9585 resultaten.
Glas in lood
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
665 De avondzon
scheen decoratief
door ’t kerkraam van glas in lood
historisch mooie beelden
uit Bijbelse geschiedenis
kleurrijk en devoot
Het avondgebed kreeg vanzelf
een diepere betekenis
wijl ik in sereniteit
mijn ogen sloot
op dat moment een zangvogel
de stilte onderbrak
de metten en de lauden floot…
Vriend van de wolf
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
512 Vrijmoedige wandelaars slenteren
over het slingerende zandpad
vol bont gekleurde bladeren
in vroege verte zien zij het herfstkind
alleen met zijn onvoltooide schoonheid
de wildernis op zijn jonge gezicht
op zoek is hij naar zijn enige vriend
de onvolwassen wolf die met hem speelt
en alle nare kinderdromen deelt in stilte.…
As woensdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Wat deed ons wederom ontwaken, liet naar stilte neigen,
zal ook de adventtijd ons doorlopend weer doen zwijgen.…
Ook ik . . .
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
621 als het ademen stopt
het bewustzijn verdwijnt
dan begint de laatste reis
door het universum
in een tijdloze staat
misschien is de ziel
overal en nergens
zowel gelijktijdig als apart
oneindigheid is eeuwig
en ze kent geen grens
kosmische ruis voelt
als weldadige stilte
geen irritatie, geen zoeken
en ook geen verlangen naar . . .…
Schrale Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Als een vogel die wil vliegen
zit ik in een kooi
te zwijgen in de stilte,
aan weemoedigheid ten prooi.
Als een monnik zit ik
eenzaam in m’n cel,
alleen een monnik doucht niet
met verpleegsters; en ik wel.…
Gewijde ruimte
netgedicht
4.5 met 124 stemmen
412 weinig wegen
woorden in
beladen stilte
ontdaan van
bombast en
uiterlijk vertoon
alleen in gewijde
ruimte hangt nog
hun mystieke droom
fragmenten
lossen op zonder
oorzakelijk verband
verbondenheid
bestaat alleen in
zielenpijn en spijt
waar zelden
woorden zijn geweest
is de beerput nooit geleegd…
De ochtend relativeert
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
574 In de vroege ochtend
wandelt alles in mij,
in de vroege ochtend
voeren mijn benen mij
naar de stilte van buiten,
die met zachte bries getooid,
gevoelens weet te ontsluiten
en gedachten ontplooit.
Benen, gevoelens, gedachten,
dwalend door de stille straten,
die even alle zorgen verzachten
als de nacht het etmaal heeft verlaten.…
Het zwijgen van tarwe
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
462 Hoe herken je het zwijgen van tarwe
aan het spreekwoord in de wind
wanneer landelijke tongen verdwalen
in wildernissen van de grote steden
hoe zal het zwijgen voortduren
in stilte die geen ruimte inneemt
door kale leegte tussen muren
naast het asfalt van de snelweg
hoor het zwijgen van tarwe
luister hoe tarwe zwijgt.…
net genoeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 net genoeg adem
om de stilte te dragen
net boven de grond
net genoeg gewicht
om niet te blijven hangen
aan lange armen
net genoeg liefde
om het leven te laten
gaan zoals het is
net genoeg handen
om al het waardevolle
te delen met jou
en met jou en jou…
Zonder kleren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 Uit geluid van taalgebruik
is in een onbestemd verleden
uit liefde voor Moeder Aarde
de behoefte om te zwijgen ontstaan
in de stilte die daarna is blijven hangen
deed de mens zijn kleren uit
uit liefde voor Moeder Aarde
en ging voortaan naakt door het leven
onder het helderblauwe hemelfront
allemaal tegelijk in blote kont.…
Haiku plus #1
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
838 Stilte wil niet praten
geen zin in dovenmansoren
monden vallen open.
De jasmijn staat in bloei
de rivier begint te zingen
van oever naar oever.
