5664 resultaten.
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
2.8 met 10 stemmen
3.235 Het was daar stil stil stil --
Ruisen van waskaarsen,
't knappen van vlamamandelen,
de lucht goude as -- schaarse
leliën lagen op mijn sprei te wandelen.
Ik ben geboren als een bloem
brekende in de bleke lucht
als 't guldene lente is in de lucht,
de velden nog wat sneeuwbevlucht,
goudene lucht, sneeuwgrond rondom.…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
3.4 met 41 stemmen
4.496 Het was daar stil stil stil -
Ruisen van waskaarsen,
't knappen van vlamamandelen,
de lucht gouden as — schaarse
leli'n lagen op mijn sprei te wandelen.
Ik ben geboren als een bloem
brekende in de bleke lucht
als 't guldene lente is in de lucht,
de velden nog wat sneeuwbevlucht,
goudene lucht, sneeuwgrond rondom.…
Het kleinste verschil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.059 (Naar de kus van Gustav Klimt)
Beroemd voor zijn schakeringen van bladgoud
Verspreid op wenskaarten en kalenders
Vergeet men al gauw
Hoe hij waarde hecht aan betekenis
De diepte in het doek vermijdt
Bezwerend van glans en toon
Stoffelijk zoals men het met rode ogen bewaakt
Spiritueel zoals hij reikt naar een zedig orgasme
Het kan altijd…
WANDELEN (2)
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
994 achterlatend twee reigers
klapwieken geruisloos eendenpaar
schrikt op vliegt snel weg van mij
rattenval in tweede zijsloot toont
van ver beweging achter gesloten
entree een witte vlek panikeert
een meerkoet zwemt onrustig met
jongen rond bezwaard stap ik verder
schakel thuis dierenbescherming in
interventie geeft diezelfde dag nog
extra glans…
verlangen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.572 Herinner je het slingeren tussen puin en fortuin
het uur van vertrek
Broeierige sterren leken zich te verhangen
aan mijn trillende schaduw
Gedachten vulden de nacht
Herinner je de glans, als vers geld.…
Jouw gezicht .....
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.891 Een stralende lach op je gezicht
ogen die fel staan maar ook kunnen verwarmen
'n blik starend in de verte gericht
Gedachten die heden en verleden omarmen
Af en toe een rimpel op je voorhoofd
'n peinzende rimpel wel te verstaan
eentje die je stralende lach verdoofd
waardoor de blik somberder kan staan
Maar dan komt er weer die glans
die…
Nacht
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.600 Nu aan de open hemel staat
De vaste rust van uw gelaat
Zo sterrestil gerezen -
Tot grauwe dag de vooglen wekt
En met zijn floers uw glans betrekt,
Zullen wij samen wezen.…
Zachte Tinten
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
2.462 Sterven langzaam aan de hongersdood
Hun vleugels zwakjes kleuren verbleekt
Gevangen gedoemd tot water en brood
Hun leven lijkt op een bedevaartsoord
Als stervenden zoekend naar restjes hoop
Kneuzen gefladder tegen beter weten in
In een luchtkasteel klaar voor de sloop
Kleuren doorlopen van de zoute tranen
Zelfs illusies verbloemen nu hun glans…
De Planeet.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
3.548 Als zij, mijn glans-planeet,
draag ik een volk van zorgen,
toch vindt mij elke morgen
tot strenge gang in heldre vreugd gereed.
Wat bergt zij, wonder-ster,
voor vreemd, gestaltrijk woelen?
Kent zij mijn licht bedoelen?
Eens ken ik 't hare - als is zij nóg zo ver.…
- Als waarheid leeft -
hartenkreet
4.2 met 41 stemmen
1.491 Als waarheid leeft,
opgebouwd uit overlevingsreflexen
als onbuigzamheid realiteit heeft
en de zon, ze legt haar lichte glans
op jouw gezicht van ondoorgrondlijk ijs
weet dan vol vertrouwen
elke innerlijke waarheid heeft haar prijs.…
- Oud zilver -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
614 Oud en versleten,
oninteressant en per opbod verkocht
de zilveren kandelaars werden gezocht
het zilveren theeservies moest gaan
het werd gepoetst en geblonken
oud zilver niet meer van onze tijd
heeft allang aan glans verloren
achteloos bezweken en weggeschonken.
