5695 resultaten.
Hemels blauw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
432 het was een boer
die met zijn zeis
de bloei platlegde
van bloemen die
jij hebt gezaaid
waarvan wij de groei
hebben gekoesterd
in diverse nuances groen
waarbij het palet seizoen
getrouw van kleur verschoot
nog oogstte wei
zijn volle herfst blij tot
zij vielen door scherpte
aan de voet in hun
dodelijke laatste groet
zonder misbaren…
Mezelf vlooien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Ik kijk schuin opzij naar de bloemen
die ik vanochtend plukte in het bos
ze rekken zich uit in de warmte
van mijn slaapkamer
buiten ruist de regen
over het verkeer, de stad
gaat schuil achter de zachte wand
van de gordijnen
het licht van de wolken
schijnt ruim rondom
de kaarsen op de borden
op de grond naast mijn bed
mijn huid is glad…
geniet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Ik neem rustig een douche,
bekijk aandachtig een bloem
die aan het ontluiken is.
Ik ren naar de brievenbus voor de krant.
Ik geniet van een kopje koffie.
Onze daden moeten streng zijn.
Was die handen!
Hou afstand!
Maar blijf zacht in uw denken.
Ook dit zal voorbijgaan.…
Zielen die vielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 zacht vlaagde
zonwarme wind
koesterend langs
onze huid en legde
zomers ontspannen uit
waar witte wolken
het blauw beperkten
zorgde schaduw voor
contrast dat heerlijk
verkoelend werkte
alleen in het
spel van onze
ogen vonkte de
spanning in fraaie met
emotie gevulde bogen
in een kleurrijk veld
vol opgeschoten
bloemen dansten…
Jack Middelburg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 Voor bloemen ging Jack niet naar bloemenwinkel,
hij kreeg ze op het podium voor nop
en Petra wist niet dat hij racete. Flinke
tijd later neemt ze met genegen twinkel-
tjes in haar ogen een der bekers op,
er wordt nog wat gepoetst: het chroom moet blinken…
Hawai'i
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Het paradijs is geplaveid, overal
kun je nu voor de deur parkeren
Roze muren en plastic bloemen:
plekken waar mensen graag zijn
Is het niet jammer dat pas achteraf
je ogen opengaan voor wat je had?
Het paradijs is geplaveid, overal
kun je nu voor de deur parkeren
Alle bomen zijn gered, kom kijken
in de kassen van het museum!…
Pakistan , en het andere einde van de wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 Toen het uur van het onheil
