6196 resultaten.
zij gaat, hij ook
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.753 ze staan weer te knipperen
met zijn tweetjes op de kloof
die beiden Rode Zee doen zijn
hij links en zij rechts
het centrum al lang voorbij
werpen ze extra blikken
naar de ander die daar wegdrijft
ongekende hoogtepunten tegemoet
spelen ze verdwaasd het spel
van zichzelf dan maar behelpen
het schaarse contact vandaag
dat hen nog sporadisch…
Het Westen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
642 Achteraf in de "kosmische stad"
omwolkt tegen ‘t buitengebeuren
staat de blauwe "Theater Aarde"
kosmische buitenlichten vallen
door ‘n gebrandschilderd gewelf
Inwoners spelen complexe rollen
voeren "illusie van het leven" op
spel en werkelijkheid verbonden
als 'n zwemmer en z’n zwemmen
de mens kent zichzelf niet meer
dat ging met het…
Zegepralend
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
970 over de uitgestrekte heide
zingt een stil hart zijn purperen slaap
onschatbaar rijk
stil het éne
bloeischoon groeit het andere
in zijn schoonste tooi
zinsverukkend
staan de bomen te bloesemen
vol pracht en praal
knallen geuren en kleuren
je als het ware
verkwikkend tegemoet
speelt de lauwe zonnewind
een schaduwspel van zichzelf…
De gouden koets reed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 ringen vulden het beeld
handen verstonden
een gouden koets reed
wat God had verbonden
ze juichten geluk
voor zichzelf het meest
het zijn figuranten
dus niet op het feest
de wereld kon zien
hoe de prins wakker kuste
wat niet werd geweten
en voorlopig moet rusten
ze dansten de toekomst
zij en gemaal van geen kwaad
het paleis was lang…
Metamorfose
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
753 zonder het uit te spreken
had ze het zichzelf beloofd
ze zou niet meer omkijken
naar wijzende vingers
ze zou niet meer luisteren
naar honende tongen
naar pijpen zou ze niet
nee nooit meer dansen
ze trok het kleed
van schuld en boete uit
naakt sprong ze in de golven
liet zich drijven
zeesterren sponnen
een nieuw kleed
om te dragen…
Zinvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
580 bleek maanlicht schijnt
op blanke duinen
dunne strepen wit schuim
sieren woelige golven
de zee deint onvermoeibaar
dat grote grijze wezen
lijkt uit zichzelf
steeds opnieuw geboren
ik sta daar met koele voeten
als iel en breekbaar wezen
maar te staren naar dat grijs
dat eindeloos lijkt te reiken
naar het zwarte van de nacht
vol onbereikbare…
Spiegelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 Een mooie man
die zichzelf aanbad
in schoonheid
geen concurrentie had
zei spiegels zijn overbodig
ze vertellen maar wat
genezing van
deze eigenwaan
werd heel hard nodig
want in alles wat hij
had of ooit bezat
zag hij zich steeds
veel minder mooi
in de spiegel staan
soms was het beeld
te breed te groot
hij ergerde zich dood
verhuisde…
Wreed Beroofd
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
945 elf lentes telde de blonde fee
in de carnavals optocht
vrolijk dansend over het schoolplein
zoekend naar bevestiging
van wat liefde heet, werd haar
onschuld verdonkeremaant
bleken dekens over 't hoofd
geen veiligheid te garanderen
wreed beroofd van ongeboren kinderdromen
kleurt haar bemantelde glimlach
onzichtbaar grijs, zichzelf…
zie je me graag
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
836 en in de bunker waar poëzie
het verleden verschoof
vol vertrouwen, om dromen waar te maken
met die immer voortdurende vraag
je was meer dan hartstocht, meer dan herkenning
in het bed vol zachtgesponnen licht
nu waden
duizend witte vogels in de stilte die wij schreven naar elkaar
woorden
die in ons hoorden
zo mooi, van zichzelf…
Hij sprak en wij:
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
