15538 resultaten.
Sferische kleuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
524 jij vlamde op
in de muziek
verlichtte met
sferische kleuren
de meest ijle
vertes waar stilte
zijn hoogste
tonen had
dreunde mee
in de donkerste
bas dromen als het
vuur nog smeulde
en opgerakeld
moest worden naar
een laaiende finale
in jouw
donkere smidse
balgt de lucht
zijn decibellen
wakkert vuur
in blauw en rood
de volheid…
Terug bij mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
541 De wind is ijzig
het beneemt me de adem
laat de tranen
over mijn wangen rollen
terwijl ik tegen de stroom op
moet roeien
rondom vissen strooi ik het brood
boven de donkere
golven de blauwe hemel de
hongerige meeuwen
maken herinnering wakker
het gekrijs
de pijn
in tweeën verscheurd te zijn
ik kijk naar de draaikolk…
Mijn draaiboek
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
463 de
spiegel keek
ogen die
sprankelden
en een lach
die schoonheid
in samengaan
verankerde
toch ging het
dramatisch
mis in een niet
van tevoren
aangekondigd
ogenblik
mijn draaiboek
miste wat luttele
seconden voordat
ik mij had hervonden
na een kleine
fysieke test
de voorhoofdsbuil
en het nog niet
goed te traceren
blauw…
Ieder beetje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
540 Ieder klein beetje,
al vraag je soms hoe,
op ons blauwe planeetje
ieder beetje doet er toe
Die paar woorden
in dat spannende verhaal
Een paar akkoorden
maken een lied speciaal
Die paar simpele lijnen
in een schilderij
Ieder grassprietje
in een wei
Iedere groene bomenlaan
Iedere druppel water
in de oceaan
Ieder beetje, nu en later.…
Schemering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
601 De ondergaande zon kleurt ze
hier en daar wat roze
tegen het zachte blauw.
Het wordt avond.
De zon zakt achter de huizen
aan de overkant.
Nog even, en de schemer
verdeelt zich over bos en veld
De merel zingt nog
zijn jubelend lied.
zwart tekent hij zich af
in het schaarser wordend licht.
De mens, tot rust gekomen
luistert stil.…
Op de bank 2
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 Ze bevalt me op die bank
De stof zo blauw haar huid zo blank
Het scherm zo tomeloos haar boeiend
Ondanks het zonlicht dat er gloeiend
Als een voyeur omheen bestaat
Voordat het neervalt op de straat
De stilte rekt zich zalig uit
Tot in een zangerig gefluit
Van vogels zwart als hartenbloed
Hij wijken moet
“Wat is er schat?”…
Ochtend in maart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Vanuit de keuken kijk ik uit op de tuin
waar vogels zoeken naar zaad en pieren
de esdoorn heeft nog een kale kruin
blauwe druifjes rinkelen met hun belletjes
de eerste lentejurkjes geven mij zwier
geen idee wat de nieuwste mode wordt
de krant verkreukel ik tot oud papier
gastvrijheid pruttelt in de koffiepot
de buurvrouw zet haar raam al…
Vormen gaan voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 's Avonds zijn de duinen vlak
en drassig watergrauw
struiken worden donker
zwemen rood en blauw
Alles verliest vastheid
land lijkt zee en zee op land
in ijle golven schemerlicht
stolt water tot tinten zand
Wolken lijken een massief
en bergen zonder maan
een nachtzwarte hemel
waaraan geen sterren staan
Ideeën zijn levensecht
vormen…
Nu En Later
hartenkreet
3.3 met 25 stemmen
487 als hij in het nu leeft
en het zit hem tegen
dan kijkt hij naar later
in de hoop dat het grauw
plaats maakt voor
het hemelse blauw
als hij nu leeft en
hij kijkt niet vooruit
dan ziet hij hagel regen
en natte sneeuw
kletteren tegen zijn ruit
als hij in het nu leeft
met z’n vele zorgen
denkt hij maar aan later
aan die zeker ooit
opdagende…
Ik zag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
427 Ik zag in de lente
de eerste krokusjes
geel, wit en paars
zo dapper en zo teer
In de zomer zag ik
gele zonnebloemen
wiegend in de wind
ze volgden trouw de zon
Ik zag in de herfst
vlammende kleuren
geel, rood en oranje
zo schilderachtig mooi
In de winter zag ik
blauw, oranje en geel
de warme kleuren
van de winterviooltjes
Ik…
Dit heb ik lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Ik heb het leven lief
De mensen die daar dansen
De wereld en de ruime
Blauwe hemelboog
En elke dag weer nieuwe kansen
Ik heb de wereld lief
Een wonder zo geschapen
