5126 resultaten.
Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 schoonheid de schemer blauwt door twijgen
zij overlegt hoe ze de kleuren in 't palet kan krijgen
Zij is de berooide kunstenaar zonder geluk
alles slaat men voor haar ogen stuk
bezeerd troost zij zich nu in deze pijn
Met hoop in 't hart dat het ooit eens anders zal zijn
in de stilte voor het raam waar de kale bomen staan
en zij hijgend adem…
het houdt niet op
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 het is niet zo
dat in de ouderdom
het leven is geleefd
dat blijft ademen
tussen pilaren
van een slalom
het licht blijft je raken
zo er honger blijft naar verlangen
en liefde;
wat dat ook moge zijn,
en ergens naar blijft smaken
maar toch word ik vaker gevuld,
en door herinneringen ingehaald
danwel door een traagheid in
aanlengende…
Onsterfelijke poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 losgebroken konijn
dat huppelt in het bos
de gapende dieren overmeesterd
in hun kooi
van afgevallen bladeren en kromme kale
takken onverzadigd
en
weg zinkt met het drijfzand van de tijd
de zon huilt achter donkere wolken
hemel tranen dalen
recht
uit de hemel
als
zilveren pijpenstelen
op de dorre aarde neer
mijn longen ademen…
Doorzettingsvermogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 schaduwen
op het behang die
ons de adem dreigen
te benemen
voorbij
pijnlijke herinneringen
getekend als artisjok
het
opgekropt gevoel als
een beestenboel
blijft hangen in onze strot
de uitlaatklep verstopt
en dat we dan:
juist dan , vaak tot de beste
prestaties kunnen komen
in het diepte punt van ons leven…
Delen met het natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Bomen geven zuurstof zodat we kunnen ademen.
Vogels geven mooi gezang voor onze oren.
Zwanen betekent het schoonheid en bescherming.
Wat doen wij als mensen voor het natuur?
Delen wij het natuur het zelfde gevoel?
Doen we het genoeg om het natuur te beschermen?
Stop met online bestellen, zo kunnen duurzaam leven.…
het goede hamsteren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 woekerend zamelt het volk
heel gewone maar ook rare
dingen die wij gewoon nog
ons alle dagen kopen kunnen
onderwijl vechten medici
met alles wat zij hebben
voor gezondheid en leven
van mensen jong en oud
aangedaan door het virus
dat ons en onze economie
het gewone doen en laten
naast ook de adem neemt
niet aflatend is hun inzet
hoewel…
Zondaglied
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
456 toen het schrille geluid
keer op keer onze ziel doortrilde
al wat adem zingen liet, verstilde
bron van alle dingen
die alle dingen verdraagt
wij zijn ons zelve soms zo moe
moe van zwakheid en verdriet ,
alles wat ons tegen zit
't is de bron van alle goed
die geeft en wil dat onze ziel
niet sterft maar leeft
afgoden zullen…
ONGEHINDERD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 De heilzame adem zoekt ieder oord,
waar vrome blijdschap heerst of duivelse macht,
soms aangekondigd, dan gans onverwacht.,
ondanks goede bedoeling dikwijls gestoord.
De vrije lucht houdt men graag gevangen
in glazen dozen om te bewaren
en betasten, naar eigen verlangen.…
jou feest ik - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 jouw verjaardag is een poort
een deur naar de toekomst
op het kruispunt van jaren
waar de laan van herinnering
op de weg naar de toekomst
met erebogen dat markeert
wat jij doet of liever ook laat
in de vindtocht van het leven
met telkens weer onverwacht
het overweldigende avontuur
van stoeien met verrassingen
die telkens de adem benemen…
OVERWOGEN BEDELING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 De almachtige en liefdevolle God
laat Zijn wonderbare kracht en Geest
vanuit eigen adem en scheppingsdrang
mild naar de aarde toe zweven
om versnipperd over te gaan
in menselijke zielen
het geschonkene betoont zich
groots nietig of ingetogen
soms geweldig indrukwekkend
is door de Hemelse Vader gemaakt
met gelijke aandacht en toewijding…
Plens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Wie materie aanbidt, krijgt een tekort aan adem.