aangebroken was
konden de mensen
niet vermoeden
dat ze elkaar
niet meer terug zouden zien
Het is de hoop die als een bloem
in een graftombe bloeit
in het trieste uitzicht
koud en eenzaam
in de dagen van ontbering
Een sprankje hoop, de schreeuw
om hulp voor hun nood
dat het verdriet
enigszins…
HET KERKHOF
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
821 de ligusterhaag kort geknipt
de populieren op een rij
de doden zij aan zij
de ijzeren ingangspoort
het loodzware hek
aan kettingen vastgelegd
de brede hoofdingang
de oude zerken gerestaureerd
Of verlaten en verweerd
de kapel gewijd aan Jezus lijden
achter een gesloten traliehek
zijn bloemen voor het kruis gezet
het gazon dor en…
Het hete zand
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
484 we hoorden
de roep van
het land in de
seizoenen toen
wij dwaalden
in de geur
van bloemen
zagen wij steeds
minder insecten
die wiegend
op de golven van
warme zomerse
tinten net genoeg
honing konden
vergaren om te leven
wij schrokken
van het hete zand
dat pijn deed aan de
voeten uitgeloogd
op de scherpste kant
we verdwaalden…
Pisa inquisitie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
625 Het Pisa-onderzoek heeft het bewezen
't is triest gesteld met onze
bloem der natie
vocabulaire verdampt door
woordhiatie
schrijfvaardigheid daalt door
gebrek aan lezen
Hun woordbeeld is een rohrschach-fluctuatie
geen inspiratie zonder concentratie
originaliteit wordt imitatie
met hun diploma's vol cijferinflatie
Ook maatschappijkritiek…
Je bent niet hier
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
518 Donkere vogels krassen geluidloos
jouw naam in donkere wolkenlucht
er valt in mij een droeve stilte
die ik moeilijk kan duiden
mijn ratio wil niet verder zonder gevoelens
achter de horizon, een eindeloos landschap
ik hoor ook geen geluiden
in de nacht, een machteloze droom
dat je terugkomt met een boodschap
een bos bloemen en een bonzend…
MJN GOD
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
851 ik geloof in God
in de samenhang en levenslust
van en met ieder wezen
die alles met elkaar verbindt
de bloem de boom een mens een dier
de aarde lucht en een rivier
zoals een moeder met haar kind
dat is onze aller gemene deler
niet in een of andere godsdienst
die hun waarheden in allerlei
teksten laten lezen en ondertussen
alle eeuwen…
PRILLE LENTE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
567 Over kleurrijke bloemen, geel, paars en vermiljoen.
Over zingende vogels bij het ochtendgloren.
Een concert dat eenieder kan bekoren.
Over cocktails op het terras.
Over madeliefjes in het gras.
Laat de lente maar komen.
Elke zonnige dag is mooi meegenomen.…
Onmogelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 De vrouw op het Venetiaanse balkon
glimlacht naar al haar bloemen en planten,
de kleuren worden tropische papegaaien
die haar reine lichaam al fladderend bedekken
iedere tepel lokt als een luxe bonbon,
hij bewondert haar oerwoud van alle kanten,
maar rondom haar zwemmen witte haaien,
zij laat al haar aanbidders genadeloos verrekken.…
categorisch metaforisch
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
223 stoelpotten onder gebroken behoeftes
terugzagen tot op de haarwortels
proestend op gewaande paden
denktemperaturen boven het minimaalste
van één ultiem vertraagde centrifugaalflits
daalt de trits in beschamende schalen van richting
de verlichting bracht hemels zwarte mazen
netten van wetten verkaasden
bloemen verwelkomende tenenvazen…
daags na Valentijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
366 daags na Valentijn
vind ik het nog steeds prettig
dat hij verwittigt
voor altijd en immer
de mijne te zijn
zo’n truttig berenkaartje
of een bos chemische bloemen
kunnen mij gestolen worden
maar zijn oprechte woorden
die wil ik horen
die wil ik voelen
die wil ik zien
op een plek als deze
waar ik vrijwel dagelijks
de kans krijg ze te lezen…
LATE LAST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
308 Ruggen van bejaarde mensen
die hun leven lang
gebukt werkten
tussen bloemen of groenten
dubben over het heden
betreuren hun verleden
de knieën van
onze eigenaars hadden
zich meer mogen buigen
dan wij minder smart gehad
op onze oude dag
hebben we al pijn
bij een beetje krommen
moeten haast dagelijks
gewreven geknepen worden
bovendien…
Vlammen in top
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
119 Thuis zingen Eenzame Harten
in een band, ver van onze kamer
waar ik jouw hand vasthoud
We zetten een regenboog
van bloemen in de vensterbank
en prijzen de hard werkende mensen
Buiten loeien vuren van licht
