5913 resultaten.
Vingers vinden pluizen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
566 je bent wat traag
antwoorden zijn vaag
denken lijkt langer te duren
door het in de verte turen
in theatraal gebaar
zoeken je handen mee
vingers vinden pluizen
als tijdelijk houvast
wij tasten samen af
of dat wat wij hadden
nog kan vonken maar
er blijkt slechts een zwart gat
dat onontkoombaar
groter wordt
waarvan jij de randen…
Kleine oorzaken, grote gevolgen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
458 De oorzaak lijkt een immer falend brein:
NS en ProRail hebben niets geleerd.
- En met de auto's gaat het weinig beter.
Beschouw nu eens de wegen van ons land.
Daar is het ook een grote puinhoop, want
het staat er stil, achthonderd kilometer.…
Medaillespiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 Bij de gratie van een ander perspectief
lijkt berekende grond toch minder stevig.
Ik spiegel mij aan de andere kant,
de frontale aanblik pijnigt mijn ogen.
Immers, een aanslag op gezond verstand
behoeft niet meer dan minzaam gedogen.…
de hond
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
705 Ook lijkt de hond door mij beschouwd,
de meeste tijd gelukkig,
terwijl zijn baas bij tijden is,
onhebbelijk en nukkig.
Wat is de bron van zijn geluk?
Als ik u vragen mag.
De hond leeft bij het heden,
hij geniet elke dag.
Prediker 9:4b…
alles alleen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.440 Elke dag een lach op haar gezicht
Ogen die altijd stralen
Met haar lijkt al je pijn verlicht
Je hoeft nooit alleen te dwalen
Een prachtig hart van goud
Nog nooit iemand ontmoet
Van wie iedereen zo houdt
Er is alleen maar voorspoed
Bij haar zijn er altijd zonnestralen
En anders is er nog het maanlicht
Ze is altijd aan het stralen
Nooit…
Een staande plant
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.397 Het lijkt wat egoïstisch dat ik wil
dat jij als laatste van ons achterblijft,
met stilte om je heen van jou alleen.
Maar tussen jou en mij is een verschil,
want jij bent jonger, jij kunt ergens heen
waar ons verleden langzaam overdrijft.
--------------------------------------
Uit: ' Hopper's Holland, 1973.…
Engelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.344 Dit is de nacht, zingen ze,
want niets is wat het lijkt.
Kom! Zie! Hoog hier boven.
Een nieuwe ster schijnt krachtig;
vanuit de duisternis schijn een licht.
Kom! Droom je door de nacht.
Kom! Droom, en morgen zal je hart het weten:
je dromen zijn kostbaarder dan goud.
Je dromen zijn kostbaarder dan goud.…
Schildervriend
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
947 geen mensen komen
klopt jouw hart
in schilderstreken
je kleurt het zwart
terug in het landschap
vergane glorie maakt plaats
voor duisternis en hoop
in het grauwe moeras
verzaken ambtenaren in groene taken
verstand verjaagt gevoel
die ziel gaat voor de wanhoop
op de loop
het koninkrijk is spoedig
een land van dwazen
liefde lijkt…
Opa
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.380 Opa is duizendjarig
en van glas, lijkt het.
Stoot je hem aan, dan begint er
een fijn koperen mechaniek te zingen
in zijn borst: ik heb het warm,
te koud, zit op de tocht.
Zijn eigen handen
zijn een vale nevel voor zijn ogen.
