Alle inzendingen over verloren

6020 resultaten.

Sorteren op:

lijf -het witte kruis en zuider kruis-

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.936
goed zo nu alles wit houden alles bevroren en dan danst de dood een langzame dans die van een ijsbeer op de vlakte verloren tijd valt als in een dierentuin van de schans in een tijdverdrijf dat leven op wil sieren er is niets meer te doen met de nood zo hoog ik voel me als een aasgier nee een condor leef van lijken ben zelf bijna uitgestorven…

BOVEN HET MAAIVELD

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 800
Een kleine knuist, een rode plastic molen Tot hoge snelheid door de wind gemaand Lang heb ik me in verlorenheid gewaand In Niemandsland, in duizendjarig dolen De losse vlinders, onderweg gestolen Maakten dat ik getemd leek en meegaand Me in het maaiveld bukte, bang, betraand Woede en trots en macht en moed verholen Slaand met een vangnet…

Het kind en de dood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.589
Zij voelde zich verloren; waar was zusje? ’t Was stomvervelend hier zo zonder haar. Jessica, haar voorbeeld, steeds met grollen klaar en een afleidend, snel gegeven kusje. Tersluiks keek zij vlug even naar haar oom. Die zat daar maar, het voorhoofd in de handen. Waar waren pa en ma, dacht zij vreemd loom.…
F19 augustus 2006Lees meer >

Ziek ?

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.427
De stilte lijkt gevallen Het einde van mijn geloof Hoe hard ik ook om hulp roep iedereen lijkt doof Blijkbaar spreek ik verwarrende taal niemand die me kan begrijpen Geen mens die zijn hand uitreikt Ik ga hier geheel alleen aan bezwijken Gebroken tranen slenteren over mijn wangen Mijn geloofwaardigheid volledig verloren Mijn lijf boeit…
Miranda Dirven13 september 2006Lees meer >

De eerste maandag van het nieuwe jaar

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 979
De eerste maandag De Zon kwam op, de lucht klaarde blauw, besneeuwde weide nog wit, niet door vervuiling grauw, ik liep langs sloten, dichtgevroren, met een enkele wak en Zwanen, heel verloren.…

Het Bestand van Water

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 962
Alleen het water waarin zij na afloop nog hun handen wasten dacht daar anders over Niets rechtvaardigde de gedachte voor een onsje minder te willen sterven ook niet voor iets meer Niets zou het water donkerder kleuren dan vermeende onschuld Het water was van iedereen al proefde men pas na jaren de ingedikte bitterheid van verloren…
jan haak16 januari 2009Lees meer >

helwitte vuurtongen

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.433
Infernale, mijn eigen, kleine Goddelijke Komedie, op weg naar de onvermijdelijke negende ring; overwoekerd door zeshonderdzesenzestig voetstappen spiegelbeeld, beklonken bij elke druppel die ik vind, O' La Descente Infernale, het geschal der trompetten, de lofzang die wonderschoon weerklinkt, bejubeld en bezongen, slechts Judassen en moordenaars, verloren…
Mika5 februari 2009Lees meer >

Het Westen

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 642
de "kosmische stad" omwolkt tegen ‘t buitengebeuren staat de blauwe "Theater Aarde" kosmische buitenlichten vallen door ‘n gebrandschilderd gewelf Inwoners spelen complexe rollen voeren "illusie van het leven" op spel en werkelijkheid verbonden als 'n zwemmer en z’n zwemmen de mens kent zichzelf niet meer dat ging met het spelen verloren…
Custor23 maart 2009Lees meer >

Aan mijne moeder.

