Alle inzendingen over dicht

5506 resultaten.

Sorteren op:

Weet gij de reis nog door de regen,

gedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 11.580
hoe diep was ons de nacht genegen, hoe dicht-nabij het paradijs. Toen vielen wij als snelle vissen bij waterval en draaikolk neer, en gleden tot waar gele lissen zich bogen tot een windstil meer. En wij die als het water blonken en geurden als het kruizemunt, wij dreven, dreven droomverzonken het meer af, naar het verste punt.…
Mies Bouhuys26 november 2021Lees meer >

" Odyssee ? "

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 682
"Op het juiste uur geoogst, de dood kan overstijgen, een reis intens beleefd, en is geen schrale troost, waarin dicht en daad herleeft."…
pama30 augustus 2008Lees meer >

"Carousel"

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Ik kijk naar binnen daar voelt het koud, een bekend gezicht tekent zich af in het kreupelhout en schrik ik wakker en dacht het wordt geen dag meer, voortaan blijft het nacht, het licht is me vergeten, nee de luiken zijn nog dicht.…
pama5 september 2008Lees meer >

Vissen op het droge

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 677
De toekomst staat in de lift steeds hoger bovenop elkaar beneden delen we het groen schtterend gelegen in het dal In de States wonen hele volken al eeuwen safe tegen de wolken met slechts bij stroomuitval in een zekere mate kippendrift De Sloterplas is ons vergezicht groeit door de blauwalg dicht zwanenmeer wordt wat aan gedaan bliezen…

winterletter

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 654
de dagen worden korter na de herfst, de zomer en de lente komt de winter aangewaaid en de deuren in haar straten worden weer op slot gedraaid het wordt weer tijd van elkaar tot in elkaar behagen en warmte vragen konijnenkousen op de schoot en hete grog op tafel dicht bijeen weer lekker knus de boeken in de kast staan op springen hun…

Wachten op de dood

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.680
blad waait van de oude eik valt neer in koude grond als ik zo naar mijn opa kijk de trekken om zijn mond groeven in doorleefde huid zijn blik op mij gericht pijnlijk straalt hij weemoed uit soms vallen ogen dicht rustig wiegt de schommelstoel een leven vol verhalen met de dood als hoogste doel waarnaar gedachten dwalen even trilt zijn…
Marianne28 januari 2007Lees meer >

schaduw in de mist

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
, ’t is stil Geen wind, geen vogels, niets Ik staar om me heen Overal leegte Als een grijs gordijn die me mijn zicht ontneemt Probeer te bewegen, doch ben bevroren , geworteld als een boom in ’t moeras Geen gerichte gedachten Gewoon zijn Geen rede tot emoties Niemand om te delen Ik wil gewoon slapen Maar mijn ogen willen niet dicht…
P.M.Matthes31 december 2007Lees meer >

"Gebroken spiegelbeeld"

hartenkreet
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.767
Het mooiste beeld in m'n gebroken spiegel zie ik met mijn ogen dicht. Daar schitteren ogen, daar gloeien wangen. Daar bonzen harten, vol van verlangen... Ik staar naar mezelf maar ik kijk in andere ogen dan ik had gewild ze zijn "gebroken" net als dit verdomde spiegelbeeld!…
2gether6 februari 2008Lees meer >

Ik weet dat je nog bestaat

gedicht
2.9 met 132 stemmen aantal keer bekeken 35.409
Ook bij mij in het walhalla van mijn gulzige leven: mijn nieuwe lief, mijn dagelijkse contacten de bezigheden, beslommeringen het schrijven op kleine papieren angst ook en deuren en ramen dicht ---------------------------------------------------- Uit: 'Men zegt liefde', 2003…

Verre ster

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.182
een zucht verraadt mijn intens verlangen droom al je woorden met m’n ogen dicht het is jouw ster die de hemel verlicht de schittering heeft mijn hart gevangen het firmament met glinsters behangen jouw stralen glundert nu in mijn gezicht toont de schoonheid waarvoor ik zwicht nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen het donker en licht…

