5506 resultaten.
Weet gij de reis nog door de regen,
gedicht
3.9 met 14 stemmen
11.580 hoe diep was ons de nacht genegen,
hoe dicht-nabij het paradijs.
Toen vielen wij als snelle vissen
bij waterval en draaikolk neer,
en gleden tot waar gele lissen
zich bogen tot een windstil meer.
En wij die als het water blonken
en geurden als het kruizemunt,
wij dreven, dreven droomverzonken
het meer af, naar het verste punt.…
" Odyssee ? "
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
682 "Op het juiste uur geoogst,
de dood kan overstijgen,
een reis intens beleefd,
en is geen schrale troost,
waarin dicht en daad herleeft."…
"Carousel"
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.117 Ik kijk naar binnen
daar voelt het koud, een
bekend gezicht tekent
zich af in het kreupelhout
en schrik ik wakker en dacht
het wordt geen dag meer,
voortaan blijft het nacht,
het licht is me vergeten, nee
de luiken zijn nog dicht.…
Vissen op het droge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
677 De toekomst staat in de lift
steeds hoger bovenop elkaar
beneden delen we het groen
schtterend gelegen in het dal
In de States wonen hele volken
al eeuwen safe tegen de wolken
met slechts bij stroomuitval
in een zekere mate kippendrift
De Sloterplas is ons vergezicht
groeit door de blauwalg dicht
zwanenmeer wordt wat aan gedaan
bliezen…
winterletter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
654 de dagen worden korter
na de herfst, de zomer en de lente
komt de winter aangewaaid
en de deuren in haar straten
worden weer op slot gedraaid
het wordt weer tijd
van elkaar tot in elkaar
behagen en warmte vragen
konijnenkousen op de schoot
en hete grog op tafel
dicht bijeen weer lekker knus
de boeken in de kast
staan op springen
hun…
Wachten op de dood
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.680 blad waait van de oude eik
valt neer in koude grond
als ik zo naar mijn opa kijk
de trekken om zijn mond
groeven in doorleefde huid
zijn blik op mij gericht
pijnlijk straalt hij weemoed uit
soms vallen ogen dicht
rustig wiegt de schommelstoel
een leven vol verhalen
met de dood als hoogste doel
waarnaar gedachten dwalen
even trilt zijn…
schaduw in de mist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 , ’t is stil
Geen wind, geen vogels, niets
Ik staar om me heen
Overal leegte
Als een grijs gordijn
die me mijn zicht ontneemt
Probeer te bewegen, doch
ben bevroren , geworteld
als een boom in ’t moeras
Geen gerichte gedachten
Gewoon zijn
Geen rede tot emoties
Niemand om te delen
Ik wil gewoon slapen
Maar mijn ogen willen niet dicht…
"Gebroken spiegelbeeld"
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
1.767 Het mooiste beeld in m'n gebroken spiegel
zie ik met mijn ogen dicht.
Daar schitteren ogen,
daar gloeien wangen.
Daar bonzen harten,
vol van verlangen...
Ik staar naar mezelf maar ik kijk
in andere ogen dan ik had gewild
ze zijn "gebroken"
net als dit verdomde spiegelbeeld!…
Ik weet dat je nog bestaat
gedicht
2.9 met 132 stemmen
35.409 Ook bij mij in het walhalla van mijn gulzige leven:
mijn nieuwe lief, mijn dagelijkse contacten
de bezigheden, beslommeringen
het schrijven op kleine papieren
angst ook en deuren en ramen dicht
----------------------------------------------------
Uit: 'Men zegt liefde', 2003…
Verre ster
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.182 een zucht verraadt mijn intens verlangen
droom al je woorden met m’n ogen dicht
het is jouw ster die de hemel verlicht
de schittering heeft mijn hart gevangen
het firmament met glinsters behangen
jouw stralen glundert nu in mijn gezicht
toont de schoonheid waarvoor ik zwicht
nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen
het donker en licht…
Het bankje in het park
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.137 Het is er vaak rustig
Het is er vaak stil
Even weg van alles
Even helemaal alleen
Maar toch zo dicht bij God
Meestal fiets ik erheen
Soms zit ik er gewoon
Gewoon te zitten
Dan weer luister ik muziek
Of schrijf gewoon een gedichtje
Niet meer angstig
Even zijn wil
Alles opzij voor alles
Even hierheen
Zijn aanbod
Ik kijk om mij heen…
Goudgeel weer het bier
gedicht
3.1 met 45 stemmen
19.524 Ik wil weg
ik wil weg ik wil
op straat zijn ik wil eenzaam
en alleen ik wil ramen en
deuren die dicht zijn ik wil
mijn voeten op de klinkers
mijn hoofd middenin de lucht
ik wil iemand tegenkomen
die echt -
---------------------------------------
uit: 'Men zegt liefde', 2003.…
Lieve Mama
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
11.325 Nog twee zware nachten wachten
zes nachten geen oog dicht gedaan
sondevoeding is verschrik'lijk
omdat er niets door de slokdarm kan gaan...