Geef mij antieke boeken om te lezen,
ze staan nu onder het stof.…
Sinds de Hemel werd gesloten
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
2.693 God had zelf notabene
nu zijn koninkrijk verzegeld
en verlaten voor een bankje
van het winterpaviljoen
waar hij kon omzien naar de mensen
die zijn wintertuin bekleedden
vol met glinsterende paarden
die hun glans hadden verkregen
van de draaimolens die draaiden
als een spinnewiel bij nacht
voorbij een toverlint van lichtjes
in de sneeuwgeworden…
BURGERKRIJG
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.183 En toen zij daar kwamen met luister en glans,
Toen wapperde een rouwvlag van toren en trans.
De Dood sprong van 't slagveld en vloog hen vooruit,
Hief 't kind op de zetel en maakte het buit.
---------------------------------------
uit: De oude huisvriend (1882)…
Gij hebt gezegd
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.810 Gij hebt gezegd: „de vrouw
Wier ogen in Uw ogen lezen,
wier lippen bloeien op Uw mond
en door Uw wezen schijnt verwezen
en slechts Uw taal en zin verkondt,
heeft dag noch uur gekend de trouw
en was U nimmer tot Uw heil;
haar voze hart is vuig en veil;
zij heeft Uw geld en goed verdaan
en alle glans Uw naam ontnomen.…
TERUG-BLIK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.520 'k Hief weemoedig het oog,
Maar daar tintelde omhoog,
In haar glans door de Tijd niet te doven,
De immer vriendlijke ster
Die me als kind reeds, van ver,
Zo vaak sprak van de woning daarboven.…
Overwinnen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.061 De glans raakt los van je gelaat.
En je voelt dat je er alleen voor staat.
Zeker is het nu moeilijk.
Hoeveel kan iemand dragen?
Jij bent een vrouw zo sterk
en zoekt je afleiding in het werk.
Bleek je gezicht, verdwaasd in de kamer
leeg van binnen.
Gehaast lap jij de ramen om het leed dat
er is te vergeten.…
Winterkind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.655 De klokken klinken,
de laatste glans van de verlichte dag
sterft heen,
het wordt kerstavond, het wordt nacht.
Haast heilig oogt de kerstster prachtig
boven aller aard', rood
Brengt knusse winterse kerstsfeer,
gezellig kersttafereel, schitterend
in huis en ook aan haard.…
Babel
gedicht
2.2 met 4 stemmen
1.107 We vrezen
geen orkaan of vorst die kraakt, eren de dageraad
met verwachting en glans. Grijnst het lot ons gunstig
toe, zijn we volgelingen op elkaars heldendaad.
Bedreigt op een dag een glimp van redekunstig
stagneren de voltooiing.…
Voortschrijdende Kerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 en Donar
horen de Blijde Boodschap
over Christus' leven en helend Woord
Zaligmakers geboorte
verdrijft het midwintervreugdefeest
de vereerde boom met bewaard fruit
mag in latere eeuwen blinken
als Kerstboom vol broze ballen
bij al het wereldgebeuren
verschijne in de waakzame geest
een spar die uit de hemel neer daalt
overal stralende glans…
Moeder bij der wiege.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
985 De handige moeder hangt om de wiegenhemel
Van kransen en kronen een krinkelbont gewemel
En wacht, dat het wichtje van zelve stil ontwake,
En blijde bij de glans der bloemen blake.
