5214 resultaten.
Onheilspellend gevoel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
534 Te veel afstand van mijzelf ben blijven nemen.
En is er zo veel tijd verstreken.
Alleen ik ben degene die bij dit onheilspellende gevoel is blijven steken.…
Manhaftig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 De bodem wordt steeds dieper
Ooit hoop ik de wereld in mijn ziel te dragen
Maar voor nu, wind, til me op en neem me mee
Ik wil gewichtloos zijn en zweven…
Er wordt zoveel gezegd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
676 Ze nemen mij niet bij de poot,
maar eerlijk is eerlijk, en dat is bijzonder.
Spreken is soms zilver,
maar zwijgen is nog altijd goud.
Ik veeg heel graag mijn eigen straatje.
En denk dat ik het hierbij houd.…
De zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 wolkenflarden
Langzaam binnengedreven
Achteloos
Onmerkbaar
2011
Ineens een dichte mist
De eerder rustige zee
Onrustig
Donkere golven
Verzwelgen het strand
Bijna
Dan trekt de zee zich terug
Legt het aangeslagen strand bloot
Het is niet meer wat het was
Besef
Het wordt nooit meer wat het was
Het regent … druppels van verdriet
Ik neem…
Barometer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
427 en toe een fiets
Maar die in loop der tijd
Vervangen werd door blik
Zouden zij hun blik hebben verruimd
Met zekerheid van 't observeren
van een thermometer
Gehangen naast of buiten
't keukenraam
En de weersverwachting
Zelfstandig bestudeerd
Op een barometer in de gang
Om voor alle zekerheid
Een poncho in de fietstas
mee te nemen…
Chapeau!
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
673 Voor het canaille neem ik nooit mijn hoed
Noch capuchon of ijsmuts
als het moet
Maar groet ook ongevraagd driewerf chapeau!
Ik ben uit stevig eikenhout gesneden
Ik predik als jan klaasen esperanto
En geef les in het kavelen en reden
Ook wie mijn taal niet snapt
zeg ik chapeau!…
Avondschemering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 naast haar stoel
en daar nog één, daar in dat stille hoekje
ze kijkt naar buiten
naar de sterren
de flonkerende buitenlichtjes
van de nacht
soms droomt ze dat elke ster
een engel is, die haar beschermt
beschermt tegen de pijn
ze wil naar de sterren
als haar tijd is gekomen
de sterren zullen wel weten
hoe ze de pijn
weg moeten nemen…
provoceerde en domineerde
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
456 over alles
was goed en
diepgaand
nagedacht
ook over de
verschillende
trappen die
diverse groepen
te nemen hadden
triggers en
immuniteit
in levende
organisaties
ze waren er maar
nog niet volmaakt
wilden allemaal
graag eeuwigheid
ook bij de mens
daar waren ook
fouten binnen
geslopen want zijn
arrogantie sloopte
de schepping…
Vrienden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
460 Mijn vrienden wonen in boeken
Heb heel wat met ze meegemaakt
Ik was boos, verdrietig, blij
Wat hen raakte, heeft ook mij geraakt
Ik voel me prettig in hun wereld
Ze nemen mij overal mee naartoe
Om me van alles te vertellen
Daarvoor zijn ze nooit te moe
Ik heb ook een vriendin
En dat is de muziek
In haar wereld kan ik genieten
Van de…
Piepjes
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
912 Ooit begon je als piepkuiken
maar toen je kip werd en
je naar de broedmachine ging
toen piepte je wel anders
Nog meer piepje hoorde ik
bij de giromaat, bij de kassa
van de supermarkt, de telefoon
mijn vriendin zat in de piepzak
Onlangs mijn vriend begraven
ik bleef achter- kon geen afscheid nemen
toen ik de begraafplaats verliet
gaf het…
Ik heb de moed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
840 Ik heb de moed
me over te geven
aan de lusten
van het leven;
Ik open mezelf
brandend van verlangen
naar jou, om jou
te mogen ontvangen
op m’n gevoeligste,
meest kwetsbare punt
neem ik gretig
wat me wordt gegund;
Ik laat intens zinnelijk genot
door mijn lichaam stromen
en word kronkelend opgetild
boven mijn stoutste dromen,
ik laat…
Ochtendbode
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
489 welgemoed met krantartikel
dat mij is toegezonden
tot mij nemen kan,
waarvoor ik u oneindig dank
met mijn warme welgemeende
hartelijke groeten
wetend dat wij elkaar beiden
op deze heugelijke dag
andermaal op deze wonderweg
zullen ontmoeten…
Het einde der cirkel?
