5695 resultaten.
DE DOOD VAN MEI
poëzie
4.6 met 13 stemmen
4.679 Zó als een kind dat in het leven was,
Zó als een bloem van zomerrood in ’t gras,
Rode papaver die nu neder ligt,
Zo lag ze en der zonne laatste licht
Scheen op haar, maakte haar een weinig rood
En goud voor ’t laatst – en ging toen met haar dood.…
vlinderkens (Ode aan Guido Gezelle)
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
1.417 Vlinderkens tintelen langs open bloemen
zachtkens strijken ze de boom des vlinders
de lenteregen had haar takjes gebogen
onrustig cirkelden ze tussen de bloesem
In verbeelding en gepeins
sloeg mijn mensenharte gade
ze vlogen waarlijk schoon
in harmonie met haar omgeving
Ze vlogen in grote getale om de lamp
heerlijk…
niet dat 't mij koud is
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.530 niet dat het mij koud is, neen -
mijn hart verwarm ik zo:
je lied, mijn kind
zingt in mij diep
jouw lied, mijn kind …
je gaat
ik wonder mij of je bemerkt:
de bloem die schommelt
op haar steel
kijkt zacht in ons
wijl ook het lied opdroogt
of het verdrogen kan?…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.365 Daar is de vrede
voor me, in malingen de bochtpenseelde
lucht en de zon de hoge ongesteelde
bloem en der hoogste bladen lucht'ge schreden.
Het liggend blauwe met zijn vrouwenzeden
strekt zich en lacht met de uitdove weelde
verflauwend tot het niet veel meer verscheelde
van warmte en wolken die het maken heden.…
Vrouw
gedicht
3.0 met 37 stemmen
14.668 Als bloemen, dan bloeide zij, vissen: zij zwom,
als vogels: daar vloog zij. En ik? Liever dan
te geloven in wonderen, onder het mom
van een groet, als voorbijganger, brak ik de ban
en ik wandelde verder en keek niet meer om
en maakte er simpel een ziektebeeld van.
----------------------------
uit: 'Buiten adem', 2001.…
Zilte zeewind
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.039 De liederen van een onhoorbaar piano-stuk
verklaren nader aan de bloemen
hun ontmoeting met het daglicht.
- Terwijl de klokken 10-maal de morgen luiden -
De dag verzucht zijn prachtige beelden
aan de wind, die de omgeving teistert
en het zand zachtjes langs mijn lichaam
doet schuren.…
Ik rond je hart in steen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
581 heb je alles gezien
mijn blik gebroken
gekeken met mijn ogen
jouw prille groen
de hellingen met puin
mijn bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
je aast het polderland
waar jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg
niemand je bemoederde
je eigen weg ben…
Vaarwel kerkhof
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
633 (voor Lucebert)
Ik zie het lege pad,
de keurige graven
met hier en daar
een oude bloem.
De doodgraver rolt een sjekkie
bij een pas gedolven graf. Hij
fluit een wijsje zonder ritme
of gevoel. Hij groet me alsof
ik een feestpark betreed. Ik
knik hem somber toe, zo doe ik
dat met rouw en daarbij hij
lijkt in trouwe dienst.…
- In het land van de lente -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
698 In het land van ontluikende tulpen,
staat de zon gedurende het voorjaar
grillig hoog, warm gekarteld,
traditioneel wordt het lente,
na de tijd van extreem koude wintermaanden
ondanks krokus en hyacint
geuren overal lentekriebels,
ziet men dubbele gevulde bloemen,
bloembladen, gecultiveerde tulpen
in opvallende kleurencombinaties,
liefdevol…
De volmaakte zomerdag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 in speelse zomerwinden fluisteren
de bomen elkaar hun geheimen toe
de zon speelt om ons heen
als een dartel kind
vogels pikken rijpe vruchten
uit het kort gesneden gras
de waterlelie opent zich
in volle schoonheid
konijnen nestelen zich
tot aan onze voeten
bloemen bloeien alsmaar
hoger en uitbundiger
later
het maanlicht ligt al…
Hofconcert
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
826 De vrolijke planten waarderen,
de bloemen die graag musiceren.
De hofkapel sluit
met een toegift. 't Is uit
en de klaprozen applaudisseren.…
Minnen is beter dan bemind te worden
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.775 Nu drijft de droom door ’t waterhelle land
Zijn bloemen en zijn zonneschaûw te vieren;
En boven sluit de blinde dagewand;
Maar veilig voel ik over mij uw pracht,
Vertrouwd uit lange huiverstille nacht:
De sterren uwer hemelse revieren.…
Zo leek het toch…
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
533 de tijd verglijdt
zo vaak in spijt
van woorden voor de naaste
nog steeds niet uitgesproken
hoe werd de wereld
toen in mei, zo leek het toch
in vredelievendheid
opnieuw geboren
ja, hoe nu de morgen
door de ogen van de zon
in een oranjegloed
de gedenksteen opnieuw verlicht
vele bloemen kleuren
de zinnen van hoop
het diep in het…
Boven het land
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 Opgenomen rustgevoel met gesloten ogen
of lichte veders mijn hersenen masseren
roep het zelfs soms op en kan waarderen
hoe heerlijk alles is in liefde te geloven
het groen nog groener is als ik zou wensen
bloemen zien te kleuren in hun kleur
zwemen dennen in het bos hun zachte geur
de paden dragen zonlicht zonder mensen
als ik mij laat…
kraal
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.166 gelooft in realiteit
daarentegen is nooit bewezen
dat het schrift zichzelf verweeft
in draden vol waanzin van deze
dagelijkse routine waarin
wij slaven zijn beland
en alles gelooft in niets
heelal is een weg vol melkflessen
en testen maar raak
muisje
spuit na spuit hot spot
nog een shot vol
dicht en open het gesloten
podium vol bloemen…
Wat zou ik graag....