Als ik uw vermoeid gelaat zie
en ondanks zo dapper bent,
huil ik om u, lieve mama...
aan kanker raak je nooit gewend
'k Weet dat heel veel mensen bidden
Hoe de weg nu ook zal zijn...…
Blind beminnen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.258 onbewogen
stil mijn honger, raak mijn vel
bevredig iedere hersencel
voel mijn rug en vouw mijn randen
bespeel de titel met beide handen
even wordt oneffen betast
wanneer een teken mij verrast
geef jouw vingertoppen zicht
raak mij aan en schenk mij licht
lees mij uit, lees mijn hoofd stuk
schenk mijn geest totaal geluk
les mijn dorst, dicht…
wang op wang
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
881 in niets
met mijn neus in haar nek
ruik ik de geur van parfum
dit is dus de geurkus
't is een hele klus
driemaal achtereen
van linker naar rechter
ik ruik en ruik
verdrink in hemelse geuren
nóg 'n keer
ze lacht en werkt mee
zacht laat ik mij verleiden
waartoe parfum is bedoeld
mijn lippen pruilen
in denkbeeldig zoet
met ogen dicht…
vertrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.194 Want God schenkt mij vertrouwen
waar ik zelf niet kan,
een toekomst zo verlicht,
ik doe mijn ogen dicht,
ik kan het bijna
niet aanschouwen.
Jezus is de weg
en Hij verlicht het pad,
het donker paradijs
krijgt kleuren van de regenboog
bekleed met gouden stalen
van omhoog.…
Bloeiend koren
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.494 Tussen de korenhalmen
Rijpend in de zonnestralen
Zie ik je verliefde ogen
De tijd staat ineens stil
Liefde heeft geen tijd
Je huid glanzend in de zon
Geeft mij een heerlijk gevoel
Verliefd tussen de korenhalmen
Warm je mij met een kus
Nu even niets..alleen elkaar
Liggend tussen de korenhalmen
In strelingen passie bloeiend
Je hier zó dicht…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 mijn handen voelen
de bloemen tussen 't steen
je ademende muren
en ik zoek de deur
naar het einde
van voor het begin
mijn hand op de klink
weet niet wat te doen
mijn hart slaat alles over
met mijn ogen dicht
draai ik mij langzaam om
vloeren worden golvend gras
ik ben een vreemde in mijn eigen tuin
ruïne van wat eens was.
