5143 resultaten.
Pril geluk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 Dit is de eerste nacht van ontmoeten
hier aan de kust van jouw weke mond
worden wij branding in wit en blauw
op dat ritme adem ik van jou
tot landing
Smaakte het zilte ooit zo zoet? En
spreken onze lippen zwaargewond?
Sussen deze poortwachters onze ziel?…
Een luwtje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
974 schuiven,
En in het matte schuiven nog te talmen;
Op de' akker buigen zich de blonde halmen
Ontzenuwd, en beschutten met haar kuiven
't Viooltje, dat geen vlinder komt bestuiven,
En dat de hette tussen 't graan voelt dwalmen;
De mens, in 't mals en mollig mos gezonken,
Trekt uit de zwarte schaduw niets dan zwoelte,
Hij hijgt naar koeler adem…
Het sterrenstadium
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Stokt mijn adem. Zij stralen en verbergen verten
als silhouetten. Die frivole ernst van zonnen
die zoenen! Liefde? Monsters vol mysterie?
De Pleiaden, het gezegend Zevengesternte
dat een bescheiden plekje inneemt in het zenit
zingt sterker dan Zen en wekt de sfeer op van
een haiku. Grillig is haar symfonie met Orion.…
O lippen...
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.030 O lippen, rood als rozen en frambozen,
Die, kussen ademend, om kussen vragen!
O krachtige armen, die mij, moede, kozen
Om veilig door 't vijandig Zijn te dragen!
O donkere ogen, zachte grondeloze
ogen, zó rein als nooit mijn ogen zagen,
Ogen, waarin geen sprank is uit den Boze,
Maar waar Gods englen d'eigen blik in wagen!…
Kustdorp
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
635 Droomde een zonnig leven:
langs de kustlijn, blauwe huizen, heldere lucht
golvende duinen, geurende bossen
zag het schuimen van de golven
zand dat waaide, spelende kinderen
vliegers op drift, zwevende meeuwen
schreeuwende vogels, springende vissen
droomde over de duinen, de zon en boten
vol adem in leven, verlangde vakantie
nooit meer voorbij…
Nachtstilte
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
608 Soms lijken de tegenkrachten sterker te zijn
en adem ik nog amper in deze opgelegde hel,
maar als een mijnwerker in een oude goudmijn
weet ik wel, vroeg of laat winnen wij dit spel.…
Wie zijn wij?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.072 Wie zijn wij dat we we kunnen leven
zolang de adem gaat en er bewustzijn is
maar ook nog verder ooit, in onbekend
gebied dat van geen wijken weet
maar dat echt mens-zijn en genade heet?…
Waar alles zich aan hecht?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 z’n degens in het kanaal
van tegenstrijdigheid,
we zijn doorzichtig, het geheim
ligt tussen aarde en de zon,
hoop lijkt hol, geeft de honing
soms de smaak van azijn, de
hemel rijkt maar tot mijn kruin
anderen vlochten wortels om
uit de leem van as op te staan
in wat we dachten te delen
in de nectar en de ambrozijn
door de adem…
Jouw kus .
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 Laat je zoen zijn
als de betovering van magie
waarbij kleine schokjes
langzaam haar adem benemen
en knieën het knikkend begeven .
als bedwelming van rozengeuren
als hemelse vervoering
met melodieuze noten overgoten
maar ook
als een langzame oplaaiende vuurzee
als het borrelende leven van een vulkaan
tot barstend toe ....…
Aantrekkelijke charme
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 (bij een zelfportret van Emmeline Deane)
De pasteltinten druipen als acasiahoning
van jouw nog steeds natte schilderdoek uit
1891, waarbij ik als een vis op het droge
naar adem snak.…
Rust.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.068 Heerlijke, donzige nacht
zinkt op mij neer; zoelig zacht
smelt in zijn adem 't laatst verlangen,
wegstervend in een laatste stille klacht.
De suizlende avondwind speelt in de zilvren snaren
der kinderkalme ziel; en op zijn brede baren
voert hij, de wijde stilte door, onmeetbre zangen.…
noem me
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Ik adem woord voor woord en ik proef de angst in de grijze motregen. Geen spoor in het dode woud. Morgen ben ik mijn naam vergeten. Noem me dan, zeg mijn naam,
zeg me wie ik ben, omarm mijn verlorenheid in zachte
armen. Lieg liefdevol en breng me stap voor stap naar huis
waar de winter met koude ogen wacht.…
transformatie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
503 gelatenheid,
als men dat wil
en duidt, zo mogelijk, iedere verslaafdheid
ik leer dan weer zitten op de grond,
kruipend door woelige gedachten
met ieder een eigenaardig lont en
gehuld in knellende vachten
als ik toekomst wil scheppen
dien ik het gerezen eigenbeeld
opnieuw in helend azijn te deppen
zodat mijn uitzicht wordt vernieuwd
en ademen…
Plaatsbepaling
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
461 Komt op adem
na een lang verhaal. Geeft woorden
hun kracht terug met iets van een frisse
vooruitziende blik in de tijd.
Waar elke minuut spreekt in harmonieuze
akkoorden. Fraaie symbolen kleuren
door een kunstzinnig verwoorden.
Levensvreugde nieuwe waarde
krijgt door een gebruik van de juiste
taal.
Laat elke letter opnieuw zweven.…
lange luwe stiltes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 verlangens ontluistert het hart
zich in deemoed van valse openbaringen, niets
is nog genoegelijk in de sfeer van melancholie
de tuindeuren half geopend, het terras wankelt
hierdoor zichtbaar in fragmenten
van oude woorden, waarden zijn
vluchtig en toch blijven de sluizen van de nacht
grijpen naar alles wat onzichtbaar doch voelend
de adem…
Soms zie je beren op je pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 Ik luister naar het knirpen van het grind
de wind en haar lange zuchten
beide laten mij ademen
er zingen vogels die ik niet herken.
