5642 resultaten.
Context ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 Blijf moedig ouwe dichter
schrijf je pen niet stuk, anders
blijven boeken zonder lezers,
verlaten onder stof, vergaan tot
kruimels van gedachten, die
je opveegde voor je ziellepartners
weer herhaald op een andere morgen,
wachtende op de teksten die je brak
in het samenkomen tot een gilde,
waarin het nog ongeboren kind van
taal…
Under a yewtree
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
557 In Painswick heb ik mijn gemis begraven
Nabij een Yewtree op de dodenakker
Het maakte opluchting en vreugde wakker
Een rouwkoetspaard, bevrijd, begon te draven
Toen kreeg het vleugels en verkoos te wonen
-Zijn vlerken werden wolkenwit geverfd -
Waar een trawant zijn inspiratie werft
Om die bezield aan dichters te vertonen
De poëzie in Painswick…
O schone poëzie melodieën uit de ziel geboren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
459 poëzie die nacht en stilte door
Zicht baant de weg door ruimte en
Door grotten: bespot door zotten is de pen
Van hen die uitwellen in zonnegloed
Wat lieft en leeft in 't trots gemoed
Schone en trieste melodieën waar
De zoete geur van rozen en passieflora
Hangt in ' t wonderbare licht daar
Waar we de liefde voelen stromen
In dichterlijke…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 in de schaduw van
de tovertuin doemt
vergrendeling op
verwonderd peinst de
boer over de os die
plots viool spelen kan
met vuur en magische
veer schrijft een nachtelijke
dichter onverdroten voort
kinderhanden tekenen
het ei in de buik
van de rode hen
de lantaarnpaal
neemt de benen
samen met het licht
een man met één voet…
NIEUW UIT OUD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
343 gedichten komen voort
uit oude bronnen ook al
geeft men dit nooit toe
het blijven altijd
optelsommen van wie
of wat of waar of hoe
nooit worden ze prijs
gegeven want je wil als
nieuwe dichter overleven
wat geldt in deze tijd - blink uit
ontsta als het kan uit originaliteit
uit inspiratie: een door god gegeven ‘zegen’
maar…
Rita Smits, dichteres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 heeft
ik ken haar niet
weet niet eens
of ze nog leeft
gevormde zinnen
bij haar
rijmen
veel beter dan de mijne
Westerwolde
natuur, sfeer
zet ze ongelooflijk
raak neer
winden zagziggen
schapen die loom liggen
witte wieven wuiven
dansen op een tange
niet ik, zij heeft
die woorden gevangen
Westerwolde is wijs
met zijn Groninger dichters…
Orpheus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Zelfs Sisyphus ging zitten op zijn steen
Toen Orpheus met zijn liefelijke klanken
De wezenloze schimmen bracht tot janken
De Hellehond werd pup en wel meteen
De dichter - zanger won en hij ging heen
Met lopend achter hem die hij bevrijdde
Mits hij niet omzag tot de zon hem wijdde
Hij zwoer het, schraapte al zijn moed bijeen
Toch werd hij…
Edelsteent zon
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
378 ik wilde altijd al
meegenomen worden
je blikken delen
genieten van jouw lach
zelfs je schaduw zou
ik dragen zodat ik nog
wat dichter bij je was
zou graag dromen
langs je ogen je
zien komen in een
onverwachte stap
de kleine schrik
later toch het handje
voor lief evenwicht
je edelsteent zon
uit gebroken licht
regent lente met
geloken…
Angst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Een spontane dichter ben ik,
die iedereen met gedichten,
vrijmoedig bevrijden wil.
Angsten,
die we in de ogen durven kijken.
Mensen,
die weer onbevangen vogels zijn.…
Talen zonder woorden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
583 Zo goed moeten woorden zijn,
die dichters schrijven.
Verliefde mensen stamelen ze.
Ze smoren ze nog liever.