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 mag ik U
een oneindige
wandeling aanbieden
langs de ontelbare
kleuren waarmee wit
licht is samengesteld
op een pad waarvoor
wij alle tijd van de
wereld nemen om
ons doel het begin en
einde van de cirkel van
dood en leven te bereiken
gelukkig kunnen wij
nooit verdwalen
want wij zijn deel van
deze wereld en willen
onze verbinding…
Intimiteit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 ik voelde dat de al
zacht warme zon
je wang schampte
die licht kleurde
daar waar jij
gisteren de ijzig
harde hagelstenen
pal tegen kreeg
we lachten om
de actiefoto's
die we maakten
een hollandse meid
en tegenwoordig
op bijna alles en
nog wat uitstekend
en alert voorbereid
foto's nemen
werd een echt
probleem zeker
met…
als dokter der filosofen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 mond mijn naevus kussen
sussend in mijn oren…
je hebt mijn hart zover
opgestookt dat ik janken
wil als een wolf bij volle
maan mijn verstand…
alles wil ik aannemen
van jou en de woorden
die soms over mij gaan
maar vaak ook over…
jij hebt het zo bedacht
dat ik nu dit verhaal
vertel en niet weet wat
ik bedoel met deze…
maar ik neem…
Pijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
314 naast haar stoel
en daar nog één, daar in dat stille hoekje
ze kijkt naar buiten
naar de sterren
de flonkerende buitenlichtjes
van de nacht
soms droomt ze dat elke ster
een engel is, die haar beschermt
beschermt tegen de pijn
ze wil naar de sterren
als haar tijd is gekomen
de sterren zullen wel weten
hoe ze de pijn
weg moeten nemen…
DE DOOD, STERVEN, IK TREK MIJN EIGEN PLAN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
911 ervoer ik vroeger nog veel meer
vooral toen ik jong was, het jongere broertje
en zij ouder, zussen, broer veel ouder (10 jaar)
als een enorme dooddoener voor mijn leven
waarbij de oude God doorgaans in mee speelde
nu met hun naderende dood; tachtigers, weer
want zij gaan voor in wat mij nog wacht
moest vroeger een voorbeeld aan hun nemen…
Rood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
392 Mijn huid verbrandt sneller
dan ik kan schuilen;
de zon bepaalt zelf
hoeveel plaats ik mag nemen.
Mijn bestaan—
een vlek die zich telkens
weer moet uitleggen,
tot de stem vergaat.
Rossig.
Het klinkt bijna teder,
tot je voelt
hoe vaak je kleiner wordt
om geen brandhaard te zijn.…
wij: nog komt de lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
170 perkament van een oud verlangen
zou nu nergens anders willen zijn
dan hier bij jou, wandelen door het
fiere gras, jij een halve stap voor mij
omdat ik zelfs nog de warmte vind
in de schaduw die je telkens achterlaat
reeën knagen aan het weiland waarop
gisteren nog koeien graasden, iets van
schuchterheid is ze niet vreemd en terloops
nemen…
Maanwandeling
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
188 De sterren kijken toe
met koel fatsoen,
alsof zij vermoeden
wat wij niet meer doen
Ik neem slechts tijd,
een mens reist wonderlicht
wanneer hij even luistert
naar het licht.
