5388 resultaten.
Trefwoord
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
610 Ogen schaduwen gebroken tijd
terwijl de stilte kil de klanken
van het woord omvat
gedachten vallen in vergeten
slechts dat ene blijft in monotoon
herhalen klinken
wentelt leven tollend
steeds benauwder
grauwt het hartritme in nood
kanker galmt het vonnis
en dan denk je
ik ga dood
tot vanuit de diepste angst
een kracht oprijst…
Brekend in een kus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 Door de schaduw
in mijn rugzak
besta ik niet, al
was het maar voor
even de dorst gelest
uit de tijd van gisteren
voortgestuwd en
aangevuld met andere levens
blijft hij mijn vriendin,
zwanger van een aanstormende golf
eerst veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn…
Manier om te overleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 Wie de beloofde glans
van z'n toekomst doorstaat,
draagt een bloeiende woestijn
in de ogen, vermomd in de
schaduwen tot aan de dageraad
in waar hij tot bedaren komt en
hij de jaarringen van z'n leven kent
die echo's gevormd in de medeklinkers
en geschreven in de stemmen van de wind
tot aan de ouderdom door de jeugd
verstomd de…
Overvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
823 uit een glas het vloeibaarste deel beleef
van kop tot aan de verdraaide voet
druppels de lippen doen verbleken
in het prisma van kristal zijn opsmuk kiest
weerloos in elk detail zonder inhoud
weggesneden waarin ik naast schijnbare
schoonheid een dreiging vermoed
vervalt de levenszin tot splinters van geluk
in dat een mens in z’n schaduw…
Deemoedig?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 verlicht door de
vleugels van de tijd
koestert het de contouren
van het lichaam, gouden randen
aan een moegestreden horizon,
de diepste nerf
van een zwijgende nacht
de zwakste lichtjes
feller stromen
op de gespiegelde achterzijde
van de dromen om
aan de schaduwen
ontkomen,
de zingeving
gewogen in gewichtloosheid
in alles…
Boswandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 Wolkje aait zachtjes
‘t ideële levens sprookje
een thuisloos dromen bestaan
wanneer jij afstand
in stilte kan overbruggen
is jouw zwijgen tijdloos
hoogtij van zomer
tooit zich nu
mens hoge varens
onder bomen schaduw
omgevallen stammen, takken
mos, bosgrond en grassen
strijden tegen droogte in luwte
wandelaars slenteren
over ’t…
nabijheid
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.337 Ik weet nog van Siena's oude poorten,
van de schaduw van een struise cypres.
was het ooit beter kersen en dadels eten?
Jij in mijn robuuste schoot,
een hevig moment van malse gratie.
Ga nu maar, onzegbaar kind,
ploeg akkers en lijd honger
laat je bijten door de noorderwind
maar schop de jakhals van je vege lijf.…
Nooit alleen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Jezus, Hij begrijpt mij als ik mij alleen voel
Wanneer mensen mij soms in de steek laten
Dan weet ik dat Hij mij nooit zal verlaten
Hij kent mij en Hij alleen weet wat ik bedoel
Zoals mijn schaduw altijd bij mij is
Zo weet ik, is Jezus ook steeds bij mij
In mijn hart voel ik mij dan rijk en blij
En ben ik veilig bij Hem, zeker en gewis.…
Illusie of afknapper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Slechts wolken kunnen vreugde verdrijven
donkere schaduwen die licht doorboren
alleen in somberheid te beschrijven.
Dan trekken kou en regen diepe sporen
door al mijn mooie dromen van die nacht
en mijn pen houdt die dag stil de wacht.…
Dodenbeeld in West-Vlaanderen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.947 De boer die in de schaduw zit van het bleke beeld.
De bomen die buigen voor de wind van de zee.
Zijn ouders hebben het lapje grond gekocht
waar hij tot het kraakbeen in de modder stak.
Hij was een begaafd student.
‘Iets in de wiskunde,’ zegt de boer.
