4281 resultaten.
NOOIT MISSCHIEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 Oh, hoe heb ik op U gehoopt en nooit misschien
Heiland, om bij U te verkeren
toen ik verlaten werd in donkere nachten
Heb je de trek van de ganzen gezien
zo hoog in de lucht en dat zij gakkend zingen?…
CONCREET
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
512 ============================
07.00 uur: een vrachtwagen rammelt en remt
de werksoldaten starten de machines
hameren in putten, lachen in loopgraven
mager onkruid verlangt stilletjes
naar de platonische kus van een bui
of het eind van deze zomer
van god verlaten mensen rennen
als honden in de regen,
afgeplakte ramen, waar weduwen en…
Caramba!
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
488 Al sinds de kat van honk is
in Den Haag
Houdt niemand die daar zit
de boel Bij1
Sylvana heeft op tijd het schip verlaten
Het zinkt, maar hoe dat kwam
is steeds de vraag
Zij is een zeer welopgevoede dame
Zij zit in 't Amsterdamse parlement
Zij komt uit voor haar mening - Suriname?…
Onderweg
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
480 Waar komen ze toch vandaan
om op een bepaald moment weer weg te gaan
Het zijn degenen die onze winters hebben verlaten, trekvogels
die zonder enige weerstand van beneden hun zoektocht leiden naar de vrijheid.…
Vertel me dan over oorlog voeren
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
320 Zeg me dan waarom oorlog zo goed is,
Als de echo van verdriet ons nooit meer verlaat.
Waarom niet kiezen voor een pad van verzoening,
Waarin we samen bouwen aan een wereld vol bloei.…
MOLENKOREN (tijdigheid van het weten)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
288 Dit zwaartepunt van het denken
waar woorden geboren worden,
als klanken strotten verlaten,
zin en betekenis vormen,
samen stromen gaan,
uitmonden
in gedeelde beelden,
overeenkomen,
uitdrukken,
willen.…
Hemel der onzichtbare coördinaten
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
784 citaten
Haar volgorde verward
gegooit
tegen empathie
empatisch, schrijnend
deed het diepe gevoel
verdwijnen
wat bleef, een bodem
welke zich nimmer
luid hardop toeliet
tot openen, enkel
de poging
die geen naam durfde
te dragen
wat tussen hen
lag de breuk, naar
dragend verschuiven
zoals vleermuizen
dezelfde
grot verlaten…
Schrale veren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
362 Het rare gezicht van een
bewegend bekje
dat praat zonder woorden
en knikt naar zijn plekje
alsof hij iets weet
maar het net is vergeten
of liever nog even zichzelf
wil beten
een vogel die plots zijn
takje verlaat
alsof hij te laat is
voor iets dat niet
bestaat
hij rekt aan de tijd die
dun wordt en kraakt
doet alsof haast hem…
Versleten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
84 ik ben oud versleten uitgedragen
door onbeschreven tegenslagen
nooit zo laag gezakt als nu
nu ben ik terug bij af
loop weg van waar je mij verlaat
en merk dan dat ik nooit zo raad
waarom en wat er misgaat
ik bedenk het achteraf
in de golf van graag vergeten zijn
in een leeg huis met een dicht gordijn
is blijdschap soms een blijk of schijn…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 Maar angst voor de verlatenheid hoort er niet bij.
Hij vaart met de borst vooruit, tartend het dorre, dode riet;
bang voor de diepe afgrond van het noodlot? Nee, dat is hij niet.…
Vaarwel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.490 Na goed overleg mocht je toch met ons mee
en ging als eerste je familie verlaten.
Ik vergeet het nooit, je kroop in mijn nek,
je was zo lief en ik hield je goed in de gaten.
Eenmaal thuis voelde je je direct op je gemak
je kreeg een mooi plekje al was het bijna nacht.…
Duizenden namen zijn er gewist
gedicht
4.0 met 7 stemmen
7.928 Nog nooit hadden ze hun dorpen verlaten.
Neem me mee – neem me mee.
Ik leef met de angst ver te zijn.
Ik omhels mijn verborgen plekken.
De zoete herinnering aan de herfst.
De zoete herinnering aan het land,
aan de nacht, aan je aanrakingen.
Langzaam vervagen
Gruwelverhalen volgen, zorgen voor paniek.
Verlaten steden branden.…
Adem van de Hemel
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 Zacht waait Uw adem in mijn gelaat
streelt de nevel in mijn gezicht
Weet ik, wat er ook gebeuren gaat
U mij nooit, nee nooit meer verlaat.…
twee minuten
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.316 twee minuten
laten we stil zijn
om oorlog, om haten
om hen die gedwongen
hun huizen verlaten
Endlösung, zuivering
het blijft gewoon moorden
maar laten we stil zijn
't is te gek voor woorden
laten we zwijgen
het is toch gebleken
dat het geen zin heeft
harde woorden te spreken
Ghandi, Joes, King
het blijft gewoon moorden…
Brusque
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.078 omsloten en gevormd
door woest gebergte
woonde een man
oud en versleten
in een huis van steen
hij kwam er nooit
en zou Brusque nooit verlaten
want deze man
kende slechts de paden
rond zijn stenen thuis
zijn levenswerk muren
scheef als een lach
grimassen van steen
waarmee hij vocht
zolang hij zich herinnerde
met de bergen sprak hij…
Fluitend naar beneden (alsof er niets aan de hand is)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
896 Er komt een einde aan alle dagen,
en is de wereld woest en verlaten.
Bommen komen vanuit de grijze lucht,
en zullen fluitend hun doel treffen.
Volkeren slaan massaal op de vlucht,
al lijkt niemand dat nog te beseffen.