Het bankje in het park

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Het is er vaak rustig Het is er vaak stil Even weg van alles Even helemaal alleen Maar toch zo dicht bij God Meestal fiets ik erheen Soms zit ik er gewoon Gewoon te zitten Dan weer luister ik muziek Of schrijf gewoon een gedichtje Niet meer angstig Even zijn wil Alles opzij voor alles Even hierheen Zijn aanbod Ik kijk om mij heen…

Goudgeel weer het bier

gedicht
3.1 met 45 stemmen aantal keer bekeken 19.524
Ik wil weg ik wil weg ik wil op straat zijn ik wil eenzaam en alleen ik wil ramen en deuren die dicht zijn ik wil mijn voeten op de klinkers mijn hoofd middenin de lucht ik wil iemand tegenkomen die echt - --------------------------------------- uit: 'Men zegt liefde', 2003.…
Sylvia Hubers15 februari 2023Lees meer >

Lieve Mama

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 11.325
Nog twee zware nachten wachten zes nachten geen oog dicht gedaan sondevoeding is verschrik'lijk omdat er niets door de slokdarm kan gaan... Als ik uw vermoeid gelaat zie en ondanks zo dapper bent, huil ik om u, lieve mama... aan kanker raak je nooit gewend 'k Weet dat heel veel mensen bidden Hoe de weg nu ook zal zijn...…

Blind beminnen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.258
onbewogen stil mijn honger, raak mijn vel bevredig iedere hersencel voel mijn rug en vouw mijn randen bespeel de titel met beide handen even wordt oneffen betast wanneer een teken mij verrast geef jouw vingertoppen zicht raak mij aan en schenk mij licht lees mij uit, lees mijn hoofd stuk schenk mijn geest totaal geluk les mijn dorst, dicht…
metha3 juli 2004Lees meer >

wang op wang

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 881
in niets met mijn neus in haar nek ruik ik de geur van parfum dit is dus de geurkus 't is een hele klus driemaal achtereen van linker naar rechter ik ruik en ruik verdrink in hemelse geuren nóg 'n keer ze lacht en werkt mee zacht laat ik mij verleiden waartoe parfum is bedoeld mijn lippen pruilen in denkbeeldig zoet met ogen dicht…
Wim Niesten17 december 2003Lees meer >

vertrouwen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.194
Want God schenkt mij vertrouwen waar ik zelf niet kan, een toekomst zo verlicht, ik doe mijn ogen dicht, ik kan het bijna niet aanschouwen. Jezus is de weg en Hij verlicht het pad, het donker paradijs krijgt kleuren van de regenboog bekleed met gouden stalen van omhoog.…

Bloeiend koren

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.494
Tussen de korenhalmen Rijpend in de zonnestralen Zie ik je verliefde ogen De tijd staat ineens stil Liefde heeft geen tijd Je huid glanzend in de zon Geeft mij een heerlijk gevoel Verliefd tussen de korenhalmen Warm je mij met een kus Nu even niets..alleen elkaar Liggend tussen de korenhalmen In strelingen passie bloeiend Je hier zó dicht…

een leeg huis

gedicht
3.2 met 94 stemmen aantal keer bekeken 64.796
mijn handen voelen de bloemen tussen 't steen je ademende muren en ik zoek de deur naar het einde van voor het begin mijn hand op de klink weet niet wat te doen mijn hart slaat alles over met mijn ogen dicht draai ik mij langzaam om vloeren worden golvend gras ik ben een vreemde in mijn eigen tuin ruïne van wat eens was. -------…

Nesteldrang

hartenkreet
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.039
voordeur uitnodigend open zie staan Het verlaten tuintje glijbaan en een oude trog daar was de keuken de gehaktballen ruik ik nog Ik hoor het huis zuchten en aan de ouderdom toegeeft ik heb hier als jochie al mijn avonturen beleefd Het tuinhekje piept en in mijn oog een weemoedstraan en de herfstbladeren nestelen zich dicht…
Hephaestus6 februari 2006Lees meer >

ommekeer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 816
met de nevel kwam de twijfel die werd langzaam verdreven door verlangen naar de natuur en het samenzijn zo stil was het die ochtend dat de twee jonge mensen nauwelijks spraken tijdens het verlaten van de stad daar in een wagenspoor liep hij links en zij rechts lachend door de bladeren maar op het jagerspad dicht onder het lover vonden…
erik8 februari 2006Lees meer >