Het beeld werd gemaakt naar een schoolfoto.…
Zonnestilstand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 Een oude tuin, prieel, Griekse sculpturen
Symmetrisch lage hagen, rozenbogen
Een bijenvolk met nectar volgezogen
Klimop en mos op scheefgezakte muren
De zon blijft vlijtig schaduwen borduren
Van schepsels, zingend, dansend, opgetogen
Een oude tuin, prieel, Griekse sculpturen
Kastanjes, marshmallows en open vuren
Bedekt met sneeuw gooit alles…
Waar ik was
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 werd zogezegd gedwongen
om veel in mij uit te luiden
dat vroeg om actief verzuimen
in het heersende ritme
van de verslavende gewoonte
het was de overdadigheid
opgeslagen in hoofd, hart en ziel
die mij verplichtte te ordenen;
de buitenwereld had mij verleid
nochtans ieder weet heeft
aangaande zijn achilleshiel
ik trachtte in de schaduw…
Bemin en verzet?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
368 In het snijpunt van de dag glanzen
paddenstoelen in het schemerlicht,
vloeibare sporen zonder naam, uit
de maan sluipen schaduwen over
hun kantelen als een monotoon gebed,
om steeds langer te worden en zichzelf
te delen die door de wijzers van de
klok zijn uitgezet waarin ik mij
verpoppen laat in een cocon van de
naderende winterslaap…
In hernemen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
466 je ogen lachen
zacht zing je
een reeds lang
vergeten lied
waarvan het
refrein mij ontroert
alleen je vingers
bezigen het
vouwen van lucht
een kleine
aandachtvlucht
die jou ontgaat
en een lichte
schaduw op
stilte en rust
achterlaat
onopzettelijk
of juist gemaakt
ik zie je
vingers stillen
tussen restanten
die langzaam
uiteenvallend…
Een spring-in-’t-veld (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
527 ze komt, om de hoek, en hoopvol
kijkend naar ’t spel van deze morgen,
een meisje met de blije verwachting,
nog in de ziel van een engel geborgen,
vol van licht en natuurlijke achting
ik zou haar willen troosten
wanneer een dag haar zal bezeren
of een schaduw voorbij schuift
ja, ik zou trachten haar te beschermen
als de nacht een lach verdrijft…
De gewenste string
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 mensen zijn frivool
zichtbaar in nacht-
clubs en discotheken
speurend speelt
de muziek met
haar beat in op
losse eindjes om
die te verbinden
tot de gewenste
string naar het
begeerlijke einde
ze zuipen schuiven
en snuiven alles
wat voor handen is
voor de ultieme
kick die orkanen
het zwarte gat laten
vullen waarvan de
schaduw…
Een (levens)verliefde parasiet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 zomerseks als plakmuggen,
strontvliegen in de ijzige schaduwen
zelfvoedend als parasieten,
geschonken door het licht aan het rode zand.…
Nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
447 eenmaal in het bloed
Al doen ze soms oubollig aan
De nescio'tjes van titaan
Of omgekeerd, vergeet dik trom
Dat is passé, komt nooit weerom
Tenzij de helden van weleer
De nooit vermoede wederkeer
Beleven in een sprookjesland
Als erik, bomans' foliant
Nooit was een kind dat las alleen
Met pietje bell en prikkebeen,
Kruipt uit z'n schaduw…
De herfstmelodie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
431 herfstmelodie
zijn kleuren in
het aroma van
volle slagen
die de bundels
langs zijn pad
lijnrecht formeren
verder verschrikken
vogels vliegen op
uit hun verborgen
schaduwplek
op weg naar
verbondenheid
weg uit zon
en het gebrom
van prikkende
en gemeen
stekende insecten
mensen kiezen het
donkergroene loof
dat koel gehouden
wordt met schaduw…
(staak de) strijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 in eindeloze strijd tussen Israël en Hamas
verscheurd door woede strijd en haat
lijden velen onder zinloos geweld en kwaad
leven mensen in de schaduw van de dood
kinderen spelen niet in zorgeloze vreugd
groeien op met geur en geluid van verderf