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.395
Ik heb u lief, als dromen in de nacht, die, na een eindloos heil van éne stond, bij de eerste schemering voor immer vlôôn; als morgenrood en bleke sterrenpracht, iets liefs, dat men verloor en niet meer vond, als alles, wat héél ver is en héél schoon.…

Verdwénen tijd

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Die geur In zwart-wit De jaren destijds Verloren In tijd van toen Van zwart-wit Naar kleur plotseling Let-ter-lijk De tijd. Voorbij…

race tegen de klok

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 939
Het is een grote strijd De strijd tegen een tikkende klok, Want de klok staat nooit stil Het leven heeft geen resetknop Waarmee je terug kunt in de tijd, Want het leven gaat gewoon door Als een hart niet meer klopt Als een klok die niet meer tikt Is de strijd tegen de klok Een verloren strijd, Want het leven heeft geen tijd Om stil…
MiTcHeLL19 augustus 2009Lees meer >

Elk licht verliest aan glans

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.400
de zon in twee koelt de hitte in de cel werpt een schaduw vooruit Elk licht verliest aan glans zet mijn ogen in traanstand trilt je lippen tot een kus heft mijn handen ten hemel Elk licht verliest aan glans bleekt de sterren in de nacht loopt dood in wolkenstraten verdampt hoop in mistflarden Elk licht verliest aan glans gaat verloren…

uitzicht.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 598
verloren dragen de bomen hun takken, deze dagen die bloeden als wonden en de wind waait hartstochtelijk over alles heen: de straten huizen pleinen en door de bomen dus, ze staan verwilderd wezenloos in de vruchteloze kou, blauw- bekkend, bibberend als bange dieren, al kun je het niet bewijzen, daarom is poëzie ook: om te laten…
c. paris28 november 2009Lees meer >

Avond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
Een zomer die verloren gaat, de zon gaat onder, het wordt al laat……
jan Arno19 januari 2010Lees meer >

Ik sla mijn ogen op.....

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 763
Ik sla mijn ogen op naar God Want daar komt mijn hulp vandaan Hij laat mij nooit verloren gaan In Zijn handen ligt mijn lot. Ik sla mijn ogen op naar Hem En roep Hem aan in al mijn nood Want Gods liefde is zeer groot Bij dag en nacht hoort Hij mijn stem.…

Duizendschoon

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 831
Ween niet over wat verloren is, nu haar transparante schim op de golven van de winden rust, naast de leeuwerik in z’n eindeloze klim naar dát streepje licht, ontrokken aan de duisternis, een smetteloze vlam, een hemelse lampion in haar aubade de toekomst kust en aan het heilig vuur ontkwam, gebalsemd in een seringenbad, bron van geurend…
pama14 maart 2010Lees meer >

Ongezouten

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 575
ondanks de dromen ongestraft uit blijven komen in het kielzog van de zelfgenoegzaamheid, tegen alle zwarte gaten in, dein ik geblinddoekt in de wals der sterren mee, verkoos mijzelf te overschatten in verwachting van bescherming van het nog te verwekken kind, tot dan zal ik mij mateloos bezatten, net zolang totdat ik ergens haar verloren…
pama3 mei 2010Lees meer >

Adembenemend

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 674
“zij is als het schilderen van het lied van de nachtegaal” tussen eb en vloed verloor hij zijn hart de eb van zijn hoofd de vloed van zijn lendenen beschrijf haar jubelt de wind saffierblauw haar ogen stamelt hij als een dwaas scharlaken rood haar lippen als albast haar huid haren zo zwart dat met het licht van de zon er een blauw overspoelt…

DWALENDE ZEKERHEID

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 939
De ster van Bethlehem leidde de drie wijzen naar het westen vol belofte maar misleidde hen te Jeruzalem eer zij tevreden stilstond boven de gezegende stal dit geëerde hemellichaam verloor ooit een spitsje het doolt nog door de wereld lopend in grillige schemer zie ik vaak die vonk verschijnen soms brandt ze als smidsvuur binnen mijn…

eens heb ik je zo liefgehad

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 708
samensmolt met tedere overvloed beladen leek ons geen weg te lang -geen berg te hoog en nu de herfststorm raast oceanen overstromen tornado woest en wild en niets ontziend al wat lief is heeft genomen rest daar de roep van het kind het wonderlijke kind zo uit magie geboren dat 't storm trotseert en baken staat en roept - ik ben nog niet verloren…

