
is er een eenzame muziekdoos achtergelaten
om je te vergezellen op jouw reis
naar de eeuwige…
Landtapijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
248 lege wegen
naar elkaar
De windberg steekt er boven uit
en veel, veel hoger nog begrenst
een lichte lijn het landtapijt
Lente, en nog sneeuwt het
boven de mierenmensjes
Wat leven ze toch snel
Eens zo hoog, onaantastbaar
zwevend boven alles
het witte ijs
Dan pas de altijd blauwe lucht
waarin ik mij laat vliegen, veilig
onder de eeuwigheid…
Onbegrensd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
362 De jongen,
Kind nog zonder verleden,
Denkt vader God te zijn,
Zonnetje altijd schijnt,
Beren altijd uit de weg geruimd
Toekomst lijkt ’n eeuwig heden,
Verdriet door moeder weggekust,
Pijn in ’n oogwenk weggetoverd,
De hele wereld in één oogopslag,
Zijn bedachte wereldbeeld,
Waar bergen tot de hemel reiken,
In badkuip oceanen oversteken…
Nageest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
204 Dan fluistert mijn hart,
een zacht lied in eeuwig zwijgen,
een traan die beweegt
door de leegte die alles omarmt.…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 Mijn dagen, met haar op grote afstand,
Verlopen vlotter dan verwacht, lichter,
Te rap om uit te voeren wat de stand
Rechtvaardigen zou van de verdichter,
Die eeuwig twijfel najaagt en verjaagt,
Die ik meen te zijn; op haar achtergrond,
Waar de zon vrijer, door de tijd vertraagd,
Spel heeft, beklom zij rondom morgenstond
De berg.…
pijnboomschrammen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 Eeuwig ploetert hij door
dit verschraalde woud van
terging en pijnboomschrammen
het zweet gutst hem van het hoofd want
hij zal zich dit godenleven lang niet
zomaar laten kennen
soms probeert hij zelfs te vliegen
tegen zijn eigen wijzere weten in
En de wind die
dreigt of zwijgt van alle kanten
zoals hij immer gewend is geweest…
Dagen op aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
136 Zo gaat het leven
van dag tot dag voort
tot het laatste uur slaat
en in de verte
de eeuwigheid gloort.
Dan zien wij het zonlicht
stralen over de glazen zee
zitten wij op blanke stranden
koesteren in warmte
van de Liefde en de vree
voelen Zijn beschermende handen.…
Zonder macht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
36 Verloren in de eeuwigheid,
tot ik de duivel overviel.
Geen vuur of hoorns die ik daar zag,
zijn wezen bleek verbazend zacht.
Als watten, schuim en lichte lucht,
die teder in de leegte wacht.…
Ochtend mijmering
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
871 Komen wij dus vaker op de oude plaatsen
Dan leeft ons lichaam ook voor eeuwig
Dat we nog wel vaker het leven gaan weerkaatsen
Of verandert, eens, ons vlezig zijn?…
Voor liegen een tien.
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.302 Vanaf het begin, heb ik alles van jou doen geloven,
door je eeuwige trouw, te beloven.
Jammer, ik heb het allemaal verkeerd gezien,
Maar voor liegen, krijg jij van mij een tien.…
Melancolia
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.118 Vleermuisvleugelige vrouw,
Die mij eeuwig jong,
't Eeuwig oude lied van rouw
Vaak te voren zong,
Tot ik in de maneschijn
Zacht heb meegeschreid
Met het eeuwenoud refrein:
'Alles ijdelheid.'
Hebt ge hier op mij gewacht,
Denkend, dat ik sliep?…
Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.694 Wie overwint zal deze dingen erven;
maar wie in zonden leeft en niet gelooft-
zijn deel is 't vuur dat nimmer wordt gedoofd;
dit is de tweede dood, die z' eeuwig sterven.…
Liefdes versluiering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.323 , een witte mond, vervaagt
Kristallen wenkbrauwen in een gouden maan
Murmurerend water langs een beïepte laan
Ik vertel niets over besterde ogen,
Borsten vol liefdesvuur, en, opgetogen,
Lippen, die door rozen zijn gevoed,
Nachten van wanhoop onder lavendel beddegoed
Ademtochten, met zachte muziek omlijst
Zonomfloerst haar waarin de eeuwigheid…
KOFFIEHUIS
poëzie
4.5 met 13 stemmen
5.603 En 't eeuwig spel van spelers schijn en wezen,
vast het gelaat, niet te doorlezen;
behoedzaam defensief, maar de sterkte van hen die niet vrezen.