619 Hij sprak over zichzelf in tweede instantie, want op de allereerste plaats,
daar sta je zelf en zit je er in een enkel geval wel eens naast:
Je krijgt altijd een nieuwe kans. Die kreeg hij ook!…
een ondergaand onderonsje
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
657 niet meer dan een reiziger
zoals een vuur in beweging
dat naar buiten groeit, bezit neemt
van een opgaande zon die dronken
van dwaasheid het tijdelijke beleeft
en de horizon vleit met zomer en lichtjes,
zo welkom als het raam waardoor je
de zee hoort zingen, tot diep in dromen
en het begeerlijke van het water
en nadien, ter plekke
zichzelf…
tussen nu en nooit
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.356 de straat verraadt dat het achter je ligt
in het verhaal waar namen nooit kloppen
deur open en deur dicht
herinneringen vervliegen
als stof
in de lucht
waar het licht verdwijnt zonder spoor
daar vindt men zichzelf ooit
terug in linnen verwikkeld bergafwaarts
zonder vaart te minderen in de herinnering
van stof
aan voetstappen
je zei…
Schemerkrabbel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Schemer valt
Als lood op een suikerspin
Asfalt vloeit
In dikke druppels
Stijf staat m’n lijf
Van staal en glaswol
Ooit rolde hier water
M’n knieën knikken
Mijn enkels verweken
Paars schijnt mij de hemel
Toe en helblauw de vloer
’t Godsbeeld kruisigt
Zichzelf en ’t dak wankelt
Want geen muur torst voor eeuwig
Duister kietelt
Prikkelt…
Later
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
719 Vrienden lijken op zichzelf.
Ik klapwiek vruchteloos. Er staat een
stam voor mijn raam.…
Goede voornemens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
869 zonder feest
Omdat we nu wel vaak genoeg
aan de borrel zijn geweest
Tijd voor goede voornemens
Voor lichaam en voor geest
Vast heel erg herkenbaar
voor een ieder die het leest
Tijd ook voor bezinning
maar niet zonder gezelligheid
Want voor leuke en mooie dingen
krijgen we nu juist weer eens tijd
Voor een ieder met verse plannen
die zichzelf…
WILLEN EN ZIJN
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
595 peinzend groeit
het hemelblauw ontmoet
met knikkende top
naar vier einders wijst
onbesuisde reislust
en verkenningsdrift uitstraalt
dan
langzaam buigend tot de grond zakt
in paarse kriebelstruiken schrijft
zwerven door mijn gonzend veld
steeds speurend rondgaan
langs vlinder- en kevereitjes
geeft me een dolende stee
van hechte aard - zichzelf…
Steeds intiemer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.214 Plots daarna weer dwingen
de middag zeer oprecht begroet
Wordt versierd door de dag die
vanavond als dansend' letters
worden weggespeeld
Daar de nacht, heer en meester
dwaalt in zichzelf, in contouren
wordt avond zeer sexy welkom
Geheten. Warme slagen
worden almaar steeds intiemer
Horizon één lijn…
DE LOIRE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Ik slinger door een kleine bloemenstad
Alwaar een vrouw mijn loop fotografeert
Bij de Abdij, gebogen, gedrogeerd,
Schuifelen zij die pech hebben gehad
De psychiater spoot hen vrijwel plat
De vrouw vervolgt haar pad vrij onverveerd
Zíj is veel minder in zichzelf gekeerd
Hoewel ook zij haar zwakke krachten mat
Traande bij wierook- en wijwatervat…
Scotch Terrier in een koffiehuis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.613 Neen, wat men ook vertelle,
Ik ben beschaafd en dit onmondig dier
Kan voor zichzelf niet eens een glas bestellen.…
Niets liever dan dit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.190 God dacht bij zichzelf:
"Allereerst iemand die niet opvalt.
Daarna zal ik ook haar doen veranderen
opdat zij...
ja, de wereld blijvend verandert!"
Ik doe niets liever dan dit.
Breder ook, anders en veelvuldig.
