5046 resultaten.
Im Abendrot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
566 En samen met het rustend land
stolt stem en sterft het laatste lied,
op ‘t scherp van d’ijle einderrand,
in ‘t zwichten van het laatst verschiet.…
Landuitwaarts
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 Je stem klinkt zo ad rem en hartverwarmend,
zo typisch Belgisch en uitgelezen, scherp als
van een strenge meesteres, maar ik ken je.
Ik droomde dat ik ooit met jou in een warm
bad jou werd en dat mijn ik godzijdank
oploste als in een zoutzuurbad.…
Waterzon,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
596 De waterzon speelt met mijn blote
voeten in een uitnodigend spel als
een tevreden kind en ik voel de
donzen stem van de lentewind,
beleef de zot – en zoetheid van
kleine dingen die mij omringen.
“We leven, om naast de zotheid,
de schoonheid te zien, verder
blijft het afwachten”
Kahlil Gibran…
Als glas
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.481 verheugen wenen
Dood is stilletjes verdwijnen
laat harten zomaar verstenen
Ik denk aan jou en glimlach
zo lief en zo trouw als jij was
De warmte die je me schonk
blond haar doorzichtig als glas
Dood is dood en plots verlaten
niet meer kunnen aanraken strelen
Voorbij alles wat vrij kan ademen
gedachten die stoppen met delen
Ik hoor je stem…
Dichter bij de bron
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
597 “, vraagt de
zonnegod in vurige tongen
aan de waternimf die haar hand
door haar zilverlokken strijkt
en haar ogen goedkeurend laat glanzen
Alsof het sterrenlichtjes regent
spreekt zij met gouden stem
wanneer de nachtegaal
van haar woorden drinkt
Dit alles is de tempel van de ziel
het al waar ik in leef
opgetekend in de schoonheid…
ZIJ KOMT
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.642 En, snelgewiekte liederen der bossen,
Stem aan èn zang èn lof! En, klimveil, dat
De slanke, diepbeminde beuk omvat,
Druk hechter aan de twijgen u, de rossen!
Voorzegger, die uzelve roept, o, kom,
En roep uw „koekoek” duizend blijde keren,
En fladder aan, vergulde vlinderdrom!…
In de oogst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.166 ."
Toen zei er een met stille stem
„Wie ruilde zegt van ons met hem?"
En allen lachten. Geen
Aan wie zo 'n leven zonder vreugd
Aan wie de rijkdom zonder jeugd
Benijdenswaardig scheen.…
"Benedenloop",
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Buiten meandert de rivier ver
gebleven van de stad, laat z’n
stem tot mij klinken, neemt
geruisloos het slib van de
gedachten mee als libellen
geruisloos op een berkenblad
in de waan en ongestilde hoop
naar de benedenloop zonder
ervan te drinken.…
Herfstwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
626 regens maar gauw komen
wolken schud ik uit hun rust
bladeren blaas ik van de bomen
hoge schuimgekopte golven
razen razend naar de kust
Ja dit is het ware leven
in de ochtend of de nacht
waaien, blazen om het even
lekker hard en soms wat zacht
in het oosten of het westen
om de zuid of om de noord
niets kan mijn humeur verpesten
mijn stem…
Jij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
627 Je schouders hangen naar benee, alsof ze willen roepen
Knuffel me zacht, je had gelijk, ik wil weer van je snoepen
Je haren verward, je kleding verwaaid, het is moeilijk jezelf te verzorgen
Je armen draaien, je ogen glijden, op zoek naar wat uitzicht voor morgen
Met knikkende knieën en een wit gezicht loop je naar me toe
Je zegt met zachte stem…
Zeegolvende artieste
hartenkreet
0.7 met 6 stemmen
843 (voor Halil Moustafa)
Je lichaam zwelde op
gaf alle liefde aan het publiek
terwijl je tedere stem ontroerde
en iedereen roerloos op zijn stoel
vurig hoopte dat je geen octaaf miste
want Griekenland zelf trilde in jou
en de Middellandse Zee haalde adem
in de etherische klanken van je
zeemeerminnenzangprestaties
die Mozart, Beethoven…
GROEIENDE EINDER
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.606 De rappe stem van hamer en aambeeld waait
over de heuvels om mee te zingen
met roepende bomen, danst in kringen
onder jong avondrood, dat lokkend laait.…
Vrouwelijkheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
875 Hoor het lied en de stem van de moeder.
Luister met gesloten ogen.
Het lied van moeder aarde weerklinkt.
29 mei 2008 8
Ries van Meerten…
Een oceaan van levende gezichten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 Hoe de eenzaamheid zich losrukt
uit het hoefgetrappel van het nachtpaard
de stem die uit muren klinkt en het hart
laat schitteren als de zwaluw, pijlsnel
langs de eeuwigheden van de dageraad.
Hoe het onzichtbare pad
zich openbaart aan de lichtende ogen
van de sprekende pop, de zinnen zich
herschikken naar het cadans van geluk.…
Tegen de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 stilte trekt voorbij het raam
ik luister naar de eeuwigheid
verbonden aan een koord
een alfabet van zegen en hoop
mijn zoektocht naar jou
is nimmer voltooid
zo jij mij laat dromen
over de toekomstige nazomer
jouw stem is een droomgebied
mij terugbrengt naar een melodie
zonder disharmonie een onderdak
waar schoonheid woont
als een…
In het hart van de zwarte roos
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
699 Haar stem donkert de kamer,
de herinnering
De tijd knarst zijn tanden,
bijt zich stuk op een tapijt van vlees
Het vlammend oog, het haardvuur
en weer die herinnering...…
Meisjes
gedicht
3.7 met 7 stemmen
8.423 Van kop tot teen onaangeraakt
liggen zij, met allemaal dezelfde stem
dezelfde moeder te bespreken.