Vanaf de morgen in ’t zonnelicht
Met dieren en met bloemen
Tot ’s avonds als de zon weer daalt
En de wereld weer gaat slapen
Ik heb bovenal de Schepper lief
Die dit alles…
Triggers
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
484 Een pruik ging zij zelfs voor hem dragen
Plezieren, plezieren, plezier
Zij wilde hem zo graag behagen
Emotie, emotie, vampier
Hij viel op blauw bloed en studeren
Verstieren, verstieren, verstier
Zij bespraken hun levens en zeren
Als ridders met open vizier
Zij poetste haar tong en haar tanden Manieren, manieren, manier
Tot zij door…
Reflecties
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Als een blauwe kiekendief
over houtduiven in de
populieren zweeft
speurt hij verlangend naar
een plek om te slapen
Als hij beelden etst
van boom en kraai
mengt hij tinten van
intens zwarte kleur in
de diepe groeven van het landschap.
Ondiepe aquatinten voor de lucht.…
Mijn dromen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
551 Als de wolken
zweven mijn gedachten
langs Pruisisch blauw
boven velden en wouden
naar landen van fantasie.
Over eindeloze zeeën
blanke palmenstranden
hoge bergen
diepe dalen
en kusten met ruige rotsen.
Ik zie meanderende rivieren
die stromen tot een waterval
doorkruisen wouden
en landerijen
en vullen zeeën van kust tot kust.…
Haags kwartiertje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 .
_____________________________
Farmers Defence Force neemt
niet laf de benen
Zij steken met hun kop boven
het maaiveld
Wie waagt die wint - juist op het Malieveld
Hun blauw-wit-rood trapt ons
tegen de schenen
En wie staat met haar voeten
in de klei?
Plas' wil is wet, ook in de Háágse wei…
Mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Als de wolken
zweven mijn gedachten
langs pruisisch blauw
boven velden en wouden
naar landen van fantasie.
Over eindeloze zeëen
blanke palmenstranden
hoge bergen
diepe dalen
en kusten met ruige rotsen.
Ik zie meanderende rivieren
die stromen tot een waterval
doorkruisen wouden
en landerijen
en vullen zeëen van kust tot ust.…
Kapotte pijpenstelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ogen omdat
het altijd eerst
bloeien moest
ze zeiden
dat onkruid alles
snel overwoekerd
maar toch vond ik
daar de mooiste kleuren
klein
weggedoken
in de beschutting
van stallen boer
en boerderij
waar in de veelheid
van gewassen niet op
het kleine gekeken
wordt en het mooiste
zo kan verschijnen
onder het
openscheurende
blauw…
Echo
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 Zij is er voor mij denkt hij
en ik voor hem hoopt zij
volgt zij hem, hoort hij haar
smachten even maar
of blijft het slechts
een pure illusie
beiden empathisch
en hoogsensitief
platonisch poëet
narcistische nimf
badend in zuivere
bron van koud water
verwarmende woorden
van liefde, idylle
waar enkel haar blauwe
vlinders…
DWERGFESTIJN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
680 Alle trouwe vrienden
van het grote Sprookjesrijk
mogen bij of rondom
hun verjaardag voor niets smullen
van een Eftelinggebak
het kleine lekkernij
maant het scherm der verkopers
woorden en getallen
onder bleek en blauw flikkerlicht
voort te laten schuiven
laat zich tenslotte
in alle eenvoud meenemen
en rustig genieten
voldoening van…
Voor lach en ogen
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
436 ik had
meer oog voor
de compositie
van de stenen
waarmee het huis
opgetrokken was
dan voor de melodie
die het huis
liet horen als je
het bewonderend
aandacht gaf in
samenhang met
kleine rotspartijen
en de rijke natuur
bijzonder de
veelkleurige
bossages op
de eigen fijn
gestyleerde hoogte
het azuren blauw
licht toucherend…
De zee
netgedicht
4.0 met 35 stemmen
474 Mijn grote vriend de zee
Neem mijn tranen met je mee
Neem mijn woede naar de wolven
Ze wonen in je golven
Ze huilen bij nacht, bij volle maan
In de ochtend laat je ze weer gaan
De zon verwarmt je koele blauw
Met glinsterende zilverdauw
Totdat je de zon weer zakken laat
Hij in jou kopje onder gaat
Het vuur getemd door de kalme…
Ik dacht aan de herfst
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
257 In de zomer
wandelen we bij zonsondergang,
langs koeien en paarden,
stil grazend wolken
uit de blauwe hemel.
