8109 resultaten.
Bespiegeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Uit de gescheurde rotsen druppelt het water
Dat sprookjesachtige cirkels vormt
In het meertje dat ons spiegelend glad
Uitnodigt om die aanlokkelijke glasplaat
Aan te raken en de voeten er op te zetten
Met de belofte dat een nog geheimzinnigere wereld
Op ons wacht
Wagen we ons op die betoverende spiegel
Of raken we het ijs niet aan
Omdat onze…
Strandloper van Schiermonnikoog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 Op het strand
Waar hemel en aarde
Elkaar raken
En waar de vloedlijn
Zich in eindeloos
Herhalen verplaatst
Ben jij er met
Trippelende pasjes bij
Om over de echtheid
Van dit leven te waken
En elke strandgast zicht te
Bieden op de oneindigheid…
jij wist het al lang
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.431 hier sta ik en
ik zie het ...
die plant daar
die groeit
ik zíe het niet
maar ik wéét het
die plant daar
die groeit
hier sta ik en
en ik zie je
jij wist het al lang
kanker broeit ...…
Aanstellerij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
923 Vechten tegen de wind die niet draait
Een eindeloze oversteek maken maar het waait, waait en waait
Wanneer je het gas stevig indrukt ben je verloren
Dan vliegt de wind je nog harder om de oren
En vraag hem niet, om te draaien
Van zwakheid zal hij oplaaien
Je zal moeten leven met tegenwind
En wanneer jij zegt: het is me niet gezind
Ga dan maar…
De roeier
gedicht
3.6 met 8 stemmen
10.485 Vanavond trok de mist over de wei
alsof de aarde zich opende en
het grondwater buiten zijn oevers trad
paarden en koeien raakten vlot en
als in een moeras uit de oertijd
dreven tenslotte alleen nog koppen
en ruggen voorbij
van het geboomte aan de overkant
maakte zich iets los waarvan ik dacht
dat het een roeier was die overstak voor mij…
Blauwborst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Zing, kleine blauwborst
en mooie lenteklanken
slaan hun vleugels uit.…
Dat snelle beekjes stilt
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
586 daar ligt het meer
dat snelle beekjes stilt
en spiegelglad
de maan weerkaatst
waar ik altijd
naar de sterren kijk
hun afstand overbrug
met een diepe zucht
een dialoog
in vast geloof
dat twinkelingen raken
aan de oer herinnering
zij verhalen
de verbondenheid
van energie die tijd
en massa begeleidt
heb het alleen zijn
achter…
Wintermorgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
926 Nu op deze wintermorgen
voetstappen krakend
sporen achterlaten
in de sneeuw
blaas ik mijn verdriet
als adem weg in de kou
waar het door de wind
zal worden gevangen
om in bevroren takken
van bomen te schuilen
tot de zon mijn tranen
omtovert in kleine parels.…
Een boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 Met liefde kerfde jij je naam
in de bast van een jonge boom
bleef daar toen een tijdje staan
vertraagde tijd als in een droom
Vaak kwam jij daarna nog spelen
speels lachend in het vrije veld
en wat alleen de jeugd kan velen
de dagen werden niet geteld
Nu, staat de boom op eigen erf
volgroeid en rijk aan vruchten
geeft schaduw aan mensen…
In spierwit verpakt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
587 deinende zwanen
halzen neigen synchroon
met het golvende water
schuin voor de wind
oranje met zwart
in spierwit verpakt
het statig bewegen
contrasteert met
een woeste felheid van leven
die uitersten
maken de mensen bang
zij horen niet graag hun zwanenzang…
Distel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
544 De hand die zaaide
was zijn vastheid kwijt
en plantte hem
aan de rand der wereld.
Die daad vergeldt hij
met zijn stekels
maar zijn bloemen
schenken de liefde weg die bleef.…
DE LENTE KOMT !
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
838 De winterse koude waait weg
glinsterende dooi drupt van
katjestakken, wollig glurend
uit opengebarsten bruine velletjes
een summiere geur van lente
vermengt met nog klampende
friskou ijs en sneeuwvermoeden
paalzittend de snelle slechtvalk
muisstaart bungelend uit zijn bekje
borstkast nahijgend van de jacht
ziet op het bospad fietser met…
Ik omhelsde een boom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
582 Ik omhelsde een boom, een heel oude boom,
een boom van meer dan honderd jaren.
En in dat korte moment, dat stille ogenblik
leek het alsof die oude boom en ik
plots zielsverwanten waren.
Ik voelde een kracht die ik niet had verwacht,
een kracht haast niet in te tomen.
