Alle inzendingen over contact-loos

5043 resultaten.

Sorteren op:

je oogde soms een vage lach

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
van een horizon die we zelf hadden neergezet wegen die eerst helder bleken bogen af in flauwe bochten we liepen niet meer naast elkaar alsof we dat niet mochten wat je mond met woorden gaf hielden je handen zachtjes af je oogde soms een vage lach die ik in je lichaam niet meer zag je wilde ongedwongen zijn en vrij je vroeg mij om je los…
wil melker6 januari 2006Lees meer >

De duistere reis

hartenkreet
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.376
Ik voel dat de trossen los zijn, zodat de duistere reis kan doorgaan. Die nog niet zolang geleden begon, en die opnieuw begon met het door jou geschokte en gestrekte vertrouwen. Anders zou ik niet zo sterk zijn geweest nu ik onvolledig tegenover je kom te staan, hopend dat je het me vergeeft, dat ik de rest van de reis niet met jou durf te maken.…
Benny Ramstijn20 september 2008Lees meer >

Kristallen

hartenkreet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.598
Dit is toch te gek om los te lopen, in een wereld waar kinderen sterven, geen voedsel kunnen verwerven, ligt een hond tegen kristallen aangekropen. Zijn mand is verdwenen, het was een raar geval, belegd met kristal, de hond zal er niet om wenen.…

Loze letters

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Kom los uit je web vol spinsels en luister naar je eigen stem. Toe maar, Spreek nu maar, Ik zal luisteren. Het is goed.…
car31 oktober 2008Lees meer >

reistijd

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
daar waar ik liep de nacht die mij riep waar een ander bestaan niet sliep daar in dat vreemde bos was het open gaan van mijn geest los kwam van de grond liepen er tranen van langs mijn mond ik viel meerdere keer op de gond zakte er door heen o wat was deze wereld soms hard zo gemeen maar ik liep door op zoek naar antwoorden alles kwam…

Wat is het goed dat Gij

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 792
Gij die ook zonder woorden weet te spreken, maak in ons hart weer nieuwe liefde los, al is die ànders dan de geur van linden en minder fel dan 't jonge groen in mei. Gij die U overal wilt laten vinden, wees al Uw mensen in hun nood nabij en wil ze stevig op Uw rug vastbinden want wie hen draagt dat zijt alleen toch Gij.…
Adeleyd7 oktober 2006Lees meer >

opgedrongen ziekte

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 711
naakte aanschijn het gaat oeverloos ophemelen van ziektebeelden ingebeeld opgedrongen sociaal rond draaien theatrale empathie van een generatie want het blinkt zo mooi aan de oppervlakte maar zwijg over de zwarte romanticus met zijn pretentieuze intellectualisme hij heeft een broertje dood in een ziek bedje een steekje los…

De 4 seizoenen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 632
ongekende vriendschap Met Hem, heel waardevol De gouden zon stijgt langzaam De warmte voel je op je gezicht De lente kondigt zich aan Overal zie je Zijn aangezicht De zomer met Zijn warme ochtendglorie Geeft dat er een nieuwe dag begint Een nieuwe dag vol harmonie Hij vraagt om jou, Koningskind Straten vol met alle kleuren Bomen laten los…
Eva22 juni 2009Lees meer >

Zürich Blues

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 847
Bangkok, London, Barcelona Los Angeles en Istanbul. Kleurige tapijten, kruiden, zonlicht, sneeuw en overal verlies. (Hoe kan ik de blikken in mijn hoofd vermijden: als ik mijn ogen sluit zie ik ze meer!) Vliegveld, vliegtuig, paspoort, stempel hotelkamer en jazzcafé.…

De spiegel

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.055
Ik droomde dat ik zwaar Gezondigd had en vóór de spiegel stond, Nog dronken van mijn zonde, met los haar En vonklende ogen en ontloken mond. En ‘k juichte in wilde weelde en ‘k zag – zo waar Als God leeft! – doodsbleek tussen ’t lokkenblond, Een droef gelaat mij aanzien met een paar Ogen, mijn hart doorborend tot de grond.…

