5143 resultaten.
KWELGEEST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Demonen die uit het niets opduiken,
de adem benemen.
Een bedroefd hart, gevuld met tranen die geen uitweg vinden
en kwetsbaarheid claimen.
Beelden uit een ver verleden die elk sprankeltje geluk verslinden.
Grote stoorzender, vertrouwen, nog moeilijk te vinden.
Liefhebben... een groot verlangen.
Een kwelgeest houdt me gevangen.…
Wijsheid en Lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
233 Ze zoent me, ze zoent me, ze noemt me
haar zoete ademen woord voor woord,
terwijl ik vraag: wat is waarheid?
Wat is zeker? — en ze vliegt voort.
Men schenkt de wijn uit kruik in beker,
uit beker in de dronken mond,
de honnige, fladderende lente
strooit zomer in het rond.…
Thuis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
247 Hij vult mijn ribbenkast met rust,
neemt mijn adem even mee
en geeft haar later terug, warmer.
Ik loop de kamer uit,
niet boos, alleen even alleen,
terwijl zijn geur nog om me heen hangt
als een jas die ik zelf heb aangetrokken.
Mijn heupen werden ronder door de jaren,
een kind dat ik koester zonder het te baren.…
in aanloop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
194 wat u niet kan voelen
is de slag van mijn hart
ik ben niet aan te raken
en adem langs contouren
van een dooiend wak
.
ook naar mijn luisteren
is een brug te ver
het kent een valse start,
immers mijn stem woont elders;
langs weg nog steg
ik woon nabij her en der
.…
Aan de avondster
netgedicht
2.2 met 21 stemmen
159 Je stralen dragen
een helderheid die niets verwacht,
terwijl de schemering zich om hen heen verdiept
en mijn adem uitnodigt te rusten in wat zich eenvoudig ontvouwt.
Zo ontvouwt zich
een open ruimte waarin mijn
aandacht zich langzaam voegt naar wat
zich niet laat vasthouden en toch steeds voelbaar blijft.…
Weerklank van de ademvleugels
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
198 Iedere zin laat mijn adem stokken.
Ik merk het aan de gevoeligheid
waarmee je het heden reeds benadert,
in een werkelijkheid die niet langer
de mijne is, door de ernst van jouw klacht.
En we komen samen in overleg terecht
over wie het kind van de rekening wordt.
Alles is vanaf vandaag verleden tijd
in de weerklank van de ademvleugels.…
Honing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
22 Ik loop langs jouw huis
ik zoek je in mijn bed, ik droom
van jouw ogen, je mooie haren
Ik grijp je en laat niet los
ik breng je naar mijn moeder, ik verlang
naar jouw handen, jouw sterke armen
Jij neemt me mee naar jouw kamer
je legt jouw hoofd tegen mijn borsten, jij voelt
de duiven in mijn adem
De winter is voorbij, de regen is over…
licht over water en huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Haar buik ligt open in het late licht
als water dat de wind langzaam omhoog duwt
en de glans dringt door de huid heen tot diep
waar iets gouden wil opstijgen en de adem raakt.…
nader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
27 hoor hoe de kamer ademt
alsof zij iets wil zeggen
dat zij al jaren spaart
achter de dunne stof van avond
ik leun dichter bij je schouder
en zeg het bijna zonder stem
nader
het raam houdt de regen zacht
als een hand die niets neemt
alleen de druppels telt
die niemand anders hoort
jouw adem raakt de mijne
kort en warm en bijna stil…
Schepping
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.138 'k Voel uw bezielende adem waaien
van verre. Zie! de bloemen zwaaien
u 't kleurig, reuzig geurenvat.
't Hosannah dreunt van boog tot bogen
of 't woud, in twijg en stam bewogen,
met mij u huldigde en aanbad.
Gij zijt gekomen... heel mijn wezen
trilt vreugdedronken...…
Schreeuwen in fluistering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
246 Zoals adem.
Zoals leegte.
Zoals… ik?