De hang naar hebzucht plakt vast, hij is enorm,
onze leegte brengt slechts vernietigende storm.
Waarom geven we moeder aarde geen omvadem?
Toch zie je vaker twinkelingen bij de mens
als vonken van liefde: deze era koestert deze wens!…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 rechtlijnige pijlen
doemen in bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten
zweven over het landschap
mannen in driedelig zwart met
hoge hoed spelen viool in een
vertraagd bewegingsspel
onder een onwerkelijke lichtinval
jij en ik in het muziekuniversum
reizigers van het eerste uur
wij ademen…
MEER VAN GENEVE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 levens
al mijn oevers sierden
thans
ben ik ingesloten
door harde wegen en kaden
waar geraas en gejoel klinkt
drukke steden en steigers
allerlei mensen in boten
mijn golven opsturen
wind uit de Alpen
schenkt verlangde koelte
fluistert me blij strelend toe
je bent omgeven door een ring
van de vernieuwde wereld
maar mijn opbeurende adem…
Verknipt sonnet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
617 De winter is reeds ongezien vergangen
Maar in de schaduw van
de landingsbaan
Zet in april een ram plots
een faux pas
Teugelloos verrijzend na
de pasen
Door zen te ademen al spelevarend,
Niet naar de letter maar
naar maakbaarheid
Liefdes kantelpunt - warme magie
Hoe kan zo'n lhasavlinder
zonder vleugels
In 't voorjaar op een…
Zomeravond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
402 Een zoele wind houdt zijn adem in,
ritselend klimop bedekt bemoste muren,
donkere struiken voeren weemoed aan,
zacht klinken de stemmen van de buren.
Ik hoor hun inhoudend gefluister,
ruik de zware geur van de seringen,
verderop, in het toenemend duister,
begint aarzelend een vrouw te zingen:
Summertime and the living is easy.…
WENTELWOORDEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Koude adem strijkt over kale bomen
van 't Olterterper bos, danst als luchtkolk
tussen kruin en grauwe, lage wolk,
laat beeldhouwersdenken in zich stromen.
Sierlijk zwaaiende gereedschappen komen:
fijzinnige beitels, soms een harde dolk,
treffen tere twijgen, zijn alle een tolk
voor arbeidsklank voorbij de boszomen.…
Herinnering aan mam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
574 Ik vind jou in mij
Adem jou
In
Uit
Daar woon jij
Daar leef jij
Daar diep in mij
Daar ben jij dichter bij mij
Dan bij mij vandaan.…
eeuwige glimlach
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 wijngaard
als seizoenen verstrijken
rijpt zich de liefde
tot donkerrood fruit
witte chocolade
dan wel kruidige rosé
van druif tot glas
prachtig en uitdagend
bloeit de wijngaard
met pittig de helling soms
tussen het dal en de top
zij brouwt een glimlach
door samen te genieten
tot plots het afscheid
in de kleurrijke herfst
haar de adem…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
612 Wanneer de avond langzaam om ons heen valt,
en jouw stem de stilte even raakt,
lijkt zelfs de tijd haar adem in te houden,
zodat dit moment niet hoeft te verdwijnen.
