19027 resultaten.
Geloof
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.382 Ik heb maar één geloof: nooit gaat verloren
Wat eens de liefde zalig heeft bevrucht,
En waar er twee elkander toebehoren
Is zelfs de dood geen vlucht.…
Gesloten boek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
437 Het verloren paradijs is alleen te herwinnen
door los te laten wat ooit was.…
Onbegrepen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 geschreven woorden blijken onbegrepen
slaat de waarheid in stukken
doet eenzaamheid bitter smaken
het glinstert aan de horizon
waar wolken zich te goed doen
aan ongeschreide tranen
ongebreidelde gedachten
kleuren dieper, zij wijzen de weg
die tot nu toe verloren lag…
Schemerachtig
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
410 als door een sluier overvallen
is de leegte juist nu zo groot
daar het zicht vertroebelt
doch nog net zienderogen
voorbij vaart aan degene
die al even verloren was gewaand
tellen de tranen niet die
het oproept maar ongeschreid
zullen blijven, al kleuren ze
inherent aan het gemis
dat dwars door alles snijdt
nu het moment daar is…
dysthym
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 dysthym, dysthym, wie niet weg is, is gezien
een moment van zielsbezinning,
een moment van overdaad
dysthym, dysthym, wie niet weg is, is gezien
tevoren te verloren,
nu tot stof weer opgeklaard
dysthym, dysthym, wie niet weg is, is gezien
gesproken daar waar zwijgplicht
gezwegen daar waar waar…
Graad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
716 De grote pensioensfondsen hebben veel geld verloren en vrezen het verhogen van de premies en het korten op de uitkeringen.…
De weg naar jouw hart.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
611 Liefde en vriendschap is
verdraagzaamheid het leven
is meer dan het verleden
het geeft kracht in
diepduistere dagen
genegenheid en verbondenheid
in troost mijn blokkering opgeheven
eindeloze beelden van herinneringen
verloren gelopen op de weg
naar jouw liefde maar ik heb
het gevonden
mijn bestemming was de
weg naar jouw…
Scheiding der geesten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 Ik wil niet vertrouwen op de tast,
niet in getallen verloren gaan,
me niet binden zonder uitweg.
Tot mijn ogen er scheel van staan.…
Troonrede 2012
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
715 Daar zaten Wij, verloren op de troon
en vóór Ons wéér die Hoeden en wat Heren
Formeren? Neen, wel éven declameren
Verkenner Kamp… hij láchte naar Mijn zoon!
Bij Bernhard! Wij verlangen in deez’ bende
Naar Lubbers, zélfs naar J. P. Balkenende…
het vervagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
558 zoals in schemerduister
van de valavond
alles zal vervagen
zo zal het gaan
met ons geheugen
met uren van vervlogen tijd
groeit taal tot onvolkomenheid
verliezen woorden kleur en klank
gaan zinnen telkens vaker mank
zal kracht van taal en tijd
verloren gaan in eeuwigheid…
onschuld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
775 ik begrijp nog steeds niet
wat er verkeerd ging
ik was een kind
op de step hard om de hoek
andere kinderen telden de seconden
maar ze telden te snel
en ik verloor de race
ergens werd ik een man,
volwassen en overal haar
heb alles afgeschoren
schaam mij voor die streek
ik laat alles weer groeien
en dat is zo
kinderlijk eenvoudig…
Wollen hoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Hoofd dat zwaar en
Loom is, niet meer
In beweging te krijgen
En zich met de minuut
Meer van het lichaam
Scheidt - bovenwerk
Vol wol, wollen draden,
Wollen spinsels die
Het gevecht met het
Leven aangaan en de
Woorden die jij tegen
Mij zegt die alleen nog
Als klanken binnenkomen
Die alle betekenis
Hebben verloren…
Hoe diep is het land gezonken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Hoe diep is het
Land gezonken
Waar vaders zonen doden,
Moeders waanzin omarmen
En hartverscheurend treuren
Om wie zij verloren en
Andere moeders vaders
Zoeken voor kinderen die
Resteren - weggelopen mannen
Op de vlucht voor hun verantwoordelijkheid,
Die zij ter nauwernood
Hebben weten af te weren…
Regenspiegel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 Verloren tranen
noem je in liefde
regendruppels
herinneringen
voor het brein
tijdens vervagen
van gevoelens
je draagt een oude koffer
waar de rivier het land verlaat
met een kaartje voor de trein
in gedroomde werkelijkheid
neem je afscheid
van de regenspiegel
die achter de toekomst kijkt.…
Koen Verweij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 Ik zag – het was het puntje-van-mijn-stoel-werk –
Dat Koen verloor met één duimbreed verschil.
Geloof maar dat die bitter smaakt, die pil,
Dat zag je wel aan zijn chagrijnig smoelwerk.