3. Het Antwoord
Je staart naar mij
alsof ik je iets schuldig ben.
Alsof mijn stilte
een keuze was.
Alsof adem
iets is
dat ik kan weigeren.
Jij telt barsten?
Ik tel je blikken.
Elke seconde
druk je jezelf dieper
in mijn vlakke huid,
alsof ik jou
moet dragen.
Je zegt:
ik ben hier.…
Stilte na jullie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De muren ademen nog even
jullie adem na,
maar ik voel het:
zelfs stilte wil nu verder.
Ik draai de sleutel langzaam om,
zonder haast, zonder spijt.
Dit huis heeft mij gehouden,
maar het houdt mij niet meer vast.
Geen brief op tafel,
geen laatste gebaar.…
sleetje varen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
562 langs het fjord, door het woud
waar stilte de adem beneemt
staan gespannen krachten klaar
met ogen die energie fonkelen
Husky’s blaffen springend blij
als geduld hen wordt beproefd
ik leer sturen, remmen en staan
klaar om met hen mee te gaan
de eerste sporen glijdend licht
met zicht groeten ons de bergen
droog en stil is de wereld wijd…
non met bronzen schedel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
881 Zo ook dat zij aan haar rozenkrans
(Die zij tegen alle voorschriften in
Onder haar habijt droeg)
Een hangertje verborg
Een bronzen schedel
2
Maar nu
Nog voor zij kon rijpen
In de lichtkegel
Die door glas-in-lood gefilterd
Op de marmeren tegels binnenviel
Schoof haar voet weg op de glanslak
Brak heup en pols en nek
Lag nog dagen te ademen…
God's grenzen
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.763 Wanneer wielen blijven draaien
in het rad van de te leven tijd
zullen spaken blijven steken
in geblazen lucht, ik raak je kwijt
is er toch een dag gewonnen
ademen uren even rust
wordt er een mooi web gesponnen
en het weten weer gesust
elke naald als een spuitje hoop
verduistert de nacht blind vertrouwen
dat ooit door wijze wijzers sloop…
leeg zonder jou
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
2.117 eerder heeft de liefde mij zo diep geraakt
Vandaar dat ik jou zo moeilijk los kan laten
Je zit nu eenmaal in mijn hart en ziel verborgen
Ook al leef jij je leven nu verder zonder mij
En je niet meer voor mijn geluk kan zorgen
Ik hoop dat we ooit weer eens samen zijn
En jij oprecht jouw vriendschap kunt geven
Dan pas zal ik opgelucht kunnen ademen…
Een baby is geboren
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.575 ------------------------------------------------
Met dank aan Herman de Coninck:
Zie hoe mijn meest zachte
gedachte
als een pasgeboren wicht
te ademen ligt
in de glazen broeikas
van een gedicht.
En ik moet buiten blijven staan
en kijken door de ruiten
want ik kan er niet meer aan…
Moeder
gedicht
3.3 met 24 stemmen
12.088 Ik loop traag de trappen op
en adem in... Ik wil opnieuw
het dunne wolkje ruiken
van soep, bereid voor mij.
Ik wil aanbellen en horen
hoe jij naar de deur gelopen komt,
zien hoe die opengaat en voor mij
de ogen stralen van een heilige.
Ik wil je gouden tand zien blinken
wanneer je lachend uitroept:
- Kom binnen meisje!…
O, zomer!
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.075 Wier geurige adem zucht door rijs en wouden,
En gloeien wekt, waar zielen wieken spanden,
Tot die miljoenen traan en leed verbanden,
En lachten, of zij nimmer wenen zouden:
Gij juichte', o, zomer! in mijn zielsverrukken,
Toen mij uwe armen en Mathilde omvingen,
En gij voor mij uw wereld scheent te smukken!…
Herfstbloei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
976 Ik adem de kille lucht in teugen
en schoon mijn brosse longen.
Het zal me niet meer heugen
wat de zomer heeft bezongen.
Verlammend was mij het aaien
van zoele tocht op hondse dagen.
