9585 resultaten.
Een enkele traan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.279 Met schoenen vol lood
zitten we nog even bij elkaar
hier loopt ons spoor dood
ja, het einde is daar
De toekomstvlam gedoofd
maar geen verwijten meer
alle woorden zijn geroofd
zelfs stilte doet zeer
Ik kijk je nog even aan
je draait je hoofd opzij
ik zie een enkele traan
huil je die voor mij?…
observatie (herziene versie)
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.625 Je ligt, je slaapt
tussen de stilte
van je haren:
je gezicht mooi,
je neus als ooit,
je mond als nooit,
je lijf als ook,
je geur als vrijheid.
Ik kijk naar je:
hoe weinig woorden
zijn er nodig waar
geen taal de liefde doet
ik zwijg 1 woord
Ik kijk 1
Lief 1
Jij.…
Sprankje
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
11.552 Als de nacht de wereld sluit
het licht verkoopt
de gracht nog even glinstert
weerspiegelt waar jij loopt
De mist slechts wazig
niet meer dan fijne dauw
de lichten doven
bij de buren en bij jou
Dan valt de stilte even
in mijn hoofd
is elk sprankje licht
werkelijk gedoofd…
Alleen
netgedicht
3.8 met 87 stemmen
15.756 Bedroefd verteer ik lange nachten
tranen sluipen in mijn dromen
die mij niets dan stilte brachten
en in lange rijen komen
ik denk aan hoe gedachten
zich verzoenen in een baan
en in lange slierten wachten
om nog eens door mijn hoofd te gaan
Niets dan leegte en verlangen
niets geeft aan mijn pijn gehoor
slechts weemoedige gezangen
klinken…
leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.101 niets is wat ‘t lijkt
de zon cremeert
zwevend in kleurige stilte
kristalhelder plastisch
de natuur lieven
en ondanks de werkelijkheid
hopen vinders vergeefs
want alles werd al gezocht
de herinnering aan ‘t verlangen
verslindt het leven
zingt tussen de scheuren
van het onverhoopte.
sunset 06-08-2007…
de supermarkt voorbij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.401 ik had er even
geen boodschap aan
direct links, C1000
Volendamlaan recht
doorfietsen
richting Ockenburg, want
mijn ouders liggen daar
mijn moeder voor de eerste keer bovenop
eindelijk zijn zij klaar
en ik vind rust in visite
mag de stilte genieten
op de weg terug
waar ik node koop
om te overleven…
De stoel & zijn dichter
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.099 Hij praat met de stilte,
wordt moe van zichzelf.
zou een stoel willen zijn
kon hij comfortabel
in zichzelf gaan zitten
schrijven dat hij gelukkig
was. En was dat dan ook.…
Wanneer de vogels zwijgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
919 Steel niet mijn illusies
van achterhaalbare waarheid
in de geboorte van jaren
die mijn spiegelbeeld verscherpen
Laat mij nog wat dromen
in dit vergroende veld
waar wind boomkruinen streelt
en bloemen de aarde benevelen
Maar wanneer de vogels zwijgen
neem ik jouw vleugels over
maak mij dan ademloos
in de stilte van één tocht…
21 jaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
861 gedenk miller en de zijnen
deze canadese dode vrienden
gedoofd in de bittere nacht
begraven in veluwse grond
in de kerstmaand van 1942
gedenk hen twee minuten
en luister naar de vogels
tijdens de stilte op 4 mei
ze zingen de hoop op vrede
hoog in het prille groen…
woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
993 En als het ‘s nachts rustig is
en mijn gedachten zonder gefluister
bijna tastbaar geluidloos klinken
dan vind ik weer de juiste woorden
die overdag brutaal onderdrukt worden
en in de kiem gesmoord
onuitgesproken moeten blijven
Woorden vinden ‘s nachts hun vrijheid
en flirten vrolijk in een eindeloze stilte……
Schone slaapster
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.116 Bedolven onder een massa spijt
de stilte die ik slechts wegschreeuw
in mijn dromen
en het bedrog een schaduw
die mij volgt tot in de nacht
een slapeloze liefde
die een eeuwigheid wacht.…
grafschrift
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
590 op het gezicht
hij springt, hij richt
zijn woede op de wereld
die hem nooit begrepen heeft
het geluid van de stilte
stuurt hem door het leven
de wijn en ander venijn
achter hem de rust
dagen worden maanden
jaren en decades
hij heeft alles gewist
doods tot in de kist
er staat te lezen
hier ligt het wezen
eindelijk geveld
door eigen…
Waanzucht
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
2.937 Zie mezelf van boven
Moeilijk te geloven
hoe angst mijn wil kon verdoven
Hoor mezelf tot stilte manen
Voel mijn luide storm van wanen
Geen stenen huis gebouwd
Nuchter beschouwd
alleen vol van alcohol
Hoofd nòg op hol
Voor niks uitgesloofd
Wil terug naar mezelf…
ik kan je pijn niet voelen
hartenkreet
3.4 met 85 stemmen
17.782 Ik kan je pijn niet voelen
Ik kan je pijn niet dragen
Als dat kon dan zou ik het van je pakken
Om je een moment van rust te geven
Zodat je je weer op kunt laden
Ik kan je alleen maar blijven steunen
Je een luisterend oor geven
Een moment van stilte om
samen aan hem te denken
Een anekdote over hem
daar we samen om moeten lachen
want hij…
herinneringen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
634 weerslag van jouw wezen
laat het blijven tussen ons
denk niet dat het niet zou kunnen
in onze ruimte is een plek van belang
waar nieuws besproken blijft
wat de krant niet haalde
bewaren in de oude doos van geheugen
zodat herinneringen nog eens
opgehaald kunnen worden
en het verzwegene nog eens gaat
spreken in stilte…
en onze liefde dan
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
722 niets lijkt nog op stilte
slechts het sterven lokt me aan
voor ik alle woorden
in jouw schrijven
binnenga.…
Elisabeth
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
813 mijn grootmoeder kon regen dragen
en waarschijnlijk heb ik dat
van haar geërfd
ze kon in haar lichaam kruipen
en in de urne van dagenlange stilte
wanneer waarheid een leugen werd
ik vroeg me dan af
hoe ze in de ogen van duisternis
woorden kon loslaten
die, merkwaardig genoeg,
onder zolen kraakten, al was de winter
nog net niet…
Ik balleriende
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
770 heb je dromen
gedanst tutude
in bewegen gaf
elegantie weer een kans
jij reikte mij
de hand in
eerste opening ik
balleriende op jouw change
trippelde en
draaide om je heen
je reverensde meer
dan ooit voorheen
totdat ik in je armen
viel in slotakkoord
ons moment van stilte
het applaus was ongehoord…
Bij tanend licht
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
600 wanneer de donkerte van de avond
haar muil opent
en het licht ons nog even de hand wil
reiken
ervaar ik een naderende stilte
als zou de dood mij
bij de lurven willen grijpen
of zal het mijn verjaren zijn
dat gedachten in de schemering
zich meer gaan spiegelen
aan mijn sterven
dan wel morgen
slechts de idee is
minder van de toekomst…
Echt
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.375 Woorden die vervagen in de stilte van stof en een zinloos
verlangen naar geluk dat momenten doorstaat.