Met een zoen.…
WOESTE BAREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Gezonde dichters en schilders op het schip
genieten van wilde schommelingen,
voelen zich hecht en zeker als een klip.
Uitdagend brullen waterwelvingen,
hebben een witte, gekrulde schuimlip;
daaruit klinken tijdloze vertellingen.…
Dolleman & bloemenvrouw*
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
603 Dolleman draaft rondjes dwars door de stad
op zoek maar een adres dat niet bestaat
kinderen stampen in een regenplas
een achteloze dichter legt het vast
Mooie meneren en dure dames
wentelen zich in satijnen lakens
blote bloemvrouw danst een gat in de lucht
de wassende maan reist mee en lacht
Wolken boetseren schapen en wolven
moeder brak…
Uitzending gemist: Eleanor Rigby
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
471 Ik weet heel goed wat liefde geven is
Ik weet ook wat het is om het te krijgen
Zou ik als dichter daarvan moeten zwijgen
Dan wordt gebrek een dubbel kommernis
Werd het tweevoudig, dat erosgemis
Dan zou ik het ook dubbel laten wegen
Je veux l'amour heb ik nimmer verzwegen
't Is een psychofysieke
ergernis
Wil elckerlyk niet naar 'n engel…
Van ditjes, datjes en vooral rijmelarij!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
605 huisman
Stevig met de (af)was
Van vandaag en gisteren
Soms voel ik me een Koning
Sierlijk soms zelfs protserig
Voor en boven m'n omgeving
Soms voel ik me een slaaf
En soms ook verslaafd
Aan dat wat niet goed was en is
Soms voel ik me zeer goed
Veelal dan weer te goed
M'n manisme wint bijna altijd
Maar meestal voel ik mij
De dichter…
SCHOOF IS GEEN RUTTE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
574 en sinds vandaag ook AD-Dichter (z.b.):
Schoof is geen uitslover
en de bijzin in de kop
"Alleen het appeltje ontbrak nog"
hapt leuk, maar is in feite smakeloos
Dames en heren, Nederlanders plus
Schoof is geen Rutte
Hij is een actieve hetero
en dat maakt een wereld van verschil
om te beginnen in Nederland
Schoof is een DOE-MAN
dat…
De Schipper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 De bange schipper vaart zijn boot
Op zijn kleine houten poot
Steeds iets dichter naar de dood:
'Aan de levenden gegeven
Om niet eindeloos te beven
Valt de dood ons toch wat zwaar
Naar het ernstige verheven
Nog belangrijker dan leven
Want met de dood is alles klaar
Alles wat we voelen konden
Heeft ons aan onszelf verbonden
En daarmee…
DOLLE NERO
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 De alleenheerser
van het Romeinse rijk
trachtte in eigen paleis
en tijdens lange reizen
zich te laten gelden
als zanger en dichter
zijn vermeende kunst
werd door wijze raadsheren
te wonderbaarlijk
voor woorden gehuicheld
terwijl ze achterbaks spotten
vol groeiende afschuw
met de verwaande keizer
de burgers van Rome
juichten hun gebieder…
Angústia
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.957 Maar ik weet dat de zee en ik
Des nachts hetzelfde voelen,
Om één leed tezamen woelen
Op ‘t oeverloos bed tot een snik.
Zo zocht ik om te vergeten
Dat ik alles verloor om een vrouw;
Maar waar hij ook door haar schijnt bezeten,
Word ik toch weer gedompeld in rouw.…
O, zomer!
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.075 Maar 'k hoorde uw zangren 't lied des lijdens zingen,
Toen ze op heur hand de scheidenskus liet drukken...…
't Is zomer, zondagmorgen, een toneel
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.677 De herinnering
Voel 'k trillen in mijn keel, en 't is me, als zing
Ik stil: Anges des cieux, portez mon âme.…
Wereld
poëzie
4.2 met 23 stemmen
4.000 O herten die nog zijt van hare strikken vrij
Vliet verre van dees trouw- en liefde-loze prij.