Hij denkt dat bomen brancadiers zijn
- 's winters wit, altijd beweeglijk -
en morst dagelijks van angst.…
Wat is van waarde?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
710 O laat ons teder zijn, begripvol en bereid
om steeds weer nieuw te worden, te kijken
met de ogen van het kind, verwonderd en
verwachtend, zeker van het licht dat
soms verdwenen lijkt maar dat toch
telkens weer zijn kracht hervindt.…
ZOEKTOCHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Kan de weg niet vinden
in deze steenhoop van de stad
Kille druppels, koele monden
kussen trachten steun te geven
Ik wil de weg die ik ooit vond
maar die weg lijkt afgedreven
Harteloze winden, kille stenen
geen die door dit somber gaat
Ik moet door, volg mijn benen
geen die ooit die weg verraadt
Koude nachten, alleen duister
zelfs de…
Niemandsland.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
549 En het lijkt alsof ik mij waan in een stuk
niemandsland.…
Krimpt de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 bestaan
je de standaard toegeëigend
van lak aan alles krijgend
als het feesten maar niet stopt
want de beesten zijn nog los
maar in demping
van gevoelens krimpt de tijd
tot een meedogenloos vervelen
omdat niets je meer kan schelen
bent je dieptepunten kwijt
in de roetsbaan van het leven
ook de hoogtepunten zijn vergeven
wat blijft lijkt…
In flower powers piek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 geschminkt
in authentiek decor en
zonder spel wisselde het jaar
de buitenkant gordijnen dicht
deuren driemaal in het slot
samen eten van de geschafte pot
onzichtbaar bleef
de vrijheid die wij toch
in deze jeugd vergaarden
met wilde haren
kwamen kleuren en muziek
in flower powers piek
het terug zien van dat strak
geordend leven lijkt…
Als alle deuren dicht zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Je weet niet waar je heen moet gaan
En denkt dat niemand van je houdt
De wereld lijkt dan zo kil en zo koud
Je voelt je verschrikkelijk ontdaan.
Maar bij God staat de deur wijd open
Hij nodigt je uit om binnen te komen
En wil je met Zijn liefde doorstromen
Bij Hem kun je zo maar binnenlopen.…
de uitgeschilderde rots
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 in hoop verzucht verzet ik mijn
schreden en inhaleer het offer
dat mijn adem draagt op waarden
van gekrenkt papier, het heden lijkt
voortvluchtig als de tijd mijn
smeken vertraagt
ik zoek in de uren van droge
prielen en graaf het refrein
in het gras van donker aarde terwijl
de einder vlucht op het teken
van de ondergaande zon
het kluchtig…
Het haventje van Oud Beyerland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
921 Het water dat een toevlucht neemt,
bevangen lijkt door eigen spiegelbeelden,
blinkt terwijl het voorbij stroomt,
dan plots voor even weer verdwenen
naar buitengaats haar eigen horizon..
Verslingerd aan de oude rivier
bij een keerpunt net buiten deze haven
raakt men vanzelf verder terug..…
Verschieten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
534 water
mijn tijd heeft minder haast
toch is het alsof ik
sneller ren naar later,
naar eindeloosheid word gezogen
het is al maar vaker groen
een groeiend kind
het kind dat allengs
volwassenheid bemint
ik word ingehaald
vaker in grijs vertaald
ook als het ware doorzichtig
praat als vanzelve omzichtig
haast tot zwijgen toe
het doel lijkt…
Tektoniek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Het schijnt fascinerend,
Het lijkt onschuldig.
Het blijkt destabiliserend,
Machtzucht is ongeduldig.
Russen drijven op machismo,
Chinezen op materialisme.
Is dit echt zo verrassend,
Of historisch determinisme?
Het botst in het Westen,
De Krim verdween.