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.178 Wat zou ik graag de bloem zijn,
waar jij bewonderend naar kijkt.
Wat zou ik graag de vlinder zijn,
waarnaar jij met je handen reikt.
Wat zou ik graag het water zijn,
waar jij vrolijk in rondplast...
Wat ben ik blij dat ik mezelf ben,
want je grijpt mijn hand vast.…
HERFSTGROND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 De voldane aarde van het najaar
mijmert dof berustend, glimmend, trots, bewust
over dankbare, vergane wellust,
die zij gul gaf aan bloem en korenaar.
Bezadigde kluiten voelen zich zwaar,
worden door natte koelte sterkend gekust,
verzorgen teer leven, dat in hen rust,
hoopvol uitziet naar de wintertovenaar.…
Voelbaar in herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
696 onvruchtbaar voelbaar was
in eigenzinnigheid van dromen
ik keer dan terug
in de wilde rozentuin
probeer gevoelens
over diep verlangen
in brieven te omschrijven
na iedere zin voel ik de droomvlucht
erotiek van mijn solitaire vleugelslag
haastig verfijnend door muze van tijd
na elke komma proef ik heimwee
naar het verwelken van bloemen…
Het zilveren spoor
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
767 Teveel verdriet om te huilen
Teveel woede om boos te zijn
Te leeg voor de stilte
En te donker voor de warmte van de zon
Maar na de droge tranen en de grijze stilte
Klinkt er muziek in de groene bladeren
Brengt een frisse lentebui de kleuren van de regenboog
En schieten bloemen als nieuwe beloftes uit de aarde
Een slak kruipt dwars over het…
Liefde VIII
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.226 mij door u ontstolen,
Het stromenzilver, 't rood der gladiolen,
Het blond der duinen, 't blauw van zomerweer,
De vlucht der vlinders, die om bloemen dolen,
De zachte pracht van rozen en vogelveer,
Het goud van herfstloof en het brons der peer,
De lach der zon en de ogen der violen.…
Oost west, thuis best
poëzie
5.0 met 3 stemmen
4.496 De bloem in mijn venster,
het vuur op mijn haard
Zijn al uw tonelen
en lustoorden waard.…
Met het vallen van de avond
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
2.095 Toch was ik niet alleen: er waren wensen, bloemen,
berichten aan de telefoon en zeker ook gebeden.
Vandaag heb ik een jaar erbij gekregen, en dat is
vreemd maar ook een reden weer tot dank.…
Voor jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
787 Ik pluk de mooiste bloem uit het diepste dal
omdat ik van je hou
ik haal de mooiste ster uit het heelal
alles wat onmogelijk lijkt, doe ik voor jou
Ik geef je mijn diepste gevoel
omdat ik van je hou
waar ik ook ben, ik sta achter je
alles wat onmogelijk lijkt, doe ik voor jou
Ik zal voor je vechten de zwaarste strijd
omdat ik van je hou…
Aanklacht van een tulp
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
590 Hoe vluchtig toch het leven van een tulp
dat hou je niet lang vol,
gekoesterd eerst de bol,
bewaterd,
dan als bloem bewonderd en geëerd
wel 1000 x gefotografeerd
dan zomaar voor de lol
ineens je kop eraf,
je bol geëxporteerd
is dat je verdiende straf?…
Haaksbergen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
779 Een kleed van bloemen voor wie hier gestorven zijn,
als zachte tonen van een stervend slotakkoord.
Troost voor wie verder leven in verdriet en pijn.
Een tocht, van groot en klein; geen stem wordt nog gehoord,
men draagt elkaar op het voortaan verloren plein.
In deze stilte heeft God zelf het laatste woord.…
Erfenis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Vandaag liep ik in ‘t hofje naast de kerk
Waar beukenbomen tot de hemel groeien
De wilde bloemen in de paden bloeien
En korstmos grijs de tijd schrijft op hun zerk
Hun namen Pieternel en Adriaan
Door zon en regen bijna weggesleten
Zal ik zo lang ik leef niet meer vergeten
Omdat ik zo veel moois van ze heb staan
Een cabinetje van mahoniehout…
Tuinfantasie - 5e tafereel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
424 De groene kalmoes langs de waterkant
en dotters met een kleed van gele bloemen,
de pluimen van de basterd-amarant
waar rond omheen de honingbijen zoemen.
Het heeft de schijn van ongerept’ natuur,
maar kijk je goed dan zie je toch een kraan;
ook floepen lampen aan (rond negen uur)
die tussen struiken op een paaltje staan.…
Dromentuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 Ik tracht mij op te richten als een bloem
Tussen het ene overwegen en het andere doen.
Zo lok ik de bijen onder de zon
Met een honingzoet welkom.
Ik zing als een vogel mijn ochtendlied,
Heel kleintjes zonder dat je me ziet.
Zo zing ik een aria over mijn dromen,
Die mij nog niet zijn ontnomen.…
GOEDE VRIJDAG
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Het laken door de voorjaarmist geweven
Bedekt nog water, weilanden en veren
De bloemen, nu nog dicht, zullen floreren
Wanneer de zon het sein daartoe zal geven
Een zeemeeuw krijst, al is het goddank even
Het wordt snel stil en roze bloesems eren
De maand april zoals talloze keren
Al werd bezongen en is neergeschreven
Het levensbidsnoer zegt…
Voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
865 Er schuilen bloemen
achter bomen
er vallen bloesems
op jouw graf
hier zingen vogels
in de weide,
dat God wel nam,
maar nog meer gaf.
Er dansen wolken
op de stormen
er zwaaien bomen
op de wind
en alles wuift stil
bij dit afscheid
van steeds opnieuw
een mensenkind.…