De hitte deed mij somber laaien
van onlust en loos piekerzagen.…
Jij
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.567 De kleuren vloeien krachtig
Mijn adem trilt
Ik wil een halt toeroepen aan de dromen
Ik zie hemelen van pijn
Zwijgende luchten, angstige vleugels
Kom terug, kom terug
Laat me niet verdrinken
Steek je hand uit
Kom terug, kom terug
Laat me niet alleen…
Kanaal
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 Ik wil duiken in haar duisternis, de bodem strelen
een minuut de adem ophouden
en dan drogen in de hoogtezon.
Een bries sluipt
over het braakland dat een naam kreeg,
'Groene Vallei'
over het kruispunt dat baadt in de smog
'Duizend Vuren'
De hitte straalt naar mijn lippen,
scheldende motoren.
De ochtendspits...…
Geschenk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.331 Jachtig is je adem en uitgestrekt je reis
Je nipt aan onze warmte in duizend en één slokjes.
Je draait en vertrekt.
Jij met jouw vermaak en vrienden,
wat baat het als je slechts één uur denkt aan mij.…
Poëzie is een daad
gedicht
4.0 met 47 stemmen
20.562 Poëzie is mijn adem, beweegt
mijn voeten, aarzelend soms,
over de aarde die daarom vraagt.
Voltaire had pokken, maar
genas zichzelf door o.a. te drinken
120 liter limonade: dat is poëzie.
Of neem de branding. Stukgeslagen
op de rotsen is zij niet werkelijk verslagen,
maar herneemt zich en is daarin poëzie.…
Een rijk van dwang en duurt niet lang
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.327 Als de most*, te nauw bedwongen,
Lijdt en worstelt, lijdt en zucht,
Zonder adem, zonder lucht,
Zie, dan doet hij vreemde sprongen;
Zie, dan riekt de ganse vloer
Naar de dampen van de moer*:
Alle banden, alle duigen,
Die het vrij, het edel nat
Hielden in het enge vat,
Moeten wijken, moeten buigen
Voor de krachten van de wijn,
Hoe geweldig…
Verveloos, doch warm .....
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.216 spontaan een warm welkom
toe en ik antwoord met een lach
ik pak een van mijn sleutels
en open de laatste deur, aan
het eind van een hele lange,
maar oh zo verdrietige gang
Ik ga de trap op naar boven,
de vele treden kennen even
zovele verhalen, die in de loop
der jaren langs gelopen zijn
Mijn eerste gang is naar het balkon
en ik adem…
Lief klein zusje
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
2.429 Als ik je zo zie liggen dan voel ik mijn adem niet meer.
Ik sluit mijn ogen en hou je hand vast, in de hoop dat dit snel overgaat, lief klein zusje als je mij maar niet verlaat..…
noorse luister
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
674 hun rug
gehuld in frêle sluiers
en afhangend kant van vallend water
staan onwrikbaar de hoge bergen
de weg krult zich
intussen
vergenoegd met aan zijn zij
het huppelende water
van de gletsjerrivier
tussen de groen-grauwe bergen
struikjes en mossen en alles
daartussen
beklimmen rots na rots
tot in de ijle lucht
die hun de adem…
Onwelkome gast
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
667 neuzelt eindeloos, zuigt zuurstof uit
de kamer en blaast er kooldioxide in
de mens verstikt, de plant floreert
strekt z'n groene bladeren naar hem uit
buigt naar voren om geen zucht te missen
beroofd van geest schort mijn leven op
als tenslotte 't symbool van zinloosheid
dronken van z'n eigen stem vertrekt
halen mens en dier opgelucht adem…
Heet verlangen
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
5.313 Mijn hele ‘zijn’ samengevat in het nu
jij, voelbaar, tastbaar helemaal man
jou opwindende hete adem
maakt van mij een sensuele vrouw.
Mijn geliefde ontvangen
mijn wezen opent zich als de lelie
ik geniet ons met volle tuigen
twee harten en lijven samengesmolten.
Oneindig ver zacht vliegen wij.…