Koen leerde wel, mocht hij dit weer beleven
In het vervolg geen duimbreed toe te geven.…
Ook al wacht ik
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.559 ten teken dat ik nog altijd
niet geleerd heb je te zien
als een uit het oog verloren kennis.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2006.…
Monumentgezicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Er stonden monumenten
op het veld
die door Van Gogh
gepenseeld konden zijn
De kleur geel zag je
soms een blauwe strik
van een zomerhoedje
We lagen verscholen
tussen tarwe en gerst
bekeken de monumenten
Hadden ze de namen
van de verloren zonen
of bleven het onbekenden…
Gruwelijke kunstzaken.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
689 Gaf niet toe tijdens martelingen en het wreedste verhoor
Wist natuurlijk dat hij toch na ondervraging zijn hoofd verloor.…
De tweede wereld
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 Te hardnekkig met
Zichzelf geconfronteerd
Gedachten, voelen en doen
Te veel geworden
Voor de mens
Die nauw'lijks nog bij
Kan benen wat hem
Dagelijks wordt voorgetoverd -
Hij neemt een slok,
Om zichzelf en het moment
Vast te houden,
Na een paar slokken al
Is hij in de tweede wereld,
Is hij vergeten wie hij was,
En is verloren…
Imperfect
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
636 Als vanzelfsprekend je wordt ontnomen
en verandert in een handicap,
een gemis of verloren
vaardigheid.
Wanneer dr ergens iets klem zit,
blijft hangen of zich groter
strompelt, naar een knellende
onvolkomenheid
Geef dan geen centimeter toe,
maar vecht meedogenloos,
want wilskracht bergt
hoop en vrijheid.…
Wat is er nou oneindig
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
562 Wanneer de dagen dan voorbij zijn
En de nachten,
Alleen de tijd
Wanneer de maanden weer verloren gaan
En de jaren nog te lang zijn
Vraag ik me af
Waar blijft dat teken
Want ik wil nooit meer die tijd
Geen dagen, geen eeuwen
Geen maanden, geen jaren
Geen weken, maar
Een teken
Van oneindigheid…
met scherven van liefde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
764 het was de stilte
midden een groezelige nacht
die me in een verhaal bracht
doorspekt met vele herinneringen
die als sidderingen
over mijn ziel liepen
een verloren kind
door niemand gewild
die van geen wijken wilde weten
het was om roeping te doen
van nature rebels
met scherven van liefde
in een intens kloppend hart…
Rustplaats
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
551 de steen zwijgt
in het grijze grind
twee namen
een levensloop samen
zandkorrels door
de wind gebracht
schuren de letters
matteren de glans
strak geharkte perken
vragen aandacht
maar och,
het kan me niet bekoren
ik voel me als het musje
tussen het madeliefjesgras
toch verloren……
Voorouders en nakinderen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.195 Zij zijn gestorven, maar niet verloren.
Wij levenden doen al jarenlang ons best.
Nakinderen zullen eeuwen na ons erven.
Zij zijn nog ongeboren.…
het is vluchtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
493 mijn blik vloog van tak
naar tak, omdat ik dacht
dat er een vogel zat
het was echter alleen de gedachte;
die spatte zomaar ergens vanaf
ik kon niet anders
dan het volgen; ineens
leek het verloren op het water
en sprong mijn blik
van blad tot blad, omdat
ik dacht, dat ik de gedachte zag…
Liefdesverdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.754 Het leven dat toen zoveel bood en zoveel leerde,
leerde mij ook hoe smartelijk de liefde zijn kan,
toen het lot zich onverwacht tegen ons keerde
verloor ik haar, toen mijn jeugd en werd man.…
Claustrofobia
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
730 op de bühne een schimmendans
voorbij verloren deuren
als in harde klanken om adem
om lucht om leven
een zwarte oorlog woedt
ik wil niet maar ik moet
een beetje sterven
tussen allen in het donker
bidden om wat licht…
Oktoberdag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 De herfstzon is
voor verloren geliefden
het inheemse volk
de rampspoed nabij
stilte domineert
het bizarre gebeuren
jouw rode mond
bij leven onvoorspelbaar
verdwenen tijd kust
witte wandelwolken vaarwel
komt stilletjes terug
op een mooie oktoberdag.…
Moedige zelfangst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Wie ophoudt met zichzelf zoeken
zal zichzelf, vanzelf, hervinden
omdat geen mens verloren is.
Wie ophoudt met antwoorden vinden
zal geen bange vragen zoeken
omdat problemen, vanzelf, verdwijnen.
De iemand die zichzelf verliest
zal een angstig niemand zien
voordat een wanhopig mens
een moedig mens kan zijn.…
tussentijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 twee mensen wachten
hoe doden zij de liefde
in de tussentijd
de aarde kleurt zwart
het wachten van gisteren
is verleden tijd
een wachtend leven
vervaagt de herinnering
aan verloren tijd
twee mensen wachten
in hen zingt het verlangen
ze doden de tijd…