16503 resultaten.
Slechts aandachtigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Wat is dichten
Meer dan indringend
In woorden vatten
Al wat ons omgeeft
En wat met de tijd
In onze gedachten leeft
Is dichten meer
Dan alleen aandachtigheid?…
de aarde is rond (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 de aarde is rond, fluistert de kameraad
Shin lijkt het niet te horen, tuurt onbewogen
naar de koeienpoep en peutert de maiskorrels eruit
elke korrel telt in deze verborgen schaarste
er bestaat nog een wereld, klinkt het zacht,
voorbij de hekken van het kamp
Shin verbergt zwijgend zijn verwarring
zijn leven hangt aan een martelende draad…
Cressogno, 1981
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
591 Ik zocht je daar
in het bergdorp
boven het zilveren meer
waar je zelf nooit was
Ik zocht de rimpels
van je voorouders
van verre verwanten
de sporen van ooit
In een boerenvrouw
zag ik je daar staan
warm in de middagzon
liep ik er te zwijgen
Al in Napoleons tijd
schikte het lot
dat je geen Italiaanse
maar een Utrechtse werd
Toch…
Dwaze dochter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
702 Op het Haagse Plein
voor ons parlement
post je elke maand een dag
met een roze poncho aan
Wat vrolijk dacht ik
een kleurrijke parel
die daar stevig staat
omringd door je makkers
Toen sprak ik je aan
je moeder zit al jaren vast
in een cel in Rwanda
je kunt haar niet spreken
Zij draagt er zo’n roze poncho
het vrolijke gevangeniskostuum…
Levenslang
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
624 Wij hebben levenslang gekregen
Om God, onze Heer te loven
En om in Zijn liefde te geloven
Hij die met ons is op onze wegen.
Levenslang mogen we zijn van Hem
Hij wil onze liefhebbende Vader zijn
Hij zal er zijn in vreugde en in pijn
Als we willen luisteren naar Zijn stem.
Levenslang is soms maar van korte duur
We weten niet hoe lang wij…
Ondertoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Muziek die
Vrijwel alle
Gemoedstoestanden
Die ik ken
Vertolkt in
Eindeloos refrein
Van diepst verdriet
Tot de blijheid dat
Ik er ook mag zijn
Tonen hoog en laag
Komen er in voor
Maar 't is de
Ondertoon die me
Tot leven maant
Altijd terugkerend
Tij dat zonder zich
Zelf te verliezen
Altijd weer het leven
Brengt, aan…
Alleen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
666 Wat is het moeilijk om alleen te zijn
Als je denkt dat niemand om je geeft
Geen mens die echt met je meeleeft
Dat veroorzaakt veel verdriet en pijn.
Niet even een praatje kunnen maken
Je voelt je dan zo eenzaam en alleen
Stil verdriet, met niemand om je heen
Soms kun je helemaal van streek raken.
Fijn is het dan te weten dat God je kent…
Hoe het ook kan (herkansing)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
652 's Zondags in de zijkapel, vooraan de eerste banken
Zaten Jan en Mien de Heere trouw en vroom te danken
Na de Mis gelijk naar huis, voorbeeldig als zij waren
Nimmer trof hen een verwijt of enige bezwaren
Eenmaal thuis klonk geen geluid van leven door de muren
Geen uiting van passie in ochtend- of avonduren
't Was wel zeker, zo dacht men…
Vrouwenproblemen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 volgens mij leef ik
met vier beren in huis
alles wat zij een beetje
kwijt willen gooien ze neer
ik als opperzeug loop maar
te ruimen dan opeens ben ik
het zat schreeuw zo'n beetje
alles eruit wat mij dwars zit
kijken me allemaal verschrikt aan
verschieten van wit naar rood
beginnen te rennen met koffie
en krant moet me niet zo druk maken…
Pasen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
851 Weer klinkt het nieuwe lied uit tuinen
waar ’t oud verdriet is weggedaan
en wat zo lang niet werd verstaan
dat bloesemt nu uit duizend kruinen..
We vieren Pasen – feest van licht,
Een groot geheim, een vergezicht.…
Aan de vijverkant
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
719 Ik geniet, rustig, aan de kronkelende wateroever,
verscholen tussen beuk, berk en 't ritselend riet.
Spied naar muggen, larven en een rare parasiet.
Ik oog, een en al wonder, als ingewijde fijnproever,
naar een juffrouw, ietwat verdoken aan de waterkant.
Ze streelt genotvol en bevallig haar tengere navelband.
Ik fantaseer, geniet, 'n…
Te late trouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Had ze gezegd
wees boom
ik ware boom geweest
Had ze gezegd
wees braaf
ik ware braaf geweest
Ze vroeg
wees trouw
maar ik ben nooit trouw geweest
nu is ze weg
en vraagt niets meer
ik ben nog nooit zo trouw geweest…
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 de stad is klaar
met erkers dakkapellen
zondags op orde
schoon gewassen licht
bereidt onder wolken
een oordeel voor
hoog ingelijste ramen
en stille straten
boven zijn luchtschepen geland
met gaasdunne lading
de vloot is vervuld van vreemd
somber geduld over de daken
en bewoners bijna uitgeslapen
de dagen zijn voorbij waarin de dood…
Corona - mei 2020 - Corona doet onze woordenschat floreren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 "Afhaalfiles" aan bistro's, restaurants of meeneemchinees;
zelf koken of het trotseren van de coronavrees.
"Huidhonger" of een behoefte aan lichamelijk contact;
blijft tot het einde van de viruspandemie nog aanzienlijk verzwakt.