Je nabijheid is een plek zonder grenzen,
waar kwetsbaarheid zacht mag bestaan,
waar een blik soms meer kan zeggen
dan woorden ooit zouden kunnen dragen.…
Dromenvangers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
658 Lentegek
zomergast
herfstdraad
winterblues
Winternacht
adem en ijs
bitter en koud
slapeloosheid
Luchtgaten
brandhaarden
dromenvangers
acrobaten
Sluimerwolken
suikerspinnen
lust voor leven
opnieuw beginnen
(refrein)
Verhalen zingen
dromen dwalen
en verwaaien in de wind
in de wind
Bijenkorven
honingbazen
mantelzorgers…
Schoonheid en stilte (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 omhoog
vorst en kou
trotserend om
het intense wit
van de eerste
zonnestralen te zien
ik gleed uit
in een peilloos
diepe spleet
vol donker en
begon te rollen
met ijs sneeuw en
divers formaten
steenslag steeds
sneller in een bocht
aan de buitenkant
in vertraging
duwde ik me van
de stroom verder
weg zag een
inham om even
bij adem…
oktober
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
750 zorgt voor een nieuw decorum
betrapt door terugkerende
betoverde herfstdagen
zwarte kraaien vliegen
onder grauwe wolkenluchten
oude vlinders dansen
uitgeblust het sprookje uit
oktober laat laatste verlangens zwijgen
een man verdwaalt
in een woordenblos
eenzaam
door zijn weifelende wichelroede
zuchtend haalt
het landschap adem…
lichtpuntjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 zijn het
die geen woorden nodig hebben
alleen een menselijke blik
een stad die zingt na storm en strijd
vervangt de dodelijke stilte
met hartverwarmend vreugdevuur
een soldaat het strijden moe
die de wapens neer- en weglegt
als eerste stap van hoop
een jochie dat met een paar planten
een plein of straat vergroent
om de wereld weer adem…
Ik, Fien Krediet had de Duitse Minister van Onderwijs kunnen worden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Ze had rood haar, een vurig type
ze hield van Duitsland en de Duitse taal
ze had Minister van Onderwijs kunnen worden
Net als de roodharige zo gelijkende
Karin Prien, geboren in Amsterdam
kandidaat voor het kabinet van Merz
Vandaag 28 februari is Fiens geboortedag
ze werd maar 76 jaar oud en versleten
ik zag haar heengaan, haar laatste adem…
Zomer in zachte vlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 staan
bij de dans van paarse bloemen
en een vlindervlucht
Licht valt op de struik
tussen blad en vlinderkleur
vleugels vangen lucht
Op het middaguur
stilte trilt tussen kleuren
nectar wordt gedeeld
Onder warme lucht
zweven schaduwen voorbij
niets weegt in dit licht
Een zachte landing
op de rand van paarse rust
tuin houdt haar adem…
Omdat ik bij jou altijd mezelf mag zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
519 Je laat me ademen
zoals ik ooit bedoeld ben – zonder filter, zonder vorm, zonder verweer.
Wanneer de wereld weer
te scherp binnenkomt, haar lichten fel,
haar tempo nietsontziend, ben je het zachte dat me niet
overweldigt, maar me in omhullende geborgenheid draagt tot ik weer sta.…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 Ik kneep in mijn glas,
mijn adem brak:
ik was nog niet eens begonnen.
We gaven handen,
warmte, kort en echt,
een belofte voor later
die hij meenam in de wind.
Thuis lijnde ik de teckel aan,
groette de tuinman,
en droeg de stroom
van herinneringen
als water langs een eend.…
De kleine karekiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 O kleine karekiet, zo vluchtig,
zo trouw aan riet en zonneschijn,
jouw lied laat water zacht weer ademen,
en maakt de wereld even klein.…
Je bent
netgedicht
2.6 met 28 stemmen
509 Je bent het zachte licht dat mijn schaduwen kust,
het geluid van adem dat ik voel in mijn borst.
Je bent de ruimte tussen woorden, stil en groot,
waar ik durf te zijn zonder masker, zonder schroom.
Je bent de regen die mijn stormen zacht weghaalt.
Het geduld dat mijn hart in rust laat landen.…
Langzaam uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 Alleen mijn adem en mijn hartslag,
die me door de dagen heen blijven sleuren.
De wereld heb ik nooit begrepen,
de schoonheid van het leven nooit bemind.
De essentie van het bestaan blijft voor mij verborgen,
voor het licht dat ooit scheen ben ik nu blijkbaar blind.
Mijn vermoeide ziel smacht naar rust,
een vredige plek zonder pijn.…