Wat ze zoal zijn telt alle eeuwigheden
in hen op. Dat stil en zonbeschenen delen
van leeftijd, lichaam, zonnebrand.
Maar over het zand lijkt een vreemd,
steeds lager grommen aan te zwellen
en jaagt een rilling door de rij.…
Levertransplantatie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 Door medicijnen haar volume voos,
dicht de ogen,
in haar stem een open buis,
waardoor ze niet kon praten.
Om de slangen niet te storen,
aarzelde ik lang
haar blote schouder aan te raken
en ik kreeg het koud,
zij had alleen een laken..
Als verboden
legde ik m’n hand op ‘t hoofd.…
MYCENE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
678 Het is een eigen vondst
Agamemnons gouden masker
waarin ik Ensor zie
gij erkent hem niet als nazaat
van uw vergane macht
waar leeuwen brullen mijn gelijk
reeds eeuwen later na uw sterven
ontstond hij in het nieuwe land
waar men hun taal verdeelde
zwakker dan uw stenen poort
doch o zo schoon van stem
zij overtreft nu Klytaimnestra
zo…
Op school
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.769 Eentonig bromt de stem der lerares.
Het woelig meisje wendt zich om en gluurt
naar gindse tuin, waar 't bieke honig puurt
en zomerzonne blinkt op bloem en bes.
Op de enge schoolbank zwiert de blonde tres.
Hoe vaak heeft niet haar blik zich blind getuurd
naar 't strookje blauw - de hof is hoog ommuurd -!
- ‘Die blijde vogels!…
Stille tekens
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
877 op het pad der weemoed
spreekt de taal zijn stille tocht
Een plaggenhut markeert verlatenheid
wanneer koude mijn ogen blind traant
De windhoos blaast een boomkruin kaal
lenig dansend
herfstig sjansend
wat meteen de adem stokt
En waar mijn geest de winter wacht
waarin ik jou zo naarstig zoek
met handen blauw gevroren
draagt jouw stem…
Aan de zee bij Katwijk-Binnen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
748 Hoe hij omkwam op de klippen
en zij hoort nog zijn stem.
Een laatste golf neemt haar dan mee.
Er is aan haar wens voldaan.
Kijk, daar zinkt zij naar de diepte.
Zij zal naar haar lief toegaan.
Daarmee komt zij aan het einde
van dit liedje aan haar end
en zinkt als lijk nu naar beneden
in de armen van haar dooie vent.…
Weg is de toekomst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Je hoort niet mijn stem.
Je ziet niet mijn verdriet.
Je kijkt alleen naar hem.
Ik was zo stom.
Je dreef van me weg.
Kwam 's avonds laat thuis
en ineens niet meer.
Wat was ik stom!
Het huis is nu leeg.
De kamer is stil.
Mijn hart is verkild.
Ik was zo stom.
Ik was doof en blind.
Ik zag het pas
toen het te laat was.…
VAN EEN LIEF VROUWENBEELD.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 Hoe klinkt uw stem, hoe rolt uw woord,
Een zuiver Vlaams en rein akkoord,
Dat meest nog mijne ziel bekoort,
Omdat uw hart niet werd vermoord
Door 't Frans.…
Aandacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.708 ‘k je stem niet meer kan horen,
voel ik me niet verloren.
Beter voel ik aandacht nu.
Doodstil hangt ze tussen foto’s,
de vier muren.
Tussen elke toon van de muziek
kan ‘k haar ook horen.…
Bladzijde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
741 Ik kan verdragen dat je hier niet daar
of niet ergens bent, ik kan ertegen dat
je geen gedaante hebt, je stem geen kracht
meer vindt naast alle doden bij elkaar
als alles in elkaar beweegt levend
of niet soms gekend of onherkenbaar
verward zover men ziet
ik weet niet hoe het komt dat ik je mis
uitlegbaar dat alles dragelijk begrijpelijk…
VISITE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Door stijve witgeknepen lippen
(Haar stem sloeg in haar mond tot gruis
Omdat haar echtvriend wilde ontglippen)
Knerpt een mevrouw benauwd: naar huis!
Het is gezegd: en allen rijzen,
Bedanken, fooien, groeten! spoed! -
In de besloten paradijzen
Sluipt Adam weg en Eva woedt.…
RUWE BOLSTER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 kutgrijpers en befbeesten
een juf uit de 2e klas noemde ze
treinconductrice omdat zij soms tegen haar
aanwijsstok stond aan te rijden
de directeur heeft ze een keertje
aangesproken als chique schoolsmeris
en werd daarna van school afgetrapt
later heeft ze naam gemaakt als schrijfster
en stond maandenlang aan de top met haar
boekenweekboek ‘Stem…
Wolken van beschaving?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
443 duizelingwekkende toon van de wind
zijn hoon wuift de vooroordelen weg, hij heeft de
gestolen zielen van de wereld ingelijfd,
dan is het verhaal van de ruïnes snel verteld en
jaagt op de overgebleven wolken van beschaving
wat dood leek komt tot een wederkerend leven
er gloeit begrip op de bakplaat van het zonnelicht,
de fluisterende stem…
DE LIEFDE
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.021 Soms zwijgt de sprekendste bewustheid,
Wanneer de vrees haar stem verheft,
Daar 't hart, gefoold door ongerustheid,
Zijn eigen toestand niet beseft.
De Liefde, tuk op veinzerijen,
Die zij zich zelf te ontveinzen tracht,
Heeft zich al menigwerf in lijën,
Door schuldeloze list, gebracht.
ô! Mocht ik iets de hemel smeken!…