Zielsvreugde

netgedicht
2.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 5.429
Los ga ik, in totale overgave aan de instincten van in mijn ziel. Mijn lichaam stroomt, vibreert, in eenwording met jou, spiritueel, erotisch, goddelijk aanhoudend, opgaand in elkaar, in eeuwige trance, in liefde voor elkanders dans, intens gelukkig.…
Joanan Rutgers11 september 2009Lees meer >

Herfst

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.633
De blaren laten los en op de wind drijven ze donker langs de grijze lucht, alsof een vlucht verlate vogels wegtrok.…
J.H. Leopold24 december 2019Lees meer >

Martje helpt

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.013
Kleren maken de man meer mans is als een koe maar wel nu los van geslacht Bij de eerste indruk wordt voor je gedacht Je krijgt gewoon geen tweede kans Zijn dames die bijstand trekken al blij er enigszins bedekt bij te lopen van eindjes die ze zelf aan elkaar knopen Ze gaan af bij gesprekken Hun lot voelt bij werkgevers gecast in hun oude…

gedicht

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.702
Niet bereid om los te laten, heeft het lot uiteindelijk toegegeven. aangepast aan onze harten, konden wij nu plannen maken voor ons samenleven. een huisje,samen wakker worden, Alles wat ik wou. Rust,liefde en samen delen, jij met mij,en ik met jou. Maar nu begin ik me langzaam af te vragen, had het lot soms gelijk?…
suzanne21 oktober 2009Lees meer >

Muziek

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.523
Mijn weemoed zwaar, die ’t leven nooit genas, Mijzelf bevreemdend, zwol in ’t avondduistren, Doch iets in mij spring los, dat lag in kluistren, Of ‘k mooie verzen of een sprookje las. Dan doolde ik eenzaam door verlaten lanen. In de ogen voelde ik onbegrepen tranen – Tot, als in droom, ‘k liep zwijgend mee naar huis.…
Helene Swarth20 februari 2021Lees meer >

Sneeuw

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.323
Wat losse vlokjes vlos als duivedons, Vol rust van dauwe en maanglans, dauweblank, In veel blank wittig licht... al meer en meer... Elk vlokje een vleugje rust uit Grote Rust; Elk vlokje een vleugje glans uit Woon van Droom.…

Opstandig verleden

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 655
Moe en gedachteloos word ik overvallen door herinneringen die mij al dagen belagen en nu m’n gedachtegang kraken Verleden verdringt het heden uit de spotlight van ‘t bewuste elke herinnering is ‘n hint voor de volgende, haken in elkaar tot ‘n haast naadloos verhaal Zwiepende losse eindjes van onverwerkte zaken ranselen in een…
Custor26 januari 2010Lees meer >

De auto ontdekt

gedicht
2.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.721
Boordje los! (close-up van rechtervoet en -pols) ‘All I hear is your gear’ Later kom ik bij mijzelf tot stand aan een bosrand: ‘Zon, mist en stilte’, was toch mijn bestemming ‘en dan voor immermeer’? Ik kom zo nergens aan en rijd terug. Beton, daarop de banden, de volstrekte wind: dit is niet voorbij te komen.…
Robert Anker27 februari 2010Lees meer >

- Gedragen door het zand -

netgedicht
4.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 506
Ik ga je dragen, een spoor van stappen onherkenbaar in de golven, als losse korrels zand in de woestijn, schoongeschuurd het land van dreigen, de zand van zo verrassend. Voetafdrukken van het weten, vervaagd slechts gedeeltelijk ingevuld met zand twee versterkte gebouwen vallen voor het zwijgen, wanneer 't moeilijk is.…