Als de adem draagt

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 752
mijn dak kent geen vaste plek meer het is verloren gegaan plots is er na zoveel jaren een doorbroken bestaan de grond behoort mij niet meer toe ik draag de koffer voortaan van hier naar daar verspreid over de tijd die mij nog rest op en neer en verder naar het onbekende waar verleden wordt geleden in de onrust van het hart…

Doodse stilte

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 722
gillende sirene weg rijdt waarin een laatste zucht staan zwijgend drie getuigen met elk hun eigen verhaal in ogen handen en voeten ze keken toe zwijgen ook nu angst voor represailles ketent hun stembanden zonder ruggengraat sjokken ze huiswaarts waar op elke hoek in een vuistje wordt gelachen elders huilt een moeder ze verloor…
windwhisper16 oktober 2010Lees meer >

wereldmuziek

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 789
evenals de zee, die bulderend haar achtergrond verliet schuimspattend tussen laarzen viel witter langs de dam zich terugtrok om het water vrij te geven, dat verloren over keien liep het orgel ving aan loeide kracht naar alle windstreken, harder waar de zachte mijmering van enkelingen slechts nog zwakke tonen riep…
switi lobi27 oktober 2010Lees meer >

Je maakt mijn hemel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
ik wil dwalen in jouw bos bomen zien in stammen bladeren die losjes hangen verloren in de top lichte banen zon raken schaduwen op aarde spelen met het tere groen uit duizend lentejaren ik ga met jou het voorjaar kleuren in je blik de bosrand langs het land voor jou weer wijd geschikt je bent verlost van alles een vinger van mijn…
wil melker23 november 2010Lees meer >

Hartgedicht

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 814
Haar hart was toch zo vol van jou Je was een manneke naar haar hart Nu is 't verloren, zoekgeraakt Ze noemt je bikkelhard. Op dat moment is het gebroken Met hart en ziel heeft zij gejankt Toen is er een pak vanaf gevallen Je bent dus hartelijk bedankt.…
Areth1 april 2011Lees meer >

GEESTELIJKE HAIKU'S EN TANKA'S

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
De mens roept God aan in kleine, verloren ogenblikken, spreekt vluchtig tot Hem, Wiens oog het wereldwoeden als een stofje langs ziet gaan. Wie het Woord kennen, mochten eens een klacht uiten in ander daglicht: "Mijn God, mijn God, waarom heb ik U verlaten?"…

fluistering

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.032
Mijn lichaam zal jou toebehoren buigzaam als een zachte veer en teder, zacht in jou verloren niet één moment maar telkens weer. Dan zullen wij samen komen samen één zijn in ons moment in honingzoete zachte dromen een die zijn einde nimmer kent.…
wilma montanje25 september 2011Lees meer >

Lege vaas

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
Zo galmt het daar, met zoute randen, over bloemen die hun pokon misten, rozen die hun blad verloren, maar die vaas, een lege vaas, met daarop jouw naam.…

DWALENDE ZEKERHEID

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.700
De ster van Bethlehem leidde de drie wijzen naar het westen vol belofte maar misleidde hen te Jeruzalem eer zij tevreden stilstond boven de gezegende stal dit geëerde hemellichaam verloor ooit een spitsje het doolt nog door de wereld lopend in grillige schemer zie ik vaak die vonk verschijnen soms brandt ze als smidsvuur binnen mijn…
Han Messie18 november 2011Lees meer >

Die ene ster aan de hemel

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Mijn ogen tekenen de stilte de glinster op het golvende water de klokslag op dit late uur Waar rook is is vuur er vonkt nog wat liefde tussen zure druiven Ik zie het riet zacht wuiven naar een stervende maan waar de kraters groter ogen dan een verloren satelliet De morgen trekt een muur van eenzaamheid op als het slot de sleutel…