Alle inzendingen over bloem

5765 resultaten.

Sorteren op:

IK DENK SOMTIJDS...

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.163
Ik denk me een huizeke klein en rein met bloemen in alle hoeken, een gouden zonnestraal op de vloer, en hier en daar wat boeken. Daar midden, geurend en fleurend in, uw schoonheid, de schalke, de blonde: Och neen, ‘t geluk lag niet ver, mijn kind, toch hebben we ‘t niet gevonden.…

DE STRAATZANGER

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.327
De blinde bedelaar langs de stille straat, en met een stem, die beeft van koude en honger, zingt hij een liedje van verwelkte bloemen. Doordringend klinkt de klagende romance. De man is oud en grijs. Onordelijk fladdren zijn dunne lokken op de vale jaskraag.…

Er ontbreekt iets

gedicht
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.877
Inmiddels waren we veranderd in bloemen: hyacinten, madeliefjes, tulpen, seringen enzovoort, enzovoort, en we bloeiden bokkig zwijgend en teleurgesteld. Ja, we bloeiden genadeloos. ------------------------------------------ uit: 'Langzame nederlaag', 2002.…
Wouter Godijn27 februari 2026Lees meer >

pluk de dag

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Levensstijlen veranderen Vrienden raak je kwijt Lichamen verouderen Seizoenen komen en gaan De herfst verjaagt de zomer En de bloemen verwelken Een zacht briesje En wiegende bomen Duizenden loskomende blaadjes Dwarrelen in het rond Bomen worden geleidelijk kaal Paradijselijke kleuren vergaan Grote zwermen vogels Laten zich dragen Door…
anita13 november 2007Lees meer >

Verloren liefde

hartenkreet
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.728
Want jouw ster licht niet meer en jouw liefde, die me in haar zoete armen meedroeg, naar het magische lied van de vlinder, naar de blanke bloem in het zilver maanzand, naar de zomerwind die zong van een ontvlamd hart, een verrukte ziel, naar de schoonheid van het wintermeisje, met een sneeuwvlaag in haar lokken naar de bloeiende kracht…
Troebadoer27 december 2007Lees meer >

Het pad der rozen

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.749
Het fraaie teken van een godin gehuld in naakte schoonheid Langs de weg van haar blikken vliegen kraanvogels, sneeuwwit Vergeefs zoek je het in haar ogen Zij volgt slechts het pad der rozen, de bloemen die zij deelt met engelen Zonder de geur van jasmijn schittert haar gelaat als kristal bespeelt zij de grasharp, de snaren van het riet…
troebadoer8 januari 2008Lees meer >

Ik ben van u zo verre

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.999
O Vogels, winden, bloemen, Zegt heur dat woord toch niet – Wie weet of zij niet spotte, Niet lachtte om mijn verdriet?……
Pol de Mont12 februari 2021Lees meer >

Charles Baudelaire

gedicht
3.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 9.922
Op winterdagen na het stille eten denk ik vaak met de borstel aan de vaat van alle poëzie is hij de maat dat zweer ik op de bloedzucht van mijn neten hij proefde van het water aan de Lethe waar vrouwen syf schonken in ruil voor zaad als waren zij de bloemen van het kwaad van zoete folter leek zijn geest bezeten.…

Een zachte dans

hartenkreet
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.514
mijn ogen zingen voorbij verre horizonten, over liefde die bemint mijn dromen vliegen zonder vleugels, langs een hemelsblauwe wens mijn handen dragen jouw omhelzing, in teder voelen van een mens mijn vingers ontwaken in een zachte dans, op het ritme van een jaargetij mijn armen vlinderen naar jouw glimlach, blozend tussen bloemen…

De natuur

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 832
De geur van bloemen wel duizend zo schoon geen mens die ’t ziet ze zijn enorm gehaast lopen de schoonheid der natuur voorbij geen plant of boom kan hen verbinden de schoonheid zien ze niet meer explosies van natuurlijke kleuren geen neus ophalend voor de heerlijke bos geuren druk en een leven van verveling en haast hetgeen mij steeds verbaast…