Woorden zoals de tijd ze vraagt en verdraagt
en geschiedenissen en namen overbodig maakt.
Want er is altijd een leegte die we delen
als we spreken en alleen
in eenzame monologen
nog een melodie in onze woorden vinden.…
De kleuren van de regenboog
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
973 De kleuren van de regenboog,
de stilte en het binnenhof,
beslotenheid en inkeer.
Maar ook het gaan en spetteren,
het klinken en de lach,
de dynamiek van alle worden
in openheid en transparantie...…
Aan mijn zijde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.034 in jouw witte en rode rozen
heb ik mij tevreden neer gevleid
met een verlichtende zucht
doorkruisten onze paden
in avond fluisteringen uit de stilte
die schoonheid deed ontluiken
door zovele geborgen uren
blijf jij aan mijn zijde
jij bent mijn licht in het donker
bij het aanbreken van de dag……
Afscheid
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
999 Een diep verlangen naar het eindige
kruipt traag en wenend
in dikke strepen
naar de stilte van het oneindige
In het vragen naar vergetelheid
kan de nacht mij vinden,
een vuistgroot op mijn kussen,
er ontbreekt enkel nog een afscheid
Sterfelijk vergruist de rand
van de dag nu voorgoed,
geluisterd en diep gedacht schrijf
ik de woorden…
een dag verdwenen
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.842 als vandaag zou verdwijnen
morgen niet meer verschijnen
een lach zich wil verschuilen
in tranen nog te huilen
een ster de aarde raakt
de wereld liefde smaakt
bloemen niet meer opengaan
dromen in de stilte vergaan
zal een stem in zacht gefluister
jou leiden door het duister
waar een dag verdwenen
gisteren was verschenen…
Kreunende handen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.178 In verlaten vlaktes
verliest de eenzaamheid
haar verzwolgen echo
Verloren in stervende ogen
ontstaat er uit haar tranen
een ontzaglijke stilte
In schamende nachten
verspreidt zich
haar donkere vrees
Kolkende schreeuwen
druppelen door haar vingers naar
een langzaam einde
In harde tranen
sluipt de dood in
haar kreunende handen…
Lofzang der lippen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.702 Gij drenkt en kust
mijn lijf tot lust;
hoe stilt gij mij
tot overgave.…
Had ik geleefd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
623 langgerekt baant
een schaduw
het pad voor me uit
de stilte holt gretig
mijn voeten voorbij
laat sporen achter
waarin ik verdwijn
net voor het sterven
en voor de dag
kruipt de nacht
uit mijn magere mond
ik verlies het
onvoldragen zicht
om ademloos te
mogen leven
en om mezelf
aan de dood te geven…
toch moet je gaan
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.316 Deze onmenselijke kilte
die in wonden snijdt
betiteld ons afscheid
een pijnlijke stilte
Je blijft voor me staan
niets kon ons scheiden
dat wisten we beiden
en toch moet je gaan
Huilend tegen de maan
hard blijven lopen
hoe heb ik kunnen hopen
dat het goed zou gaan
Vertrokken als een speer
alles om me heen
ik voel me zo alleen
dit…
verstorven gemis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 als het gebroken licht
zich plooit naar
het romaans venster
valt ook de stilte binnen
vult de ruimte zich
met mijn afwezigheid
van aardse zinnen
het niet ervaren
van mijzelf
vertaalt het machtige
niets
doordrongen in
ieder gewelf
een glazen pilaar
opgericht terzijde
van een verholen nis
is mijn verloren ik
verbeeld als het
verstorven…
Eigenwijze liefde
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.941 Ik loop met zware zakken
Gevuld met mijn gedachten
Ik heb ze goed vol gestopt
Opdat ik ze niet steeds horen kan
Maar zelfs vanaf mijn heupen
Schreeuwen ze mij om de oren
Tot stilte manen baat niet
Weggooien kan ik niet
Steeds doe ik mijn best
Werp ze van mij af
Maar vastgekleefd aan mijn hart
Komen ze fluisterend terug.…