Ik kruip, gelijk Lennon, in een bed,
en zal 7 dagen lang om vrede vragen.
Er zal vast door u worden gewed ...…
Conte tragique
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.096 De eenhoorn en de wilde zwanen
vervlakken reeds, van wit naar grijs,
verlaten schoonheid mijn gezel
in dit gevang van sneeuw en ijs.
Een toverspiegel vol van tranen
dwarrelt ook in scherven neer
en hertoont mij duizend maal
geschonden schatten van weleer.…
Winnen en verliezen...
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
2.161 doen we het weer,
we willen dierbaren niet kwijtraken,
maar het gebeurt keer op keer
Zal het winnen en verliezen,
nooit in evenwicht komen,
we hebben niks te kiezen,
kunnen alleen maar hopen en dromen
En dat doe ik dan ook maar,
niet wetend wat er komen gaat,
het is een klein gebaar,
aan ieder mens die net als ik ooit,
dit leven weer verlaat…
Mijn eigen wil...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
893 En verdwijn in me alsof je er nooit meer uit gaat,
want vanavond is wel een beslissing,
een belofte, dat je me nooit meer verlaat,
voor het voorkomen van een vergissing
Je moet het zien als een soort trouwen,
wij samen gaan het doen,
een mooi leventje opbouwen,
dat begint met simpel een zoen.…
ZWERVERSLIEFDE
gedicht
3.5 met 110 stemmen
74.289 Laten wij zacht zijn voor elkander, kind -
want, o de maatloze verlatenheden,
die over onze moegezworven leden
onder de sterren waaie' in de oude wind.
O, laten wij maar zacht zijn, en maar niet
het trotse hoge woord van liefde spreken,
want hoeveel harten moesten daarom breken
onder de wind in hulpeloos verdriet.…
LAATSTE WIL VAN ALEXANDER
poëzie
4.7 met 29 stemmen
2.488 Dat, als ik het paleis verlaat
en langs de grote weg mij richt,
een elk mijn schamelte ontwaar'
en worde door mijn lot gesticht.…
FINALE
poëzie
4.0 met 7 stemmen
3.315 ’
- ‘O laat mij g’loven in de trouw,
ik wil U niet verlaten!
noem mij der eeuwen Eva vrouw
mijn min moogt gij niet haten!
Er is geen hart, dat in mijn hart
zo dorstig dorst te dringen
als wen Uw droefnis en mijn smart
in ’t nachtlijk uur vergingen.…
metamorfose
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
825 schuilplaats vliegensvlug
trek me daarin rustig terug
in die zijden witte cocon
kan niemand meer aan me komen
kan me dan geheel bij zinnen
andermaal gaan bezinnen
kan mezelf daar aan gaan leren
een waardevol leven te leven
het zal wel keihard werken zijn
zo komt er een eind aan de pijn
ik hoef mijn lijf niet te haten
kan deze schuilplaats verlaten…
De bosduif
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.738 Zit gij op 't verlaten nest alleen?
Is uw geluk nu weg?
Zij geeft geen antwoord, hoe gij roept.
Uw klacht verscheurt mijn hart.
Veel meer misschien dan iemand ooit,
Deel ik uw treurigheid.
Ook ik, gescheiden van mijn vriend,
D'enige in 't heelal,
Die mijn gehele hart bezit,
Ben hier zo gans alleen.…
Kantoor-erotiek
hartenkreet
4.2 met 40 stemmen
3.783 ze zijn kant op
haar blik was kruisgericht
Met zijn lid tussen haar lippen
haar ogen naar die van hem
kon hij geen woord meer zeggen
slechts een hijgende stem
De climax was gigantisch
geen druppel werd gemorst
haar honger was gestild
daardoor ook haar dorst
Snel de boel op orde
na een passievol gevecht
heeft ze het kantoor weer verlaten…
zoveel moois
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.226 tv
luxe schepen doorklieven golven
dieprode kleuren van zeilen
het prachtig blauw van de zee
de snelheid van het leven
een vliegtuig komt los van de grond
verdwijnt achter wolkenmassa's
het blauwe heelal verblindt
haar schoonheid stilt mijn stem
een vrouw rekent af bij de kassa's
een nieuwe mantel doet haar leven
als kind zo blij verlaat…
De laatste lente
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.337 wenste
Hoe onbegrepen heb ik mij gevoeld
als mijn kroost mij kwam bezoeken
en hoe verward was ik soms
als ik jou zocht, in fotoboeken
Waar heb ik jou niet gezocht
met als drijfveer mijn verlangen
en waar eindigt toch het zoeken
door die eindeloze gangen
Waarom kon ik jou niet vinden
in die lange vijftien jaar
waarom moest je mij verlaten…
De Schemering.
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.028 Zachtjes, bijna ongemerkt verlaat de schemering met de rust en stilte deze mooie plek.
De plek waar we altijd samen zullen zijn.…
Amstelveense weg
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.490 Refrein
Maar je was toen gegaan, had mij toen verlaten
jij had niets meer te zeggen of uit te praten
je zei, ik ben leeg en heb niets meer te geven
ik wil bij je weg, zei jij, en verder met mijn leven.
-----------------------------------------------------------
Toelichting.
Van de CD 'Industrial', volumn 04 van Paul Vinken.…
Depri of verrukt
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
1.269 mij stervenslief
tweeslachtig worstelt mijn karakter
met zwart en wit in schel contrast
het zwart liegt dat het vreselijk barst
en wit vult de scheuren dik met blaster
toch is het zwart niet te oversneeuwen
blijft immer nog zo pijnlijk dominant
ik wil de spanning overschreeuwen
licht in mijn stem ebt weg in zwarte wand
ik voel mij verlaten…