Al isse nog zo schoon versiered en bepeireld.
Vraagt niet, hoe kan het zijn dat zij zo goddeloos,
Zo eer-vergeten zij en overgeven boos?
Helaas! het is omdat de wereld is de wereld.…
Wat is de reden?
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.046 Het is zomers buiten
zonnestralen verlichten de lucht
toch zo koud van binnen
diep in mij
en slaak een zucht
wat is de reden
dat jij bent weggegaan
naar het dal van de doden
of juist de tunnel des lichts
zo ver weg bij mij vandaan
misschien was het je tijd wel
zoals je zelf zei
maar ik heb je nooit gelooft
enkel de kou die jij hier…
MAAR 'T ALLERZOETST ...
poëzie
3.6 met 16 stemmen
6.979 Nog zoeter dan zijn smaak is mij de aroom
Des wijns, wen ze, als de geur dier rode bloem,
Aan 't glas ontwelt, en mij bezwijmlen wil ...
Maar 't allerzoetst is mij die beker, zo
Daar, siddrend, drupplen lichts in trillen ...…
Breda
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.209 huizen nog altijd in hun burcht
van geadeld bloed, de rechte rug verhaalt verwurgt
de waardigheid, toen men nog om Gods genade bad
Brabants parel ontkwam niet aan toorn en afzijn
kende droeve dalen en weet wat de eeuwen geeft
die krachten zijn gebundeld in de stad van serafijn
Breda verspeelde haar water, maar haar land dat leeft
de tand des…
Aan dezelfde (Lucas de Heer)
poëzie
3.8 met 37 stemmen
14.787 Neen, neen, maar wel getroost de beker met de drank
Nemen van Godes hand gewillig en in dank
En met dees Psalmen zoet zijn bitterheid vermengen,
Die ik u t'samen wil met deze beker brengen.…
Morgenlied
poëzie
3.3 met 19 stemmen
2.365 Maar de grootste gift van allen
Is uw eigen lieve Zoon,
Al Uw lust en welgevallen,
Deelgenoot van Uwe troon;
Die voor ons op aarde kwam,
Om te lijden als een lam;
Om ook ons de weg te wijzen
Naar des Hemels paradijzen!
‘Laat de kindren tot Mij komen’,
Aldus spraakt gij, lieve Heer!…
ARM HUISGEZIN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.867 Onder ‘t duister dak gedoken,
strooi en vodden altegaar,
heel onttodderd*, half gebroken,
staat des werkmans woonstee daar.
‘t Kaafgat*, omme- en scheefgetrokken,
vallen gaat; en daar, deureen,
liggen afgerolde brokken
bruingebrand al, gruis en steen.…
In een vriendenrol
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.602 In milde glans ontluikt voor onze treden
Een bloei, des nijvre plukkers waard,
Wiens oog niet, afgedwaald, voor bij 't Genoeg van Heden
Op 't Veel van Morgen staart.
Dat zó - mijn Vriend! - dat zó ons heil moog' duren!…
Berlijn - Oberbaumbrücke
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
845 alsof het resten van de muur zijn
waar ik onafgebroken tegenaan loop
zonder brug is geen andere kant te bereiken
het water kruist de weg in een schuimende goot
in alle gaten aan de overzijde zoek ik een lief
kniel neer om in kleine letters op de muur te lezen
“sie blickt aus dem Fenster während in ihrem Rücken die
letzten Blaschen des…
Hoeksteen en meteoor
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
819 Als één onderdeel
ontbreekt, dan werkt het hele systeem niet
wat geldt voor elke levende cel:
Hoe kleiner je de dingen maakt, mijn lief
des te ingewikkelder de werkelijkheid
voor jou en mij, hoe innig gebonden ook
Zo begint het eerste kreetje
schept kringen waarin het heelal ontstaat
vergaat en zichzelf opnieuw worden laat…