5765 resultaten.
IK DENK SOMTIJDS...
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.163 Ik denk me een huizeke klein en rein
met bloemen in alle hoeken,
een gouden zonnestraal op de vloer,
en hier en daar wat boeken.
Daar midden, geurend en fleurend in,
uw schoonheid, de schalke, de blonde:
Och neen, ‘t geluk lag niet ver, mijn kind,
toch hebben we ‘t niet gevonden.…
DE STRAATZANGER
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.327 De blinde bedelaar langs de stille straat,
en met een stem, die beeft van koude en honger,
zingt hij een liedje van verwelkte bloemen.
Doordringend klinkt de klagende romance.
De man is oud en grijs. Onordelijk fladdren
zijn dunne lokken op de vale jaskraag.…
Er ontbreekt iets
gedicht
3.1 met 24 stemmen
12.877 Inmiddels waren we veranderd in bloemen:
hyacinten, madeliefjes, tulpen, seringen enzovoort,
enzovoort,
en we bloeiden
bokkig zwijgend en teleurgesteld.
Ja, we bloeiden genadeloos.
------------------------------------------
uit: 'Langzame nederlaag', 2002.…
pluk de dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.527 Levensstijlen veranderen
Vrienden raak je kwijt
Lichamen verouderen
Seizoenen komen en gaan
De herfst verjaagt de zomer
En de bloemen verwelken
Een zacht briesje
En wiegende bomen
Duizenden loskomende blaadjes
Dwarrelen in het rond
Bomen worden geleidelijk kaal
Paradijselijke kleuren vergaan
Grote zwermen vogels
Laten zich dragen
Door…
Verloren liefde
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.728 Want jouw ster licht niet meer
en jouw liefde,
die me in haar zoete armen
meedroeg,
naar het magische lied van de vlinder,
naar de blanke bloem
in het zilver maanzand,
naar de zomerwind
die zong van een ontvlamd hart,
een verrukte ziel,
naar de schoonheid
van het wintermeisje,
met een sneeuwvlaag in haar lokken
naar de bloeiende kracht…
Het pad der rozen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.749 Het fraaie teken van een godin
gehuld in naakte schoonheid
Langs de weg van haar blikken
vliegen kraanvogels, sneeuwwit
Vergeefs zoek je het in haar ogen
Zij volgt slechts het pad der rozen,
de bloemen die zij deelt met engelen
Zonder de geur van jasmijn
schittert haar gelaat als kristal
bespeelt zij de grasharp,
de snaren van het riet…
Ik ben van u zo verre
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.999 O Vogels, winden, bloemen,
Zegt heur dat woord toch niet –
Wie weet of zij niet spotte,
Niet lachtte om mijn verdriet?……
Charles Baudelaire
gedicht
3.7 met 30 stemmen
9.922 Op winterdagen na het stille eten
denk ik vaak met de borstel aan de vaat
van alle poëzie is hij de maat
dat zweer ik op de bloedzucht van mijn neten
hij proefde van het water aan de Lethe
waar vrouwen syf schonken in ruil voor zaad
als waren zij de bloemen van het kwaad
van zoete folter leek zijn geest bezeten.…
Een zachte dans
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.514 mijn ogen zingen
voorbij verre horizonten,
over liefde die bemint
mijn dromen vliegen
zonder vleugels,
langs een hemelsblauwe wens
mijn handen dragen
jouw omhelzing,
in teder voelen van een mens
mijn vingers ontwaken
in een zachte dans,
op het ritme van een jaargetij
mijn armen vlinderen
naar jouw glimlach,
blozend tussen bloemen…
De natuur
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
832 De geur van bloemen wel duizend zo schoon
geen mens die ’t ziet
ze zijn enorm gehaast
lopen de schoonheid der natuur voorbij
geen plant of boom kan hen verbinden
de schoonheid zien ze niet meer
explosies van natuurlijke kleuren
geen neus ophalend voor de heerlijke bos geuren
druk en een leven van verveling en haast
hetgeen mij steeds verbaast…
Bekering
gedicht
4.0 met 26 stemmen
17.242 En moeten ook de bloemen weer verdorren:
mijn lendenen zijn omgord, mijn voeten staan geschoeid.
Uit Uwe Hand ten tweede maal geboren,
schrijd ik U uit het donker tegemoet.…
je zinnen smeulden vuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.725 ik zag je zwaaien
je hoofd omdraaien
voor een laatste groet
tijd vergoedt geen afscheid
lucht ging vonken in
een spel van ademloze woorden
je bracht me bloemen die al
zomerend nog bij de lente hoorden
ze kleurden ogen
met de warmte van je lach
in hun glans zou de uitgestelde
hemel ook op aarde mogen
je hebt het paradijs
maar afgebeld…
Zijn dood
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.927 Een heuvel bloemen, blank en fris...
Daar slaapt hij in de duisternis.
Veel blonde bijen gonsden zacht.
Ik had viooltjes meegebracht.
Veel jaren geleên, in 't blij getij,
Bracht hij viooltjes mee voor mij.…
Het doodsbed
gedicht
2.7 met 152 stemmen
51.488 Bloemen klampen ramen aan,
broodkruim lijnt de perken af, verstikt
hun zucht. Het huis stokt in de kelen staan
de klinkers amper overeind. En ik vlucht
naar haar hals waarop een archipel bloedt,
ingebrand snoer van smaragd.…
Laat alle deuren op een kier
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.040 En bevroren bloemen op het behang.
En met voorzichtige vingers
blader ik dan door zijn dagen.