naar liefde, en het deert ons niet
Wij hebben geen verwachtingen meer
Dokters kunnen ons niet helpen
tegen het oproer in de straten…
Baldakijn van bloei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
22 een meisje staat vol bloei spitse vingers streelt gouden haar
zwarte stammen heffen baldakijn de schoonste bloem omhoog
voet lichtgewiekt stuurt driften terwijl de bruigom wacht
onder wit bedgordijn glijdt een bloot beeld de dans
waar geen bron ooit stond loopt zij verder door de maat
tot heil dat nieuw ontkiemt buiten de stammenkring
zij…
Zijn eindpunt was in zicht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.249 begon
Nu door een waas van mistige strepen
Beslaande ramen in de haast van het wegvegen
Een klikkend en klakkend refrein
Eentonig, helder, klaar en rein
Al gestoord door een ladder
Werd er gezeemd
Vreemd
Die lege stoel
Wat liepen die dagen maar raar
En met een weemoedig gebaar
Verliet ik het oude pand
De deur waaide dicht
En de bloemen…
Van zuid naar noord en omgekeerd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 over bomen, bloem en plant, verticuteren,
De vijver dichtte hij,
verkocht de vissen
maakte een nieuw klein vijvertje
waarin nog maar één vis,
kocht er nieuwe bij
over lopen heeft hij ‘t, dimensies.…
20/04/2025 Pasen, Pascha, doornen kronen en kransen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
804 Urbi et Orbi
't klinkt als latijn
vandaag onbegrepen
de secularisatie heeft
't vergeten
Paas bloemen lelies geel
zonnig verwoorden
klokkenspel meiklokjes
vol tooien
Goede vrijdag 't Paaslam
reeds lang geslacht
vrijzinnige klanken
muziek verzacht
Stille graven op Paaszaterdag
Gemeenschappen die treuren
't verdriet verplensde…
nog eenmaal wil ik voor je toveren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.094 wat wil je dat ik tover
een sleutel of een open deur
bloemen of alleen hun geur
wil je zon zodat de nacht
niet uit kan slapen of pak
je zelf nog een uurtje mee
ik kan je alles geven
zoals liefde en plezier
ik steel voor je de hemel
het paradijs haal ik naar hier
nog eenmaal wil ik je veroveren
wat kan ik voor je toveren
wil je de maan…
Polderlandse arkadia
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.920 Over het bij vlekken zongeplengde dak
hangt de beuk zijn loof van dieper rood
Raamkozijnen glimmen groen en vatten
terracotta bloemenpotten
daarin geraniën groeien van het esmeralden blad
met doffe kring
naar meekraplakken bloemen
Op de dijkweide weidt zijn zwijnen
een zwijneweider wijl hij op een schelp gebrande aarde
okarino speelt
De klanken…
toen ik je zomer at
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 ik heb de mooiste appels
van de boom geplukt
voelde ze in handen rijpen
jij liet je mooiste kleuren
blijken toen ik je zomer at
in lente bloeide jij
je eerste bloemen
ik wist dat dan het mooiste
fruit zou groenen omdat
het geurde in de warme zon
de pluk was louter lust
jij hing bijtgraag aan
lommerrijke takken
gaf mij geen enkele…
Overpeinzing
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
958 Bijzondere momenten
ieder mens heeft er wel een paar
zo raken bloemen in de Lente
telkens weer die gevoelige snaar.
Genieten...heerlijk frisse geuren
buiten in de voorjaarszon
staan ze open alle deuren
iets wat 's winters moeilijk kon.…
Echo van mijn hart
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.510 Ik leg mijn lichaam
neer in't gras
en snuif de geur
van blozendrode bloemen
Ik leg mijn lichaam
neer in't zand
en luister naar de kracht
van de zachtrode aarde
Ik leg mijn lichaam
neer in't water
en geniet van de streling
van tederblauwe druppels
Ik leg mijn lichaam
neer in de wind
en vlieg mee met de vrijheid
van een helderwitte…
OP DE DOOD VAN MIJN DOCHTERTJE
poëzie
3.8 met 33 stemmen
4.873 O bloem van dertien dagen,
Uw heil verbiedt ons 't klagen.…
Een staande plant
gedicht
3.7 met 41 stemmen
11.334 Een staande plant waarvan de bloem verdort?
Ik blijf wel leven, dat is geen probleem:
nieuwgierigheid drijft mij al jaren voort.
Maar zonder jou word ik niet meer gehoord
en raak ik van mijn eigen ik vervreemd.
Het lijkt wat egoïstisch dat ik wil
dat jij als laatste van ons achterblijft,
met stilte om je heen van jou alleen.…
Zeespiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.238 In een zee van bloemen lag het oog van God
als een rode wijnvlek op een wit tapijt.
Bloed en tranen vergoot zij vergeefs
op zoek naar veiligheid.
Geen man, vriendin of verwant verschafte haar een haven,
geen bakens vond zij op haar pad.
Doelloos, dobberend dolen,
kapitein op een stuurloos fregat.…