De trein volgeladen
met in zichzelf gekeerde mensen
geen spoor blijft achter.
De tijd likt zijn wonden
op de vleugels van het getij
hopend op een wonder.…
Liefde is aardappelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Mama was werken
wij zaten thuis
konden er niet uit
sneeuw, geen schoenen
overal stilte
angst voor de politie
en verdrongen waanzin
die verlangens wurgt
zonder ze te doden
onmogelijke liefde
alleen de dagelijkse aardappelen
hopend op iets
van de herhaalde beloften
voor ons, de kinderen, en nu
wij geen kinderen meer zijn
voor…
lichtjaren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 wis loze mitsen en
maren van het
voorhoofd veranker
je in een stilte van
porselein hoor het
zwijgen van de hemel
laat het glas staan je
vulde het met vergetelheid
hoor met gesloten ogen
de morsetekens van de
taal tast naar het licht
dat op dat in je ligt
lichtjaren zal het duren
voordat de duisternis
de weg vragen zal…
Schuitje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Hoe die twee op de boot
Hoe ik met die twee op de boot
Hoe we samen in het schuitje zaten
En hoe we daarna tussen vogelgefluit en geluid
Hoe een zee geel om ons heen
Hoe we langs 't strand in de stilte
Geen kip en geen kraai en geen kwal
Hoe we dan later weer in hetzelfde schuitje zaten…
De hybride ruimte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 nat bewogen
de luxe
transparante
gordijnen in
de hybride
ruimte tussen
nevel en mist
waar stilte
gekist lijkt
te zijn omdat
er druppels
memoriam met
afwaterende
geluiden
stromend
afscheid namen
zoals ook het
grijs van het
moeizaam tot
ontplooiing
komend
ochtendlicht dat
al door zon vaal
werd uitgelicht…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
693 Als de eenzaamheid
om je heen kruipt
je laat hunkeren
naar iemand om je heen
Als je leeft in de leegte
de echo van je woorden
door muren wordt gehoord
in die stilte ben je dan alleen
Als je iemand mist
die je koestert en omarmt
als je niet kunt zijn zoals je bent
en bij niemand meer kan schuilen
Als je leven is veranderd
en veel…
Vangzeil
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
484 Bedolven onder
diepe lagen van
het leven
Voert de pen ons
naar zanderige
verre woorden
Een wolk schuift over
het land als de
weemoed in ons kruipt
Het verstilde wachten
tot sterren in
het vangzeil vallen
Hoe het water
ons laat gaan
hoe we vechten
In zinkende tijd
met verwaaide woorden
naar de lichtste stilte…
op drijfhout van hoop
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
616 En dit is haar land
geblakerd door het vuur
En dit is haar hoofd
onder as en twijfel
De laatste nachtvlinder
vloog door het raam
Dit was het huis
met treetjes zonder deur
Stilte ritselde over het papier
vrede schreef haar droeve hand
Het gedroomde land waar
niemand van liefde omkomen zou
Vrede schreef haar droeve hand…
Langs de holle weg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
435 Een oude eik houdt stand,
waar het pad zich buigt in stilte.
Wind gaat door zijn takken
zoals jaren door een hart.
Er is geen woord meer nodig hier.
Alleen het ritselen van bladeren,
het zachte vallen van het licht —
en in zijn schaduw ademt tijd,
onzichtbaar, maar aanwezig.