En schoner schikt zij steeds de geurige schat,
Die vervenwisselend blinkt van blad tot blad:
Daar opent het bloedje ongewekt zijne ogen -
En zie!…
Blomme
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.123 Maar kyk, dis 'n fees wat my oog gewaar
van blommetjies, blommetjies aanmekaar,
op ranke stingel oor graffie en steen –
soos graan op die lande, aaneen, aaneen;
soos kindertjies selwe in feesgewaad,
in hupp'lende dans op die windjie se maat;
spierwit hul kleertjies en roserooi –
die sonlig se glans op hul hemelse tooi.…
Aan New-York (5)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
782 Al schudt gij ongelovig 't hoofd:
Wat glans die niet wordt uitgedoofd,
Wat licht dat niet werd overschenen?
Carthago viel en Tyrus zonk,
Venetië zag Lisbon wenen,
Toen 't zegelied aan d' Amstel klonk!…
het jaar verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
498 huis
om mij heen groeien, soms traag,
soms ook onverwacht snel
bomen naar de eindige top
ook zij gezegd; de waarheid vertelt
dat ik steeds meer alleen mijn schouders draag
en de rug meebuigt in een verder gaande wind
maar voorwaar, ik zeg u, mijn gerijpte ranken
met rode en groene druiven komen steeds dichterbij
het is de zuiverheid en glans…
Een hopeloze brief
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
624 Waarom gaf je mezelf geen teken
was jij dan niet voor mij bezweken
zag jij de hunkering niet die in mijn ogen lag-
de glans op mijn wezen toen ik jou verschijnen zag?
Jij was een ster die voor me straalde
mijn levensweg bepaalde
ik weet niet wie ik moet loven
als jij je licht voor mij gaat doven.…
Het wonder van Salvador
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Dwaallichten, zwalkend als dolende zielen,
zochten wanhopig hun weg naar de winst,
de glans van het brons spoelde weg van hun hielen -
de schim van hun trots meegevoerd door de wind.…
Geen bloed, geen angst?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
504 vlinder van de nacht die de
vlam van tijd weet te ontwijken
de dag weer breekt, om gelijkheid smeekt
de geur van bloesem wat alles in zich
heeft wat het leven geeft en neemt
daaruit moet het beste vaak nog komen,
convenant van vrijwilligheid,
alle volmachten intens overleefd
gloeiend in de ongerijmdheid van de
zon, vernist met de glans…
hoe wit met hoe velen
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 meer uit het hoofd het woord
waldgänger niet wijken het fluorescerende ochtendbeeld van melkbloemen of sneeuwklokjes genoemd zijn geneeskruid verhoeden wordt gezegd dat het denken wegkwijnt flikkeren op
in de veranderende kleuren van het licht en hoe ze ’s avonds knikken naar de aarde als ze slapen
zo zeldzaam mooi is een dergelijke slaap de glans…
ongekend jou vieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 voor jou de bron blijft
waarin jij jouw kinderen wassen laat
naarmate zo de jaren jou verstrijken
geniet je meer dan je ooit vermoedde
de pracht van de mooiste vindtocht
die jou doorgeven laat wat jij krijgt
door voor anderen te zijn wie jij bent
dankzij dat wat zij voor jou betekenen
daarom ook vieren wij in deze jaardag
jou en de glans…
Kiki
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 Mesker, die Kieks aces telt
Torent ze uit, in kracht en prijzengeld
-------------------------------------------
KI
Kiek was een alfavrouw maar
ook heel zacht
Met Raymon bij zich als een "stille" kracht
De coach met wie ze traint en huilt en lacht
De praatpaal die haar pusht uit alle macht
Als zij de zege greep kwam op haar konen
De glans…
Melkweg in de lucht
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
416 Melkweg in de lucht
stil glijdt het licht door de tijd
geen begin of eind
Onder sterrenboog
vraag ik niets en krijg alles
een adem lang licht
Liggend op mijn rug,
gedragen door de draaiende aarde,
strekt zich boven mij een rivier van glans — een boog van
sterren, eeuwen onderweg, stil en helder, als een belofte die ons teder omarmt.…