Mijn tocht begint met
misschien ongerijmdheid
een stap vooruit, een kleine eigenzinnigheid.…
onze taal
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
261 zullen wij dan voortaan
de taal van stilte spreken
de taal van toen wij
hier ooit met elkaar lagen
in ongeschonden samenzijn
en alleen maar stilte waren
de taal van verklankte stilte
van klaterende klanken
in kleuren en geuren gevat
- de wanklanken van de klok
die de uren slaat
het loeien van sirenes
in een of andere verre stad
nemen…
doe eens normaal joh
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
143 …dat neem ik op de
koop toe, en de dood? een verlossing
of een andere manier om het Zijn
te ontdekken
en de inkt kleurt meer zwart
dan het geweten van de regenboog
ik ken de huid eronder…
maandopening; natrium strooien
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.538 gewaande dwaallichtjes
evenals de heldere ontvallen sterretjes
wellicht de overgewaaide miezerwolkjes
wie dan ook hier verschijnen wil of wou
uit een grauwe, hoogstpersoonlijke gril
of uit poëtische overweging misschien
steek je licht eens op bij wat anderen
verander je overwegende perspectief
houd de eindjes open óf sluit netjes af
neem…
hoeveel herfsten nog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2 maar als ze toch allen “ dood “ zijn
en zich hervonden hebben in een
overvloed aan geluk - waarom
neem ik dan het geschrei nog waar
van die momenten dat onze
gesprekken verder gingen dan
de beperktheid van een
overvloed aan woorden
vaak roemden we dat ons zwijgen
meer betekende dan alle grenzen uit
een oud atlas en dat wat eens was geschied…
Beste toekomst…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 kunnen vergaren
en al is onze mierenhoop overvol
we doen daar weinig mee
het zal de tijd wel bezingen
we zien ‘t later wel
over een eeuw of twee
Maar gelukkig ben jij er nu
als toekomstig individu
dat na de zondvloed dit bericht nog leest
stroomt door jouw lichaam warm bloed
of is jouw naam wellicht Ai
ook dan vier ik een beetje feest
ik neem…
A fortnight
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
649 We nemen je vandaag terug
in de tijd
naar wat er was en hier is opgeschreven
in de verheven achtste maand: Augustus
van 18/8 tot eenendertig acht
een rijke oogst - althans kwantitatief
A Theory of Mind is pragmatiek
van taalgebruikers in sociaal verband
de dichter zelf erkent wel zijn beperking
hij vraagt van ons meer dan de middelmaat…
Lijfstraffen?
snelsonnet
3.5 met 15 stemmen
1.000 Je zult toch maar een roker of te dik zijn
Als anderen hun zin gaan krijgen wordt
Daarom straks je salaris ingekort
Zo'n toekomstbeeld moet vast je grootste schrik zijn
Bedenkers van zulk tendentieus gedonder
Zijn, geestelijk, zèlf stukken ongezonder…
EEN VERLOREN HART
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 aan een ieder die z’n hart heeft verloren
ga niet treuren nee niet doen
want elk verloren hart zal ooit bekoren
ze wordt met liefde gedragen door menig bloem…
80 is 80!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
933
80 is 80
en over 8 jaar
ben ik zelf ook 80
maar de grootste onzin is
80 is het nieuwe 70
of 60
laat me niet lachen
80 is 80
tachtig is tachtig
Henk mijn zwager is 80
en daarmee gefeliciteerd
vooral goede gezondheid
voor jou, Margriet, kinderen en kleinkinderen, vrienden, kennissen, buren en geloofsgenoten
laten we daar een speciaal…
Zeg mij .....
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.709 Zeg mij dat ik nooit zal sterven
maar neem mij mee op vleugels
van de wind, laat mij zweven
vlak boven de golven, schenk mij
het zout der aarde, laat mij aarden
in Uw dal van tranen, omgeven door
het licht aan Uw horizon en ik zal de
nacht begroeten zonder duistere
gedachten, de ochtend omhelzen
met de warmte van het eerste licht
ooit…