Solidariteit der spel-geruchten,
van de tragies-ernstige domino's, fatum-zwart
tot der biljartballen rood-wit luchtig vluchten.…
HET LIJK
poëzie
3.7 met 27 stemmen
10.963 Wanneer ge God bemint en dient,
Dan voert de dood u, als een vriend,
In ’t eeuwig zalig leven.
En komt dan eens de jongste dag,
Dan zal het lichaam, dat daar lag,
Zich levend weer vertonen.
Dan voeren de Engelen van beneên
U zingend naar de Hemel heên,
Om eeuwig daar te wonen.…
Vragen aan de Spiegel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
605 Ik ben het niet, die spreekt of denkt of doet –
ik ben de klank die in uw eeuwigheid verglijdt,
een veertje, opgeheven door uw wind,
die dwarrelt… en verglijdt in ’t eindloos nacht.…
in paars en te pril lentegroen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.401 ik zag je zonnig
in de kou
de handen diep
in zakken weggestoken
de stoet was zwart
alleen het wit van bloemen
had zijn kleuren al ontloken
in paars en te pril lentegroen
hij was een boom
in jouw tuin vol herinnering
aan een horizon die nooit verging
want zij is eeuwig jouw vriendin
jullie speelden in zijn schaduw
maar het licht werd…
Adzhemyshkaiy
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.267 Steen groeve
Van uit krochten ondergronds
Vochten zij tegen overmacht
Die onmacht vals wraakte
Injecteerden gas erna de bom
Voorwaar de strijd staakte
Zielen eeuwig geborgen delen
In de duisternis van de schacht
Hoort de schreeuw van velen
Nimmer geborgen altijd op wacht
-------------------------------------------------------
Vijftien…
Geheim
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.022 Ergens bedolven onder stof
van gestold verlangen
achter echo’s van psalmen en gezangen
in de laatste kelder van het hof
naast het hakhout uit oude linden
hoop ik het terug te vinden
Een eeuwige schemer pakt kil mijn hand
verpakt het pad in gedoofde kolen
en nauwelijks tastbaar ligt verscholen
het bruine sieraad uit het verre land
Ik breek…
Langzaam aan
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.028 De verandering van ons leven,
Het geluk dat we samen vingen,
Het symbool van eeuwige liefde,
Zoals twee gouden ringen.
Bepalen van een eigen wet,
Doen wat we willen doen,
Het schrijven van een nieuwe brief,
Bezegelt met een zoen.…
Godin
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.114 Iedere avond als de heldere zon ondergaat
en de volle maan opkomt
zit ik op haar te wachten
op de enige en echte godin van de liefde
en ik zal dat eeuwig blijven doen
want ze heeft mijn hart.…
Licthbaken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.410 Zoals ze de eeuwig bezongen Venus
Haar roem gunt
Alsof die een bron van raadsels zou zijn.
Terwijl de aardse zwevers wachten op een komeet
de vervulling, de blijde boodschap.
Waait de zeewind dromen overhoop
en de razernij slaat de romp, Klotsklots,
Spoelt over het dek.
Een dikke duisternis kruipt onder jouw veren.…
De Styx
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
964 ze geen kaartje
met de allerbeste wensen
Ze hebben aan Gene Zijde
zeker geen telefoon
Ik bedoel maar effe bellen
is toch zeker heel gewoon
Hoe weet ik hoe het hen vergaat
als ze nooit wat laten horen
Ik zal ze heus niet gaan bezoeken
om hun slaapje te verstoren
Ik heb trouwens ook geen geld
voor de veerman van de Styx
En zonder eeuwig…
de dag brandschildert licht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.111 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroette muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
het eeuwig rusten is geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven…