Alle inzendingen over adem

5143 resultaten.

Sorteren op:

Pril geluk

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Dit is de eerste nacht van ontmoeten hier aan de kust van jouw weke mond worden wij branding in wit en blauw op dat ritme adem ik van jou tot landing Smaakte het zilte ooit zo zoet? En spreken onze lippen zwaargewond? Sussen deze poortwachters onze ziel?…
bibi mo14 februari 2016Lees meer >

Een luwtje

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 974
schuiven, En in het matte schuiven nog te talmen; Op de' akker buigen zich de blonde halmen Ontzenuwd, en beschutten met haar kuiven 't Viooltje, dat geen vlinder komt bestuiven, En dat de hette tussen 't graan voelt dwalmen; De mens, in 't mals en mollig mos gezonken, Trekt uit de zwarte schaduw niets dan zwoelte, Hij hijgt naar koeler adem…
Jacques Perk20 februari 2016Lees meer >

Het sterrenstadium

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Stokt mijn adem. Zij stralen en verbergen verten als silhouetten. Die frivole ernst van zonnen die zoenen! Liefde? Monsters vol mysterie? De Pleiaden, het gezegend Zevengesternte dat een bescheiden plekje inneemt in het zenit zingt sterker dan Zen en wekt de sfeer op van een haiku. Grillig is haar symfonie met Orion.…

O lippen...

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.030
O lippen, rood als rozen en frambozen, Die, kussen ademend, om kussen vragen! O krachtige armen, die mij, moede, kozen Om veilig door 't vijandig Zijn te dragen! O donkere ogen, zachte grondeloze ogen, zó rein als nooit mijn ogen zagen, Ogen, waarin geen sprank is uit den Boze, Maar waar Gods englen d'eigen blik in wagen!…

Kustdorp

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
Droomde een zonnig leven: langs de kustlijn, blauwe huizen, heldere lucht golvende duinen, geurende bossen zag het schuimen van de golven zand dat waaide, spelende kinderen vliegers op drift, zwevende meeuwen schreeuwende vogels, springende vissen droomde over de duinen, de zon en boten vol adem in leven, verlangde vakantie nooit meer voorbij…
mobar8 augustus 2016Lees meer >

Nachtstilte

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 608
Soms lijken de tegenkrachten sterker te zijn en adem ik nog amper in deze opgelegde hel, maar als een mijnwerker in een oude goudmijn weet ik wel, vroeg of laat winnen wij dit spel.…

Wie zijn wij?

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Wie zijn wij dat we we kunnen leven zolang de adem gaat en er bewustzijn is maar ook nog verder ooit, in onbekend gebied dat van geen wijken weet maar dat echt mens-zijn en genade heet?…
Adeleyd1 november 2016Lees meer >

Waar alles zich aan hecht?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
z’n degens in het kanaal van tegenstrijdigheid, we zijn doorzichtig, het geheim ligt tussen aarde en de zon, hoop lijkt hol, geeft de honing soms de smaak van azijn, de hemel rijkt maar tot mijn kruin anderen vlochten wortels om uit de leem van as op te staan in wat we dachten te delen in de nectar en de ambrozijn door de adem…
Pama25 december 2016Lees meer >

Jouw kus .

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
Laat je zoen zijn als de betovering van magie waarbij kleine schokjes langzaam haar adem benemen en knieën het knikkend begeven . als bedwelming van rozengeuren als hemelse vervoering met melodieuze noten overgoten maar ook als een langzame oplaaiende vuurzee als het borrelende leven van een vulkaan tot barstend toe ....…
Katty14 januari 2017Lees meer >

Aantrekkelijke charme

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
(bij een zelfportret van Emmeline Deane) De pasteltinten druipen als acasiahoning van jouw nog steeds natte schilderdoek uit 1891, waarbij ik als een vis op het droge naar adem snak.…

Rust.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Heerlijke, donzige nacht zinkt op mij neer; zoelig zacht smelt in zijn adem 't laatst verlangen, wegstervend in een laatste stille klacht. De suizlende avondwind speelt in de zilvren snaren der kinderkalme ziel; en op zijn brede baren voert hij, de wijde stilte door, onmeetbre zangen.…

noem me

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Ik adem woord voor woord en ik proef de angst in de grijze motregen. Geen spoor in het dode woud. Morgen ben ik mijn naam vergeten. Noem me dan, zeg mijn naam, zeg me wie ik ben, omarm mijn verlorenheid in zachte armen. Lieg liefdevol en breng me stap voor stap naar huis waar de winter met koude ogen wacht.…
J.Bakx6 februari 2017Lees meer >

transformatie

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
gelatenheid, als men dat wil en duidt, zo mogelijk, iedere verslaafdheid ik leer dan weer zitten op de grond, kruipend door woelige gedachten met ieder een eigenaardig lont en gehuld in knellende vachten als ik toekomst wil scheppen dien ik het gerezen eigenbeeld opnieuw in helend azijn te deppen zodat mijn uitzicht wordt vernieuwd en ademen…

Plaatsbepaling

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Komt op adem na een lang verhaal. Geeft woorden hun kracht terug met iets van een frisse vooruitziende blik in de tijd. Waar elke minuut spreekt in harmonieuze akkoorden. Fraaie symbolen kleuren door een kunstzinnig verwoorden. Levensvreugde nieuwe waarde krijgt door een gebruik van de juiste taal. Laat elke letter opnieuw zweven.…

lange luwe stiltes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
verlangens ontluistert het hart zich in deemoed van valse openbaringen, niets is nog genoegelijk in de sfeer van melancholie de tuindeuren half geopend, het terras wankelt hierdoor zichtbaar in fragmenten van oude woorden, waarden zijn vluchtig en toch blijven de sluizen van de nacht grijpen naar alles wat onzichtbaar doch voelend de adem…
elze6 september 2017Lees meer >

Soms zie je beren op je pad

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
Ik luister naar het knirpen van het grind de wind en haar lange zuchten beide laten mij ademen er zingen vogels die ik niet herken. Ik loop in mijn eigen tempo begroet de oeroude bomen de rivier waarin ik denkbeeldig elke druppel een naam geef.…

Sehnsucht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Nochtans jouw ogen lonken, mijn adem raak in't rood, ik lees in kapitalen "wees welkom in mijn schoot". Zo liggen we verzaligd thans, de zon schijnt door de ruiten Met hoofden licht en leden zwaar en vogels die gaan fluiten En later op de dag, dan zijn we vast weer vreemden, vervoegen we met tegenzin het leger der ontheemden.…

Naast jou

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Taal kan plots inzicht verhelderen communicatie kan en mag als adem verschillen, leg je zorg gerust neer als hap in en uit leven en haar appel. Laat los als jij nu even te moede bent zonnestralen zijn weggezakt en iets treurt. Niet alles is te bestieren, laat soms vieren.…

Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
schoonheid de schemer blauwt door twijgen zij overlegt hoe ze de kleuren in 't palet kan krijgen Zij is de berooide kunstenaar zonder geluk alles slaat men voor haar ogen stuk bezeerd troost zij zich nu in deze pijn Met hoop in 't hart dat het ooit eens anders zal zijn in de stilte voor het raam waar de kale bomen staan en zij hijgend adem…

het houdt niet op

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
het is niet zo dat in de ouderdom het leven is geleefd dat blijft ademen tussen pilaren van een slalom het licht blijft je raken zo er honger blijft naar verlangen en liefde; wat dat ook moge zijn, en ergens naar blijft smaken maar toch word ik vaker gevuld, en door herinneringen ingehaald danwel door een traagheid in aanlengende…

Onsterfelijke poëzie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 391
losgebroken konijn dat huppelt in het bos de gapende dieren overmeesterd in hun kooi van afgevallen bladeren en kromme kale takken onverzadigd en weg zinkt met het drijfzand van de tijd de zon huilt achter donkere wolken hemel tranen dalen recht uit de hemel als zilveren pijpenstelen op de dorre aarde neer mijn longen ademen…

Doorzettingsvermogen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
schaduwen op het behang die ons de adem dreigen te benemen voorbij pijnlijke herinneringen getekend als artisjok het opgekropt gevoel als een beestenboel blijft hangen in onze strot de uitlaatklep verstopt en dat we dan: juist dan , vaak tot de beste prestaties kunnen komen in het diepte punt van ons leven…

Delen met het natuur

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Bomen geven zuurstof zodat we kunnen ademen. Vogels geven mooi gezang voor onze oren. Zwanen betekent het schoonheid en bescherming. Wat doen wij als mensen voor het natuur? Delen wij het natuur het zelfde gevoel? Doen we het genoeg om het natuur te beschermen? Stop met online bestellen, zo kunnen duurzaam leven.…

het goede hamsteren

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
woekerend zamelt het volk heel gewone maar ook rare dingen die wij gewoon nog ons alle dagen kopen kunnen onderwijl vechten medici met alles wat zij hebben voor gezondheid en leven van mensen jong en oud aangedaan door het virus dat ons en onze economie het gewone doen en laten naast ook de adem neemt niet aflatend is hun inzet hoewel…

Zondaglied

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
toen het schrille geluid keer op keer onze ziel doortrilde al wat adem zingen liet, verstilde bron van alle dingen die alle dingen verdraagt wij zijn ons zelve soms zo moe moe van zwakheid en verdriet , alles wat ons tegen zit 't is de bron van alle goed die geeft en wil dat onze ziel niet sterft maar leeft afgoden zullen…

ONGEHINDERD

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
De heilzame adem zoekt ieder oord, waar vrome blijdschap heerst of duivelse macht, soms aangekondigd, dan gans onverwacht., ondanks goede bedoeling dikwijls gestoord. De vrije lucht houdt men graag gevangen in glazen dozen om te bewaren en betasten, naar eigen verlangen.…
Han Messie19 september 2020Lees meer >

jou feest ik - van harte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 691
jouw verjaardag is een poort een deur naar de toekomst op het kruispunt van jaren waar de laan van herinnering op de weg naar de toekomst met erebogen dat markeert wat jij doet of liever ook laat in de vindtocht van het leven met telkens weer onverwacht het overweldigende avontuur van stoeien met verrassingen die telkens de adem benemen…

OVERWOGEN BEDELING

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
De almachtige en liefdevolle God laat Zijn wonderbare kracht en Geest vanuit eigen adem en scheppingsdrang mild naar de aarde toe zweven om versnipperd over te gaan in menselijke zielen het geschonkene betoont zich groots nietig of ingetogen soms geweldig indrukwekkend is door de Hemelse Vader gemaakt met gelijke aandacht en toewijding…
Han Messie20 augustus 2021Lees meer >

Plens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
Wie materie aanbidt, krijgt een tekort aan adem. De hang naar hebzucht plakt vast, hij is enorm, onze leegte brengt slechts vernietigende storm. Waarom geven we moeder aarde geen omvadem? Toch zie je vaker twinkelingen bij de mens als vonken van liefde: deze era koestert deze wens!…
René Roumen15 november 2021Lees meer >

LICHT

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
rechtlijnige pijlen doemen in bruin-grijze tinten op waar is boven wat onder en opzij verre melancholische klankdichten zweven over het landschap mannen in driedelig zwart met hoge hoed spelen viool in een vertraagd bewegingsspel onder een onwerkelijke lichtinval jij en ik in het muziekuniversum reizigers van het eerste uur wij ademen…
J.Bakx20 augustus 2022Lees meer >