Ik legde mijn oor en omhelsde hem fors
en 't was alsof ik, achter zijn ruwe…
Vroege voorjaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
749 Vertrekkende vlucht
Een groep ganzen in v-vorm
Vee staat nog op stal…
Het zwart van de aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 heb het leven
tot schoven gebonden
zij drogen met wind
weer speelt mijn kind
in de zon net als vroeger
dolt zorgeloos rond
nog staan de stoppels
hun wortels verankerd
maar de grond is verkankerd
door jarenlang roofbouw
op normen en waarden
gespoeld uit het zwart van de aarde
wat rijk groeide en bloeide
oogst nu de vruchten die…
magnolia en oleander
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 magnolia en oleander
wees schrander
en
verander
nooit van naam
bid om blauwe luchten
als u bloeit…
Boomvriend
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.059 Ik bezit niet de natuurkracht
om jou van bladeren te voorzien
winterse koude heeft al mijn zondes
blootgelegd in stil verdriet
ik praat zelden tegen vreemden
omdat jij niet weggaat
blijft schaduw naast zon
bestaan op hoop van zegen
misschien stimuleert het
als ik voortaan zwijg
over familie en vijand
wanneer wolken voorbij drijven
voor…
Anu is haar naam
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
617 zij - de vrouw hoort
roepstem van leegte
die in haar buik ontspringt
en gaten slaat in haar ziel
tot zij zich buigt
naar de aarde
die haar verleidt
naar goden in bomen
en naar goden
die rivieren bevolken
dan groeit zij bezwangerd
uit haar schaduw
als Godin verheft zij zich
naar de lichtende zon
die zij omarmt en omvat
zij is…
de visser en de schollevaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
832 Scherp tekent de schollevaar zich af
tegen de strakke lucht
De visser in het bootje kijkt omhoog
en zucht
Voor zijn neus zal het zich ontvouwen:
Hoe de scholver vol vertrouwen in het
diepe water tast en
weer opduikt met een snoekbaars aan de
maat, de visser met zijn
lege net en nutteloze dobber onverrichter
zake laat
Het lijkt hem dat…
De laatste sluiers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 warm wenkte de zon
maar wolken kromden zich
vasthoudend om de aarde
lieten haar niet
vrijuit stralen met
het lang ontbeerde licht
pas na de middag
lossen laatste sluiers op
reikt voorjaar naar zijn top
om in een lange schemering
met onomkeerbaar uitproberen
zijn lentekleuren nog te presenteren…
Schuldbewust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 heb me gebukt
bloemen voor je geplukt
ze aangeboden met mijn ogen
in trage zwaai naar boven
een boeket ongesorteerd
vers van het veld
jij hebt ze aangenomen
met een lach
die boekdelen sprak
wij zijn verder gegaan
jij wees de bloemen aan
zei zacht ze leven nog
staan in de zon te dromen
om tot vrucht te komen
schuldbewust heb ik…
Een grote plens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
478 het sijpelt gestaag
grote druppels glijden van de bladeren
vallen spetterend op de grond
geen schermen regen
in woeste vlagen wind
maar een speelse lichte waterval
die je toch op een
onverwacht moment drijfnat maakt
met een grote plens
hemelwater kent
vele vormen van verschijnen
voor mij mag het op pinksteren verdwijnen…
Wandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
581 Langzaam lopend langs de Aa
maak ik fotos zonder camera
Wolken wilgen vennen
vogels
en bloemen die ik zou willen kennen
helpen mij niks te plannen
Ik ben in t moment
Ik besta…
Stilstaand bij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
645 Als je wat ouder wordt
Ga je beseffen
Dat dit niet vanzelfsprekend is
Een voorrecht
Niet voor iedereen
Zoals mijn pa die ik zo mis
Oud zijn wil niemand wezen
Ouder worden dat dan weer wel
Je slaat ook steeds meer
Aan het rekenen
De tijd lijkt daardoor dubbelsnel
Advertenties kijken
In de kranten
Van wie er weer zijn heengegaan
Te jong,…
Ochtendgloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 en bij het prille ontwaken
zal 't duister het daglicht raken
dat geleidelijk op zal doemen
en 't gloren wil benoemen
met het tjilpen van de dieren
die het gloren komen vieren
wordt de sfeer ermee verweven
en het duister is verdreven
waar de zonnestralen komen
maakt een eind aan vele dromen
en het gloren zal verzachten
welke de natuur…
De Kwaakvos
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
804 Het pad was geëffend
samen dobberen is zo zalig zottig
meer dan gedachten alleen,
niet langer dralen, maar blij zijn samen!
onbenulligheden zonder bedenkingen
in de sloot lozen van vandaag..
nochtans drukt morgen nog wat zwaar
wat zoveel betekent.. uitkijken voor gevaar!
we doen voorzichtig aan,
samen dobberen,
jij en ik.. dicht bij elkaar…
Liefde VIII
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.226 Geef mij de schoonheid van de wereld weer,
O wrede Liefde! mij door u ontstolen,
Het stromenzilver, 't rood der gladiolen,
Het blond der duinen, 't blauw van zomerweer,
De vlucht der vlinders, die om bloemen dolen,
De zachte pracht van rozen en vogelveer,
Het goud van herfstloof en het brons der peer,
De lach der zon en de ogen der violen.…
Weer thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Ik heb een tuin om fijn in weg te dromen,
Want werken in die tuin doe ik niet graag.
Na mijn vakantie is altijd de vraag:
Hoe is de tuin die weken doorgekomen?
Het antwoord op die vraag stemt mij niet blij:
Fantastisch staat het onkruid er weer bij !!…
kerkuil
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
910 met een wijze blik
draait hij zijn nek klokje rond
en slaat op tijd toe
[haiku]…
wordt zij vlees
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
949 pas als zij
kronkelend ingaat
op wat haar verleidt
het zinderende
het zinnelijke
wordt zij vlees
haar volle ronde
wulpse dijen
lokken lonkend
de warmte
in haar buik
roept verlangen
álles bloeit
en de vogels
haar vogels
bevleugelen
driestemmig
hoogtepunt…