Alsof de wereld luistert ...!…
Zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
409 ‘k Gil de longen uit mijn lijf
zolang ik niet weet
voor wie ze ademen
Mijn geluid weerkaatst
van berg naar berg
steeds dichter bij de stilte
Het schoolbord is weer leeg
De hele geschiedenis is een tel lang
Soms vraag ik me af of ik besta
‘k Hoor dan een echo “Besta, besta...”…
vertrek
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
132 toen het geluid van de weidevogels verstomde
stroomde ergens anders
de bijenboom bijna over van de nectar
toen de bloeiende weilanden verdwenen
reciteerde iemand een gedicht
in zingende ritmische woorden
toen de adem van het leven jou verliet
bleef alleen de stilte als zes silent letters over
in het witte broze licht…
Verbroken betovering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
825 Als hartstocht is verijld
betovering verbroken
wat rest van liefde
dan zoete herinnering
van spanning
zonder boog
Als hitte is geluwd
lichamen verouderd
wat rest van lust
dan warme heimwee
naar het vuur
ongeblust
Als stilte is gevallen
sprankeling ontprikt
wat rest van samen
dan stil verlangen
naar lange uren
zonder eind…
De kleuren van de regenboog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
952 De kleuren van de regenboog,
de stilte en het binnenhof,
beslotenheid en inkeer.
maar ook het gaan en spetteren,
het klinken en de lach,
de dynamiek van alle woorden
in openheid en transparantie...…
in duizend segmenten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
857 je valt als een druppel
in stilte meegaand
vormt parabolisch
traagheid vooraan
spat zacht uiteen
in duizend segmenten
die ieder je vlucht
in vrijheid herdenken
tolt en draait
in bewegen
kaatst onderweg
de wind heb je tegen
dan stroom je samen
tot een groter geheel
ook voor jou zijn de
spatjes net even te veel…
ganzen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.052 tegen de schittering
van de orion
en door winterse berken
is daar de ruisende
vlucht van vogels
de nachtelijke stilte
vullen ze met lokroepen
naar verten achter de einder
zij zullen de zon
eerder zien dan ik
geluksvogels aangeraakt
door je schepper
je voorname onschuld
maakt me onrustig
jullie onzichtbaar zijn
is als mijn onvervuld…
De ijsbeer
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
2.236 Iedere keer weer
die eindeloze vlakte
van geribbeld ijs
Iedere keer weer
die grenzeloze leegte
van vastgevroren sneeuw
Iedere keer weer
die onmetelijke kou
prikkend en bijtend in de stilte
Maar vannacht
schoof er plotseling
een ijsbeer in het beeld
wollig wit, oneindig zacht.…
Laat mij nu los...
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
2.460 Loop nog een klein stukje mee
Ik kan haast niet meer
Nee, je hoeft mij niet te dragen
Tijdens deze allerlaatste wandeling
Ik voel mij intens gelukkig
Nu je hier vlak bij mij bent
Laat mij nu maar los
Ik ga nu naar het onbekende
Nee, je hoeft niet te huilen
Dat hebben we samen al gedaan
Ik voel mij rustig wegglijden
In de stilte van de dood…
Nachtvlinder
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
1.060 Leven als een nachtvlinder
In de morgen pas naar bed
Voor de afspraak weer te laat
Had de wekker niet gezet
Leven als een nachtvlinder
De avond gevuld met rust
Genietend van de stilte
Drukte van overdag gesust
Leven als een nachtvlinder
Het dichten gaat zo fijn
Woorden dansen voorbij
Ik zet ze op een rechte lijn…
Besef
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.036 Als een ingehouden schreeuw vanuit de eeuwige
Stilte van haar hemel. In deze uren
Die leger zijn dan lucht en zwaarder dan lood
Zijn het de onvervulde dromen die tegen me aankruipen
Als wilde dieren. Is het dit hart dat breekt
Bij het besef : zij is er niet, want zij is dood.…
Afscheid.
hartenkreet
2.8 met 48 stemmen
3.519 In jouw ogen lees ik
Zonder woorden
Van het afscheid
Dat gaat komen
Als jouw lippen
Eindelijk
De woorden spreken
Onze band
Voorgoed
Verbreken
Onze harten
Van de warmte
Beroven
Het verdriet
Tijdelijk
Verdoven
Rest ons niets
Dan samen schuilen
Samen huilen
In stilte
Om de kilte
Van het afscheid…