Als ik al, iets te doen had
dan ging ik er vanuit te geloven
in een diep beleven.…
Waar de diepte niet meer is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Voor Jeannet
Ik zwijg want
Ik weet de waarheid
Woorden die zichzelf
Afbreken al voor
Ze gevormd zijn
Zwangerschap die
Plotseling ophoudt
Zonder reden
Want alles was
Toch goed, zeiden
De specialisten,
En zij konden het
Weten want ze
Hadden er voor
Doorgeleerd -
Maar wij wisten
Wel beter - daar
Hoef je geen…
Gespleten geest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 Als dit takje hier vlak voor mij
Dat op het toppunt van schoonheid
Zich in tweeën splijt,
Ongewis nog over de toekomst
Die hier voor hem ligt
Zo voel ik dat mijn geest
Voor een onmogelijke keuze staat:
Doorgaan zoals ze gewend was
Recht door zee, zonder pieken en dalen,
Of toch de tweestrijd met zichzelf
Aangaan met het risico als…
Wie zal ik morgen zijn?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Ik ben zij die zichzelf
creëert, telkens iedere seconde
verder evolueert met verdriet en pijn.
En toch ervaar ik ook het geluk in het hart
en de kracht van het leven op zich te zien,
te ervaren met mijn ziel, in mijn ziel.
God, wie zal ik morgen zijn?
Wie bent U voor mij?…
kanttekeningen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
498 het kaalgevreten land draagt niets
dan ganzenvoeten en een eend
hoekwaarts staat een paal, met slechts één tureluur
hij roept zichzelf nog, om het uur
totdat het zonlicht breekt
voor korte duur en de disputen van de vogel
als een kogel door de kerk
verdwijnen, in het riet
verderop dwaalt nog een boer, hij
speelt vergeet-me-niet en heel…
Ritueel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
687 zoals zij ontwaakt
uit de meanders van de slaap
en het water dat
straal na straal
de donkere uren
uit haar nachtvel wist
terwijl het licht, het vroege
in ovalen over de muren vlekt
het aburn van haar
in een lichte laaie zet
zoals zij zichzelf herhaalt
in spiegelbeeld
jurk over het strakke lijf
of andersom maar dan in jurk
zoals zij zo…
En de geur van groene zeep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Huis van grote eenzaamheid
Vol met kinderen met een vlekje
Ver weggestopt in de bossen
Van de onbewoonde buitenwereld
Daar leerde ik kennen
Het kind dat ik ten diepste was,
Dat zichzelf alleen nog terugvond
In de geur van groene zeep
Waarmee dagelijks de washokken
En de douches werden gereinigd
En die elke dag opnieuw
De zweem…
Matrix van de ziel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 gedempte dauwdruppels, beleving
in het perspectief van ons tijdsverschil,
beeltenissen die geen twijfel overlieten,
osmose van kwetsbaarheid, een weg
die zichzelf verder droomde in een
gedicht in de matrix van de ziel.
Liefde is kristal, het prisma breekt het licht
en vervalt tot breekbare kleuren.
Vergilius…
Wat leeg achterblijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 kleurloos land
met zinloos daglicht voor blinde kinderen
waar de donkere avonden zich vullen
met leeggelopen principes
en holle twistgesprekken
waar alle ware goden
zich voeden met het bloed
van hun dode volgelingen
ik blijf achter bij de God
van dit vlakke lege land
een streek zonder lage streken
bol van wolken die zonder doel
zichzelf…
Koppige illusies?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
448 Onder de
krakende karrenwielen van dromen,
moest veel worden overwogen,
Gedachten als voorbeeld dat geluk
mild en duurzaam is en zichzelf moet
verdienen maar wegvloeit in de wind
van een klimaat wat omslaat na
een plotselinge blikseminslag
en een lint van littekens achterlaat,
Maar in het binnenste wroet
de kiem van rusteloze wensen…
Merel
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.003 hoog
aan de hemel dat je denkt, er is
geen reden om binnen te blijven
en te gaan twijfelen, tekent
met een droge tik van de tijd
een ster in het venster de
helderst denkbare nacht
en een merel in het gras
een vogel voor de kat
plots zit er een barst in ons
geheugenverlies, het huis waarin
wij verloren gewoond waren, keert
terug in zichzelf…