Bekering

gedicht
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 17.242
En moeten ook de bloemen weer verdorren: mijn lendenen zijn omgord, mijn voeten staan geschoeid. Uit Uwe Hand ten tweede maal geboren, schrijd ik U uit het donker tegemoet.…

je zinnen smeulden vuur

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.725
ik zag je zwaaien je hoofd omdraaien voor een laatste groet tijd vergoedt geen afscheid lucht ging vonken in een spel van ademloze woorden je bracht me bloemen die al zomerend nog bij de lente hoorden ze kleurden ogen met de warmte van je lach in hun glans zou de uitgestelde hemel ook op aarde mogen je hebt het paradijs maar afgebeld…

Zijn dood

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.927
Een heuvel bloemen, blank en fris... Daar slaapt hij in de duisternis. Veel blonde bijen gonsden zacht. Ik had viooltjes meegebracht. Veel jaren geleên, in 't blij getij, Bracht hij viooltjes mee voor mij.…
Helene Swarth20 februari 2022Lees meer >

Het doodsbed

gedicht
2.7 met 152 stemmen aantal keer bekeken 51.488
Bloemen klampen ramen aan, broodkruim lijnt de perken af, verstikt hun zucht. Het huis stokt in de kelen staan de klinkers amper overeind. En ik vlucht naar haar hals waarop een archipel bloedt, ingebrand snoer van smaragd.…

Laat alle deuren op een kier

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.040
En bevroren bloemen op het behang. En met voorzichtige vingers blader ik dan door zijn dagen. Geletterd en geschreven. In sourdine. Laat het raam maar op een kier. Zo sijpelt 't licht naar binnen. Ik drink me dronken aan zijn zinnen. Ze nipten aan z'n lippen. Toen hij sabbelend op het leven woorden prevelde op wit papier.…
Pp1 september 2006Lees meer >

Stenen die ik keerde

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 747
zon verbrandde koele regen licht verschraalde stoffig kleur wind verstoof langs vele einders vleugjes van een vale geur droogte schrompelde de jonge bladeren bracht de plant weer tot woestijn mijn bloemen en hun schoonheid mochten er niet langer zijn wel stenen die ik keerde eindelijk hun schaduwzijde bloot het vage…
wil melker10 oktober 2006Lees meer >

De eerste maandag van het nieuwe jaar

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 979
De weide leeg, geen bloem die nu nog kan bloeien, laatst liepen er nog schapen, daar, plots begonnen er sirenes te loeien, de eerst maandag van het nieuwe jaar.…

Altijd in gebed

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
Wij groeiden allen tezamen met de sla peen en bloemen gelijk op in alle seizoenen onder onze glazen ramen Wij heersers op eigen gronden trokken 's zondags eendrachtig naar de kerk waar we vroom baden voor vrucht naar werk als groep werd het thuis ontbonden Alle zeven uitgestreken smoel kwamen op een rij bij school voorrijden zodat ze…

Het zwarte jurkje

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
ogen vloeide streelde heel uitdagend langs je huid omdat je lijf mij boeide de zon weerspiegelde het blauwe kleuren van de zee ze brandde huid en haar en nam in rook je kleding mee ik fluister je een rode roos en luister naar je dromen ik ben naar jou gekomen een vogel die voor vliegen koos je kleedt je in een regenboog en wordt de bloem…

Danste zonder schoenen

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 639
staan je voerde eendjes in de vijver keek je heel verlegen aan je blik werd alsmaar grijzer ik groette je je ogen lichtten op zag een glimlach op je lippen je tracteerde me op drop een ontmoeting als zovelen met dit verschil het afscheid deed me pijn ik miste je meteen de wereld kon me niets meer schelen de zon scheen bloemen…