Elke dag lopen we samen
rond het Roege Bos.
Soms fluisteren we over onze herfst
en vragen ons af:
op welk land zullen wij vallen?
Gisteren,
onderweg naar huis,
struikelde ik plots
en viel zacht
in de bladeren.…
Absurdistisch onbegrip
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 De lucht vergeet even wat blauw is,
en valt verlegen in een glas bier.
Een gedachte trekt zijn jas aan,
en loopt gezwind de kamer uit.
Ik zwaai met een hand die niet van mij is,
maar ene die wel beter groet.
Mijn horloge eet minuiten op,
en zegt dat tijd naar hutsepot smaakt.…
GROENLAND KLEURT ROOD!
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
329 Groenland kleurt rood
en blauw en wit met
50 sterren
nu 51
Denemarken wijst op art. 5
doch Europa trekt wit weg
en Rutte
Rutte gaat naar Trump
met de witte vlag
vol van overgave
en belooft
die Vredesprijs
in het niet meer
neutrale Zweden
Trump met Melanie
logeren, overnachten
in ons zo gastvrije
Koninkrijk der Nederlanden
op Huis…
Ineens wat vreugde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
228 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Ondergaan
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
387 Rode zon gaat onder
in de blauwe avond.
Zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
uit vergeten boeken
herinneren leegte
ondankbare dromen.…
ZEGEN NA BRAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
274 De zon wil streng heersen
verdrijft alle wolken
laat aan het effen blauw
haar plaaglust glanzen
denkt wellicht de grond
te doen barsten en planten
tot vodjes doen krimpen
zorgt voor eindeloze dorst
het onweer van de nacht
daalt neer als weldoener
donderslagen berispen
de algehele droogte
bliksems blinken op
als lichten vol blijde hoop…
wat ik wist voordat ik het vergat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
345 hoe het huis eruitzag
waar ik als jongen woonde
de deur met tientallen lagen verf
groen-blauw, witachtig
de tafel bij het raam
waar ik zat
mijn ouders
keken verbaasd
als ik vertelde
wat ik mij herinnerde
zij wisten het niet meer
ik wel
een middag ligt ergens
in mij te wachten
tot ik er per ongeluk
tegenaan loop
zomaar
en 's nachts…
Mei
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
157 Een zwaluw snijdt het blauw doormidden.
Ik reik. Jij lacht. Het riet buigt mee.
Zo blijft de dag in ons bezitten
wat mei ons gaf, en meer, en mee.…
Beek idylle
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 De lisdodden langs de oever,
Fel gele en koel blauwe,
Wuiven voorbijgangers gedag,
Hertjes laven hun dorst,
Strootjes laten zich meevoeren
Naar onbekende oorden.
En ik, ik kijk mijn ogen uit,
Laat mijn oren graag verwennen,
Een enkle zonnestraal
Verwarmt mijn hunkrende huid,
Dat het briesje eer koelde.…