NIEUW AMSTERDAM

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.026
In jonge wijk van de oude stad gekomen Waar eind'loos straat aan nieuwe straat zich reit, En langs de banen steenloos geplaveid, De nieuwe wagens zonder paarden stromen, Gevalt mij vaak een vreemde droom te dromen Door een verwisseling van tijd en tijd, Dat zij, die 'k ging door 't lange leven kwijt, Mij konden hier, weer levend, tegen komen…

Ach, mijn lief

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 701
droom je nog stil over jou en mij, van adem, mond, lijf, handen dichtbij, dag, mijn lief, ik heb je zo lief maar ik moet je verlaten, want bij je blijven, leidt tot kwaad en verraad, ach, mijn lief, ik heb je zo lief, maar moet je verlaten, verraad heerst en kwaad, zolang ik bij je blijf, dag, mijn lief, ik heb je zo lief, ik laat je nu los…
Tjoke25 april 2010Lees meer >

Gemis

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.331
Het is zo moeilijk om je los te laten Het is zo moeilijk je uit te bannen Ik mis je zo. Kijk je nu vanuit de witte wolken op me neer? Zie je me nu, met al mijn hartenzeer? In mijn eentje Met al mijn verdriet weet ik geen raad Mijn tranen lopen, onverlaat Over mijn wangen Want ik mis je zo!…
An Terlouw2 augustus 2010Lees meer >

- Ik ben je niets in "Zijn" -

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 625
laat ik je los, ik laat je vallen ik laat je al mijn lichten doven ik laat je in mijn lijden geloven, deel al je fantasieën. Ik ben je nachtenlange aandeel, woordenloze schaduw van je pijn je urenlang gesprek ik ben je alles en je niets in "zijn".…
Sabrina Bielac18 september 2010Lees meer >

Cement.

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 661
Er valt los cement uit oude voegen en drijft me de straat op, richting stad en Boulevard Muziek nodigt mij uit vele kroegen: het wordt uiteindelijk een hotel, maar a la!…
Peterdw.21 september 2010Lees meer >

Schone bij de Rhône

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Elegant beweegt ze met haar slanke benen, brede heupen, losse haren, naar de oever van het gele water (Oeps!, een plasje zeker!). Het jonge lichaam, omgeven door goud, stapt eruit en is droog gebleven. Op de handdoek, die ik haar aanreik, gaat ze zitten, de benen wijd, met haar handen duwt ze de zware borsten naar voren.…

Kunstgreep

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Arme jongen van saffraan de kunst is om weg te gaan ooit eeuwig voorgesteld aan het stof maak je nu eens los en doe alsof vertrek en zie het dan gebeuren het vergaan van alle kleuren.…

Moederliefde

gedicht
2.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 11.989
Jaren later laat zij mij los en leer ik de eenzaamheid van de volwassenen. ------------------------------------ uit: 'Het nut van de poëzie', 2003.…

Meesterhand

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 895
Het licht laat dolen door de toekomst van de kosmos, ze ontleedt de eenvoud aan de betrekkelijkheid en los van zelfgenoegzaamheid,. Ze steelt het vuur uit vruchtbare grond voorbij de norm en middelmaat, heelt de aarde in onbewerkt gebied, waarmee met meesterhand de liefde is geijkt.…
pama12 januari 2011Lees meer >

Woordmolens.

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 617
Laverend langs de echo’s van wat al reeds geschreven werd, projectie op een blanco scherm, de eindeloze blik gericht op sluimerend talent, het hoofd getand met lauweren, geloof gevuld met klatergoud, die waarheid is met ongeduld te denken aan rottend loof en meterslange losse einden, blazen nederige woordmolens nieuw stof in mijn gezicht…
pama31 januari 2011Lees meer >

Loslaten

netgedicht
4.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 681
Ontneem mij mijn adem niet nu mijn wil om los te laten eindelijk de diepte induikt en elk achtergebleven beeld met één grote veeg, onvermijdelijk voor eeuwig en altijd opruimt.…
Katty3 februari 2011Lees meer >