-------…
Nesteldrang
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.039 voordeur
uitnodigend open zie staan
Het verlaten tuintje
glijbaan en een oude trog
daar was de keuken
de gehaktballen ruik ik nog
Ik hoor het huis zuchten
en aan de ouderdom toegeeft
ik heb hier als jochie
al mijn avonturen beleefd
Het tuinhekje piept en
in mijn oog een weemoedstraan
en de herfstbladeren nestelen
zich dicht…
ommekeer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
816 met de nevel kwam de twijfel
die werd langzaam verdreven
door verlangen naar de natuur
en het samenzijn
zo stil was het die ochtend
dat de twee jonge mensen
nauwelijks spraken tijdens het
verlaten van de stad
daar in een wagenspoor
liep hij links en zij rechts
lachend door de bladeren
maar op het jagerspad
dicht onder het lover
vonden…
Asiel voor een verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 ogen vertellen een ander verhaal
dan de weifelende woorden van je ontklede taal
ze verschuilen zich in haperend huilen
getemde tranen als zachte wapens van pruilen
maar je vingers verlieten reeds lang
als vreemdelingen mijn oevers van verlangen
vragen onder een voile, schuchtere emigranten, vertrokken
voordat antwoorden de deur daverend dicht…
de keizer en de kleren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 de krankjoreme precisie en eloquentie
van het onbegrepen diepzinnig dichten
uit glazen serres met broze grote lichten
zorgt voor charisma roem en prominentie
wendt het fenomeen zich in publiciteit
men spoedt om diep en vol te inhaleren
tegen de verwarring bij het epibreren
slechts een enkeling voelt nattigheid
zegt majesteit u is echt niet…
troost
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 rust in mij
gij oude mens
verlaat u op
mijn dragende troost
voel mijn warme hand
het verzacht uw pijn
door scheiden overmand
houdt mij nog even vast
dicht mij uw gedachten toe
ze worden nog enkel gedragen
als een angstige last
ga nog even mee
langs mooie levenslanen
ik weet u bent stervensmoe
doch laten wij nog even dralen
en ons…
lentekind
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.229 ik slik mijn gevoelens weg
om de verkilling niet te voelen
ondanks de slechtnieuwsberichten
het sarcastische schrijven dat de tijd
weer geen tijd voor me had
telkens opgeschoven worden naar later
het slot blijft vastgevroren
achter de deur wacht de lente
dit seizoen zal ook wel komen
gelukkig ontvang ik knuffels van mijn lentekind
dicht…
Nachtgezicht 1
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.444 Ik vlecht van riet een vaartuig groot
en dicht met pek de naden.
Het water stijgt, ik vaar als inval-
kracht als veerman zonder vracht
verdronken oorden over en zie
dat wat er drijft geen vissen zijn.
In de vierde wake raak ik verstrikt
in lange draden van verwrongen
en verstomde zendermasten
op het hoge Bloemendaalse duin.…
Wil Melker zijn mozaïk
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
6.271 Ik zie in zijn vuisten
het penseel dat het leven
laat leven, onbedorven patronen
die zonder wetenschap zichzelf
telkens klonen en waar kleur vele
afgronden verandert in spreuken
Hoedanig zoals zijn lot zal zijn
dicht hij beurtelings langs paden
die bezaait met scherven doch
ook met lillapaarse bermen zijn die rijmen
op de vele altaren waarvoor…
As roest niet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
490 najaar door de ruit, waarmee het
seizoen vervelt tot in z'n huid
en in transparante blaren,
strekt zich duizend vleugels uit, warmt
zich bij het open vuur de winterbruid,
dit lied telt glazen met z'n toverluit,
verdrinkt, om de muze in te luiden,
klinkt de vlijt door blinde jaren heen,
schrijf in as je naam naast de ware,
houd de ramen dicht…
Tezamen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.428 kom mensen sla de hand ineen
en duw, wat op het pad versperd ligt:
duw weg die grote, zware steen
strooi rozen - waar de groef mee dicht
kom mensen doe de hand omhoog
en vang de wolk die in de lucht hangt
verdamp de bui dan blijft het droog
strooi zaden waar je zon mee vangt
kom mensen sla de hand te saam
en demp het meer…
De traan
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.113 gedachten
Zinloos
Ik denk het ondenkbare
Bliksemflits
Mijn hoofd begint te tollen,
in een sneltreinvaart de wereld rond
Bewustzijn
Een wolk probeert
zich sterk te houden, desondanks
Zij
Ik verlang naar de zon, die
met een stralende lach, mij
uit een deken van grijs redt
Ze zoekt haar weg
Ik klem mijn kaken op elkaar
Knijp mijn ogen dicht…
Uit het bomenrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 De sparren rondom stonden dicht geweven.
Maar rode naalden vielen, kropen vlug
van alle kanten over onze voeten.
We zonken, trokken bomen mee, we boetten
in schaamte scheurend lijf dat even stug
ons nog verbonden hield met wat we zochten.
Of wisten wij het tegenargument
en was het daarom dat we niet meer vochten.…