"Coroma en coropa" of jeugdige grootouders die passen op hun kleinkinderen;
laten uit liefde die zorg door corona…
Leven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
538 van 't leven
op al mijn wegen kom ik u tegen
buig mij voor u neder
al het
vergeefse worstelen
leg ik in Gods hand
de zachtmoedige Mensen-Zoon gaat vooraan
die voor ons mensen
gekoppeld aan Zijn Naam
de Hemelse borgtocht
heeft voldaan
geen adem is er zoeter
dan God de Vader zijn stem, och moederhart Jeruzalem
de schoonste Hemel gedichten…
De dichter is een boer
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
645 Boer G., ongeremd en ziekelijk verlegen
vond twee vrouwen binnen handbereik.
Niet bereid zich bij hem in te schepen
voer hij voorbij de schemering, en schoot
en schoot zichzelf het leven in,
vermorste vrouwen arm en ongelegen,
maar in hun dood en wond vond G. zichzelf
een koe met goedgevulde memmen.
Geen dag gevang waar G. verbleef
een…
R I P Melissa
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
868 Als ik er niet meer ben,
Weet dan dat ik er altijd nog
zal zijn.
Als ik er niet meer ben,
Zal ik altijd jouw persoonlijke
beschermengel zijn.
Nu ik er niet meer ben,
Weet dan dat ik er altijd nog
bij ben.
Verjaardagen en bijzondere
dagen.
Ik zal er zijn.
Als je me mist,
Kijk dan omhoog.
Als je me mist,
Maak ik speciaal voor jou een…
Aemilius Aquarel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 Voorwaar, Aemilius Aquarel
Uw ode aan de niet te dragen
Vlinderlichtheid van 't bestaan
In 't onderzon- en ondermaanse
Waar de lentelissen laaien
In groene zeeën van bazuinen
Licht laveloos haar voile op
Als loflied en ligt ademloos
In ozonlaag der zonnewagen
Waar tomeloos en ongeremd
Icarus zijn paarden ment
En lichte luchten atmosferisch…
HET NIEUWE ABNORMAAL
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
592 bergen worden woestijnen
opa's worden jonge goden
geld stroomt uit de kraan
meisjes kijken je aan
niemand hoeft te slapen
dus haalt meer uit z'n bestaan
zonder naar de kloten te gaan
gebraden duiven vliegen
druipend van het vet over de daken
belanden in mondjes
op de juiste temperatuur
geluk wordt gewoon bijgedrukt
indien nodig
en…
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…
Op Mark
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
727 (Met knipoog naar ‘Marc groet ’s morgens de dingen’
Paul van Ostaijen)
Dag ventje met de fiets ploem ploem,
met pet noch pijp dus doodgewoon
weer koffie morsend, weer met phone.
Een goeie daa-ag vaas en bloem.
Dag tafel, stoel en Haagse vijver.
Een visselijn teemt: zittenblijver!…
DE HOEDEN VAN DE KONINGIN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
641 van al die mooie hoeden van de Koningin
daar moet een kunstverzameling van zijn
wie stak daar zijn geweldige inspiratie in
van al die mooie hoeden van de Koningin
met tule, kant, veren, pailletten, vol kunstzin -
bedacht de hemelse Vader een wijs brein erin
van al die mooie hoeden van de Koningin
daar moet een kunstverzameling van zijn…
De Kringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 iets van steen
valt in het water
het gevolg zie je
enkele tellen later
een kring nog een kring
en nog een grotere kring
door de val van dat stenen ding
en een klein gaatje in het water
zo gaat dat met een bom
ook met kringen omgeven
verstorende gevolgen rondom
vernielde huizen en menig leven
en zelfs heel ver weg zullen velen
de inslag…
De Dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 De dood slaat diepe gaten
en doet onnoemelijk veel pijn.
De dood slaat diepe gaten:
alles wat je los moet laten
verdwijnt in een zwart ravijn
waar alleen verdriet en leegte zijn.
De dood slaat diepe gaten.
Het leven neemt ruimte om te dansen
en moet daar vaak voor snoeien.
Het leven neemt ruimte om te dansen:
een nieuwe ronde met nieuwe…
[ De liedjes van toen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 De liedjes van toen
waren onze wereld, daar --
zagen we elkaar.…
In de schemer van onze lichaamstaal (Liedgedicht)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
983 Waar jij nu ook bent en met je ogen
misschien gesloten in een veld met
wilde bloemen en jonge rozen ligt
denk je aan mij zoals ik aan jou niet
mag denken, er is te veel gezegd
de averij even afgewend
op een verdwaald moment zullen we
elkaar wel weer ontmoeten, als de
luwte ons gunt van wat ooit in zicht
wie weet voltrekt zich dan het…
[ Nooit wordt er iemand ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 Nooit wordt er iemand
in de rede gevallen --
als iedereen praat.…
[ Toen wij jong waren ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
397 Toen wij jong waren,
draaide het leven om ons --
en dat doet het nog.…
[ Wij zijn thuis, wachten ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Wij zijn thuis, wachten
op jou, ja, dat zeiden ze --
ooit ook tegen mij.…
OGENSCHIJNLIJK
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 in jou in mij
stroomt bloed
hetzelfde rode
mooie bloed
vertel me
wat ons bijeenhoudt
tussen zondagmorgen
en zaterdagnacht
we raken elkaar
zonder elkaar te zien
het leven en de dood
houden ons bijeen
evenwicht en teloorgang
zijn schitterend
paradoxen kloppen niet…
op het eerste gezicht…