Geletterd en geschreven. In sourdine.
Laat het raam maar op een kier.
Zo sijpelt 't licht naar binnen.
Ik drink me dronken aan zijn zinnen.
Ze nipten aan z'n lippen.
Toen hij sabbelend op het leven
woorden prevelde op wit papier.…
Stenen die ik keerde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
747 zon verbrandde
koele regen
licht verschraalde
stoffig kleur
wind verstoof
langs vele einders
vleugjes van
een vale geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
eindelijk hun
schaduwzijde bloot
het vage…
De eerste maandag van het nieuwe jaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
979 De weide leeg, geen bloem die nu nog kan bloeien,
laatst liepen er nog schapen, daar,
plots begonnen er sirenes te loeien,
de eerst maandag van het nieuwe jaar.…
Altijd in gebed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
579 Wij groeiden allen tezamen
met de sla peen en bloemen
gelijk op in alle seizoenen
onder onze glazen ramen
Wij heersers op eigen gronden
trokken 's zondags eendrachtig naar de kerk
waar we vroom baden voor vrucht naar werk
als groep werd het thuis ontbonden
Alle zeven uitgestreken smoel
kwamen op een rij bij school voorrijden
zodat ze…
Het zwarte jurkje
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
573 ogen vloeide
streelde heel uitdagend langs
je huid omdat je lijf mij boeide
de zon weerspiegelde
het blauwe kleuren van de zee
ze brandde huid en haar en
nam in rook je kleding mee
ik fluister je een rode roos
en luister naar je dromen
ik ben naar jou gekomen
een vogel die voor vliegen koos
je kleedt je in een regenboog
en wordt de bloem…
Danste zonder schoenen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
639 staan
je voerde eendjes in de vijver
keek je heel verlegen aan
je blik werd alsmaar grijzer
ik groette je
je ogen lichtten op
zag een glimlach op je lippen
je tracteerde me op drop
een ontmoeting als zovelen
met dit verschil het afscheid
deed me pijn ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen
de zon scheen bloemen…
Weer jarig zijn
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
4.773 Laat dankbaarheid je dagen sieren,
verheug je om het licht dat straalt,
om bloemen, vogels, klank en beelden,
om alles wat een lied verhaalt,
en leef je leven ongedwongen,
in vrijheid en in blije moed;
dan groeit geluk en levensvreugde
bij jou en al wie jij ontmoet.
Voor de verjaardag van Margreet binnenkort...…
Heimwee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
817 de vogels wil ik horen fluiten
na middagregen die in vlagen
tegen hoge palmen slaat
en vleermuizen verstoort
die nog slapen tot zo laat
verfriste bloemen wil ik ruiken
in de rondgeknipte struiken
langs de lanen in de stad
met mijn hond die uitgelaten
kwispelt op het ritme
van mijn verblijde hart
de buren wil ik lachend groeten
in straten…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
642 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
in zwartbasalten dromen
zal lava tot zijn stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 waarin stilte en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst, van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de mond
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor zich bomen
bloemen…
Volgend jaar
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
3.662 Alles wordt dan fijner, de zon zal schijnen
Mijn tuin staat vol met bloemen
Hij is bij mij en ik ben de zijne
De kinderen blij, de bijen zoemen
Zus zal gaan trouwen met haar lief in Ooij
En ik heb een hele superleuke baan
De kleintjes spelen buiten, alles is mooi
Mag ik dus nu alvast gaan?…
Je flirt elke dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.071 Jij tilt elke dag
de bloemen liefdevol op
om ze te laten pronken
met hun schoonheid.
Elke nacht vraag je
de sterren en de maan
te waken over al dat moois
wat op je leeft.
Ja, je flirt elke dag weer
daar hoog in de hemel
met jouw prachtige woning
met zijn overvloed aan groen.…
Als de stilte schraagt
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
652 terwijl mijn stof nog
door een zware deken
wordt toegedekt
blijkt in de hemel
een nieuwe maagd geboren;
naïef nog en onbevlekt
waar droefenis heerst
blijken bloemen te groeien
terwijl houten planken
nog moeten worden gezaagd
zie ik elders al leven bloeien
zelden ervaar ik bij het sterven
van de winter
de lente zo vroegtijdig ontspruiten…
Schaduwdans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 Misschien,
dans je hemelschaduw
weer terug naar het midden
waar ooit het begin was
jouw magie in trance
voor de God van vergeten
of laat je vriendelijk weten
de filosofie van vergeven
moeders die dichten
over katers die stinken
en schepen die zinken
geschilderde bloemen
op het zielenbehang
bijna droomverloren
in gevoel van verleden…
Harmonie
gedicht
3.8 met 19 stemmen
13.642 Een bloem geeft alles. Maar zij is al dood.
Jij bent gespleten. Maar jou wacht het leven.
Zo ben je vaak in niets een lotgenoot.
Een wig lijkt tussen haar en jou gedreven.
Zij wil zich haasten. Jij moet blijven duren.
Jij waakt en fragmenteert. Zij bloeit en slaapt.
Soms strookt het.…
lichaam
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.541 lichaam
wees lief voor mij
wees bedding voor dit vreemd getwijnde leven
wuif naar mij met armen
vol schaterende bloemen
zodat ik je zonder schroom
een bondgenoot kan noemen
bolster mijn stoutste dromen
in vliezen van handgeschept papier
zodat ze spelevaren tot in de bomen
als ik de zonnewende vier
en haal eindelijk eens de ploeg door…