Asiel voor een verlangen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 701
ogen vertellen een ander verhaal dan de weifelende woorden van je ontklede taal ze verschuilen zich in haperend huilen getemde tranen als zachte wapens van pruilen maar je vingers verlieten reeds lang als vreemdelingen mijn oevers van verlangen vragen onder een voile, schuchtere emigranten, vertrokken voordat antwoorden de deur daverend dicht…
Petit Prince20 februari 2006Lees meer >

de keizer en de kleren

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 670
de krankjoreme precisie en eloquentie van het onbegrepen diepzinnig dichten uit glazen serres met broze grote lichten zorgt voor charisma roem en prominentie wendt het fenomeen zich in publiciteit men spoedt om diep en vol te inhaleren tegen de verwarring bij het epibreren slechts een enkeling voelt nattigheid zegt majesteit u is echt niet…

troost

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.837
rust in mij gij oude mens verlaat u op mijn dragende troost voel mijn warme hand het verzacht uw pijn door scheiden overmand houdt mij nog even vast dicht mij uw gedachten toe ze worden nog enkel gedragen als een angstige last ga nog even mee langs mooie levenslanen ik weet u bent stervensmoe doch laten wij nog even dralen en ons…

lentekind

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.229
ik slik mijn gevoelens weg om de verkilling niet te voelen ondanks de slechtnieuwsberichten het sarcastische schrijven dat de tijd weer geen tijd voor me had telkens opgeschoven worden naar later het slot blijft vastgevroren achter de deur wacht de lente dit seizoen zal ook wel komen gelukkig ontvang ik knuffels van mijn lentekind dicht…

Nachtgezicht 1

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Ik vlecht van riet een vaartuig groot en dicht met pek de naden. Het water stijgt, ik vaar als inval- kracht als veerman zonder vracht verdronken oorden over en zie dat wat er drijft geen vissen zijn. In de vierde wake raak ik verstrikt in lange draden van verwrongen en verstomde zendermasten op het hoge Bloemendaalse duin.…

Wil Melker zijn mozaïk

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.271
Ik zie in zijn vuisten het penseel dat het leven laat leven, onbedorven patronen die zonder wetenschap zichzelf telkens klonen en waar kleur vele afgronden verandert in spreuken Hoedanig zoals zijn lot zal zijn dicht hij beurtelings langs paden die bezaait met scherven doch ook met lillapaarse bermen zijn die rijmen op de vele altaren waarvoor…
elze11 oktober 2008Lees meer >

As roest niet

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
najaar door de ruit, waarmee het seizoen vervelt tot in z'n huid en in transparante blaren, strekt zich duizend vleugels uit, warmt zich bij het open vuur de winterbruid, dit lied telt glazen met z'n toverluit, verdrinkt, om de muze in te luiden, klinkt de vlijt door blinde jaren heen, schrijf in as je naam naast de ware, houd de ramen dicht…
pama4 november 2008Lees meer >

Tezamen

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.428
kom mensen sla de hand ineen en duw, wat op het pad versperd ligt: duw weg die grote, zware steen strooi rozen - waar de groef mee dicht kom mensen doe de hand omhoog en vang de wolk die in de lucht hangt verdamp de bui dan blijft het droog strooi zaden waar je zon mee vangt kom mensen sla de hand te saam en demp het meer…

De traan

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.113
gedachten Zinloos Ik denk het ondenkbare Bliksemflits Mijn hoofd begint te tollen, in een sneltreinvaart de wereld rond Bewustzijn Een wolk probeert zich sterk te houden, desondanks Zij Ik verlang naar de zon, die met een stralende lach, mij uit een deken van grijs redt Ze zoekt haar weg Ik klem mijn kaken op elkaar Knijp mijn ogen dicht…
Carolina18 december 2008Lees meer >

Uit het bomenrijk

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
De sparren rondom stonden dicht geweven. Maar rode naalden vielen, kropen vlug van alle kanten over onze voeten. We zonken, trokken bomen mee, we boetten in schaamte scheurend lijf dat even stug ons nog verbonden hield met wat we zochten. Of wisten wij het tegenargument en was het daarom dat we niet meer vochten.…