Weer jarig zijn

netgedicht
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.773
Laat dankbaarheid je dagen sieren, verheug je om het licht dat straalt, om bloemen, vogels, klank en beelden, om alles wat een lied verhaalt, en leef je leven ongedwongen, in vrijheid en in blije moed; dan groeit geluk en levensvreugde bij jou en al wie jij ontmoet. Voor de verjaardag van Margreet binnenkort...…
Adeleyd25 augustus 2009Lees meer >

Heimwee

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 817
de vogels wil ik horen fluiten na middagregen die in vlagen tegen hoge palmen slaat en vleermuizen verstoort die nog slapen tot zo laat verfriste bloemen wil ik ruiken in de rondgeknipte struiken langs de lanen in de stad met mijn hond die uitgelaten kwispelt op het ritme van mijn verblijde hart de buren wil ik lachend groeten in straten…
Ludy Bührs29 augustus 2009Lees meer >

Verlatenheid groeit in kristal

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 642
de zeis gewet met keihard ijs gaat doden in de tuin ik ben het sterven zat verdwijnen zal dat puin granieten bloemen hakken zich in steen in zwartbasalten dromen zal lava tot zijn stolsels komen mijn stalen hand verploegt de rots tot ongenaakbaar zijn mijn tuin gaat heen en steen ontluikt in stil bestaan de tijd ontkent het…
wil melker3 september 2009Lees meer >

Herfstwandeling met broeder Lucas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
waarin stilte en kleur ons een weldaad doet zo verlaten we de kloostertuin herfsttinten strelen onze ogen je kunt goed zwijgen zegt hij dat is een kunst, van God gegeven als we stil zijn is er een wacht voor de mond want soms in ons spreken praten we onze mond voorbij hoor en kijk toch eens zegt hij alles spreekt voor zich bomen bloemen…

Volgend jaar

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.662
Alles wordt dan fijner, de zon zal schijnen Mijn tuin staat vol met bloemen Hij is bij mij en ik ben de zijne De kinderen blij, de bijen zoemen Zus zal gaan trouwen met haar lief in Ooij En ik heb een hele superleuke baan De kleintjes spelen buiten, alles is mooi Mag ik dus nu alvast gaan?…

Je flirt elke dag

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.071
Jij tilt elke dag de bloemen liefdevol op om ze te laten pronken met hun schoonheid. Elke nacht vraag je de sterren en de maan te waken over al dat moois wat op je leeft. Ja, je flirt elke dag weer daar hoog in de hemel met jouw prachtige woning met zijn overvloed aan groen.…

Als de stilte schraagt

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 652
terwijl mijn stof nog door een zware deken wordt toegedekt blijkt in de hemel een nieuwe maagd geboren; naïef nog en onbevlekt waar droefenis heerst blijken bloemen te groeien terwijl houten planken nog moeten worden gezaagd zie ik elders al leven bloeien zelden ervaar ik bij het sterven van de winter de lente zo vroegtijdig ontspruiten…

Schaduwdans

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 599
Misschien, dans je hemelschaduw weer terug naar het midden waar ooit het begin was jouw magie in trance voor de God van vergeten of laat je vriendelijk weten de filosofie van vergeven moeders die dichten over katers die stinken en schepen die zinken geschilderde bloemen op het zielenbehang bijna droomverloren in gevoel van verleden…
mobar2 augustus 2010Lees meer >

Harmonie

gedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 13.642
Een bloem geeft alles. Maar zij is al dood. Jij bent gespleten. Maar jou wacht het leven. Zo ben je vaak in niets een lotgenoot. Een wig lijkt tussen haar en jou gedreven. Zij wil zich haasten. Jij moet blijven duren. Jij waakt en fragmenteert. Zij bloeit en slaapt. Soms strookt het.…
Gerrit Komrij10 september 2026Lees meer >

lichaam

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.541
lichaam wees lief voor mij wees bedding voor dit vreemd getwijnde leven wuif naar mij met armen vol schaterende bloemen zodat ik je zonder schroom een bondgenoot kan noemen bolster mijn stoutste dromen in vliezen van handgeschept papier zodat ze spelevaren tot in de bomen als ik de zonnewende vier en haal eindelijk eens de ploeg door…