Ik loop in mijn eigen tempo
begroet de oeroude bomen
de rivier waarin ik denkbeeldig
elke druppel een naam geef.…
Sehnsucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Nochtans jouw ogen lonken, mijn adem raak in't rood,
ik lees in kapitalen "wees welkom in mijn schoot".
Zo liggen we verzaligd thans, de zon schijnt door de ruiten
Met hoofden licht en leden zwaar en vogels die gaan fluiten
En later op de dag, dan zijn we vast weer vreemden,
vervoegen we met tegenzin het leger der ontheemden.…
Naast jou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 Taal kan plots inzicht verhelderen
communicatie kan en mag als adem
verschillen, leg je zorg gerust neer
als hap in en uit leven en haar appel.
Laat los als jij nu even te moede bent
zonnestralen zijn weggezakt en iets treurt.
Niet alles is te bestieren, laat soms vieren.…
Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 schoonheid de schemer blauwt door twijgen
zij overlegt hoe ze de kleuren in 't palet kan krijgen
Zij is de berooide kunstenaar zonder geluk
alles slaat men voor haar ogen stuk
bezeerd troost zij zich nu in deze pijn
Met hoop in 't hart dat het ooit eens anders zal zijn
in de stilte voor het raam waar de kale bomen staan
en zij hijgend adem…
het houdt niet op
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 het is niet zo
dat in de ouderdom
het leven is geleefd
dat blijft ademen
tussen pilaren
van een slalom
het licht blijft je raken
zo er honger blijft naar verlangen
en liefde;
wat dat ook moge zijn,
en ergens naar blijft smaken
maar toch word ik vaker gevuld,
en door herinneringen ingehaald
danwel door een traagheid in
aanlengende…
Onsterfelijke poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 losgebroken konijn
dat huppelt in het bos
de gapende dieren overmeesterd
in hun kooi
van afgevallen bladeren en kromme kale
takken onverzadigd
en
weg zinkt met het drijfzand van de tijd
de zon huilt achter donkere wolken
hemel tranen dalen
recht
uit de hemel
als
zilveren pijpenstelen
op de dorre aarde neer
mijn longen ademen…
Doorzettingsvermogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 schaduwen
op het behang die
ons de adem dreigen
te benemen
voorbij
pijnlijke herinneringen
getekend als artisjok
het
opgekropt gevoel als
een beestenboel
blijft hangen in onze strot
de uitlaatklep verstopt
en dat we dan:
juist dan , vaak tot de beste
prestaties kunnen komen
in het diepte punt van ons leven…
Delen met het natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Bomen geven zuurstof zodat we kunnen ademen.
Vogels geven mooi gezang voor onze oren.
Zwanen betekent het schoonheid en bescherming.
Wat doen wij als mensen voor het natuur?
Delen wij het natuur het zelfde gevoel?
Doen we het genoeg om het natuur te beschermen?
Stop met online bestellen, zo kunnen duurzaam leven.…
het goede hamsteren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 woekerend zamelt het volk
heel gewone maar ook rare
dingen die wij gewoon nog
ons alle dagen kopen kunnen
onderwijl vechten medici
met alles wat zij hebben
voor gezondheid en leven
van mensen jong en oud
aangedaan door het virus
dat ons en onze economie
het gewone doen en laten
naast ook de adem neemt
niet aflatend is hun inzet
hoewel…
Zondaglied
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
456 toen het schrille geluid
keer op keer onze ziel doortrilde
al wat adem zingen liet, verstilde
bron van alle dingen
die alle dingen verdraagt
wij zijn ons zelve soms zo moe
moe van zwakheid en verdriet ,
alles wat ons tegen zit
't is de bron van alle goed
die geeft en wil dat onze ziel
niet sterft maar leeft
afgoden zullen…
ONGEHINDERD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 De heilzame adem zoekt ieder oord,
waar vrome blijdschap heerst of duivelse macht,
soms aangekondigd, dan gans onverwacht.,
ondanks goede bedoeling dikwijls gestoord.
De vrije lucht houdt men graag gevangen
in glazen dozen om te bewaren
en betasten, naar eigen verlangen.…
jou feest ik - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 jouw verjaardag is een poort
een deur naar de toekomst
op het kruispunt van jaren
waar de laan van herinnering
op de weg naar de toekomst
met erebogen dat markeert
wat jij doet of liever ook laat
in de vindtocht van het leven
met telkens weer onverwacht
het overweldigende avontuur
van stoeien met verrassingen
die telkens de adem benemen…
OVERWOGEN BEDELING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 De almachtige en liefdevolle God
laat Zijn wonderbare kracht en Geest
vanuit eigen adem en scheppingsdrang
mild naar de aarde toe zweven
om versnipperd over te gaan
in menselijke zielen
het geschonkene betoont zich
groots nietig of ingetogen
soms geweldig indrukwekkend
is door de Hemelse Vader gemaakt
met gelijke aandacht en toewijding…
Plens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Wie materie aanbidt, krijgt een tekort aan adem.
De hang naar hebzucht plakt vast, hij is enorm,
onze leegte brengt slechts vernietigende storm.
Waarom geven we moeder aarde geen omvadem?
Toch zie je vaker twinkelingen bij de mens
als vonken van liefde: deze era koestert deze wens!…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 rechtlijnige pijlen
doemen in bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten
zweven over het landschap
mannen in driedelig zwart met
hoge hoed spelen viool in een
vertraagd bewegingsspel
onder een onwerkelijke lichtinval
jij en ik in het muziekuniversum
reizigers van het eerste uur
wij ademen…