die van dag tot dag weer de hoop vernietigt
op het echte leven met, voor en naast elkaar
waar…
Om nooit te vergeten
netgedicht
5.0 met 45 stemmen
450 de dagen
zijn weer vol
met veel jou
ik zag in een flits
je gezicht in
herkenning bij
het omgaan
van de hoek
jij vleugde
onze geuren en
even verder
dook het
bekende blonde
staartje op dat
kittig wiebelde in
een kleurige strop
ik voelde me blij
zoveel van jou
en mij heel
warm dichtbij
ik lachte stil in
de schaduw met
een verliefd…
Het ludieke spel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 in samen
stappen
probeerde
ik steeds je lach
te vatten als
ik jouw speciale
intonatie hoorde
een verborgen
woord dat
heden of toekomst
duidde waarvan
ik wel zo af en
toe de klok had
horen luiden
ik stapte
expres op
jouw schaduw
zo dat de zon
op je haren scheen
in het ludieke
spel van de wind
we lachten
ieder om de
eigen…
Een joyeuze cadans
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
544 ik heb
je gemist
de resolute
stap in het
doelbewuste
gaan van het
neusje uit de laan
je karakteristieken
zijn voor intimi
herkenbaar het
bewegingsbeeld
heeft een joyeuze
cadans zodat het
lijkt of jij danst
wind en wolken
zijn voor jou
gemaakt omdat zon
voor het juiste
comfort zorgt die
met licht en schaduw
het spel contrasteert…
dorpsgod
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
468 denk aan meerdere middel-
punten van één cirkel
en zweet door de duisternis
van ’t instinctieve ‘Es’
op schoteltjes geserveerd
als crème-des-levens-filosofie
één lichtstraal
en de schaduw
rolt naar de zon
of ‘t licht tolt
als ’n dwaling
[rond]
cirkels in cirkels in cirkels
‘t lepeltjesmeisje gedraaid
in één omlijsting gegrepen…
De Zonnebloem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
704 waar eenzaamheid zachtjes bloeit
en stilte door de kamers groeit
komt zij als zon op iemands dag
met warmte, woorden, zachte lach
een bloem van zorg, van trouw en kracht
die zelfs in schaduw vreugde bracht
ze opent harten, geeft ze geur —
De Zonnebloem, een stille fleur
met huisbezoek en luisterend oor
een wandeling, een praatje, steeds…
Gedoofd licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
409 In mijn land bloeit alleen maar gedoofd licht
de schaduw volgt mij bij elke stap weer heen
De huizen spreken soms, en tonen hun gezicht
En ik verdwijn in zwijgen als een steen
Ontstoken wordt er niets meer, zelfs geen gesprek
De dagen sluieren eindeloos voorbij
Een ontmoeting bergt men op in een gebrek
Alleen het water klinkt nog zij aan zij…
Voeten in klei
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
319 Vrolijk plukt ze een pluisje, tikt op een neus,
staart naar de vrouw in het bleke gewaad,
die in de schaduw van de hoge muur staat,
en haar doet denken, aan die wijze leus.
Ze lacht als ze de vouwen in haar rok leest,
een generaal haar bestraffend aankijkt,
terwijl de dag de talrijke ramen poetst.…
mijn spirituele vlinder
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
351 ze kwam uit het onzichtbare
gedragen door een adem die
niet van deze wereld leek
een vlinder als vloeibaar zonnegoud
haar vleugels trilden als gebed
elke aanraking smolt oude schaduwen
laat los wat je niet meer dient
open je voor wat geboren wil worden
minuten lang werd ik aarde en
tempel tegelijk
wortel en bloem
adem en ziel
voelde…
Sweetvoice
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
320 vraag ik mij af
of nee, waardóór
lag u den ganse nacht
doorwaakt te bed
had u om twee uur dan
geen thee gezet
als het genoeg was lag u
op één oor
Of droomde u slechts dat u
slapen ging
het zou, na wat u zei
mij niet bevreemden
ook ik droom soms van
paradijsontheemden
waar mijn gemoed als dichter
vaak aan hing
Kom uit de schaduw…
Wonderkind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
193 Moge dit vuur de jaren weerstaan,
en zonder schaduw verder gaan.…