Een conflict tot op het bot,
Azië gaat er mee heen.…
Hofvijver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 Weerkaatst blijmoedig weelderige wanden
Van hoogbejaarde dommelende panden
De vensters geven geen geheimen prijs
Het zonlicht tart dit stadse paradijs
Waar mist en luwte immer samenspanden
Kastanjes langs de oevers knarsetanden
Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs
De vijver geeft aan stemmen geen gehoor
Hij is een wijze zwijgende getuige
Lijkt…
BRUGGEN BOUWEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 enkel zwart en wit
Zou ik je kunnen laten geloven
Dat leven meer is
Dan wat jij ziet
Een nieuwe dag
een mooi geschenk is
Waar je dankbaar van geniet
Als ik met je zou kunnen praten
Je aanspreken
op een ander
en dieper niveau
Zou ik je kunnen bereiken
Heeft dat eigenlijk zin
Of kan ik beter zwijgen
Jou hiermee niet belasten
Want het lijkt…
Iemand verliezen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
780 verdriet wie kent het niet
verdriet bij een scheiding
heftig verdriet zoals je vaak ziet
Iemand die dierbaar is, te verliezen
hoe dan ook een wisselend gevoel
gevoelens die je niet kunt beheersen
iets wat gebeurt met een doel
Je gaat op zoek naar onbeantwoorde vragen
je gaat iemand missen tot en met
je bent er helemaal niet bij
je lijkt…
lentemorgen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
632 Een morgen zonder zorgen het lijkt zo fijn.
Een morgen samen zijn...
Plots schrik ik wakker.
Die lentemorgen zonder zorgen die is er niet.
Alles is donker en zwart.
Geen bomen vol groen of kinderen die spelen in het plantsoen.
Bommen en scherven.
Politieke leiders en strijders die het leven bederven.…
Analfabetisme
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
591 Het lijkt zo vanzelfsprekend dat wij
Kunnen lezen wat anderen schrijven;
En kunnen schrijven om door anderen
Te worden gelezen. Maar hoe beangstigend
Moet het voor een grote minderheid wel
Niet zijn om dagelijks te moeten maskeren,
Dat men deze vaardigheden moet ontberen;
Want de analfabeet verbergt graag zijn
Schaamte en pijn.…
Schildermodel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Zij lijkt sprekend op de vrouw,
die bij Christian Schad
op 'Zelfportret met model' staat.
Terwijl ik mijn ezel verplaats,
ligt zij te mokken op de canapé.
Uit de fruitschaal neemt ze een banaan
en ze kauwt die als een bever op,
als een elektrische heggeschaar.
Dan gaat ze even staan
en maakt ze een opwindend gebaar.
Ik zeg: 'Stop!…
Levensreizigers 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Dat lijkt maar zo want het voelt alsof,
ik gisteren pas begon met leven. Nee.
De wereld staat al miljoenen jaren stil.
Er is niets, niets nieuws onder de zon.
Het is de mensheid en het zijn mensen,
die in sneltreinvaart veranderen.
Zij zijn het die rusteloos op reis gaan,
door een zeer begrensde ruimte,
binnen een afgemeten tijd.…
De winter wacht weer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Die mij lijkt toe te
roepen: 'ervaar mijn schoonheid';
en het zal lijken alsof ze op deze
manier om mijn aandacht gilt.…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 drijvende ode
verschijning als lichtgedicht
schoonheid in de gracht
talloze snaren
symbolisch in de spiegel
speels in de speeltuin
onzichtbare band
bindt mensen en culturen
verschillend van vorm
echt of illusie
het gesprek doet de ronde
voor identiteit
dromen door het licht
beste vriend van de mensheid
hoe vreemd het ook lijkt…
Spaties?
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
446 de gesluierde waarheid voor ogen
die ik in een onafhankelijkheid las, in
spaties tussen het praten en het zwijgen
creëert een grootsheid van het onbevlekte
woord, verdwalen we in een ongebleekte
zekerheid, verscholen teksten zonder geluid
tot aan de oude horizon,
die steeds verder reikt
dan de realiteit en vaak
anders is dan het lijkt…
Wereld oh wereld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 gelaten loop ik door
straten vol met kuilen
vol met gaten
rood het tastbare bewijs
van dood, altijd op de vlucht
levensloos in moedersschoot
harteloos volg ik school, kleurt lesstof broos
nutteloos zo lijkt het want
iedereen is geslaagd werkloos
geweren klinken honderden keren
al lijken kogels mij niet te deren
zal ik blijven of 'm…